background image

 

 

Zasady postępowania 

diagnostycznego w zapaleniu błony 

naczyniowej

Dr med. Elżbieta Pieńkowska-Machoy

background image

 

 

Schemat  postępowania  w  zapaleniu  błony  naczyniowej 
powinien obejmować:
 
1)   określenie  cech  zapalenia  na  podstawie    wywiadu  i 
badania       
      okulistycznego 
2)   dopasowanie  prawdopodobnej  etiologii  do  obrazu 
klinicznego
3)   wybranie  odpowiednich  testów  diagnostycznych  i 
konsultacji    
      specjalistycznych
4)   postawienie rozpoznania
5)   leczenie

Schemat  postępowania  w  zapaleniu  błony  naczyniowej 
powinien obejmować:
 
1)   określenie  cech  zapalenia  na  podstawie    wywiadu  i 
badania       
      okulistycznego 
2)   dopasowanie  prawdopodobnej  etiologii  do  obrazu 
klinicznego
3)   wybranie  odpowiednich  testów  diagnostycznych  i 
konsultacji    
      specjalistycznych
4)   postawienie rozpoznania
5)   leczenie

background image

 

 

Bardzo  wiele  informacji  potrzebnych  w  klasyfikacji  i 
identyfikacji z.b.n. zawarte jest w wywiadzie:

•       początek choroby

•       czas trwania

•       intensywność przebiegu 

•       występowanie jedno- lub obuoczne

•       rozkład i umiejscowienie procesu choroby w oczach

•       dotychczasowe leczenie
Ważny jest wiek, płeć i rasa pacjenta.

Bardzo  wiele  informacji  potrzebnych  w  klasyfikacji  i 
identyfikacji z.b.n. zawarte jest w wywiadzie:

•       początek choroby

•       czas trwania

•       intensywność przebiegu 

•       występowanie jedno- lub obuoczne

•       rozkład i umiejscowienie procesu choroby w oczach

•       dotychczasowe leczenie
Ważny jest wiek, płeć i rasa pacjenta.

background image

 

 

Diagnostykę różnicową zapalenia błony 
naczyniowej należy bazować na:

- kryteriach anatomicznych

- kryteriach klinicznych

- klasyfikacji histopatologicznej

- testach laboratoryjnych.
 

Diagnostykę różnicową zapalenia błony 
naczyniowej należy bazować na:

- kryteriach anatomicznych

- kryteriach klinicznych

- klasyfikacji histopatologicznej

- testach laboratoryjnych.
 

background image

 

 

KLASYFIKACJA ANATOMICZNA  Z.B.N.

 

I.

Uveitis anterior 

      

Zapalenie przedniego 

odcinka błony naczyniowej

 

     

  1)   Iritis 

proces zapalny 

tęczówki i komory przedniej

  2)  Iridocyclitis 

zapalenie tęczówki i ciała 

rzęskowego z cechami 

zapalenia w komorze 

przedniej i przedniej części 

szklistki.

background image

 

 

II.  Zapalenie części pośredniej błony 

naczyniowej

1) Uveitis intermedialis

 –

  zapalenie przedniej części 

szklistki, czasem niewielki 

odczyn zapalny w komorze 

przedniej, rzadko na dalekim 

obwodzie siatkówki zapalenie 

żył i/lub wysiękowe 

odwarstwienie siatkówki, bez 

widocznych zmian zapalnych 

naczyniówki.  

2)  Pars planitis

 -  wysięk 

zapalny w okolicy części 

płaskiej ciała rzęskowego; 

może rozwinąć się w 

przebiegu iridocyclitis lub 

uveitis intermedialis.

background image

 

 

III.  Zapalenie tylnego odcinka błony 

naczyniowej   

   

  Uveitis posterior

1) Chorioretinitis 

( naczyniówka – siatkówka - 
szklistka)

2) Retinochorioiditis  

( siatkówka - naczyniówka)

3) Retinitis (siatkówka – 

szklistka - komora przednia)

4) Panuveitis ( cała błona 

naczyniowa)

5) Endophthalmitis ( zapalenie 

tkanek wewnątrz oka, bez 
jego ściany)

6) Panophthalmitis ( zapalenie 

wszystkich tkanek gałki 
ocznej + oczodół)

background image

 

 

 

KLASYFIKACJA KLINICZNA 

zapalenia błony naczyniowej

 
1)  Uveitis acuta                                - ostre zapalenie, 
które kończy    
                                         

       się  zazwyczaj w 

ciągu miesiąca
2) Uveitis acuta reccurens -  nawracające ataki  
ostrego                   
                                                zapalenia
3) Uveitis chronica             -  przewlekłe, trwają 
od kilku    
                                                miesięcy do lat
4)  U.  chronica  exacerbans  -    podostre  nasilenie 
stanu
                                                  zapalnego w 
przebiegu   
                                                                   zapalenia 
przewlekłego
   

 

KLASYFIKACJA KLINICZNA 

zapalenia błony naczyniowej

 
1)  Uveitis acuta                                - ostre zapalenie, 
które kończy    
                                         

       się  zazwyczaj w 

ciągu miesiąca
2) Uveitis acuta reccurens -  nawracające ataki  
ostrego                   
                                                zapalenia
3) Uveitis chronica             -  przewlekłe, trwają 
od kilku    
                                                miesięcy do lat
4)  U.  chronica  exacerbans  -    podostre  nasilenie 
stanu
                                                  zapalnego w 
przebiegu   
                                                                   zapalenia 
przewlekłego
   

background image

 

 

Uveitis granulomatosa

 

zapalenie ziarninujące:

  sadłowate    osady  na 

śródbłonku rogówki, 

guzki 

Koeppego 

przy 

brzegu 

źrenicznym 

tęczówki, 

guzki 

Bussaca 

na 

powierzchni tęczówki, 

ziarniniaki 

tylnym 

odcinku naczyniówki.

background image

 

 

Uveitis nongranulomatosa

 
zapalenie nieziarninujące:
zroszenia, 
drobne i średnie osady na
śródbłonku, 
rozlane  nacieczenia  w 

odcinku

tylnym naczyniówki.

background image

 

 

Pomocnym czynnikiem w klasyfikacji z.b.n. 
jest rozprzestrzenienie zmian ocznych 
oceniane jako:

* ogniskowe
* wieloogniskowe
* rozsiane

Pomocnym czynnikiem w klasyfikacji z.b.n. 
jest rozprzestrzenienie zmian ocznych 
oceniane jako:

* ogniskowe
* wieloogniskowe
* rozsiane

background image

 

 

Zapalenia  błony  naczyniowej  mogą  być  jedynie 
izolowanymi  zapaleniami  w  oku,  bądź  też 
skojarzone ze zmianami ogólnoustrojowymi. 

Dlatego  ważnym  jest  ocena  ogólnego  stanu 

zdrowia pacjenta. 

Z.b.n.  mogą  wyprzedzać  rozwój  chorób 

ogólnoustrojowych. 

Choroby  nowotworowe  jak  np.  chłoniak, 

retinoblastoma,  białaczka,  melanoma  malignum   
mogą maskować się pod postacią  z.b.n.

Zapalenia  błony  naczyniowej  mogą  być  jedynie 
izolowanymi  zapaleniami  w  oku,  bądź  też 
skojarzone ze zmianami ogólnoustrojowymi. 

Dlatego  ważnym  jest  ocena  ogólnego  stanu 

zdrowia pacjenta. 

Z.b.n.  mogą  wyprzedzać  rozwój  chorób 

ogólnoustrojowych. 

Choroby  nowotworowe  jak  np.  chłoniak, 

retinoblastoma,  białaczka,  melanoma  malignum   
mogą maskować się pod postacią  z.b.n.

background image

 

 

Standardowe testy laboratoryjne 
wymagane dla rozpoznania zapalenia 
błony naczyniowej
:

- morfologia krwi (ewentualnie z rozmazem )
- OB
- testy czynnościowe nerek ( badanie  ogólne 
moczu, stężenie kreatyniny i mocznika)
- testy wątrobowe
- VDRL, FTA-ABs
-  test ELISA
- IgG i IgM

background image

 

 

- Rtg stawów krzyżowo - biodrowych ( przy podejrzeniu 
spondylitis ankylopoetica, z. Reitera, łuszczycy, ch. Crohna)

- Rtg klatki piersiowej ( przy podejrzeniu tbc i sarkoidozy)

Badania radiologiczne 

wspomagające ustalenie 

rozpoznania.

background image

 

 

Badania wspomagające rozpoznanie 

Testy skórne

Test tuberkulinowy (próba RT 23)
•Wynik ujemny - <6 mm
•Wynik dodatni – śr. nacieku około 17 mm – gruźlica
•Wynik  fałszywie  dodatni  –  może  wystąpić  po  kontakcie  z 
niepatogennymi mikobakteriami
• Wynik fałszywie ujemny zdarza się w ok.. 15% przypadków 
świeżo nabytej  aktywnej gruźlicy.

Pacjenci  z  sarkoidozą  oraz  osoby  w  immunosupresji 

wykazują anergię na wszystkie testy skórne. Na wynik testów 
skórnych  wpływają  wiek,  terapia  sterydami,  współistnienie 
procesu nowotworowego.

background image

 

 

Testy  laboratoryjne  wspomagające  ustalenie 
rozpoznania

Oznaczanie 

antygenu 

zgodności 

tkankowej (HLA)

•HLA - B27 (  ok. 90% pacjentów z AS i z. Reitera)
•HLA - B51( zespół Behceta )
•HLA - A29 (retinochoroidopatia  birdshot)
•HLA - DR2 (SM)
•HLA - DR3 (SLE)

background image

 

 

Badania laboratoryjne wspomagające rozpoznanie 

Oznaczanie autoprzeciwciał

:

• przeciwjądrowe ANA – ok. 90% pacjentów z    
ICA oraz irdocyclitis, 
• przeciwkardiolipinowe – charakterystyczne dla 
zespołu    antyfosolipidowego, 
• przeciwneutrofilowe c- i p- ANCA – występują 
u około 100% pacjentów z aktywnym ziarniniakiem 
Wegenera i w innych formach zapalenia 
układowego naczyń.

background image

 

 

Badania laboratoryjne wspomagające rozpoznanie  c.d.

Czynnik reumatoidalny – jest zawsze ujemny w 
z.b.n. towarzyszącym ICA, ANA

+

, HLA-B27

-

ASO (miano antystreptolizyny) – nie ma 
zastosowania 

Stężenie  ACE (enzym konwertujący angiotensynę) 
– jest podwyższone  w 60-90% przypadków aktywnej 
sarkoidozy

background image

 

 

Badania dodatkowe wspomagające 

rozpoznanie zapalenia błony naczyniowej:

•Angiografia fluorsceinowa (AF)
•Angiografia z zielenią indocjaniny (IF)
•USG gałki ocznej
•Punkcja lędźwiowa
•MRI mózgu i rdzenia kręgowego
•Kultury bakteryjne ze szklistki

background image

 

 

Najczęstsze przyczyny zapaleń błony naczyniowej

 

Odcinka przedniego ( Uveitis anterior ):

-   HLA-B27+ (seronegatywne spondyloartropatie),   młodzieńcze 

zapalenie  stawów,  heterochromia  Fuchsa,  związany  z  odczynem  na 
własną  soczewkę,  sarkoidoza,  borelioza,  kiła,  tbc,  pourazowe,  
idiopatyczne.

Części pośredniej ( Uveitis intermedialis) :

-    sarkoidoza, SM, borelioza, tbc, idiopatyczne

Części tylnej ( Uveitis posterior):

-  toksoplazmoza,  toksokaroza,  tbc,  zapalenie  naczyń  siatkówki, 

idiopatyczne,  CMV  (  zapalenie  siatkówki  CMV),  ostra  wieloogniskowa 
plackowata 

epiteliopatia 

barwnikowa 

(APMPPE), 

ARN/PORN 

(ostra/progresywna  martwica  siatkówki),  choroidopatia  typu  Birdshot, 
sarkoidoza, histoplazmoza oczna, nowotworowe, różyczka, kiła.

Najczęstsze przyczyny zapaleń błony naczyniowej

 

Odcinka przedniego ( Uveitis anterior ):

-   HLA-B27+ (seronegatywne spondyloartropatie),   młodzieńcze 

zapalenie  stawów,  heterochromia  Fuchsa,  związany  z  odczynem  na 
własną  soczewkę,  sarkoidoza,  borelioza,  kiła,  tbc,  pourazowe,  
idiopatyczne.

Części pośredniej ( Uveitis intermedialis) :

-    sarkoidoza, SM, borelioza, tbc, idiopatyczne

Części tylnej ( Uveitis posterior):

-  toksoplazmoza,  toksokaroza,  tbc,  zapalenie  naczyń  siatkówki, 

idiopatyczne,  CMV  (  zapalenie  siatkówki  CMV),  ostra  wieloogniskowa 
plackowata 

epiteliopatia 

barwnikowa 

(APMPPE), 

ARN/PORN 

(ostra/progresywna  martwica  siatkówki),  choroidopatia  typu  Birdshot, 
sarkoidoza, histoplazmoza oczna, nowotworowe, różyczka, kiła.

background image

 

 

Przyczyny z.b.n. u dzieci i młodzieży:
 

Uveitis anterior     
                                młodzieńcze zapalenie stawów                  wiek        2 - 
10
                                gruźlica                                   

10 - 

25
                                sarkoidoza, borelioza                          

               5 - 

25

Uveitis intermedialis  

sarkoidoza, borelioza,gruźlica                                

                              zespół śluzówkowo-skórny węzłów chłonnych            5-
25                                                                                                     

Chorioretinitis         

toksokaroza                         

                0 -10

                             różyczka, kiła, HSV            

                0 - 2

                             białaczka                                                             2 - 10 

               toksoplazmoza, gruźlica                  

                             

10 - 25 

               histoplazmoza, APMPPE      

                                 ”

Panuveitis                  

HSV                                                                                0 - 2 

                             u dzieci HIV+;CMV                                                       ”

Przyczyny z.b.n. u dzieci i młodzieży:
 

Uveitis anterior     
                                młodzieńcze zapalenie stawów                  wiek        2 - 
10
                                gruźlica                                   

10 - 

25
                                sarkoidoza, borelioza                          

               5 - 

25

Uveitis intermedialis  

sarkoidoza, borelioza,gruźlica                                

                              zespół śluzówkowo-skórny węzłów chłonnych            5-
25                                                                                                     

Chorioretinitis         

toksokaroza                         

                0 -10

                             różyczka, kiła, HSV            

                0 - 2

                             białaczka                                                             2 - 10 

               toksoplazmoza, gruźlica                  

                             

10 - 25 

               histoplazmoza, APMPPE      

                                 ”

Panuveitis                  

HSV                                                                                0 - 2 

                             u dzieci HIV+;CMV                                                       ”

background image

 

 

Dziękuję bardzo za uwagę!

background image

 

 

Diagnostyka różnicowa uveitis anterior (iritis, iridocyclitis)

Diagnostyka różnicowa uveitis anterior (iritis, iridocyclitis)

Rodzaj 

zapalenia

Rodzaj 

zapalenia

Czynniki dodatkowe

Czynniki dodatkowe

Przypuszczalna choroba

Przypuszczalna choroba

Testy laboratoryjne

Testy laboratoryjne

Ostre (nagle 

występujące, 

bolesne z/bez 

błon włókni-

kowych lub 

hypopyon

Ostre (nagle 

występujące, 

bolesne z/bez 

błon włókni-

kowych lub 

hypopyon

zapalenie stawów, 

bóle pleców

zapalenie stawów, 

bóle pleców

seronegatywna spondylo- 

artropatia

seronegatywna spondylo- 

artropatia

HLA-B27, rtg stawów 

krzyżowo- biodrowych

HLA-B27, rtg stawów 

krzyżowo- biodrowych

Owrzodzenia jamy 

ustnej

Owrzodzenia jamy 

ustnej

zespół Behceta

zespół Behceta

HLA-B5, B-51

HLA-B5, B-51

po operacjach, 

urazach

po operacjach, 

urazach

endoftalmitis infekcyjne

endoftalmitis infekcyjne

kultury bakteryjne ze 

szklistki witrektomia

kultury bakteryjne ze 

szklistki witrektomia

żadne

żadne

idiopatyczne

idiopatyczne

prawdopodobnie HLA-B-

27

prawdopodobnie HLA-B-

27

umiarkowanie 

ciężki 

zaczerwienien

ie, ból)

umiarkowanie 

ciężki 

zaczerwienien

ie, ból)

skrócony oddech

afrykańskie 

pochodzenie

skrócony oddech

afrykańskie 

pochodzenie

Sarkoidoza

Sarkoidoza

stęż. ACE w surowicy, 

lizozym, rtg klatki 

piersiowej, znako-wanie 

radioizotopami, biopsja

stęż. ACE w surowicy, 

lizozym, rtg klatki 

piersiowej, znako-wanie 

radioizotopami, biopsja

pourazowe

pourazowe

zapalenie tęczówki 

pourazowe 

zapalenie tęczówki 

pourazowe 

 

 

podwyższone IOP

podwyższone IOP

kryzys jaskrowy, wirusowe 

zapalenie tęczówki

kryzys jaskrowy, wirusowe 

zapalenie tęczówki

słaba odp. na 

sterydy

słaba odp. na 

sterydy

kiła

kiła

VDRL, RPR, FTA-ABs

VDRL, RPR, FTA-ABs

po ekstrakcji zaćmy

po ekstrakcji zaćmy

małego stopnia endoftalmitis 

zależne od 

socz.wewnątrzgałkowej

małego stopnia endoftalmitis 

zależne od 

socz.wewnątrzgałkowej

ewentualnie witrektomia, 

wycięcie torby z hodowla 

bakt.

ewentualnie witrektomia, 

wycięcie torby z hodowla 

bakt.

żadne

żadne

idiopatyczne

idiopatyczne

 

 

Przewlekłe; 

minimalne 

zaczerwienien

ie, ból

Przewlekłe; 

minimalne 

zaczerwienien

ie, ból

dziecko, szczególnie 

z zap. stawów

dziecko, szczególnie 

z zap. stawów

iritis w przebiegu JRA

iritis w przebiegu JRA

ANA, ESR

ANA, ESR

heterochromia, 

rozsiane osady, 

jednostronne

heterochromia, 

rozsiane osady, 

jednostronne

iridocyclitis w przebiegu 

heterochromii Fuchsa

iridocyclitis w przebiegu 

heterochromii Fuchsa

żadne

żadne

po operacji

po operacji

małego stopnia 

endophthalmitis zależne od 

socz. wewnatrzgałkowej

małego stopnia 

endophthalmitis zależne od 

socz. wewnatrzgałkowej

ewentualnie witrektomia, 

wycięcie torby

ewentualnie witrektomia, 

wycięcie torby

żadne

żadne

idopatyczne

idopatyczne

 

 

background image

 

 

Łagodne do 

umiarkowany

ch

Łagodne do 

umiarkowany

ch

skrócony oddech

afrykańskie 

pochodzenie

skrócony oddech

afrykańskie 

pochodzenie

Sarkoidoza

Sarkoidoza

jak wyżej

jak wyżej

wystawienie na warunki 

atmosferyczne, 

przewlekły rumień, 

wędrująca wysypka

wystawienie na warunki 

atmosferyczne, 

przewlekły rumień, 

wędrująca wysypka

Choroba Lyme

Choroba Lyme

ELISA

ELISA

objawy neurologiczne

objawy neurologiczne

Sclerosis 

multiplex

Sclerosis 

multiplex

MRI 

mózgu

MRI 

mózgu

wiek ponad 50 lat

wiek ponad 50 lat

Białaczka 

wewnątrzgałko

wa

Białaczka 

wewnątrzgałko

wa

witrekto

miacytolo

gia

witrekto

miacytolo

gia

żadne

żadne

Pars planitis

Pars planitis

 

 

Uveitis intermedialis 

 

Uveitis intermedialis 

background image

 

 

Rodzaj 

zapaleni

a

Rodzaj 

zapaleni

a

czynniki dodatkowe

czynniki dodatkowe

przypuszczalna choroba

przypuszczalna choroba

testy laboratoryjne

testy laboratoryjne

ogniskow

e

ogniskow

e

przyległa blizna, jedzenie 

surowego miesa

przyległa blizna, jedzenie 

surowego miesa

toxoplazmoza

toxoplazmoza

ELISA

ELISA

dziecko z wywiadu jedzenie 

ziemi

dziecko z wywiadu jedzenie 

ziemi

toxokaroza

toxokaroza

ELISA

ELISA

infekcja HIV

infekcja HIV

CMV retinitis

CMV retinitis

 

 

wielo - 

ogniskow

e

wielo - 

ogniskow

e

skrócony oddech

skrócony oddech

sarkoidoza

sarkoidoza

jak wyżej

jak wyżej

tbc

tbc

PPD i rtg klp.

PPD i rtg klp.

obwodowa martwica 

siatkówki

obwodowa martwica 

siatkówki

ARN (ostra martwica siatkówki)

PORN (postępująca zewnętrzna 

nekroza siatkówki

ARN (ostra martwica siatkówki)

PORN (postępująca zewnętrzna 

nekroza siatkówki

VZV, miana HSV (ELISA), 

witrektomia, biopsja 

siatkówki

VZV, miana HSV (ELISA), 

witrektomia, biopsja 

siatkówki

AIDS

AIDS

kiła toxoplazmoza

kiła toxoplazmoza

jak wyżej

jak wyżej

dożylne branie narkotyków, 

immunosupresja

dożylne branie narkotyków, 

immunosupresja

Candida, aspergillus

Candida, aspergillus

? hodowla ze szklistki

? hodowla ze szklistki

widoczne wewnątrzgałkowe 

pasożyty, z Afryki lub środk. i 

pd. Ameryki

widoczne wewnątrzgałkowe 

pasożyty, z Afryki lub środk. i 

pd. Ameryki

Cystcerkoza

Onchocerkoza

Cystcerkoza

Onchocerkoza

 

 

wiek ponad 50 lat

wiek ponad 50 lat

wewnątrzgałkowa białaczka

wewnątrzgałkowa białaczka

j. w.

j. w.

żadna

żadna

Choroidopatia, Birdshot, wielo - 

ogniskowe choroiditis z 

panuveitis

Choroidopatia, Birdshot, wielo - 

ogniskowe choroiditis z 

panuveitis

HLA-A29, AF, sarkoidoza, 

kiła gruźlica

HLA-A29, AF, sarkoidoza, 

kiła gruźlica

Rozsiane

Rozsiane

objawy dermatologiczne, 

OUN; surowicze odw. 

siatkówki

objawy dermatologiczne, 

OUN; surowicze odw. 

siatkówki

zespół Vogt-Koyanagi-Harada

zespół Vogt-Koyanagi-Harada

AF, punkcja lędźwiowa

AF, punkcja lędźwiowa

poopreacyjne/pourazowe; 

obuoczne

poopreacyjne/pourazowe; 

obuoczne

zapalenie sympatyczne

zapalenie sympatyczne

AF

AF

poopreacyjne/pourazowe; 

jednoczne

poopreacyjne/pourazowe; 

jednoczne

infekcyjne zapalenie 

wewnątrzgałkowe

infekcyjne zapalenie 

wewnątrzgałkowe

jak wyżej

jak wyżej

Dziecko, z wywiadu jedzenie 

ziemi

Dziecko, z wywiadu jedzenie 

ziemi

toxokarioza

toxokarioza

jak wyżej

jak wyżej

Diagnostyka różnicowa uveitis posterior. 

chorioretinitis z vitritis 

Diagnostyka różnicowa uveitis posterior. 

chorioretinitis z vitritis 

background image

 

 

Diagnostyka różn. uveitis posterior c.d. chorioretinitis 

bez vitritis

Diagnostyka różn. uveitis posterior c.d. chorioretinitis 

bez vitritis

Rodzaj 

zapalenia

Rodzaj 

zapalenia

czynniki dodatkowe

czynniki dodatkowe

przypuszczalna 

choroba

przypuszczalna 

choroba

testy 

laboratoryjne

testy 

laboratoryjne

ogniskowe

ogniskowe

żadne; z wywiadu 

nowotwór

żadne; z wywiadu 

nowotwór

nowotworowa

nowotworowa

poszukiwanie 

przerzutów

poszukiwanie 

przerzutów

wieloogniskow

e

wieloogniskow

e

zmiany ogniskowe 

ograniczone do 

bieguna tylnego

zmiany ogniskowe 

ograniczone do 

bieguna tylnego

zespół białych 

kropek (APMPPE, 

MEWDS, PIC)

zespół białych 

kropek (APMPPE, 

MEWDS, PIC)

AF

AF

Dolina Ohio 

(Missisipi)

Dolina Ohio 

(Missisipi)

histoplazmoza 

oczna

histoplazmoza 

oczna

AF jeśli zajęta 

plamka

AF jeśli zajęta 

plamka

Rozsiane

Rozsiane

blizny podobne do 

mapy geograficznej

blizny podobne do 

mapy geograficznej

choroidopatia 

pełzajaca 

(serpingiosa)

choroidopatia 

pełzajaca 

(serpingiosa)

AF

AF

z Afryki środk. pd. 

Ameryki

z Afryki środk. pd. 

Ameryki

onchocerkoza

onchocerkoza

 

 

vasculitis

vasculitis

owrzodzenia jamy 

ustnej, hypopyon

owrzodzenia jamy 

ustnej, hypopyon

zespół Behceta

zespół Behceta

jak wyżej

jak wyżej

wysypka, kobieta, 

bóle stawowe

wysypka, kobieta, 

bóle stawowe

SLE

SLE

ANA

ANA

background image

 

 

Leczenie zapaleń błony naczyniowej.
 
Ogólnie  mówiąc  leczenie  obejmuje    miejscowe  i  ogólne  leczenie 
kortykosterydami  oraz  miejscowo  cykloplegiki.  Ciężkie  postacie 
przewlekłe  lub  ostre  stany  zapalne  typu  endophthalmitis  wymagają 
leczenia chirurgicznego.
Immunopresyjne  leczenie  może  być  wdrożone  u  pacjentów  z  brakiem   
odpowiedzi  na  terapię  sterydową  lub  u  pacjentów  z  powikłaniem  po 
sterydach. Wybór terapii zależy od relatywnego ryzyka powikłań uveitów, 
wśród  których  najczęstszym  jest  zaćma,  obrzęk  cystoidalny  plamki, 
hipotonia i jaskra. Leczenie musi być indywidualnie dobrane do pacjenta i 
regulowane zgodnie z odpowiedzią.

Leczenie zapaleń błony naczyniowej.
 
Ogólnie  mówiąc  leczenie  obejmuje    miejscowe  i  ogólne  leczenie 
kortykosterydami  oraz  miejscowo  cykloplegiki.  Ciężkie  postacie 
przewlekłe  lub  ostre  stany  zapalne  typu  endophthalmitis  wymagają 
leczenia chirurgicznego.
Immunopresyjne  leczenie  może  być  wdrożone  u  pacjentów  z  brakiem   
odpowiedzi  na  terapię  sterydową  lub  u  pacjentów  z  powikłaniem  po 
sterydach. Wybór terapii zależy od relatywnego ryzyka powikłań uveitów, 
wśród  których  najczęstszym  jest  zaćma,  obrzęk  cystoidalny  plamki, 
hipotonia i jaskra. Leczenie musi być indywidualnie dobrane do pacjenta i 
regulowane zgodnie z odpowiedzią.

background image

 

 

Leczenie miejscowe to:
 
-  podawanie  kropli  ,  maści  do  worka  spojówkowego  i  na  rogówkę 
( rogówka ma 40x lepszą przenikalność)
-         wprowadzenie leków drogą jontoforezy
-          injekcje  podspojówkowe,  pozagałkowe,  okołogałkowe,  w  stanach 
ciężkich do ciała szklistego.
Leki  podawane  miejscowo  działają  do  poziomu  ciała  rzęskowego. 
Pozostałe formy podawania umożliwiają głębszą penetrację leku.

Leczenie miejscowe to:
 
-  podawanie  kropli  ,  maści  do  worka  spojówkowego  i  na  rogówkę 
( rogówka ma 40x lepszą przenikalność)
-         wprowadzenie leków drogą jontoforezy
-          injekcje  podspojówkowe,  pozagałkowe,  okołogałkowe,  w  stanach 
ciężkich do ciała szklistego.
Leki  podawane  miejscowo  działają  do  poziomu  ciała  rzęskowego. 
Pozostałe formy podawania umożliwiają głębszą penetrację leku.

Cykloplegiki:
-  miejscowe  podawanie  ma  na  celu  przerwanie  zrostów  tylnych  lub  też 
zapobiega  ich  tworzeniu  oraz  znosi  ból  wywołany  skurczem  mięśnia 
rzęskowego.  Im  silniejsza  jest  reakcja  zapalna  tym  mocniejszy    lek 
powinien  być  podawany  oraz  z  większą  częstotliwością.  Większość 
przypadków  ostrego  zapalenia  wymaga  podawania  krótkodziałających 
cykloplegików; te pozwalają źrenicy podejmować ruch i szybko wrócić  do 
stanu  normalnego  po  zaprzestaniu  leczenia.  Pacjenci  z  przewlekłym 
zapaleniem mogą wymagać także długodziałających leków. 
 
 

Cykloplegiki:
-  miejscowe  podawanie  ma  na  celu  przerwanie  zrostów  tylnych  lub  też 
zapobiega  ich  tworzeniu  oraz  znosi  ból  wywołany  skurczem  mięśnia 
rzęskowego.  Im  silniejsza  jest  reakcja  zapalna  tym  mocniejszy    lek 
powinien  być  podawany  oraz  z  większą  częstotliwością.  Większość 
przypadków  ostrego  zapalenia  wymaga  podawania  krótkodziałających 
cykloplegików; te pozwalają źrenicy podejmować ruch i szybko wrócić  do 
stanu  normalnego  po  zaprzestaniu  leczenia.  Pacjenci  z  przewlekłym 
zapaleniem mogą wymagać także długodziałających leków. 
 
 

Kortykosterydy:
są  głównymi  lekami  w  leczeniu  uveitów  z  powodu  ich  potencjalnych 
efektów ubocznych, jednakże, muszą być zarezerwowane dla specjalnych 
wskazań:
-         leczenie aktywnego stanu zapalnego
-          zapobieganie  lub  leczenie  powikłań  takich  jak  obrzęk  cystoidalny 
plamki
-          zmniejszenie  nacieczenia  zapalnego  siatkówki,  naczyniówki  lub 
nerwu wzrokowego

Kortykosterydy:
są  głównymi  lekami  w  leczeniu  uveitów  z  powodu  ich  potencjalnych 
efektów ubocznych, jednakże, muszą być zarezerwowane dla specjalnych 
wskazań:
-         leczenie aktywnego stanu zapalnego
-          zapobieganie  lub  leczenie  powikłań  takich  jak  obrzęk  cystoidalny 
plamki
-          zmniejszenie  nacieczenia  zapalnego  siatkówki,  naczyniówki  lub 
nerwu wzrokowego

background image

 

 

Miejscowe podawanie kortykosterydów 
jest efektywne w zapaleniu odcinka przedniego, ponieważ nie docierają 
one  poza  soczewkę,  chociaż  mogą  być  także  skuteczne  w  zapaleniu 
ciała  szklistego  (  vitritis)  lub  obrzęku  plamki  (oedema  maculae)  u 
pacjentów z afakią lub pseudofakią.
Krople podaje się z różną częstotliwością od 1xdz do co godzinę. Mogą 
być  podawane  także  w  maści  na  noc  lub  zamiast  kropli  u  pacjentów 
uczulonych  na  środki  konserwujące  kropli.  Wskazane  jest  podawanie   
preparatów  o  silnym  działaniu  :  deksametazonu,  betametazonu  i 
prednisolonu.  U  pacjentów  reagujących  podwyższeniem  IOP  należy 
podawać fluorometholon lub rimexolon. Nie jest jednak wiadome czy ich 
skuteczność jest równa prednisolonowi.

Miejscowe podawanie kortykosterydów 
jest efektywne w zapaleniu odcinka przedniego, ponieważ nie docierają 
one  poza  soczewkę,  chociaż  mogą  być  także  skuteczne  w  zapaleniu 
ciała  szklistego  (  vitritis)  lub  obrzęku  plamki  (oedema  maculae)  u 
pacjentów z afakią lub pseudofakią.
Krople podaje się z różną częstotliwością od 1xdz do co godzinę. Mogą 
być  podawane  także  w  maści  na  noc  lub  zamiast  kropli  u  pacjentów 
uczulonych  na  środki  konserwujące  kropli.  Wskazane  jest  podawanie   
preparatów  o  silnym  działaniu  :  deksametazonu,  betametazonu  i 
prednisolonu.  U  pacjentów  reagujących  podwyższeniem  IOP  należy 
podawać fluorometholon lub rimexolon. Nie jest jednak wiadome czy ich 
skuteczność jest równa prednisolonowi.

background image

 

 

Podawanie sterydów okołogałkowo:

Podawane  są  jako  preparaty  depot  (  metyloprednisolon= 

Depomedrol,  triamcynolon=Kenalog)  kiedy  potrzebny    jest  bardziej 
efekt działania na odcinek tylny. Podaje się pod pochewkę Tenona bądź 
zaprzegrodowo, w górnoskroniowym kwadrancie.
Nie  powinny  być  podawane  w  uveitach  infekcyjnych  (  np. 
toksoplazmoza).

Podawanie sterydów okołogałkowo:

Podawane  są  jako  preparaty  depot  (  metyloprednisolon= 

Depomedrol,  triamcynolon=Kenalog)  kiedy  potrzebny    jest  bardziej 
efekt działania na odcinek tylny. Podaje się pod pochewkę Tenona bądź 
zaprzegrodowo, w górnoskroniowym kwadrancie.
Nie  powinny  być  podawane  w  uveitach  infekcyjnych  (  np. 
toksoplazmoza).

background image

 

 

Ogólnoustrojowe podawanie kortykosterydów:
 
Podawane  p.o.    lub  i.v.,  może  zastąpić  lub  uzupelnić  inną  formę 
podawania leku.Używane w przypadkach z zagrożeniem widzenia, kiedy 
miejscowo  podawane  sterydy  są  niewystarczające  lub  wymaga  tego 
ogólnoustrojowe  rozprzestrzenienie  choroby.  Należy  zawsze  brać  pod 
uwagę  możliwość  wystąpienia    objawów  ubocznych  zarówno  w  długo- 
jak  i  krótkodziałających  sterydach.  Podczas  terapii  należy  kontrolować 
stan  zdrowia pacjenta.
Leczenie  zaczynamy    od  dawki  1-1,5mg/kg  wagi  ciała  (  Encortonu), 
następnie  zmniejszać ją  kiedy  stan  zapalny  ulega  regresji.  Długotrwałe 
leczenie stosuje się głównie w sarkoidozie.

Ogólnoustrojowe podawanie kortykosterydów:
 
Podawane  p.o.    lub  i.v.,  może  zastąpić  lub  uzupelnić  inną  formę 
podawania leku.Używane w przypadkach z zagrożeniem widzenia, kiedy 
miejscowo  podawane  sterydy  są  niewystarczające  lub  wymaga  tego 
ogólnoustrojowe  rozprzestrzenienie  choroby.  Należy  zawsze  brać  pod 
uwagę  możliwość  wystąpienia    objawów  ubocznych  zarówno  w  długo- 
jak  i  krótkodziałających  sterydach.  Podczas  terapii  należy  kontrolować 
stan  zdrowia pacjenta.
Leczenie  zaczynamy    od  dawki  1-1,5mg/kg  wagi  ciała  (  Encortonu), 
następnie  zmniejszać ją  kiedy  stan  zapalny  ulega  regresji.  Długotrwałe 
leczenie stosuje się głównie w sarkoidozie.

background image

 

 

Czynniki immunomodulujące i immunosupresyjne:
 

Czynniki immunomodulujące i immunosupresyjne:
 

Lekami  które  także  modulują  system  immunologiczny  są  leki 
immunosupresyjne  i  niesterydowe  przeciwzapalne(  NSAIDS).  W 
stadium eksperymentu jest doustne odczulenie antygenem retinal S i 
być  może  jest  to  szansa  dla  pacjentów,  którzy  reagują  na  ten 
antygen.

Lekami  które  także  modulują  system  immunologiczny  są  leki 
immunosupresyjne  i  niesterydowe  przeciwzapalne(  NSAIDS).  W 
stadium eksperymentu jest doustne odczulenie antygenem retinal S i 
być  może  jest  to  szansa  dla  pacjentów,  którzy  reagują  na  ten 
antygen.

background image

 

 

NSAIDS:
-          należą  tu  Naclof(  diklofenak  i  Indocid(  indometacyna)  podawane 
miejscowo
-         

doustne 

preparaty 

indometacyna, 

ibuprofen, 

diklofenak(  stosowane  w  chorabach  z  grupy  HLA-B27,  cystowatym 
obrzęku plamki)
- są  podawane w zapaleniach pooperacyjnych i obrzęku plamki
- są bardzo skuteczne w zapaleniu przewlekłego iridocyclitis
-  ich  skuteczność    nie  została  potwierdzona  w  leczeniu  endogennych 
zapaleń odcinka przedniego.
Do  grupy  leków  niesterydowych  przeciwzapalnych  należy  też  kwas 
acetylosalicylowy,  który  może  mieć  zastosowanie  w  zapaleniu  naczyń 
siatkówki  w  przebiegu  SLE,  ch.  Behceta,  ostrej  martwicy  siatkówki, 
zespole antykardiolipidowym i in.

NSAIDS:
-          należą  tu  Naclof(  diklofenak  i  Indocid(  indometacyna)  podawane 
miejscowo
-         

doustne 

preparaty 

indometacyna, 

ibuprofen, 

diklofenak(  stosowane  w  chorabach  z  grupy  HLA-B27,  cystowatym 
obrzęku plamki)
- są  podawane w zapaleniach pooperacyjnych i obrzęku plamki
- są bardzo skuteczne w zapaleniu przewlekłego iridocyclitis
-  ich  skuteczność    nie  została  potwierdzona  w  leczeniu  endogennych 
zapaleń odcinka przedniego.
Do  grupy  leków  niesterydowych  przeciwzapalnych  należy  też  kwas 
acetylosalicylowy,  który  może  mieć  zastosowanie  w  zapaleniu  naczyń 
siatkówki  w  przebiegu  SLE,  ch.  Behceta,  ostrej  martwicy  siatkówki, 
zespole antykardiolipidowym i in.

background image

 

 

Leki cytotoksyczne( cytostatyczne) i antymetabolity
 
 
Do cytostatyków należą cyklofosfamid i chlorambucil.
 
Do  antymetabolitów  należą  azatiopryna,  metotrexat,  i  supresor 
komórek T-  c              cyklosporyna.
 
Stosowane  są  do  leczenia  z.b.n.  gdy  kortykosterydy,  cyklosporyny  nie 
są  skuteczne  lub  źle  tolerowane.  Cytostatyki  nazywane  sa  lekami   
trzeciego  rzutu.  Działają  poprzez  hamowanie  lub  błędne  kodowanie 
RNA  i  DNA,  powodują  supresję  komórek  T,  hamują  wytwarzanie 
przeciwciał i komórek T, hamują uwalnianie histaminy. Leki o działaniu 
immunosupresyjnym  dają  bardzo  wiele  powikłań,  efektów  ubocznych. 
W  wielu  przypadkach  korzyści  z  tego  leczenia    przeważają  nad 
potencjalnym  ryzykiem  związanym  z  ich  użyciem  i  są  lekami 
pierwszego rzutu w szczególnych zapaleniach.

Najpoważniejszym  powikłaniem  leczenia  cytostatykami  jest 

możliwość  rozwinięcia  się  w  przyszłości  nowotworów  złośliwych  jak 
białaczka,  chłoniak,  guzy  tkanek  miękkich  jak  również  działanie 
teratogenne  (  zmiany  w  obrębie  chromosomów,  azoospermia).  Mniej 
groźne  powikłania  to  rozwój  oportunistycznych  bakterii,  grzybów  i 
infekcja  wirusowa.  Dlatego  przed  rozpoczęciem  leczenia  pacjent  musi 
być o wszystkim poinformowany.

Leki cytotoksyczne( cytostatyczne) i antymetabolity
 
 
Do cytostatyków należą cyklofosfamid i chlorambucil.
 
Do  antymetabolitów  należą  azatiopryna,  metotrexat,  i  supresor 
komórek T-  c              cyklosporyna.
 
Stosowane  są  do  leczenia  z.b.n.  gdy  kortykosterydy,  cyklosporyny  nie 
są  skuteczne  lub  źle  tolerowane.  Cytostatyki  nazywane  sa  lekami   
trzeciego  rzutu.  Działają  poprzez  hamowanie  lub  błędne  kodowanie 
RNA  i  DNA,  powodują  supresję  komórek  T,  hamują  wytwarzanie 
przeciwciał i komórek T, hamują uwalnianie histaminy. Leki o działaniu 
immunosupresyjnym  dają  bardzo  wiele  powikłań,  efektów  ubocznych. 
W  wielu  przypadkach  korzyści  z  tego  leczenia    przeważają  nad 
potencjalnym  ryzykiem  związanym  z  ich  użyciem  i  są  lekami 
pierwszego rzutu w szczególnych zapaleniach.

Najpoważniejszym  powikłaniem  leczenia  cytostatykami  jest 

możliwość  rozwinięcia  się  w  przyszłości  nowotworów  złośliwych  jak 
białaczka,  chłoniak,  guzy  tkanek  miękkich  jak  również  działanie 
teratogenne  (  zmiany  w  obrębie  chromosomów,  azoospermia).  Mniej 
groźne  powikłania  to  rozwój  oportunistycznych  bakterii,  grzybów  i 
infekcja  wirusowa.  Dlatego  przed  rozpoczęciem  leczenia  pacjent  musi 
być o wszystkim poinformowany.

background image

 

 

Wskazania do stosowania leków immunosupresyjnych:
 
-         zagrożenie widzenia w zapaleniu wewnątrzgałkowym
-         nawroty schorzenia
-         brak odpowiedzi na leczenie sterydami
-         

przeciwskazania 

do 

leczenia 

sterydami 

powodu 

ogólnoustrojowych problemów i nietolerancji efektów ubocznych
 
 
 
Przed    rozpoczęciem  leczenia  cytostatykami  należy  pacjenta  zbadać  po 
kątem:
-         nieobecności infekcji
-         braku przeciwskazań hematologicznych
-         bardzo wnikliwej oceny okulisty, internisty lub onkologa
-         obiektywnej oceny procesu chorobowego
-         poinformowanej zgody
-          wykonanie  badań  morfologii,  mocznika,  kreatyniny,  jonogramu, 
bad. ogólne moczu, testy wątrobowe, RR

Wskazania do stosowania leków immunosupresyjnych:
 
-         zagrożenie widzenia w zapaleniu wewnątrzgałkowym
-         nawroty schorzenia
-         brak odpowiedzi na leczenie sterydami
-         

przeciwskazania 

do 

leczenia 

sterydami 

powodu 

ogólnoustrojowych problemów i nietolerancji efektów ubocznych
 
 
 
Przed    rozpoczęciem  leczenia  cytostatykami  należy  pacjenta  zbadać  po 
kątem:
-         nieobecności infekcji
-         braku przeciwskazań hematologicznych
-         bardzo wnikliwej oceny okulisty, internisty lub onkologa
-         obiektywnej oceny procesu chorobowego
-         poinformowanej zgody
-          wykonanie  badań  morfologii,  mocznika,  kreatyniny,  jonogramu, 
bad. ogólne moczu, testy wątrobowe, RR

background image

 

 

Cyklofosfamid  -  leczenie  zaczynamy  od  1-2  mg/kg/dzień                powoli 
podwyż
Chlorambucil   - leczenie zaczynamy od 2 mg/kg/dzień          szamy do 8-
12 mg
 
Podczas    leczenia  obowiązuje  kontrola  morfologii  –  leukocytów  (  nie 
może  być  poniżej  3tys/mm.  Zmniejszamy  dawkę  leku,  kiedy  choroba 
zanika lub obniża się dramatycznie il. leukocytów i płytek krwi.
 
Azathiopryna ( Imuran)-   50-150 mg/dzień
Methotrexat                   -   7,5 –25 mg/tydzień   p.o i i.m.

Cyklofosfamid  -  leczenie  zaczynamy  od  1-2  mg/kg/dzień                powoli 
podwyż
Chlorambucil   - leczenie zaczynamy od 2 mg/kg/dzień          szamy do 8-
12 mg
 
Podczas    leczenia  obowiązuje  kontrola  morfologii  –  leukocytów  (  nie 
może  być  poniżej  3tys/mm.  Zmniejszamy  dawkę  leku,  kiedy  choroba 
zanika lub obniża się dramatycznie il. leukocytów i płytek krwi.
 
Azathiopryna ( Imuran)-   50-150 mg/dzień
Methotrexat                   -   7,5 –25 mg/tydzień   p.o i i.m.

background image

 

 

Zasadą  podawania  leków  immunosupresyjnych  jest  rozpoczęcie  od 
najmniejszych  dawek,  a  następnie  zwiększa  się  do  pożądanego  efektu 
klinicznego.  Odstawia  się  leczenie  jeśli  choroba  nie  jest  aktywna  przez 
rok.  Wprowadza  się  inny  lek,  jeśli  brak  adekwatnej  odpowiedzi  przez  6 
miesięcy  leczenia.  W  szczególnych  przypadkach  np.  pełzającym 
zapaleniu  naczyniówki,  niezbędne  jest  zastosowanie  jednocześnie 
sterydów  z  azatiopryną  i  cyklosporyną,  które  mogą  być  podawane 
maks. 1 rok.
Podając sterydy z cyklosporyną, po osiągnięciu efektu terapeutycznego 
należy powoli odstawiać sterydy utrzymując małe dawki cyklosporyny.

Zasadą  podawania  leków  immunosupresyjnych  jest  rozpoczęcie  od 
najmniejszych  dawek,  a  następnie  zwiększa  się  do  pożądanego  efektu 
klinicznego.  Odstawia  się  leczenie  jeśli  choroba  nie  jest  aktywna  przez 
rok.  Wprowadza  się  inny  lek,  jeśli  brak  adekwatnej  odpowiedzi  przez  6 
miesięcy  leczenia.  W  szczególnych  przypadkach  np.  pełzającym 
zapaleniu  naczyniówki,  niezbędne  jest  zastosowanie  jednocześnie 
sterydów  z  azatiopryną  i  cyklosporyną,  które  mogą  być  podawane 
maks. 1 rok.
Podając sterydy z cyklosporyną, po osiągnięciu efektu terapeutycznego 
należy powoli odstawiać sterydy utrzymując małe dawki cyklosporyny.

background image

 

 

Cyklosporyna (A) 
jest  naturalnie  występującym  związkiem  produkowanym  przez  grzyby 
gruntowe.  Ma  dużo  większe  specyficzne  działanie  na  funkcję 
odporności  niż  jest  to  możliwe  przy  użyciu  kortykosterydów  czy 
cytostatyków. Dokładny mechanizm działania pozostaje kontrowersyjny.

Podawanie  zaczyna  się  od    2,5  –  5,0mg/kg/dzień  w  2  dawkach 

podzielonych.  Może  być  połączona  z  prednisolonem  dla  silniejszego 
działania  p-zapalnego;  podaje  się  do  6  mies.  od  ustąpienia  zapalenia 
( po odstawieniu może szybko dojść do nawrotu zapalenia).

Cyklosporyna (A) 
jest  naturalnie  występującym  związkiem  produkowanym  przez  grzyby 
gruntowe.  Ma  dużo  większe  specyficzne  działanie  na  funkcję 
odporności  niż  jest  to  możliwe  przy  użyciu  kortykosterydów  czy 
cytostatyków. Dokładny mechanizm działania pozostaje kontrowersyjny.

Podawanie  zaczyna  się  od    2,5  –  5,0mg/kg/dzień  w  2  dawkach 

podzielonych.  Może  być  połączona  z  prednisolonem  dla  silniejszego 
działania  p-zapalnego;  podaje  się  do  6  mies.  od  ustąpienia  zapalenia 
( po odstawieniu może szybko dojść do nawrotu zapalenia).

background image

 

 

Cyklosporyna  jest  lekiem    pierwszego  rzutu  w  ch.  Behceta; 

drugiego  rzutu  po  leczeniu  sterydami  w  przypadkach  ciężkich  z.b.n.u 
pacjentów, u których wystąpiły ciężkie skutki uboczne ich stosowania.
Nie  należy  podawać  z  chlorambucylem,  cyklofosfamidem  i  NSAiD.  Nie 
jest karcinogenna a jej teratogenne działanie nie jest znane.

Cyklosporyna  jest  lekiem    pierwszego  rzutu  w  ch.  Behceta; 

drugiego  rzutu  po  leczeniu  sterydami  w  przypadkach  ciężkich  z.b.n.u 
pacjentów, u których wystąpiły ciężkie skutki uboczne ich stosowania.
Nie  należy  podawać  z  chlorambucylem,  cyklofosfamidem  i  NSAiD.  Nie 
jest karcinogenna a jej teratogenne działanie nie jest znane.

background image

 

 

Największym  efektem  ubocznym  leczenia  cyklosporyną  jest 

nefrotoksyczność  i  nadciśnienie  tętnicze.  Inne  to  parestezje, 
dolegliwości p.pok., osłabienie, nadmierne owłosienie, przerost dziąsel, 
anemia. 
Podczas  podawania  obowiązuje  monitorowanie  funkcji  nerek,  RR  i 
morfologii. Dawkę należy obniżyć, gdy poziom kreatyniny jest większy 
od 20-30%.

Największym  efektem  ubocznym  leczenia  cyklosporyną  jest 

nefrotoksyczność  i  nadciśnienie  tętnicze.  Inne  to  parestezje, 
dolegliwości p.pok., osłabienie, nadmierne owłosienie, przerost dziąsel, 
anemia. 
Podczas  podawania  obowiązuje  monitorowanie  funkcji  nerek,  RR  i 
morfologii. Dawkę należy obniżyć, gdy poziom kreatyniny jest większy 
od 20-30%.

background image

 

 

Operacje przeprowadzane w powikłanych z.b.n.:
-         paracenteza ciała szklistego
-         

biopsja 

chorioretinalna 

celem 

wykluczenia 

procesu 

 

neoplazmatycznego lub ostrej infekcji
-          konieczne  przy  powikłaniach  uveitów  -  operacje  zaćmy,  p-
jaskrowe, vitrektomia

Operacje przeprowadzane w powikłanych z.b.n.:
-         paracenteza ciała szklistego
-         

biopsja 

chorioretinalna 

celem 

wykluczenia 

procesu 

 

neoplazmatycznego lub ostrej infekcji
-          konieczne  przy  powikłaniach  uveitów  -  operacje  zaćmy,  p-
jaskrowe, vitrektomia

background image

 

 

Cele leczenia zapalenia błony naczyniowej:
 
1)     zachowanie jak najlepszej funkcji widzenia
2)     zniesienie objawów zapalenia przedmiotowych i podmiotowych
3)     leczenie przyczynowe, jeśli jest określona
4)      profilaktyka  powikłań  –  cystowatego  obrzęku  plamki,zaćmy  i  jaskry 
wtórnej

Cele leczenia zapalenia błony naczyniowej:
 
1)     zachowanie jak najlepszej funkcji widzenia
2)     zniesienie objawów zapalenia przedmiotowych i podmiotowych
3)     leczenie przyczynowe, jeśli jest określona
4)      profilaktyka  powikłań  –  cystowatego  obrzęku  plamki,zaćmy  i  jaskry 
wtórnej

background image

 

 

Panuveitis

sarkoidoza, toksoplazmoza, toxokarioza, 

endophthalmitis, zespół VKH, zapalenie 

sympatyczne, kiła, cysterioza

Panuveitis

sarkoidoza, toksoplazmoza, toxokarioza, 

endophthalmitis, zespół VKH, zapalenie 

sympatyczne, kiła, cysterioza

background image

 

 

Choroby  układu  oddechowego  współistniejące 
z z.b.n.

I.

Choroby płuc : sarkoidoza, grużlica, ziarniniak 

Wegenera,  bąblowica,  kokcydioza,  histoplazmoza, 
przerzuty nowotworowe.
 
II.

Astma/skurcz 

oskrzeli

toksokaroza 

układowa, aspergilloza.

Choroby  układu  oddechowego  współistniejące 
z z.b.n.

I.

Choroby płuc : sarkoidoza, grużlica, ziarniniak 

Wegenera,  bąblowica,  kokcydioza,  histoplazmoza, 
przerzuty nowotworowe.
 
II.

Astma/skurcz 

oskrzeli

toksokaroza 

układowa, aspergilloza.

background image

 

 

Choroby układu pokarmowego współistniejące 
z zapaleniem błony naczyniowej:
 

- wrzodziejące zapalenie okrężnicy, 

- choroba Crohna, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- choroby pasożytnicze, 

- choroba Behceta.

Choroby układu pokarmowego współistniejące 
z zapaleniem błony naczyniowej:
 

- wrzodziejące zapalenie okrężnicy, 

- choroba Crohna, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- choroby pasożytnicze, 

- choroba Behceta.

background image

 

 

Choroby układu pokarmowego współistniejące 
z zapaleniem błony naczyniowej:
 

- wrzodziejące zapalenie okrężnicy, 

- choroba Crohna, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- choroby pasożytnicze, 

- choroba Behceta.

Choroby układu pokarmowego współistniejące 
z zapaleniem błony naczyniowej:
 

- wrzodziejące zapalenie okrężnicy, 

- choroba Crohna, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- choroby pasożytnicze, 

- choroba Behceta.

background image

 

 

Zmiany skórne towarzyszące z.b.n.:

 

I. 

Nieswoiste

 

ch.  Behceta,  sarkoidoza,  SLE,  colitis  ulcerosa, 

trąd,  kiła,  wieloguzkowe  zapalenie  tetnic,  kokcydioza, 
zakażenie 

paciorkowcowe, 

APMPPE(ostra 

tylna 

wieloogniskowa  plackowata  epiteliopatia  barwnikowa), 
zespół VKH, zapalenie współczulne, łuszczyca

II. Swoiste

* mięsak Kaposiego – AIDS

Zmiany skórne towarzyszące z.b.n.:

 

I. 

Nieswoiste

 

ch.  Behceta,  sarkoidoza,  SLE,  colitis  ulcerosa, 

trąd,  kiła,  wieloguzkowe  zapalenie  tetnic,  kokcydioza, 
zakażenie 

paciorkowcowe, 

APMPPE(ostra 

tylna 

wieloogniskowa  plackowata  epiteliopatia  barwnikowa), 
zespół VKH, zapalenie współczulne, łuszczyca

II. Swoiste

* mięsak Kaposiego – AIDS

background image

 

 

Choroby  ośrodkowego  układu  nerwowego 
współistniejące 

zapaleniem 

błony 

naczyniowej:
 

Choroby  ośrodkowego  układu  nerwowego 
współistniejące 

zapaleniem 

błony 

naczyniowej:
 

I.  zapalenie  opon  mózgowych  -  zespół  Vogta-Koyanagi-
Harady (VKH), ch. Behceta, borelioza,leptospiroza
II.  zapalenie  nerwów  obwodowych  -  borelioza,  trąd, 
sarkoidoza, półpasiec
III.  zapalenie  nerwów  czaszkowych  -  kiła,  borelioza, 
sarkoidoza

I.  zapalenie  opon  mózgowych  -  zespół  Vogta-Koyanagi-
Harady (VKH), ch. Behceta, borelioza,leptospiroza
II.  zapalenie  nerwów  obwodowych  -  borelioza,  trąd, 
sarkoidoza, półpasiec
III.  zapalenie  nerwów  czaszkowych  -  kiła,  borelioza, 
sarkoidoza

background image

 

 

Choroby 

układu 

moczowo-płciowego 

towarzyszące zapaleniu błony naczyniowej:

 

- SLE, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- ziarniniak Wegenera, 

- gruźlica, 

- bruceloza, 

- Zespół Reitera, 

- choroba Behceta,  

- pemfigoid.

Choroby 

układu 

moczowo-płciowego 

towarzyszące zapaleniu błony naczyniowej:

 

- SLE, 

- guzkowe zapalenie tętnic, 

- ziarniniak Wegenera, 

- gruźlica, 

- bruceloza, 

- Zespół Reitera, 

- choroba Behceta,  

- pemfigoid.

background image

 

 

Choroby układu kostno-stawowego skojarzone 
z zapaleniem błony naczyniowej:

*     

kręgosłup                  –  spondylitis  ankylopoetica  (AS),       

łuszczyca
*    staw  kolanowy  –  ICA  (  młodzieńcze  przewlekłe  zapalenie 
stawów), 

zespół Reitera, 

           borelioza, 

rzeżączka, 
ch. Behceta.

*  drobne  stawy  obwodowe  –  AS,  colitis  ulcerosa,  łuszczyca, 
z. Reitera, łuszczyca
*   liza kości – sarkoidoza
 

Choroby układu kostno-stawowego skojarzone 
z zapaleniem błony naczyniowej:

*     

kręgosłup                  –  spondylitis  ankylopoetica  (AS),       

łuszczyca
*    staw  kolanowy  –  ICA  (  młodzieńcze  przewlekłe  zapalenie 
stawów), 

zespół Reitera, 

           borelioza, 

rzeżączka, 
ch. Behceta.

*  drobne  stawy  obwodowe  –  AS,  colitis  ulcerosa,  łuszczyca, 
z. Reitera, łuszczyca
*   liza kości – sarkoidoza
 

background image

 

 

Angiografia  fluoresceinowa  (AF):  -  ukazuje  obecność  cystowatego 
obrzęku  plamki,  zapalenia  siatkówki,  naczyniówki,  zajęcie  naczyń 
siatkówki,  surowicze  odwarstwienie  siatkówki,  neowaskularyzację 
naczyniówkową, pomocne w różnicowaniu obrzęku tarczy n.II.
Angiografia  z  zielenią  indocjaninową  (ICG):  -  uzupełnienie  badania  AF, 
dokładnie ocenia krążenie naczyniówkowe.
USG:  -  jest  pomocne  w  ukazaniu  zmętnień  w  szklistce,  ścieńczeniu 
naczyniówki,  odwarstwienia  siatkówki,  tworzeniu  się  błon,  trakcji 
szklistkowo- siatkówkowych, szczególnie gdy ośrodki  optyczne są mało 
lub  nieprzezierne.
Biopsja szklistki: może być konieczna dla diagnostyki zapalenia.
Biopsja  naczyniówkowo-siatkówkowa:  -  może  być  pomocna,  kiedy 
diagnoza  nie  jest  definitywnie  postawiona  na  bazie  klinicznych    lub 
objawów lub badań laboratoryjnych ( np. AIDS, lymphoma).

Angiografia  fluoresceinowa  (AF):  -  ukazuje  obecność  cystowatego 
obrzęku  plamki,  zapalenia  siatkówki,  naczyniówki,  zajęcie  naczyń 
siatkówki,  surowicze  odwarstwienie  siatkówki,  neowaskularyzację 
naczyniówkową, pomocne w różnicowaniu obrzęku tarczy n.II.
Angiografia  z  zielenią  indocjaninową  (ICG):  -  uzupełnienie  badania  AF, 
dokładnie ocenia krążenie naczyniówkowe.
USG:  -  jest  pomocne  w  ukazaniu  zmętnień  w  szklistce,  ścieńczeniu 
naczyniówki,  odwarstwienia  siatkówki,  tworzeniu  się  błon,  trakcji 
szklistkowo- siatkówkowych, szczególnie gdy ośrodki  optyczne są mało 
lub  nieprzezierne.
Biopsja szklistki: może być konieczna dla diagnostyki zapalenia.
Biopsja  naczyniówkowo-siatkówkowa:  -  może  być  pomocna,  kiedy 
diagnoza  nie  jest  definitywnie  postawiona  na  bazie  klinicznych    lub 
objawów lub badań laboratoryjnych ( np. AIDS, lymphoma).

Rezonans  magnetyczny  (MR):    mózgowia  i  rdzenia  kręgowego  –  do 
wykrycia  ognisk  demielinizacyjnych  w  SM,  SLE,  VKH  i  innych  chorobach 
układowych.

Rezonans  magnetyczny  (MR):    mózgowia  i  rdzenia  kręgowego  –  do 
wykrycia  ognisk  demielinizacyjnych  w  SM,  SLE,  VKH  i  innych  chorobach 
układowych.

background image

 

 

Przewlekłe z.b.n. mogą być histologicznie 
charakteryzowane jako :

*nieziarninujące – mają typowe nacieczenia 
limfocytowe i plazmatyczne

*ziarninujące – zawierają także komórki 
nabłonkowate i olbrzymie
Nieznaczne ziarninujące są typowe dla sarkoidozy, 
rozlane ziarninujące dla zespołu Vogta-Koyanagi-
Harady (VKH) i zapalenia sympatycznego oka.
 

Przewlekłe z.b.n. mogą być histologicznie 
charakteryzowane jako :

*nieziarninujące – mają typowe nacieczenia 
limfocytowe i plazmatyczne

*ziarninujące – zawierają także komórki 
nabłonkowate i olbrzymie
Nieznaczne ziarninujące są typowe dla sarkoidozy, 
rozlane ziarninujące dla zespołu Vogta-Koyanagi-
Harady (VKH) i zapalenia sympatycznego oka.
 


Document Outline