Leki hipotensyjne

Cele leczenia hipotensyjnego



Zmniejszenie chorobowości i

umieralności z powodu powikłań

sercowo-naczyniowych



Zapobieganie powikłaniom

narządowym



Poprawa komfortu życia

Etapy leczenia nadciśnienia

tętniczego



Modyfikacja stylu życia



Farmakoterapia

- monoterapia

- politerapia

Korzystne właściwości leku

hipotensyjnego



Skutecznie obniża ciśnienie



Dobrze tolerowany



Koryguje zmiany hemodynamiczne



Nie zmienia przepływu przez narządy



Pozbawiony niepożądanych wpływów

metabolicznych



Powoduje regresję przerostu lewej komory i ścian

naczynia



Hamuje postęp zmian miażdżycowych



Nie upośledza tolerancji wysiłku



Niski koszt leczenia



Zmniejsza zachorowalność i umieralność

wywołaną nadciśnieniem!

Grupy leków hipotensyjnych

Leki pierwszego rzutu



Diuretyki



Leki blokujące receptory beta-

adrenergiczne



Inhibitory konwertazy angiotensyny



Leki blokujące kanały wapniowe



Leki blokujące receptory alfa-

adrenergiczne

Grupy leków hipotensyjnych

Leki drugiego rzutu



Leki hamujące układ współczulny



Leki pobudzające receptory

imidazolinowe



Leki rozszerzające tętniczki



Antagoniści receptorów AT1

Grupy leków moczopędnych

stosowanych w terapii hipotensyjnej



Tiazydy



Tiazydopodobne



Pętlowe



Oszczędzające potas

Diuretyki jako leki

hipotensyjne



Powodują wydalanie sodu i wody w

nerkach



Zmniejszają objętość

wewnątrznaczyniową



Zmniejszają opór obwodowy

Diuretyki

Zwiększają wydalanie nerkowe sodu i

wody

Okres wczesny



↓

objętości wyrzutowej serca



↓

pojemności minutowej serca



↑

aktywności układu współczulnego

Diuretyki

Okres późny



↓

oporu obwodowego



normalizacja pojemności minutowej



↓

lub normalizacja objętości krwi

krążącej



wtórny hiperaldosteronizm



↑

aktywności układu renina-

angiotensyna-aldosteron

Korzyści ze stosowania

diuretyków w nadciśnieniu



Skuteczna hipotensja



Dobra tolerancja



Niski koszt leczenia



Korzystne w podeszłym wieku



Korzystne w niewydolności krążenia i

nerek

U kogo stosować diuretyki?

U pacjentów



w podeszłym wieku



z hiperwolemią



z niewydolnością krążenia

Terapia skojarzona lekami

moczopędnymi



Diuretyk kaliuretyczny+diuretyk

oszczędzający potas

tialoryd=amiloryd+hydrochlorotiazyd



Diuretyk +inhibitor konwertazy

(nie łączyć z oszczędzającymi potas)



Diuretyk+bloker kanału wapniowego



Diuretyk+beta-adrenolityk

Leki blokujące receptory beta-

adrenergiczne

Działanie hipotensyjne



Wpływ na hemodynamikę:

Zwolnienie pracy serca

Zmniejszenie pojemności minutowej



Hamowanie wydzielania reniny



↑

wytwarzania prostacykliny i ANP



Działanie ośrodkowe



Zwiększenie wrażliwości baroreceptorów



Wpływ na presynaptyczne receptory beta

Podstawowe właściwości

farmakologiczne leków beta-

adrenolitycznych



Kardiowybiórczość



Wewnętrzna aktywność

sympatykomimetyczna



Działanie stabilizujące błony

komórkowe



Lipo/hydrofilność

Działania niepożądane leków

beta-adrenolitycznych



Skurcz oskrzeli



Bradykardia<50min



Objawy niewydolności zastoinowej serca-

obrzęki



Zaburzenia krążenia obwodowego - ”zimne

kończyny”



Alergiczne reakcje skórne



Trombocytopenia



Zaburzenia świadomości



Reakcje depresyjne

Działania niepożądane leków

beta-adrenolitycznych

Objawy o mniejszym znaczeniu

klinicznym



Zaburzenia smaku



Zaparcia



Zmniejszenie libido



Ortostatyczny spadek RR



Koszmary nocne

Zastosowanie beta-

adrenolityków w terapii

hipotensyjnej



Leczenie łagodnego i umiarkowanego

nadciśnienia tętniczego



Powodują zmniejszenie chorobowości i

umieralności z powodu powikłań

sercowo naczyniowych



Powodują regresję przerostu lewej

komory

Kogo leczyć beta-

adrenolitykiem?



Pacjenci w młodym wieku



Nadciśnienie z wysoką aktywnością

reninową osocza



Pacjenci z przewagą układu

współczulnego



Pacjenci z chorobą wieńcową po

zawale mięśnia sercowego



Pacjenci z zaburzeniami rytmu serca

Nie wolno nagle odstawiać beta-

adrenolityków



↑

aktywnoąci układu współczulnego



↑



Tachykardia



Niedokrwienie mięśnia sercowego

Leki beta-adrenolityczne w

leczeniu nadciśnienia tętniczego



Nadciśnienie współistniejące z chorobą

niedokrwienną



Nadciśnienie złośliwe lub faza

przyspieszona nadciśnienia



Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe



Nadciśnienie w przebiegu guza

chromochłonnego nadnerczy



Nadciśnienie z migreną, nadczynnością

tarczycy, jaskrą, lekiem

Inhibitory konwertazy



zahamowanie syntezy angiotensyny II i III



↓

oporu obwodowego



brak wpływu na rzut i częstość akcji serca



↑

aktywności reninowej osocza



↓

stężenia aldosteronu



↓

wazopresyny



↑

bradykininy i inne kininy



↑

prostacykliny, prostaglandyny



↑

uwalniania NO w śródbłonku



↓

uwalniania noradrenaliny



↓

uwalniania endoteliny

Najważniejsze działania

angiotensyny II

Hemodynamika



Wzrost ciśnienia tętniczego



Skurcz tt. oporowych i żył



Redystrybucja przepływu nerkowego

-skurcz tętniczek doprowadzających

Najważniejsze działania

angiotensyny II

Układ nerwowy i kora nadnerczy



Pobudzenie układu adrenergicznego

(centralny i obwodowy)



Uwalnianie wazopresyny



Pobudzenie pragnienia



Uwalnianie aldosteronu

Najważniejsze działania

angiotensyny II

Wzrost komórek, synteza protein, mitoza,

migracja

Przerost mięśni serca i mięśni gładkich

naczyń

Synteza białek w miocytach i fibroblastach

Wzmożona synteza kolagenu i białek

macierzy

Hiperplazja (mitoza)

Migracja mięśni gładkich (remodeling)

Inhibitory konwertazy

Zmiany hemodynamiczne



Opór naczyniowy

↓



Ciśnienie tętnicze ↓



Obciążenie przed i poza sercem ↓



Objętość wyrzutowa serca ↑



Częstość pracy serca (-)



Miejscowy przepływ krwi ↑



Przepływ mózgowy ↑

Wskazania do terapii

inhibitorami konwertazy



Nadciśnienie tętnicze



Niewydolność krążenia



Choroba niedokrwienna mięśnia

sercowego



Stan po zawale mięśnia sercowego



Choroby naczyń obwodowych



Nefropatia cukrzycowa



Nadciśnienie płucne

Działanie hipotensyjne

inhibitorów konwertazy



Hamowanie krążącego układu renina-

angiotensyna



Hamowanie tkankowych i naczyniowych

układów RAA



Zmniejszenie uwalniania NA z neuronów

obwodowych



Zmniejszenie wytwarzania endoteliny



Zwiększenie wytwarzania EDRF



Zmniejszenie retencji sodu

Korzystne działanie inhibitorów

ACE w nadciśnieniu



Regresja przerostu mięśnia sercowego



Korzystne wpływy metaboliczne (przemiana

lipidowa i węglowodanowa)



Korzystny wpływ na układ sercowo-

naczyniowy

-↓ przebudowy m. sercowego i naczyń

- modulowanie funkcji śródbłonka

- działanie przeciwmiażdżycowe

-↑podatności naczyniowej

Mechanizmy korzystnego działania

inhibitorów ACE w niewydolności

krążenia



Rozszerzenie naczyń tętniczych i żylnych



Obniżenie pre - i after load (wstępne i

następcze)



Poprawa bilansu tlenowego serca



Poprawa funkcji rozkurczu komór



↑

K, Mg



Hamowanie remodelingu serca i naczyń



Działanie antyproliferacyjne



Poprawa funkcji śródbłonka

Korzystne działanie inhibitorów

konwertazy w zaburzeniach ukrwienia

obwodowego



Poprawa hemodynamiki



Poprawa funkcji śródbłonka



Hamowanie remodelingu naczyń



Obniżenie aktywności układu

adrenergicznego



Korzystny wpływ na gospodarkę

lipidową

Korzystne działanie inhibitorów

konwertazy w nefropatii

cukrzycowej



Obniżenie nadciśnienia

włośniczkowego i hyperfiltracji

kłębuszkowej



Zmniejszenie albuminurii

U kogo leczyć nadciśnienie

inhibitorami konwertazy

angiotensyny?



Pacjenci z niewydolnością krążenia



Z cukrzycą



Miażdżycą kończyn dolnych



Z chorobą niedokrwienną serca



Po zawale mięśnia sercowego

Działanie niepożądane

inhibitorów konwertazy

angiotensyny



Niedociśnienie, omdlenia, zawroty głowy,

osłabienie, kołatanie serca



Hiperkaliemia



Kaszel, duszność, obrzęk naczynioruchowy



Nudności, wymioty, brak łaknienia, biegunka



Proteinuria, skąpomocz, azotemia,

niewydolność nerek



Pokrzywka, świąd, wysypka, wykwity skórne



Neutropenia, eozynofilia, agranulocytoza



Impotencja, gorączka

Leki blokujące receptory AT

Losartan Valsartan



Blokowanie receptora AT



Rozkurcz naczyń



↓

reabsorbcji Na w nerkach



↓

wydzielania aldosteronu i

wazopresyny



↓

aktywności adrenergicznej



↑

wrażliwości baroreceptorów

Leki blokujące kanały

wapniowe

Podział



Pochodne dihydropirydyny:

nifedypina, amlodypina



Pochodne fenyloalkiloaminy:

werapamil



Pochodne benzotiazepiny:

diltiazem

Leki blokujące kanały

wapniowe



Hamowanie otwierania kanałów Ca

typu L i T



Selektywność działania

werapamil-

serce

nifedypina-

mięśnie gładkie,

diltiazem-działanie pośrednie

Działanie hipotensyjne

antagonistów wapnia



Rozszerzenie tętniczek



Spadek oporu obwodowego



Efekt diuretyczny związany ze

zwiększeniem przepływu nerkowego



Wpływ na serce

Zastosowanie antagonistów

wapnia



Choroba niedokrwienna serca



Zaburzenia rytmu serca



Nadciśnienie tętnicze



Niewydolność serca



Stany skurczowe naczyń mózgowych



Niektóre choroby przewodu

pokarmowego, układu oddechowego

Objawy niepożądane

werapamilu i diltiazemu



Bloki p-k, bradykardia



Hipotonia



Nasilenie niewydolności serca



Bóle głowy



Zaparcia



Obrzęki

Przeciwwskazania do podawania

werapamilu i diltiazemu



Niewydolność węzła zatokowego



Bloki przewodzenia p-k



Zespół WPW



Niewydolność krążenia

Działania niepożądane

nifedypiny



Nasilenie dusznicy bolesnej



Tachykardia



Bóle głowy



Zaczerwienienie twarzy



Obrzęki



Hipotonia

Przeciwwskaznia do podawnia

nifedypiny



Stenoza aortalna



Kardiomiopatia przerostowa



Niestabilna choroba wieńcowa



Zawał serca

Nie stosujemy preparatów

nifedypiny krótko działających

długotrwale

Leki blokujące receptory alfa-

adrenergiczne

Nieselektywne (blokujące

)

-fenoksybenzamina

-fentolamina

Selektywne (blokujące

)

-prazosyna

-doksazosyna

Działnie hipotensyjne

lityków



Blokowanie receptorów

w ścianie

naczyń



Rozszerzenie naczyń



Spadek oporu obwodowego

Korzystne cechy

adrenolityków



Brak wpływu na gospodarkę

węglowodanowo-lipidową



Brak wpływu na czynność nerek



Korzystne działanie w przeroście

prostaty

Leki hamujące układ

współczulny



Rezerpina-hamuje gromadzenie NA w

zakończeniach nerwowych w OUN,

sercu, naczyniach



Metylodopa



Klonidyna pobudza receptory

oraz

imidazolinowe



Moksonidyna-pobudza receptory

imidazolinowe

Leki pobudzające receptory

imidazolinowe

Moksonidyna, Rilmenidyna



Zmniejszenie aktywności włókien

współczulnych



Zahamowanie uwalniania

noradrenaliny



Rozkurcz naczyń

Leki rozszerzające tętniczki

Dihydralazyna, Todralazyna,

Minoksydyl



Skuteczne w politerapii



Obniżają opór obwodowy



Aktywują układ współczulny



Powodują odruchową tachykardię



Aktywują układ RAA



Preferowane łączenie z beta-

adrenolitykiem i diuretykiem

Minoksydyl



Otwiera kanały potasowe



Działa silnie i długotrwale



Stosowany w przełomach

nadciśnieniowych



Wywołuje odruchową tachykardię,

retencję wody i sodu (zapobiega

stosowanie z

-blokerem i diuretykiem



Wywołuje hirsutyzm

Nowe leki hipotensyjne



Inhibitory reniny



Inhibitory obojętnej endopeptydazy



Leki otwierające kanały potasowe



Antagoniści receptorów dopaminowych



Antagoniści receptorów endoteliny



Antagoniści receptorów neuropeptydu Y



Antagoniści receptorów adenozyny



Terapia genowa

Document Outline