CZYM JEST EKONOMIA 

SPOŁECZNA?

Przez ekonomię społeczną rozumie się 

aktywizację i wyrównywanie szans osób 

wykluczonych społecznie. Do instytucji 

ekonomii społecznej w Polsce zalicza się 

organizacje sektora pozarządowego 

(prowadzące odpłatną, jak i również 

nieodpłatną działalność), takie jak 

stowarzyszenie i fundacje. Dodatkową 

rolę odgrywa w tym aspekcie generacja 

podmiotów opartych o nowe formy 

prawne tj. Centra Integracji Społecznej, 

Kluby Integracji Społecznej oraz 

Spółdzielnie Socjalne.

PODMIOTY PRAWNE E.S.



FUNDACJE



STOWARZYSZENIA



SPÓŁDZIELNIE (pracy, inwalidów, socjalne)



CENTRA INTEGRACJI SPOŁECZNEJ (CIS)



KLUBY INTEGRACJI SPOŁECZNEJ (KIS)



ZAKŁADY AKTYWNOŚCI ZAWODOWEJ (ZAZ)



TOWARZYSTWA UBEZPIECZEŃ WZAJEMNYCH (TUW)



WARSZTATY TERAPII ZAJĘCIOWEJ (WTZ)

FORMA PRAWNA

LICZBA

L. 

ZATRUDNIONYCH

NGO

ok. 78 000

ok. 65 000

Spółdzielnie

(w tym socjalne)

ok. 13 000

145

ok. 500 000

ok. 1 000

CIS

55

ponad 500

ZAZ

51

2500

TUW

9

500

WTZ

643

ok. 6 700

OBSZARY ROZWOJU E.S.

1.Społeczna, demokratyczna i uczestnicząca 

przedsiębiorczość

2.Zatrudnienie i spójność społeczna

3.Rozwój lokalny

4.Wzajemna ochrona społeczna - budują podstawę 

modelu rozwoju praktycznych doświadczeń demokracji, 

która spełnia potrzeby i oczekiwania obywateli.

Swoimi gałęziami na poziomie lokalnej społeczności, 

ekonomia społeczna zawsze wspierała partnerstwo 

(pomiędzy sektorem publicznym i władzami lokalnymi, 

wraz ze związkami zawodowymi i tradycyjnymi 

przedsiębiorstwami), co pomogło w jej rozwoju i 

nadaniu struktury sieciowej. Ekonomia społeczna 

powinna być typem przedsiębiorczości, który w formie 

swojej organizacji oraz w produkcji, odpowiada na 

obecne oczekiwania dotyczące długoterminowego 

rozwoju i społecznej odpowiedzialności.