Slajd 1

Z dniem 1 stycznia 1999 r. rozpoczął się

nowy etap w historii integracji walutowej

Europy.

W tym dniu w Unii Europejskiej (UE) została

ustanowiona Unia Gospodarcza i Walutowa

(UGW), a w jej ramach zaczęła

funkcjonować nowa wspólna waluta

europejska – euro.

Pojawienie się nowej wspólnej waluty – euro

–

stało się ogromnym wydarzeniem dla

społeczeństw państw UGW. Wpłynęło ono

istotnie na funkcjonowanie przedsiębiorstw,

banków i innych instytucji finansowych,

a także instytucji państwowych

i samorządowych.

Korzyści związane z

uczestnictwem

w strefie euro

Najistotniejszą korzyścią z utworzenia

Unii

Gospodarczej i Walutowej jest jej

stabilizujące oddziaływanie na

gospodarki

państw członkowskich.

Do najczęściej wymienianych

korzyści należą:



redukcja kosztów transakcyjnych

–

wprowadzenie wspólnej waluty oznacza, że nie

będzie potrzeby dokonywania wymiany walut

i ponoszenia kosztów z tym związanych.

Zniknie też koszt, jakim jest zabezpieczenie

kontraktów oraz aktywów i pasywów przed

niepożądanymi skutkami zmian kursowych.

Redukcja kosztów transakcyjnych powinna też

prowadzić do wzrostu zyskowności

przedsiębiorstw, spadku cen i rozwoju handlu,



eliminacja ryzyka kursowego

– jego

brak powinien przyczynić się do

szybszego rozwoju handlu, a co za

tym idzie do redukcji przeciętnych

kosztów produkcji dzięki korzyściom

skali, zwiększonej presji

konkurencyjnej na rynku i poprawy

mikroekonomicznej efektywności

produkcji,



wzrost stabilności gospodarczej

–

członkowstwo w unii walutowej

oznacza wzrost zaufania i

wiarygodności polityki

makroekonomicznej.

Powinno to doprowadzić do trwałego

spadku oczekiwań inflacyjnych oraz

wzrostu efektywności i zmniejszenia

kosztów prowadzenia polityki

makroekonomicznej.

Przez koszt prowadzenia polityki

makroekonomicznej można rozumieć

utratę

potencjalnego tempa wzrostu PKB i

wzrost

bezrobocia w związku z koniecznością

prowadzenia działań stabilizacyjnych,

głownie za pomocą polityki pieniężnej.



spadek stóp procentowych

– niższy koszt

kapitału wynika m.in. z niższej inflacji

i oczekiwań inflacyjnych, większej konkurencji

na rynku finansowym, lepszej alokacji kapitału

w całej unii, mniejszej premii płaconej przez

rządy z tytułu braku zaufania i mniejszych

potrzeb pożyczkowych rządów. Spadek stóp

procentowych stanowi zachętę do zwiększania

inwestycji o charakterze długookresowym,



mniejsza niepewność co do skali inflacji

i zmiany relatywnych cen

– niepewność co

do kształtowania się przyszłych przychodów

i zysków, która wynika z niepewności

inflacyjnej może prowadzić do znacznego

ograniczenia działalności inwestycyjnej przez

przedsiębiorstwa. Zaś jej spadek powoduje

usprawnienie działania mechanizmu

cenowego w procesie alokacji czynników

produkcji,



wzrost presji konkurencyjnej

– stabilne

ceny i jednolita waluta powodują

większą przejrzystość rynku, znacząco

zwiększając siłę przetargową nabywcy

w stosunku do sprzedawcy, a ta z

kolei przekłada się na silniejszą

konkurencję rynkową, zmuszając tym

samym przedsiębiorstwa do

zwiększania swojej efektywności,



szybszy wzrost gospodarczy

– jest on

głownie wynikiem zwiększonego zaufania,

prowadzącego do wzrostu skłonności do

oszczędzania i inwestowania,

w połączeniu z tańszym kapitałem,

bardziej konkurencyjnym rynkiem, lepszą

alokacją czynników produkcji, ekspansją

handlu i korzyściami skali produkcji.

W takiej sytuacji można oczekiwać, że

dynamika wzrostu PKB zwiększy się,



korzyści z emitowania waluty światowej

– kraj

lub obszar walutowy emitujący rezerwową

walutę światową osiąga z tego tytułu korzyści

takie jak: wzmacnia swoją pozycję

przetargową na rynku światowym i narzuca

innym krajom rozliczenia we własnej walucie,

czerpie znaczące zyski z emisji pieniądza.

Zysk z emisji jest uzależniony od jej skali.

Jeżeli waluta kraju lub obszaru jest

powszechnie używana przez inne kraje w

charakterze waluty rezerwowej, jej emisja

jest większa niż wynikałoby to z potrzeb

własnej gospodarki.

koszty związane z

przyjęciem euro



rezygnacja z możliwości pożądanej mieszanki

inflacji i bezrobocia

– jest to argument w

dużej mierze historyczny, ściśle związany z

krzywą Phillipsa i raczej odrzucany przez

współczesną makroekonomię. Opiera się on

na przekonaniu, że kraj może dokonać

swobodnego wyboru pomiędzy

długookresową stopą inflacji i stopą

bezrobocia, stosując odpowiednią politykę

makroekonomiczną.

W warunkach unii walutowej wspólna

polityka makroekonomiczna może oznaczać,

że żaden kraj nie osiąga z własnego punktu

widzenia optymalnej mieszanki. Argument

ten stracił popularność od początku lat

siedemdziesiątych wraz z odnotowanym

załamaniem wiary w długookresowy

charakter krzywej Phillipsa,



ryzyko asymetrycznych wstrząsów i

wysokich kosztów dostosowawczych

– jest

to powszechnie uznawany, najsilniejszy

argument dotyczący ryzyka związanego

z przystąpieniem kraju do unii walutowej.

Z asymetrycznym szokiem mamy do

czynienia w sytuacji, kiedy zjawiska

negatywnie wpływające na tempo rozwoju

i poziom bezrobocia w danym kraju nie

dotykają innych krajów unii walutowej.

Może to być wynikiem wstrząsów zarówno

o charakterze popytowym, jak i podażowym.

Dotyczyć może kształtowania się sytuacji

zewnętrznej kraju, jak też rozwoju sytuacji

wewnętrznej. Gdyby kraj prowadził własną

politykę makroekonomiczną to mógłby w takiej

sytuacji starać się dostosować ją w sposób

zmniejszający problemy wynikające ze

wstrząsu.

Natomiast wspólny bank centralny nie podejmie

takich działań, jeżeli pogorszenie sytuacji

gospodarczej będzie dotyczyć tylko jednego kraju,

zaś w pozostałych krajach sytuacja kształtować się

będzie inaczej. Zatem kraj ten będzie musiał

dostosować się do nowej sytuacji poprzez wzrost

konkurencyjności, co przy nieefektywnie

działającym rynku pracy oznacza wzrost

bezrobocia,



koszt spełnienia wymogów udziału w

unii walutowej

– koszt ten jest

zdefiniowany jednoznacznie przez

listę wymagań stawianych państwom

członkowskim Unii gospodarczej i

Walutowej tzw. kryteriów zbieżności,

które muszą zostać spełnione.

Document Outline