psychologia

iagnoza

Diagnoza – to rozpoznawanie za pomocą

technik i metod psychologicznych cech

osobowości, właściwości psychicznych,

odchyleń od normy w zakresie

intelektualnym, emocjonalnym, fizycznym

i społecznym.

iagnoza

Diagnoza opiera się na

rozpoznaniu zdolności oraz odchyleń w

rozwoju ( na podstawie zaobserwowanych

objawów);

ustaleniu przyczyn i skutków

nieprawidłowości oraz trudności w

opanowywaniu wiedzy i umiejętności.

Ostatecznym celem diagnozy jest opracowanie

wskazań edukacyjnych, które będą

stymulowały ,wspierały i wspomagały rozwój

potencjalnych możliwości każdego dziecka.

Umiejętności funkcjonalne

Umiejętności, które mają

bezpośredni wpływ na osiągnięcie

większej niezależności,

samodzielności i lepszej jakości

życia.

Diagnoza umiejętności

funkcjonalnych

forma opisowa

umiejętności, które przejawiają się w

codziennym życiu

umiejętności, które w bezpośredni

sposób wpływają na zwiększenie

jego niezależności i jakości życia

iagnoza

Podstawą diagnozowania są :

obserwacje różnych zachowań w

różnych sytuacjach społecznych i

zadaniowych,

rozmowy z dzieckiem,

analiza wszelkich wytworów dziecka,

wywiady z rodzicami

Diagnoza obrazuje:

tempo- czyli szybkość z jaką dokonują się w

organizmie i psychice dziecka różnorodne

zmiany.

Tempo rozwoju może być:

normalne – zgodne z wiekiem życia dziecka;

przyspieszone- czyli dziecko rozwija się szybciej niż

rówieśnicy, nieco lub znacznie jego rozwój wyprzedza

wiek

opóźnione- tzn. dziecko jest na poziomie rozwoju

poniżej swojego wieku, czyli rozwija się wolniej i

opanowuje różne sprawności i umiejętności nieco

później niż ogół rówieśników;

Tempo rozwoju

Biorąc pod uwagę tempo, oceniamy

aktualne cechy rozwojowe każdego

dziecka , zwane również

właściwościami wieku. Są to cechy

główne i istotne, które

wyodrębniają i odróżniają dany

okres rozwojowy od innych

Rytm rozwoju

rytm- który jest wyznaczony przez stopień

regularności zachodzenia tych zmian w czasie- ich

względną równomierność lub nierównomierność.

Rytm rozwoju może być:

harmonijny- (w normie) tzn. wszystkie funkcje i

procesy psychiczne, jak również motoryka

dziecka rozwijają się mniej więcej równomiernie,

prawidłowo, rytmicznie;

nieharmonijny- opóźniony lub przyspieszony

poziom rozwoju poszczególnych funkcji.

Przyspieszenie bądź opóźnienie mogą dotyczyć całości

psychomotorycznego rozwoju określonej sfery,

rozwojowej np. rozwoju ruchowego, umysłowego czy

społecznego.

Zjawiska te zależą w dużej mierze od warunków,

w jakich funkcjonuje dziecko oraz oddziaływań

wychowawczych jego środowiska, choć ich podłożem w

jakimś stopniu są zapewne zadatki wrodzone.

Dysharmonie rozwojowe są również możliwe u bardzo

zdolnych dzieci, a specyficzne uzdolnienia posiadać mogą

dzieci opóźnione w rozwoju.

Deficyty rozwojowe nie są uzależnione od poziomu

inteligencji i mogą występować w zakresie:

- sprawności manualnej,

- percepcji słuchowej czy wzrokowej

utrudniając w ten

sposób nabywanie podstawowych umiejętności.

Rytm rozwoju

ROZWÓJ FIZYCZNY

Rozwój fizyczny uzależniony jest od wielu czynników.

Do najważniejszych należą:

czynniki wrodzone(genetyczne),

czynniki środowiskowe, które mają decydujący

wpływ na aktywność człowieka.

Świadomość w istnieniu różnic w rozwoju

fizycznym powinna powodować

indywidualizowanie obciążeń fizycznych dla

uczniów tej samej klasy

Diagnozując rozwój fizyczny należy zbadać:

1. wzrost i wagę ciała każdego ucznia

ROZWÓJ FIZYCZNY

2.stan ich zdrowia (odporność na

choroby, uzyskać informacje o chorobach

przewlekłych, somatycznych)

3.funkcjonowanie narządów zmysłu

4.wymowę

5.narząd ruchu oraz postawę ciała.

6. sprawność fizyczną -siłę, szybkość,

zwinność, moc.

ROZWÓJ SPRAWNOŚCI MANUALNEJ I

PROCESÓW POZNAWCZYCH

1) Sprawność manualna :

· napięcie mięśniowe;

· tempo pracy;

· precyzja;

· koordynacja wzrokowo- ruchowa;

Metody badań

- Obserwacja czynności

samoobsługowych, rysowania,

malowania.

- Analiza wytworów, np.:

wzory figur geometrycznych (H. Spionek)

rysunek człowieka;

wzory literopodobne;

teksty pisane;

spostrzeganie wzrokowe;

orientacja przestrzenna;

analiza i synteza wzrokowa

Percepcja wzrokowa

Metody badań

- układanie obrazka z części;

- pisanie wielkich i małych liter;

- pisanie cyfr i znaków

matematycznych;

- analiza błędów w czytaniu i

pisaniu.

Mowa

zasób słownictwa;

wady wymowy;

sposób wypowiadania się .

Metody badań

- obserwacja dziecka w różnych

sytuacjach połączona z wypowiedziami

dzieci;

- historyjki obrazkowe;

- obrazki sytuacyjne

Myślenie

porównywanie, dostrzeganie podobieństw i

różnic;

abstrahowanie, uogólnianie, klasyfikowanie;

rozumienie treści obrazków, zagadek, poleceń;

dostrzeganie związków przyczynowo-

skutkowych;

rozumienie pojęć;

rozumienie operacji matematycznych.

Metody badań

- układanie obrazka z części;

- porównywanie obrazków;

- klasyfikowanie przedmiotów,

obrazków, figur geometrycznych;

- obrazki i historyjki obrazkowe;

- obserwacja wykonywanych

czynności.

ROZWÓJ EMOCJONALNO-

SPOŁECZNY

Diagnoza rozwoju emocjonalnego i

społecznego powinna stanowić integralną

część oceny dziecka. Kierowanie

rozwojem emocjonalnym ucznia,

rozpoznawanie własnych emocji i emocji

innych, rozumienie uczuć i uczenie

sposobów wyrażania uczuć oraz radzenia

sobie z uczuciami - daje możliwość

wszechstronnego rozwoju osobowości

zaspokajanie potrzeb;

kształtowanie postaw;

kształtowanie obrazu samego siebie;

kształtowanie norm i zasad

postępowania;

zadowolenie i satysfakcję z życia.

Metody wykorzystywane w

diagnozowaniu

obserwacja dziecka w różnych sytuacjach;

rozmowa z dzieckiem;

rozpoznawanie przeżyć dziecka poprzez :

zabawy, gry, ćwiczenia, rysowanie, malowanie,

lepienie,

muzykę,

scenki dramowe, teatralne, przedstawienia

kukiełkowe;

techniki socjometryczne.

iagnoza

Podstawą planowania każdej pracy

edukacyjno – terapeutycznej jest gruntowna

znajomość każdego ucznia. Wiedza o jego

stopniu niepełnosprawności intelektualnej,

możliwościach, ograniczeniach,

zainteresowaniach, życiu rodzinnym itp.

Podczas programowania pracy z osobami

niepełnosprawnymi należy uwzględnić:

diagnozę rozwoju dziecka, określić

indywidualny profil rozwoju, skonstruować

indywidualny program wspomagania rozwoju.

iagnoza

Pierwszym etapem pracy z uczniem

niepełnosprawnym intelektualnie jest

diagnoza.

Diagnoza u osób z

niepełnosprawnością umysłową

powinna dotyczyć wielu aspektów jej

funkcjonowania, istotnych w procesie

rozwoju.

iagnoza

Prawidłowo przeprowadzona diagnoza daje

obraz dziecka, jego możliwości oraz

ograniczeń.

Określa poziom funkcjonowania w

poszczególnych sferach rozwojowych.

Pozwala wyznaczyć kierunki pracy,

uporządkować podejmowane działania.

Powtarzana dwa razy w roku, pozwala

zmierzyć wiadomości i umiejętności, jakie

dziecko niepełnosprawne przyswoiło

Cel diagnozy

Jak najbardziej szczegółowe opisanie

zachowań ucznia, po to, aby go jak

najlepiej poznać i na tej podstawie

przygotować indywidualny program

edukacyjny, zawierający

umiejętności, których uczeń jeszcze

nie posiada (lub posiada niepełne), a

których jest się w stanie nauczyć.

Kto?

Zespół specjalistów:

pedagog

psycholog

fizjoterapeuta

logopeda

inni specjaliści w zależności od

potrzeby

Co należy wiedzieć o

dziecku w rodzinie:

gdzie w domu dziecko spędza najwięcej

czasu, na czym siedzi lub leży, jak się

porusza

z kim w rodzinie jest najbardziej

związane

jakiego używa sprzętu wspomagającego

typu: wózek, siedzisko, kubek

w jaki sposób porozumiewa się z innymi

co robi jak jest samo

Na co trzeba zwrócić

szczególna uwagę:

Jak uczeń reaguje na poszczególne osoby z

otoczenia:

–

czy odróżnia osoby bliskie i obce

–

czy jest jakaś osoba, którą szczególnie wyróżnia, jak

to okazuje, jak ją przywołuje, jak zachowuje się, kiedy

długo jej nie ma

–

czy lubi sam spędzać czas czy tez woli być w

towarzystwie innych osób

–

ile czasu potrzeba na zaakceptowanie nowej osoby

–

jaka jest najlepsza forma pierwszego z nim kontaktu

–

w jakiej odległości od obcej osoby czuje się

bezpiecznie

W jakiej pozycji dziecko najbardziej lubi

przebywać:

–

czy woli siedzieć, czy leżeć

–

czy lubi mieć coś powieszonego nad głową

–

czy bezpieczniej się czuje, kiedy jest przypięte do

siedziska

–

czy dobrze znosi zmiany pozycji

–

czy komunikuje i w jaki sposób chęć zmiany

pozycji

–

czy szybko się męczy w jednej pozycji

–

czy w ciągu nocy wymaga zmiany położenia

Czy i jak reaguje na wprowadzone

zmiany, np. wyjście do lekarza, jazdę

autobusem lub pociągiem, pobyt w

obcym domu, zmianę pory roku.

Co lubi jeść i pić:

–

jakie są jego ulubione potrawy, napoje

–

czy preferuje jakieś smaki

–

jak często je i pije

–

w jaki sposób komunikuje, że jest głodne

lub spragnione

Czy i jak reaguje na wprowadzone

zmiany, np. wyjście do lekarza, jazdę

autobusem lub pociągiem, pobyt w

obcym domu, zmianę pory roku.

Co lubi jeść i pić:

–

jakie są jego ulubione potrawy, napoje

–

czy preferuje jakieś smaki

–

jak często je i pije

–

w jaki sposób komunikuje, że jest głodne

lub spragnione

Czy reaguje na dźwięki otoczenia

(dzwonek do drzwi, klakson samochodu,

szczekanie psa)

Czy lubi słuchać muzyki:

–

kiedy i jak często jej słucha

–

czy ma ulubione melodie

–

jak głośno lubi ich słuchać

–

czy jest taka muzyka, która go ożywia i

uspokaja

Czy są jakieś aktywności, które

specjalnie lubi:

–

czy ma ulubione przedmioty, którymi się

zajmuje

–

w jaki sposób i jak często ich używa

–

co robi pozostawiony sam w

pomieszczeniu

–

czy lubi wychodzić na spacery

Document Outline