HIV INFECTION IN WOMEN

Zakłucia, jako najczęstsza przyczyna narażenia

zawodowego na zakażenia przenoszone drogą

krwi



Zakłucia igła do iniekcji-

77 (79,3%)



Zakłucia mandrynem od

venflonu- 11 (11,3%)



Zakłucia igłą motylek- 1

(1,1%)



Zakłucia igłą

chirurgiczną- 6 (6,2%)



Zakłucia igłą do punkcji –

2 (2,1)

Czynniki wpływające na ryzyko

zakażenia pracowników ochrony

zdrowia



Głębokość zranienia



Widoczne zabrudzenie przedmiotu krwią



Wprowadzenie bezpośrednio zabrudzonej igły
do żyły lub tętnicy



Typ igły



Wiremia zakażonego



Czas trwania ekspozycji



Status immunologiczny osoby eksponowanej

Jak zredukować ryzyko

zakażenia?



Przestrzegać procedur



Podwójne rękawiczki



Ochrona oczu, gogle



Używać odpowiednich pojemników do
wyrzucania zużytych igieł



Transport próbek krwi w odpowiednio
zabezpieczonych opakowaniach

Postępowanie po ekspozycji na HBV,

HCV i HIV

Usunąć krew lub inny płyn ustrojowy ze skóry

(błon śluzowych)

-  umyć skórę lub ranę mydłem i wodą
-  spłukać błony śluzowe wodą
Ocenić ryzyko zakażenia
-    rodzaj ekspozycji (ukłucie igłą, zabrudzenie

błon śluzowych, ugryzienie)

- Rodzaj potencjalnie zakaźnego materiału

(krew lub inne płyny ustrojowe lub tkanki)

Powiadamianie o ekspozycji



Fakt wystąpienia ekspozycji na zakażenie należy zgłosić
przełożonemu lub lekarzowi dyżurnemu



Wystąpienie zdarzenia należy odnotować w Rejestrze
ekspozycji zawodowych na zakażenie HIV, HBV, HCV



Osoba eksponowana wypełnia Indywidualną kartę
ekspozycji zawodowej na zakażenie HIV, HBV, HCV



Osobę eksponowaną kieruje się do lekarza chorób
zakaźnych, który wdraża postępowanie profilaktyczne i
prowadzi jej obserwację przez 12 miesięcy

WAŻNE

do czasu wykluczenia zakażenia HIV

osoba, która uległa ekspozycji powinna

zachować wstrzemięźliwość seksualną

lub przestrzegać zasad bezpiecznego

seksu, nie zachodzić w ciążę, nie karmić

piersią oraz wstrzymać się od oddawania

krwi plazmy, nasienia i tkanek !

Postępowanie po ekspozycji na HBV, HCV i

HIV

Wykonać badania u pracownika narażonego na
zakażenie.

(Pobierając krew od osoby będącej potencjalnym

źródłem

zakażenia należy pamiętać o uzyskaniu zgody na przeprowadzenie

badań na oznaczenie przeciwciał anty-HIV, anty-HCV i HBsAg).

Ocenić stan uodpornienia na wzw B (stężenie a-HBs)

Zebrać wywiad dotyczący aktualnych chorób,
przyjmowanych leków, ciąży

Jeżeli istnieje ryzyko zakażenia rozpocząć
odpowiednią profilaktykę !

Stężenie wirusa HBV w różnych

płynach ustrojowych

Stężenie wirusa HBV w różnych

płynach ustrojowych

wysokie

umiarkowane

niskie/
niewykrywalny

krew

nasienie

mocz

surowica

wydzielina
pochwowa

kał

płyny wysiękowe/
przesiękowe

ślina

pot

łzy

mleko kobiece

•

Parenteralna

•

kontakty seksualne

•

z matki na dziecko
(głównie - okołoporodowa)

Drogi przenoszenia

wirusa Hepatitis B

Drogi przenoszenia

wirusa Hepatitis B

Grupy ryzyka zakażenia HBV

•

osoby poddawane hemodializie

•

pracownicy ochrony zdrowia

•

prostytutki

•

homoseksualiści

•

promiskuici

•

pensjonariusze zakładów dla przewlekle
chorych/upośledzonych

•

dzieci matek HBsAg(+) - zwłaszcza HBeAg(+)

HBV może przetrwać co najmniej

tydzień

Na przedmiotach, meblach i w

pomieszczeniach

Zabrudzonych krwią lub płynami

ustrojowymi chorych i może

stanowić źródło zakażenia

personelu oraz pacjentów!

Rezultaty szczepienia przeciwko

WZW typu B

Miarą uzyskanej odporności jest stężenie anty-HBs

(mj/ml)



SEROKONWERSJA

= pojawienie się anty-HBs



SEROPROTEKCJA

= stężenie anty HBs  10 mj/ml



BRAK ODPOWIEDZI HUMORALNEJ

= anty HBs 0

ochrona przed zakażeniem HBV

seroprotekcja +

ochrona przed zachorowaniem na WZW typu B

serokonwersja  seroprotekcja

ENGERIX B - schematy szczepień

Szczepienie pierwotne

Dawka uzupełniająca

0, 1 miesiąc

6 miesiąc

0, 1, 2 miesiąc

12 miesiąc

0, 1, 2 miesiąc

6 miesiąc

0, 7, 21 dzień

12 miesiąc

Głębokość iniekcji a odpowiedź

na szczepienie



Zgodnie z zaleceniami ACIP (the
Advisory Committee on Immunization
Practices) długość igły powinna
zapewnić dotarcie szczepionki do masy
mięśniowej i zapobiec jej
przedostawaniu się do warstwy
podskórnej.



Przeprowadzone badanie w Mayo
Medical Center wykazało, że przy
zastosowaniu standardowej igły o
długości 16 mm nie osiągnięto
zalecanej (5 mm) głębokości iniekcji u
17% mężczyzn oraz u ponad 48% kobiet

Poziom przeciwciał poszczpiennych

a ochrona przed infekcją



Tradycyjnym wskaźnikiem seroprotekcji przed
zakażeniem WZW typu B jest miano
przeciwciał wynoszące co najmniej
10 mIU/ml.



Ilość przeciwciał zmniejsza się z czasem, lecz
osoby z niewykrywalnym mianem przeciwciał
lub mianem wynoszącym poniżej 10 mIU/ml
mogą nadal wytwarzać wtórną odpowiedź
immunologiczną po kontakcie z wirusem.

Postępowanie po ekspozycji na

HBV

Osoba nieszczepiona

- HBIG (HEPATECT) + cykl szczepień p/HBV

Szczepiona

zadowalająca odpowiedz serologiczna – (a-

HBs > 10 mIU/ml) profilaktyka niepotrzebna

niedostateczna odpowiedź serologiczna – (a-

HBs <10 mIU/ml)

HBIG + cykl szczepień

Zakażenie HCV: podstawowe fakty



Występowanie w skali świata — 3% (170 mln osób)



Ryzyko chronicyzacji (zmienne) — 75%–85%



Wskaźnik wczesnego włóknienia — Niski



Ryzyko marskości — Do 10% w przeciągu 20 lat
i 20% w przeciągu 30 lat



Śmiertelność z powodu marskości — 1%–5%/rocznie



Występowanie HCC u

—

1%–4%/rocznie

pacjentów z marskością

1. WHO. Hepatitis C. Fact sheet no. 164. 2. CDC. MMWR. 1998;47

(RR-19):1-39. 3. CDC. Hepatitis C slide kit. September 25, 2000.

Znane czynniki ryzyka



Przetoczenia krwi przed rokiem

1992



Ekspozycja pozajelitowa:

– Dożylne stosowanie

narkotyków

– Zakażenia szpitalne

– Nieprzestrzeganie ogólnych

zasad ostrożności



Niski status społeczno-

ekonomiczny

Ryzyko niskie lub mniej

pewne



Zakażenia odmatczyne



Tatuaże, piercing



Długoterminowa dializoterapia



Narażenia zawodowe

(np. pracownicy służby

zdrowia)



Donosowe stosowanie

narkotyków



Kontakty seksualne z wieloma

partnerami

Zakażenie HCV: czynniki ryzyka*

1. CDC. MMWR. 1998;47(RR-19):1-39. 2. Alter MJ. Hepatology. 1997;26(3 suppl 1):62S-65S.

*W wielu przypadkach nie można zidentyfikować
czynników ryzyka

Ryzyko zawodowe zakażenia HCV



Ryzyko zakażenia po przypadkowym zakłuciu igłą chorego

HCV plus

1.8% (0-7%)



Brak dowodów na możliwość przeniesinia zakażenia po
kontakcie materiału zakaźnego z błonami śluzowymi



Występowanie

1-2%

wśród pracowników ochrony zdrowia



Skażenie pomieszczeń, mebli krwią pacjenta HCV+ nie jest
istotnym czynnikiem ryzyka zagrożenia.

Płyny ustrojowe mogące być

przyczyną przeniesienia zakażenia



Krew



Potencjalnie zakaźne: nasienie,
wydzielina pochwy, płyn mózg-
rdzeniowy, płyn otrzewnowy,
opłucnowy, osierdziowy,



Niezakaźne: ślina, łzy, pot, mocz,
kał

Postępowanie po ekspozycji

na HCV



IG, leki anty wirusowe – nie zalecane



Oznaczyć

 anti-HCV

 Jeżeli „żródło” zakażenia jest anty-HCV dodatnie

 Anty-HCV i ALT na początku i po 4-6

miesiącach

 Dla wcześniejszej diagnozy HCV RNA by

PCR po 4-6 tyg

 Potwierdzić każdy wynik anty-HCV testem RIBA



Skierować zakazonego pracownika do specjalisty chorób
zakaźnych

Adapted from Hepatitis Slide Kit http://www.cdc.gov/ncidod/diseases/hepatitis/slideset.
Accessed 01/18/03.

Okoliczności zwiększające ryzyko transmisji wirusa

HIV przy zakłuciu



zakłucie głębokie

16,1%



widoczna krew na narzędziu

5,2%



igła prosto z żyły

5,1%



AIDS terminalny

6,4%

Profilaktyczne podanie zidowudiny

(AZT, retrovir) zmniejsza ryzyko
zakażenia o 80%

® EM 2003

Ekspozycja na HIV



Rozpocząć profilaktykę jak najszybciej po ekspozycji

(optymalnie w ciągu kilku godzin). Profilaktyka polega na

przyjmowaniu leków antyretrowirusowych przez 28 dni lub do

momentu rozstrzygnięcia celowości jej stosowania



Wykonać próbę ciążową, jeżeli kobieta nie jest pewna, czy jest
w ciąży



Skonsultować się ze specjalistą



Zalecić profilaktyczne przyjmowanie leków przeciw

retrowirusowych przez 4 tygodnie



Wykonywać badania na obecność anty-HIV co najmniej przez 6

miesięcy (12) – wyjściowo po 1,5, 3 i 6 miesiącach



Wykonać badanie na obecność anty-HIV w razie wystąpienia

objawów ostrej choroby retrowirusowej

PROFILAKTYKA POEKSPOZYCYJNA

W OCHRONIE ZDROWIA



HIV Leki podawane przez 28 dni.

Profilaktyka podstawowa

® EM 2003

Combivir 2x1 tabl

    Profilaktyka rozszerzona
                          Combivir 2x1 tabl
                          Kaletra 2 x 2 tabl

Uwaga: jeśli w/w leki są niedostępne podajemy retrovir

2x250 mg.

PRACUJ ZAWSZE W

RĘKAWICZKACH

Rękawiczki są najlepszym i

najpowszechniejszym zabezpieczeniem

przed zakażeniem, zmieniane po obsłudze

każdego pacjenta. Dzięki osłonięciu ręki

rękawiczką lateksową, przy zakłuciu igłą ze

światłem ryzyko

zakażenia zmniejsza się

o około 50%.

KONTAKT Z

MATERIAŁEM

ZAKAŹNYM NIESIE

RYZYKO ZAKAŻENIA Z

WIRUSAMI HBV, HCV,

HIV!

ZASADY PROFILAKTYKI ZAKAŻEŃ

KRWIOPOCHODNYCH

Skuteczność zasad profilaktyki zakażeń krwiopochodnych

opiera się na

wyrobieniu nawyków zachowania się personelu,

a nie na zachowywaniu środków ostrożności przy

niektórych pacjentach.

KAŻDY CHORY MOŻE BYĆ ZAKAŹNY !

NIGDY NIE BĘDZIEMY WIEDZIEĆ,

KTÓRY PACJENT JEST ZAKAŻONY I CZYM.

Document Outline