background image

Wysokość kapilarnego podciągania wody

1) Ciężar słupa wody w rurce:

                                     G = h π r



 

2O

gdzie:
  h – wysokość kapilarnego podciągania wody,
  r – promień kapilary,


H2O

 

- ciężar objętościowy wody.

2) Siła napięcia powierzchniowego:

 

przy kącie zwilżania α = 0 (kąt styku menisku wody z powierzchnią ścianki 

kapilary szklanej, dla czystego szkła α = 0) wynosi:

                                 
                                      Q = 2π r 

gdzie:

 

- napięcie powierzchniowe wody.

background image

h

Wysokość kapilarnego podciągania wody

 
                                          h = 2 / r 

 

H2O

 

 
 = 0,073 N/m (woda 10

0

C)

 

H2O

 = 9,81 kN/m

3

 

                                           h = 0,15 / r
 h, r [cm]

Podstawiając do tego wzoru 
 r = 0,01 cm  h =15 cm
 r = 0,1 μm    h =15000 cm (150 
m)

background image

Wielkość porów w betonie

Makropory

Mezopory

Mikropory

r [m]

10 

-2

10 

-3

10 

-4

10 

-5

10 

-6

10 

-7

10 

-8

10 

-9

10 

-10

nieciągłości  -

- formowanie

kapilarn
e

żelowe

h [m]

15

-3

15

150

15000

background image

Wpływ czasu magazynowania cementu portlandzkiego klasy 32,5 na jego 

wytrzymałość na ściskanie.

6 miesięcy 70-80 % fc !

*  zdjęcia mogą być objęte prawami autorskimi / 
Stefańczyk

background image

W

il

g

o

tn

o

ść

 w

zg

d

n

a

 

p

o

w

ie

tr

za

 [

%

]

100%

20%

Z

a

w

a

rt

o

ść

 p

a

ry

 w

o

d

n

e

w

 

p

o

w

ie

tr

zu

 [

g

/m

3

]

25

23,1

20

15

10

5

0

Temperatura powietrza  [

o

C] / (powierzchni materiału – zw. gr. 

przegr.)

-10          -5             0              5            10           15           20           
25

60 %

1) 0k.4-7

o

2) ()
3) temp.

wentylacja,  

ogrzewanie ?    /  zwiększanie 
izolacyjności 

background image

Przy jednakowej temperaturze dyfuzja przebiega od większej do mniejszej 
wilgotności względnej.

Dyfuzja

 – dążność do wyrównywania stężeń (proces samorzutny)

Cząsteczki przemieszczają się z obszarów o większym ich stężeniu do obszarów 
o mniejszym stężeniu

Prawo Fick”a:

                                                               J = - D dc/dx

J – liczba cząstek dyfundujących [kg/m

2

]

D- współczynnik dyfuzji [m

2

/s]

c – stężenie cząsteczek 
x – grubość próbki [ m]
gradient stężenia dc/dx [ kg/m

4

]

                                                  

J

x

P = 0 ,  dc/dx

background image

                                                    

Opór dyfuzyjny

, S

D

                                                       S

D

 = 

*

 

.

 d      [m]

Współczynnik dyfuzji  

*               

 

*

 = d

powietrza

/d 

materiału

P = 0 ,  dc/dx

 H20

Powietrze            1
Gips-karton        8
Cegła zwykła    5-10
Gazobeton        5-10
Drewno              40
Beton               70-150

J

x

t

B

                     t

B

d                    d

pow.

H

2

O

CO

2

pH > 12,5     

pH < 9

background image

S

D

<10  otwarta
>10 utrudniona
>30 hamująca
>100 tamująca
> 600 całkowicie 
tamująca
>1500 szczelna

              

                       

S

D

S

D H2O

  < 4 m – dyfuzja pary wodnej

S

D CO2

  > 50 m – brak wnikania dwutlenku 

węgla

Przykład I

 (powłoka do zabezp. elem. 

źelbet.)

Powłoka o gr.   d = 0,1mm = 0,0001m

H20

 = 800       

 C02 

= 2600 000

S

D H2O

 =  

H20

 

.

 d = 0,08 m 

< 4 m

S

D CO2

 =  

C02

 

.

 d = 260 m 

> 50 m

Przykład II

 (żywica EP)

Powłoka o gr.   d = 1mm = 0,001m

H20

 = 28000       

S

D H2O

 =  

H20

 

.

 d = 28 m 

>> 4 m


Document Outline