ORGANIZACJA
POMOCY
W
KATASTROFACH
ORGANIZACJA
POMOCY
W
KATASTROFACH
Definicja katastrofy:
Moguncja 1973
naturalne lub inne wydarzenie,
którego następstw nie można
opanować środkami i siłami
miejscowymi i wymagana jest pomoc z
zewnątrz;
wydarzenie, w wyniku którego liczba
ofiar i problemy medyczne
przekraczają zdolności i możliwości
istniejącego systemu ochrony zdrowia;
Podstawowe cechy
katastrofy:
duże szkody materialne,
duża liczba poszkodowanych
powstająca w krótkim czasie,
dysproporcje między potrzebami,
a możliwościami służb
ratowniczych.
Podział katastrof:
Ze względu na wpływ na
otaczającą społeczność:
•
proste – struktura społeczności
pozostaje nietknięta (np. wypadek
kolejowy),
•
złożone - struktura społeczności
zostaje rozerwana (np. trzęsienie
ziemi).
Ze względu na przyczyny:
•
krańcowe lub gwałtowne działanie
natury (powodzie, erupcje wulkanów,
trzęsienia ziemi, sztormy, burze
tropikalne, lawiny ziemne i śnieżne),
•
katastrofy wywołane sztucznie (pożary,
wybuchy, komunikacyjne, chemiczne,
terroryzm
),
•
katastrofy morskie,
•
choroby epidemiczne,
•
niedożywienie i głód,
•
działania wojenne lub konflikty zbrojne,
w wyniku których cierpi ludność cywilna.
Ze względu na liczbę ofiar:
•
mniejsza – liczba ofiar wymagająca
leczenia szpitalnego 10-49 (lub 25-
99 ofiar śmiertelnych),
•
umiarkowana - liczba ofiar
wymagająca leczenia szpitalnego
50-249 (lub 100-999 ofiar
śmiertelnych),
•
duża - liczba ofiar wymagająca
leczenia szpitalnego > 250 (lub
>1000 ofiar śmiertelnych).
Główne aspekty
pomocy:
Monitorowanie zdarzeń
Tworzenie bazy danych
Planowanie
Edukacja i permanentne ćwiczenia
Organizacja odpowiednich służb
ratowniczych i administracyjnych
Mobilizacja organizacji
pozarządowych
Koordynacja działań
Pomoc międzynarodowa
Reagowanie w przypadku
katastrofy prostej:
natychmiastowe uruchomienie służb ratowniczych
istniejących w lokalnej społeczności:
•
Straży Pożarnej
•
Pogotowia Ratunkowego
•
Policji
•
Szpitali
ponadto:
•
Administracji lokalnej –
Obrony Cywilnej
•
Lokalnych organizacji pozarządowych
(wolontariusze)
•
Mediów
natychmiastowe uruchomienie służb ratowniczych
istniejących w lokalnej społeczności oraz:
•
Krajowego Systemu Ratowniczo-Gaśniczego
•
Dodatkowych jednostek Pogotowia Ratunkowego
•
Dodatkowych jednostek Policji
•
Wojska
•
Sieci szpitali publicznych w kraju
•
Administracji centralnej-
Obrony Cywilnej
•
Organizacji pozarządowych (wolontariusze)
•
Mediów
•
Pomocy międzynarodowej
Reagowanie w przypadku
katastrofy złożonej:
Zadania Krajowego Systemu
Ratowniczo-Gaśniczego (Straży
Pożarnej)
Prognozowanie, rozpoznawanie i
zwalczanie pożarów, klęsk
żywiołowych lub innych zagrożeń
życia i mienia, w tym:
ratownictwo techniczne
ratownictwo chemiczne
ratownictwo ekologiczne
ratownictwo medyczne
Zadania Pogotowia
Ratunkowego
Profesjonalne prowadzenie akcji
ratowniczej w ścisłym
współdziałaniu z innymi służbami
Ratowanie życia i zdrowia oraz
zmniejszenie cierpienia u jak
największej liczby
poszkodowanych
Zadania Policji
Działania ochronno-porządkowe
Zwalczanie aktów terroryzmu
Ścisła współpraca z innymi
służbami ratowniczymi
Zadania Sieci Szpitali
Publicznych
Stała aktualizacja planów
zabezpieczenia na wypadek katastrofy
wewnętrznej i zewnętrznej
Stałe szkolenie całego personelu
Systematyczne ćwiczenia na wypadek
katastrofy wewnętrznej lub
zewnętrznej
Doskonalenie procedur ratunkowych
Utrzymywanie rezerw lekowych,
materiałowych i łóżkowych
Zadania Administracji -
Obrony
Cywilnej
Doskonała znajomość odpowiednich aktów
prawnych, własnego zakresu kompetencji (w
tym podejmowanie decyzji o uruchomieniu
rezerw)
oraz odpowiedzialności
Monitorowanie zdarzeń
Permanentne szkolenia
Udział w ćwiczeniach
Opracowywanie i stała modyfikacja planów
zabezpieczenia ratunkowego na różnych
szczeblach (lokalnych, wojewódzkich,
krajowych)
Ścisła współpraca z służbami ratowniczymi,
organizacjami pozarządowymi,
międzynarodowymi oraz mediami
Zadania Wojska
Stałe szkolenia i utrzymywanie
gotowości
Permanentne ćwiczenia
Zwalczanie aktów terroryzmu
Działania ochronno-porządkowe
Szeroko rozumiana pomoc
logistyczna
Pomoc wojskowej służby zdrowia
Ścisła współpraca z innymi służbami
ratowniczymi
Zadania Mediów
Stała i powszechna edukacja
społeczeństwa w zakresie bezpiecznych
zachowań i umiejętnego postępowania
ratowniczego
Informowanie społeczeństwa o możliwych
zagrożeniach
Informowanie o zasadach postępowania w
sytuacji katastrofy
Podawanie rzeczowej informacji o skali
wydarzenia i liczbie ofiar
Ograniczanie zjawiska paniki oraz
ukierunkowanie społeczeństwa na
działania pomocowe
Systemy pomocy
międzynarodowej
ONZ
MCK
organizacje pozarządowe
BILAT
NATO
działalność wzajemnie się przenika i uzupełnia
80% kosztów związanych z
katastrofą zawsze ponosi kraj nią
dotknięty!
Fazy
Wstępna,
Konsolidacji,
Usuwania skutków,
Odległa.
Poziomy działań
ratowniczych
Strategiczny – sztab
kryzysowy,
Taktyczny – sztab akcji,
Wykonawczy – jednostki służb
ratowniczych.
Strefy bezpieczeństwa
Zniszczenia,
Bezpieczna.
Obszary działania służb
ratowniczych
Punkt segregacji
medycznej,
Obszar udzielania pomocy i
oczekiwania + punkt
medyczny,
Strefa transportu.
Zabiegi na miejscu
Udrożnienie i zabezpieczenie
drożności dróg oddechowych,
Tlenoterapia, oddech wspomagany
lub zastępczy,
Odbarczenie odmy prężnej,
Zamknięcie opatrunkiem rany
ssącej klatki piersiowej,
Zabiegi na miejscu
Zatamowanie krwawienia
zewnętrznego,
Uzyskanie drogi przetaczania
płynów i rozpoczącie ich
przetaczania,
Odbarczenie tamponady serca,
Amputacje.
Wyjątko
wo
DZIĘKUJĘ