PowerPoint Presentation

Usługi obejmują około 70% działalności

gospodarczej państw członkowskich

oraz mają podobny udział w

zatrudnieniu.

zatrudnieniu. Swoboda świadczenia

Swoboda świadczenia

usług

oraz

swoboda przedsiębiorczości

wyrażone w

wyrażone w art. 49 i 56 TFUE

art. 49 i 56 TFUE

mają zasadnicze znaczenie dla płynnego

funkcjonowania rynku wewnętrznego.

Unia Europejska podejmuje zatem działania w

kierunku stworzenia ram dla tych dwóch

swobód w celu zagwarantowania płynnego

funkcjonowania rynku wewnętrznego usług, a

w szczególności usług transgranicznych i

osiągnęła znaczny postęp w obszarze pewnych

usług.

W 2006 r.

2006 r.

przyjęła

przyjęła dyrektywę usługową

dyrektywę usługową

, której

celem jest zniesienie barier w handlu i

usługach oraz ułatwienie działalności

transgranicznej.

Podstawy traktatowe swobody

przepływu usług

ROZDZIAŁ 3

USŁUGI

Artykuł 56

(dawny artykuł 49 TWE)

W ramach poniższych postanowień

ograniczenia w swobodnym świadczeniu

usług wewnątrz Unii są zakazane

odniesieniu do obywateli Państw

Członkowskich mających swe

przedsiębiorstwo w Państwie

Członkowskim innym niż państwo

odbiorcy świadczenia.

Definicja usługi i jej

cechy

Artykuł 57 TFUE

(dawny artykuł 50 TWE)

Usługami

w rozumieniu Traktatów są

świadczenia

wykonywane zwykle za wynagrodzeniem

w zakresie, w

jakim nie są objęte postanowieniami o swobodnym

przepływie towarów, kapitału i osób.

Usługi obejmują zwłaszcza:

a) działalność o charakterze przemysłowym;

b) działalność o charakterze handlowym;

c) działalność rzemieślniczą;

d) wykonywanie wolnych zawodów.

Z zastrzeżeniem postanowień rozdziału dotyczącego prawa

przedsiębiorczości, świadczący usługę

może

, w celu

spełnienia świadczenia,

wykonywać przejściowo

działalność w Państwie Członkowskim świadczenia

tych samych warunkach, jakie państwo to nakłada

na własnych obywateli.

Usługą jest świadczenie

o charakterze:



odpłatnym



transgranicznym



czasowym

odpłatność

uwypukla gospodarczy związek, jaki

występuje pomiędzy usługą a

świadczeniem wzajemnym.

Sprawa C-16/93 Tolsma v. Inspecteur der

Omzetbelasting

ETS przyjął, iż z powodu braku elementu odpłatności

nie jest usługą

nie jest usługą granie na ulicy

granie na ulicy

w zamian za datki

przechodniów. To nie wartość muzyczna programu

determinowała wysokość datków, które przecież

miały charakter dobrowolny.

- Odpłatność nie zawsze oznacza, że za

usługę musi płacić bezpośredni

usługobiorca, czyli konsument.

Sprawa Sacchi (155/73)

ETS uznał za usługę transgraniczną

ETS uznał za usługę transgraniczną emisję

emisję

programu telewizyjnego

utrzymującego się z

reklam, mimo, że odpłatność za emisję reklam

wnosili reklamodawcy, a nie widzowie tego

programu będący obywatelami innego państwa

członkowskiego.

transgraniczność

W odróżnieniu od swobody prowadzenia

działalności gospodarczej, swoboda

świadczenia usług nie zawsze musi polegać

na tym, że podmiot pochodzący z innego

państwa członkowskiego wykonuje

działalność zawodową w innym państwie

członkowskim.

Decydującym kryterium jest to, że

usługodawca i usługobiorca pochodzą z

dwóch różnych państw członkowskich.

Element transgraniczny

może wystąpić w 4

wariantach:

1) Czynna swoboda świadczenia usług

Usługodawca pochodzący z jednego państwa

członkowskiego przemieszcza się czasowo do innego

państwa członkowskiego w celu wykonania tam usługi.

Bierna swoboda świadczenia usług

Usługobiorca pochodzący z jednego państwa

członkowskiego, przemieszcza się do innego państwa

członkowskiego w celu skorzystania na miejscu z usług

świadczonych przez usługodawcę (zdefiniowana przez

ETS)

3) Granicę przekracza sama usługa

Usługadawca i usługobiorca będący obywatelami

różnych państw członkowskich, pozostają w

swoich państwach macierzystych, natomiast

przez granicę przemieszcza się usługa, np. przez

granicę transmitowany jest program telewizyjny

(świadczenie usług „bez granic”) lub przesyłany

jest projekt zamówionej umowy.

4) Usługa świadczona jest na

terytorium państwa trzeciego, lecz

usługodawca i usługobiorca są

obywatelami dóch różnych państw

członkowskich

np. przewodnikiem wycieczki turystycznej do państwa

trzeciego jest osoba posiadająca obywatelstwo

jednego państwa członkowskiego, a uczestnikami tej

wycieczki są obywatele innego państwa

członkowskiego

członkowskiego (sprawa 154/89 Komisja przeciwko

(sprawa 154/89 Komisja przeciwko

Francji [1991] ECR s.I-659)

czasowość

Obecność podmiotu korzystającego ze

swobody świadczenia usług na terytorium

innego państwa członkowskiego ma mieć

charakter przejściowy

, w odróżnieniu do

stałej obecności na terytorium państwa

innego niż państwo macierzyste

podmiotów prowadzących działalność

gospodarczą. Świadczenie usług musi

mieć z góry określony początek i koniec.

Ocena legalności

świadczonych usług

Czy prowadzenie działalności o charakterze

nielegalnym z punktu widzenia porządku

krajowego jednego z państw

członkowskich może być uważane za

wykonywanie swobody świadczenia

usług?

Czy korzysta z ochrony prawa

wspólnotowego usługodawca świadczący

w państwie goszczącym usługi zakazane

przez prawo tego państwa?

Sprawa 159/90 SPUC przeciwko

Grogan [1991] ECR I-4685

ETS rozważał, czy wykonywanie

ETS rozważał, czy wykonywanie zabiegów

zabiegów

przerwania ciąży

mogło stanowić usługę w

rozumieniu przepisów traktatowych. Co do

zasady uznał, że wykonywanie zabiegów

aborcyjnych jest świadczeniem usług.

Przyznał jednocześnie państwu

członkowskiemu prawo zakazania lub

ograniczenia świadczenia tego rodzaju usług

na swoim terytorium ze względu na

szczególny moralny aspekt tego rodzaju

działalności.

Sprawa Omega, C-36/02

Pytanie prejudycjalne skierowane do ETS przez

sąd niemiecki.

Czy w świetle przepisów traktatowych

uzasadnione jest działanie państwa

członkowskiego (Niemiec) polegające na

wydaniu decyzji zakazującej prowadzenia tzw.

Laserdrome, czy hali, w której odbywają się

symulowane bitwy zakładające pozorne

zabijanie ludzi.

Zdaniem władz niemieckich decyzję taką uzasadniał fakt, że naruszało

to godność osoby ludzkiej chronioną przez Konstytucję Niemiec.

Zakres przedmiotowy swobody

przepływu usług



Zakaz dyskryminacji (zasada

traktowania narodowego)



Zakaz wprowadzania ograniczeń

Zakaz dyskryminacji (zasada

traktowania narodowego)

Jest to jedna z podstawowych zasad

prawnych UE.

Art. 57 TFUE: „…świadczący usługę

może, wykonywać przejściowo
działalność w Państwie Członkowskim

na tych samych warunkach, jakie
państwo to nakłada na własnych
obywateli.”

Sprawa van Binsbergen

33/74 [1974], ECR 1299

Adwokat mający obywatelstwo

holenderskie reprezentował klienta przed

sądem w Holandii. W trakcie trwania

procesu adwokat przeniósł się na stałe

do Belgii. Sąd holenderski odmówił mu

prawa dalszego reprezentowania klienta

w Holandii, ponieważ zgodnie z prawem

holenderskim – tylko osoby zamieszkałe

na stałe w tym kraju mogą

reprezentować klientów przed sądem.

ETS uznał za niedozwolone czynienie

jakichkolwiek różnic pomiędzy

usługodawcami ze względu na

obywatelstwo lub fakt, że

usługodawca zamieszkuje w innym

państwie niż to, w którym usługa jest

świadczona.

Zakaz wprowadzania

ograniczeń

Zakaz wydawania takich przepisów

prawa

krajowego, które, mimo, że formalnie nie

dyskryminują usługodawców lub

usługobiorców, to jednak

usługobiorców, to jednak utrudniają im

utrudniają im

korzystanie ze swobody świadczenia usług.

Mimo tego zakazu państwa nie zostały

całkowicie pozbawione możliwości

nakładania na świadczących usługi

pewnych ograniczeń (dozwolone

ograniczenia wynikają z orzecznictwa ETS)

Wyłączenia i dozwolone ograniczenia

swobody przepływu usług (ETS):



w przypadku usług związanych z

bezpośrednim

wykonywaniem władzy

publicznej



klauzula porządku publicznego

– gdy

występuje rzeczywiste i daleko idące

zagrożenie dla interesu publicznego,



ochrona interesu ogólnego

– np.

ochrona konsumentów, ochrona

zdrowia, sprawy socjalne, sprawy

podatkowe

Dyrektywa 2006/123/WE

Parlamentu Europejskiego i Rady z

dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca

usług na rynku wewnętrznym

(Dz.U. L 376 z 27.12.2006)

Dyrektywa opiera się na czterech

filarach:



ułatwienie korzystania ze swobody

przedsiębiorczości i swobody

świadczenia usług w ramach UE,



zwiększenie prawa usługobiorców

jako użytkowników usług,



wspieraniu jakości usług,



ustanowienie skutecznej współpracy

administracyjnej między państwami

członkowskimi.

Dyrektywą objętych zostało

wiele rodzajów

działalności usługowej

reprezentujących

około 70% PKB UE oraz zatrudnienia, a

mianowicie:



usługi budowlane i rzemieślnicze,



handel detaliczny,



większość zawodów regulowanych (na przykład

adwokaci, architekci, inżynierowie i księgowi),



usługi dla przedsiębiorstw (na przykład

utrzymanie biur, doradztwo w dziedzinie

zarządzania i reklama),



usługi turystyczne,



usługi dotyczące nieruchomości,



prywatne instytucje oświatowe.

Zakresem stosowania dyrektywy

nie są objęte następujące rodzaje

usług:



usługi finansowe,



sieci łączności elektronicznej,



transport,



usługi zdrowotne,



działalność hazardowa,



niektóre usługi społeczne.

Na mocy dyrektywy

usługowej

państwa członkowskie zobowiązane są do

uproszczenia procedur dotyczących

podejmowania i prowadzenia

działalności usługowej.

Z wyłączeniem

sytuacji wyjątkowych, zlikwidować należy

takie wymogi formalne, jak wymóg

przedłożenia oryginalnych dokumentów,

tłumaczeń przysięgłych lub poświadczonych

kopii. Od grudnia 2009 r. przedsiębiorstwa i

indywidualni usługodawcy muszą być w

stanie wykonać wszelkie formalności przez

Internet poprzez „

pojedyncze punkty

kontaktowe

”.

Pojedyncze punkty kontaktowe

to portale

rządowe ustanowione przez krajowe organy

administracyjne każdego państwa UE.

Dostawcy usług mogą z nich korzystać, aby:



uzyskać szczegółowe informacje na temat

prowadzenia przedsiębiorstwa za granicą

lub w ich kraju pochodzenia,



dopełnić formalności administracyjnych

dotyczących utworzenia przedsiębiorstwa,



dopełnić formalności administracyjnych

dotyczących świadczenia usług

transgranicznych.

Zwiększenie praw konsumentów jako

użytkowników usług

W ramach ochrony praw usługobiorców dyrektywą:



określono prawo usługobiorców do korzystania z

usług oferowanych przez usługodawców z innych

państw członkowskich,



ustanowiono prawo usługobiorców do informacji o

przepisach mających zastosowanie do

usługodawców bez względu na miejsce, w którym

usługodawca prowadzi przedsiębiorstwo, i do

informacji o usługach oferowanych przez

usługodawcę.

Zapewnienie jakości usług

W ramach zapewnienia jakości usług celem

dyrektywy jest:



zwiększanie jakości usług poprzez

zachęcanie usługodawców do, na przykład,

dobrowolnej certyfikacji ich działalności lub

sporządzenia własnej karty jakości,



zachęcanie, zwłaszcza organizacji lub

stowarzyszeń zawodowych, do sporządzenia

europejskich kodeksów postępowania

Dyrektywa usługowa została przyjęta

przez Parlament Europejski i Radę w

grudniu 2006 r.

Termin transpozycji, jakim na wdrożenie

tych przepisów na poziomie krajowym

dysponowały państwa członkowskie,

wynosił trzy lata i upłynął

28 grudnia 2009 r.

Document Outline