PowerPoint Presentation

Potrzeby Sił Zbrojnych RP na transport

morski

•

Długość linii ładunkowej dla statków ro-ro – 4570 m. Na

dystansie 7500 mil morskich dostępne w 20 dni,

•

Kontenerowce o o zdolnościach przerzutowych 750

kontenerów 20-stopowych w podobnych reżimach zasięgu i

czasu,

•

Dodatkowe 2750 kontenerów 20-stopowych na dystansie

6500 mil morskich i dostępne w czasie minimum 180 dni od

momentu zamówienia.

•

Daje to w sumie 6 statków klasy ro-ro lub con-ro i 2

kontenerowce z minimalną dostępnością 20 dni

Świadczenia rzeczowe i zakup usług

żeglugowych

•

Pozyskiwanie usług transportowych w celu

realizacji WPM odbywa się następująco:

- Okręty transportowe pozyskiwane z MW,

- Umowy wieloletnie (kontrakty uśpione) z firmami

żeglugowymi,

Umowy ramowe,

Umowy z firmami brokerskimi (maklerskimi),

Rekwizycja statków.

cd.

•

Kontrakt „uśpiony” zakłada, że firma żeglugowa odda

w czasie przewidzianym umową określone jednostki

do dyspozycji sił zbrojnych. Pobiera ona z tego tytułu

opłatę za dyspozycyjność oraz opłatę za usługę

transportową. ,

W polskich warunkach to kwota 200-250 000 zł

rocznie za jeden statek,

•

W przypadku średniego statku ro-ro opłata czarterowa

wynosi 6-10 000 USD za dobę ,

•

W przypadku czarteru na czas jest ona powiększona o

koszt paliwa za które płaci czarterujący,

•

Czas dostarczenia statku precyzuje umowa.

cd.

Umowa z firmą brokerską zakłada, że firma ta

przeprowadzi proces pozyskiwania określonego statku i

odda go do dyspozycji sił zbrojnych. Umowa z firmą

brokerską nie wiąże się z ponoszeniem przez siły

zbrojne kosztów wyprzedzających, ale jest mniej

pewnym i czasochłonnym sposobem pozyskiwania

tonażu,

Czas dostarczenia statku pod załadunek w tym

przypadku wg. instrukcji STiRW-CKRW wynosi do 50 dni.

cd.

W obu przedstawionych przypadkach

czarterujący formułuje szczegółowe wymogi

dotyczące charakterystyki ładunkowej

pozyskiwanych statków.

Czarterujący może formułować warunki

dodatkowe, np. podczas transportu sił w rejon

zapalny zażądać by w składzie załogi nie

znaleźli się obywatele państw stron konfliktu.

Czarterowanie

- W żegludze nieregularnej (w tym trybie odbywa się

większość przewozów wojskowych) ukształtował się

charakterystyczny sposób zawierania umowy

przewozowej zwany

czarterowaniem

Czarter

oznacza

, nie tylko nazwę dokumentu, ale

również zawartą w nim umowę, która zakłada, że

przewoźnik odda całą przestrzeń albo określoną część

przestrzeni ładunkowej statku pod ładunek na podróż

lub na czas

Czarter na podróż:

przewóz uzgodnionego ładunku na

określonej trasie wyznaczonej portem za i wyładunku

w zamian za uzgodnioną opłatę (fracht),

Czarter na czas

oznacza prawo dysponowania

statkiem na uzgodniony czas w zamian za uzgodnioną

opłatę dobową lub miesięczną.

cd.

Czarter na podróż może występować w

kilku odmianach:

Czarter na podróż pojedynczą

dotyczy

jednorazowego przewozu ładunku z portu

załadowania do portu wyładowania,

Czarter na podróż okrężną

ustala warunki

dwukierunkowego (w podróży wyjściowej i

powrotnej) przewozu ładunku przez tego

samego czarterującego.

Czarter na podróże konsekutywne

zapewnia

wykonanie określonej liczby bezpośrednio po

sobie następujących identycznych podróży na

identycznych warunkach.

cd.

Czarter na czas występuje w kilku odmianach:

Zwykły czarter na czas

obejmuje oddanie statku

do dyspozycji czarterującego na określoną liczbę

dni, tygodni, miesięcy lub lat albo na czas

określony datami przekazania i zwrotu statku.

Czarter na czas podróży, podróż okrężną lub kilka

następujących po sobie podróży

polega na

oddaniu statku do dyspozycji czarterującego na

czas wykonania kolejnej (kolejnych) podróży, bez

konieczności dokładnego wyprzedzającego

precyzowania czasu jej (ich) trwania.

cd.

Szczególną formą czarteru jest

czarter statku

„gołego”

- Jest to umowa na podstawie której armator

przekazuje czarterującemu statek w dzierżawę,

zwykle na okres kilkuletni za ustaloną kwotowo opłatę

czarterową płatną zwykle miesięcznie.

Czarterujący wyznacza kapitana, obsadza statek

załogą, przejmuje nad nim pełną kontrolę i zatrudnia

tak, jakby była to jego własna jednostka.

Armator zachowuje tytuł własności jednostki oraz

ponosi odpowiedzialność za jego wady ukryte ( zwykle

przez 18 miesięcy). Za zgodą stron umowy statek

może zmienić barwy, znak armatorski, nazwę oraz

banderę (co związane jest z jego przerejestrowaniem).

cd.

Czasami zachodzi konieczność przewozu ładunków

wojskowych w żegludze liniowej. Podstawą

transakcji jest wówczas

umowa bukingowa

czyli

umowa

przewozu poszczególnych rzeczy lub

ładunku określonego wg rodzaju, ilości, miary lub

wagi.

Przewoźnikiem nie musi być właściciel statku czy

armator, lecz może nim być osoba upoważniona do

korzystania z przestrzeni ładunkowej statku, np.

operator kontenerowy nie dysponujący własnymi

statkami a zawierający we własnym imieniu umowy

bukingowe.

Z kolei kontrahentem przewoźnika jest nie tylko

właściciel ładunku, a każdy kto nim dysponuje w taki

sposób, by mógł go dostarczyć na statek i zapłacić

fracht.

cd.

Jest to wygodny i często

stosowany przez siły zbrojne

sposób transportu ograniczonej

liczby ładunku, gdyż w tym

wariancie siły zbrojne zawierają

umowę przewozową z

wyspecjalizowaną firmą

transportową (spedycyjną), która

za odpowiednią opłatą podejmuje

się zorganizowania i zrealizowania

przewozu.

Ogólne zasady transportu wojsk drogą

morską

Sposoby załadunku statków:

Z wojskowego punktu widzenia można wyróżnić dwa

podstawowe sposoby:



Desantowy

– polegający na tym, iż na jeden statek

okrętowany jest całkowicie ukompletowany

pododdział,



Frachtowy

– polegający na maksymalnym

wykorzystaniu pojemności ładunkowej pozostających

w dyspozycji statków, możliwy jest wówczas

oddzielny przewóz stanów osobowych, sprzętu i

zapasów,

- Sposób desantowy stosujemy w celu maksymalnego

skrócenia czasu pomiędzy wyokrętowaniem wojsk a

wprowadzeniem ich do działania,

- Bardzo ważna jest kolejność załadunku. Jako ostatni

ładowany jest sprzęt, którego użycie na lądzie jest

planowane w pierwszej kolejności,

cd.

Wadą ładowania desantowego jest niepełne

wykorzystanie przestrzeni ładunkowej statku (50%),

Sposób frachtowy stosowany jest wówczas, gdy po

osiągnięciu portu docelowego możliwe jest

przeznaczenie dłuższego czasu na odzyskanie przez

transportowane siły gotowości bojowej. O kolejności

załadunku decydują wówczas gabaryty sprzętu,

który rozmieszcza się w sposób umożliwiający

optymalne wypełnienie przestrzeni ładunkowej (40-

50 % więcej niż przy ładowaniu desantowym),

O wyborze sposobu ładowania należy informować

komórkę odpowiedzialną za pozyskiwanie tonarzu

wraz z informacjami o ilości żołnierzy i sprzętu.

Załadunek wojsk

Za załadunek wojsk zgromadzonych na punkcie

przeładunkowym (place składowe w porcie)

odpowiada powołany rozkazem dziennym

Wojskowego Komendanta Transportu

Kierownik

Grupy Kontroli Ruchu

W skład grupy wchodzą także:

specjalista ds. ładunkowych

specjalista ds. ład. niebezpiecznych

Kierownik GKR ściśle współpracuje z administracją

portu, armatorem oraz kapitanem statku.

W chwili osiągnięcia rejonu wyczekiwania przez

wydzielone oddziały wojska przechodzą one w jego

podporządkowanie,

Załadunek na statek odbywa się wg regulaminu GKR.

cd.

Po ukończeniu załadunku sprzętu należy

udzielić instruktażu stanowi osobowemu

transportu w zakresie zachowania się na

pokładzie. W jego trakcie należy :

- Zapoznać żołnierzy z warunkami

bezpieczeństwa na pokładzie, w

szczególności z przepisami ppoż,

- Obowiązkowe jest przydzielenie

przewożonych żołnierzy do środków

ratunkowych i przeprowadzenie co

najmniej jednego ćwiczebnego alarmu

ratowniczego w dzień i jednego w nocy.

cd.

Ponadto należy:

Nakazać stanowi osobowemu ścisłe

przestrzeganie wskazówek i poleceń załogi,

Zakazać przebywania poza wyznaczonymi

pomieszczeniami i rejonami na pokładach,

zwłaszcza zaś wchodzenia do pomieszczeń

eksploatacyjnych statku,

Zakazać włączania i wyłączania jakichkolwiek

mechanizmów i urządzeń,

Zakazać wychylania się poza obrys pokładów,

opierania się i siadania na relingach oraz

wchodzenia bez rozkazu do szalup, na maszty i

wytyki.

Transport morzem

Ze składu osobowego przewożonych wojsk

wyznaczany jest

Komendant transportu

(najstarszy stopniem oficer), który odpowiada za

kontakty z kapitanem.

Z mocy prawa i dobrej praktyki morskiej kapitan

sprawuje zwierzchnictwo nad wszystkimi osobami

znajdującymi się na pokładzie:

Polski kodeks morski stanowi w art. 53,

„

paragraf 1. Kapitan sprawuje kierownictwo statku i

wykonuje inne funkcje określone przepisami.

Paragraf 2. Wszystkie osoby znajdujące się na

statku obowiązane są podporządkować się

zarządzeniom kapitana wydanym w celu

zapewnienia bezpieczeństwa porządku i na

statku”.

cd.

Jeżeli transport morzem jest realizowany przez

akweny, na których występuje zagrożenie ze

strony przeciwnika lub grup pozapaństwowych, ze

składu transportowanych pododdziałów wyznacza

się służbę obserwacyjną oraz dyżurne środki

ogniowe (karabiny maszynowe, oraz środki do

zwalczania celów powietrznych).

Przedsięwzięcia te realizowane są na rozkaz

przełożonych zaś rozmieszczenie obserwatorów i

środków ogniowych wymaga konsultacji z

kapitanem.

cd.

Przejście statków przewożących wojska może

odbywać się:

ojedynczo

(samodzielnie),

w konwojach,

w eskorcie

lub asyście

Ochrona statków może być realizowana nie tylko

przez przydzielenie im ochrony bezpośredniej, ale

także przez prowadzenia przez siły MW działań

ochronnych na rozległym terenie przez który

przechodzi wojskowa komunikacja morska.

Wyładunek wojsk

Tryb wyładunku zależy przede wszystkim od

warunków w portach docelowych.

Jeżeli jest to port państwa zaprzyjaźnionego statki

ładowane są sposobem frachtowym, należy

wówczas wyznaczyć rejony wyczekiwania po

wyładunku oraz osobne rejony do odtwarzania

gotowości bojowej przez oddziały i pododdziały.

Jeżeli w portach docelowych spotykamy się z

niechęcią lub napotykamy bierny lub czynny opór

w pierwszej kolejności na brzeg wysadzamy siły

do zabezpieczenia punktów wyładunku.

Powinny one lądować z pokładów jednostek

desantowych.

Document Outline