Slajd 1

Globalne ocieplenie

– obserwowane od

połowy XX wieku, podwyższenie średniej

temperatury atmosfery przy powierzchni

ziemi i oceanów oraz przewidywane

ocieplenie w przyszłości.

Autor artykułu umieszczonego w „ Świecie Nauki”

jednoznacznie wskazuje na to, iż zjawisko

globalnego ocieplenia istnieje i będzie miało w

przyszłości fatalne skutki.

Największy wzrost temperatury obserwuje się nocą,

w zimie i na obszarach położonych powyżej 50

stopni szerokości geograficznej. Długotrwałe upały

sprzyjają powstawaniu smogu oraz

rozprzestrzenianiu się alergenów powodujących

różne schorzenia układu oddechowego

Zmiany obiegu wody w przyrodzie spowodowane

globalnym ociepleniem:

Wzrost częstotliwości i intensywności takich zjawisk jak

susze czy powodzie lub też nagłe zmiany pogody, które

głównie spowodowane są przyspieszeniem obiegu wody

w przyrodzie. Cieplejsza atmosfera ogrzewa oceany, co

nasila parowanie, a jednocześnie pochłania więcej

wilgoci niż zimna. Im więcej pary wodnej, tym szybsza jej

kondensacja, a następnie gwałtowniejsze ulewy.

Autor wskazuje też na dwa pozytywne skutki

globalnego ocieplenia:

-silne wiatry rozpraszają zanieczyszczenia
- cieplejsze zimy w regionach o niskiej temperaturze
mogą ograniczyć liczbę ataków serca i występowanie
schorzeń układu oddechowego w populacji.

Autor dużo czasu w artykule poświęcił epidemiom mogących

być spowodowanymi globalnym ociepleniem.

Głównym winowajcą tych zjawisk mają być owady przenoszące

groźne dla człowieka choroby.

Komary przenoszą choroby takie jak malaria, denga, żółta
gorączka i kilka rodzajów zapalenia mózgu. Przy cieplejszym
klimacie komary będą lepiej się rozwijać np. komary z rodzaju
widliszek, przenoszące wywołującego malarię tropikalną zarodźca
sierpowatego są sprawcami regularnych epidemii tej choroby tylko
w tych rejonach, gdzie temperatura zwykle przekracza 15° C
Wody stojące np. po powodziach sprzyjają rozmnażaniu się
owadów, z jaj mogą wylegnąć się larwy. Jeśli zmiany klimatyczne
spowodują spadek liczebności naturalnych wrogów komarów, mogą
one w ten sposób zyskać na sile i łatwiej się rozmnażać.
 Najgroźniejsze epidemie, do których może, lecz nie musi
prowadzić globalne ocieplenie to malaria i denga.

Następnym niepożądanym skutkiem globalnego ocieplenia może
być topnienie lodowców na szczytach gór. Migracje owadów w
regionach górskich mogą być wskaźnikiem zmian klimatu i
powiększania się obszarów występowania chorób.
W latach dziewięćdziesiątych zmienność klimatu była przyczyną
pojawienia się u ludzi nowej choroby przenoszonej przez gryzonie -
zespołu płucnego wywoływanego przez hantawirusy HPS - infekcja
płuc o dużej śmiertelności. Zakażenie może się przenosić ze zwierząt
na ludzi gdy wdychają oni wirusy uwolnione z wydalin i wydzielin
gryzoni.

Skażona woda może prowadzić do epidemii cholery. Skażenie wody
może powstać na skutek małej ilości opadów, suszy, dzięki miejscom
gdzie woda nie płynie, ale stoi. Toksyczne substancje w wodzie są
produkowane głównie przez glony, które lubią ciepłą, stojącą wodę.

Klęski żywiołowe mogą bardzo opóźnić rozwój gospodarczy, a co za
tym idzie - wstrzymać na całe lata realizację programów opieki
zdrowotnej w dotkniętych klęską rejonach.

monitorowanie pojawienia się lub nawrotów chorób zakaźnych
bądź ich przenosicieli.
informowanie mieszkańców jak powinni chronić się przed
niebezpieczeństwem
dostarczenie szczepionek
wyeliminowanie (jeśli się da) czynników powodujących epidemię,
eliminacja przenosicieli itp.
zapewnienie poszkodowanym właściwego leczenia.
zdolność przewidywania, kiedy zmiany klimatu i innych warunków
środowiskowych mogą sprzyjać wybuchowi epidemii, po to by
zminimalizować takie ryzyko.
Należy ograniczać działania prowadzące do ogrzewania atmosfery
ziemskiej lub potęgujące jego skutki.
Równie potrzebna jest odbudowa lasów i mokradeł, aby
pochłaniały dwutlenek węgla i gromadziły nadmiar wód opadowych
oraz zatrzymywały zanieczyszczenia, zanim skażą one zasoby wody.

Gdy słyszymy o klęskach żywiołowych, winą za te

zdarzenia obarcza się głównie globalne ocieplenie. Nie

ma chyba człowieka, który nie zetknął się z tym pojęciem.

Przewija się ono głównie w podręcznikach szkolnych, ale

także w mediach, czasopismach itp. Lecz czy zjawisko

globalnego ocieplenia jest faktycznie prawdą? Dlaczego

przeciwników tej teorii nazywa się heretykami, a

wątpliwość w dominujący kierunek zmian klimatycznych

staje się szczytem politycznej niepoprawności? Czy

rzeczywiście człowiek i CO2 jest odpowiedzialny za

wzrost temperatury na Ziemi? Czy grozi nam katastrofa

klimatyczna?

Zmiany klimatyczne to naturalny proces, a okresy glacjalne

przeplatane były okresami ciepłymi. W dziejach Ziemi było wiele

okresów, kiedy było znacznie cieplej, jak i również znacznie zimniej

niż teraz np. Mała Epoka Lodowcowa, natomiast przed nią:

Średniowieczne Ocieplenie, podczas której temperatury były

znacznie wyższe niż dzisiaj.

Pierwsza rewolucja przemysłowa miała miejsce pod koniec XVIII

wieku to dlaczego dziś myślimy, że CO2 jest głównym sprawcą

efektu cieplarnianego?

Od połowy XIX wieku średnia temperatura na powierzchni Ziemi

wzrosła o 0,5° C, zaś największy jej wzrost notuje się do 1940 roku,

kiedy to przemysł jeszcze nie był dobrze rozwinięty. Z kolei stężenie

CO2 zaczęło rosnąć po 1940 roku, a ogólnoświatowa temperatura

zaczęła spadać.

Tak więc związek między wzrostem stężenia

CO2, a wzrostem temperatury nie istnieje.

CO2 jest naturalnym gazem, wytwarzanym przez wszystkie żyjące

organizmy. Wulkany wytwarzają więcej CO2 każdego roku niż

wszystkie fabryki, auta, samoloty i inne źródła razem wzięte. Jednak

największym źródłem dwutlenku węgla są oceany. Jeśli podgrzeje się

powierzchnię oceanu, zwiększy się emisja CO2. Natomiast jeśli

ocean się ochłodzi, tym więcej jest on wstanie przyswoić.

Jak widzimy nie ma dostatecznych dowodów na istnienie

globalnego ocieplenia. Dlaczego więc samo mówienie o tym

zjawisku jest tak popularne wśród klimatologów i mediów?

W 1974 roku brytyjska telewizja BBC ostrzegała przed katastrofami

spowodowanymi przez pogodę. Wówczas w „The Weather Machine”

ukazał się artykuł, w którym to autor ostrzegał przed nadejściem

nowej epoki lodowcowej. Pojawiła się wizja zagrożenia wielkim

mrozem. Jednak w tym ciemnym tunelu pojawiła się iskierka nadziei,

którą dał szwedzki naukowiec: Bert Bolin. Twierdził on, że

zwiększenie wytwarzania CO2 może być pomocne w walce z

globalnym ochłodzeniem i znaczna jego emisja do atmosfery może

po parudziesięciu latach podwyższyć o kilka stopni temperaturę na

świecie. Rozwojowi teorii globalnego ocieplenia sprzyjały warunki

pogodowe i gospodarcze, które zapanowały w Anglii na początku lat

70′ tych, a mianowicie wzrost temperatury i strajk górników, a także

kryzys paliwowy i światowa recesja.

Dla Margaret Thatcher energia stała się problemem

politycznym. Górnicy obalili rząd Teda Heatha. Margaret

Thatcher obawiając się o to by to samo nie przytrafiło się

jej upolityczniła aktualny temat globalnego ocieplenia.

Zleciła naukowcom by udowodnili wpływ CO2 na wzrost

temperatury, co oczywiście zostało zrobione. Wraz z

udowodnieniem tego związku, popłynęły pieniądze na

badania, a instytucje zaczęły się rozwijać. Instytut

Meteorologiczny Wielkiej Brytanii powołał jednostkę

klimatyczną, która stanowiła podstawy dla komitetu

międzynarodowego nazwanego Międzynarodowym

Związkiem do Zmian Klimatycznych. MZZK przedstawił

pierwszy duży raport przewidujący katastrofę

klimatyczną spowodowaną działalnością człowieka.

Również

upadek komunizmu

miał swój wpływ na

wzrost popularności teorii globalnego ocieplenia. Po

zburzeni muru działacze polityczni przyłączyli się do

ruchów środowiskowych, wnosząc swój neo- marksizm ze

sobą. Nauczyli się mówić językiem ekologów by ukrywać

swoje programy, które w rzeczywistości miały więcej

wspólnego z antykapitalizmem i antyglobalizmem niż z

ekologią czy nauką. Globalne ocieplenie stało się

kampanią polityczną na wielką skalę

i przyciągało

uwagę mediów oraz fundusze rządowe. Większość z tych

funduszy przeznaczana jest na modele komputerowe,

które prognozują nam w jakim kierunku będzie zmieniał

się klimat. Jednak prognozy długoterminowe mają to do

siebie, kiedy okazują się błędne, że ludzie często o nich

zapominają, zaś modelami możemy dowolnie sterować.

Dużą rolę odgrywają również media i ich pogoń za

sensacją.

Na badania zmian klimatycznych rocznie przeznacza się

około 5 mld dolarów i gdyby nie globalne ocieplenie

wielu naukowców, korporacji, stowarzyszeń nie miało by

co robić, nie mówiąc o pieniądzach. W 1994 roku

opublikowano Apel Heidelberski, podpisany przez ponad

4 tysiące najwybitniejszych przedstawicieli nauki ze 106

krajów świata, w tym 72 noblistów, który został

zablokowany. Mimo że zawierał tylko troskę o rzetelne

przedstawieni naukowych faktów.

Bibliografia:

DOKUMENT: "GLOBALNY SZWINDEL - GLOBALNE
OCIEPLENIE"
http://www.youtube.com/watch?v=lJbPcWOEOjU
http://blog.rp.pl/ziemkiewicz/2010/03/27/subotnik-
ziemkiewicza-nie-ma-rzeczywistosci/
http://www.trystero.pl/archives/11784
http://www.prisonplanet.pl/multimedia/globalny_szwindel
,p1331421869
Przemysław Mastalerz - Ekologiczne kłamstwa
ekowojowników
„Globalne ocieplenie – czym na grozi?” Paul R. Epstein,
Świat Nauki, Listopad 200.

Document Outline