Wstrzyknięcia podskórne



   Podanie leku do tkanki 
podskórnej w 

Celu jego szybkiego zadziałania.
Jednorazowo można podać 2 ml leku



 Ilość   podawanego   leku  tą  drogą  nie  powinna 
  przekraczać   2ml,  ponieważ   tkanka  
podskórna  jest  słabo  unaczyniona ( co  
powoduje  powolne  wchłanianie  leku ) i mocno 
unerwiona, co powoduje  bolesność  przy  
podawaniu   większych  objętości  leku. 



  Podskórnie    można    wprowadzić    wodne 
roztwory   leków   o  stężeniu   izotonicznym. 



   Wchłanianie   leku  trwa  ok.  15 – 20  minut. 

Można wykonywać je w miejsca obfitujące 

w

Luźną tkankę podskórną najczęściej są to:



Okolica zewnętrzna środkowej części 

ramienia,



Środkowa zewnętrzna część uda,



Okolica pępka,



Okolica powyżej pępka,



Okolica podłopatkowa.



    Pielęgniarka wykonuje zabieg na zlecenie

        Lekarza. Odpowiedzialna jest za:



Przygotowanie pacjenta,



Przygotowanie sprzętu i jego zabezpieczenie 

   po wykonaniu zabiegu,



Wykonanie zabiegu,



Opiekę w trakcie i po wykonaniu zabiegu.



Poinformowanie o istocie i celu zabiegu,



Określenie miejsca podania leku,



Uzyskanie od pacjenta informacji 
dotyczących tolerancji leku, odczynów 
polekowych itp.



Lek zgodny ze zleceniem lekarza,



Jałowa strzykawka (najlepiej 2ml),



Dwie jałowe igły,



Środek do dezynfekcji miejsca 
wkłucia,



Waciki,



Miska nerkowata,



Rękawiczki jednorazowego użytku,



Pilniki (gdy lek jest w ampułce).

1. Sprawdź zlecenie.

2. Higienicznie umyj ręce.

3. Przygotuj pacjenta.

4. Przygotuj sprzęt.

5. Przygotuj sprzęt jednorazowego użytku.

     6.   Wyjmij strzykawkę z opakowania. Nie zainfekuj 

nasadki.

7. Nałóż na strzykawkę igłę do nabrania leku i   

pozostaw 

      na niej plastykową osłonkę.

8.  Przygotuj lek do nabrania. Jeszcze raz sprawdź ze 

 

     zleceniem lekarskim.

9. Zdezynfekuj szyjkę ampułki (korek fiolki) i   odłam 

ją.

10. Zdejmij osłonkę z igły.

 

11. Nabierz lek do strzykawki.

12.Zmień igłę do wkłucia, pozostaw na niej plastykową 

osłonkę.

13. Odłóż strzykawkę na tacę.

14. Przygotuj miejsce wkłucia, ustabilizuj, zbadaj 

palpacyjnie, omiń nacieki, rozszerzone naczynia 
krwionośne.

15. Przygotuj dwa waciki nasączone środkiem 

dezynfekcyjnym.

16. Zdejmij osłonkę z igły.

17. Usuń powietrz ze strzykawki.

18. Zdezynfekuj miejsce wkłucia.

19. Ujmij skórę i tkankę podskórną w fałd.

20. Uprzedź pacjenta o momencie wkłucia.

21.  Zdecydowanym ruchem wprowadź ¾ długości 
igły 
       pod kątem 45º do tkanki podskórnej. 

22.  Zwolnij fałd skóry.

23.  Aspiruj przez odciągnięcie tłoka w celu 
upewnienia 
       się, czy koniec igły nie tkwi w naczyniu 
krwionośnym.

24.  Wprowadzaj lek, powoli równomiernie 
naciskając tłok.

25.  Obserwuj pacjenta i utrzymuj z nim kontakt 
słowny.

     26.  Przytrzymaj wacikiem tkanki w okolicy wkłucia 
            i energicznie usuń igłę z tkanek.

27.  Miejsce wkłucia zabezpiecz, przytrzymaj 
chwilę 
       wacikiem do momentu ustania krwawienia.

28.  Zabezpiecz zużyty sprzęt. 

29.  Zdezynfekuj i umyj ręce.

30. Udokumentuj wykonanie zabiegu w 
oddziałowym
      zeszycie zleceń, indywidualnej dokumentacji 
pacjenta. 



Przestrzeganie zasad postępowania 
aseptycznego i antyseptycznego.



Dezynfekowanie miejsca wkłucia.



Używanie jałowego sprzętu.



Zachowanie jałowości leku.



Wybranie odpowiedniego miejsca wkłucia.



Obejrzenie, zbadanie palpacyjnie 
przewidywanego miejsca wkłucia.



Ominięcie zmian patologicznych 
zaobserwowanych i stwierdzonych badaniem 
palpacyjnym.



Zmiana miejsca wkłucia przy częstych 
wstrzyknięciach (np. insuliny).



Sprawdzenie zgodności leku ze zleceniem 
lekarskim (nazwy, dawki, terminu przydatności).



Dokładne nadpiłowanie ampułki, a następnie 
odkażenie i zebranie wilgotnych opiłków (przy 
wielokrotnym nakłuwaniu korka, np.fiolki z 
insuliną – zmieniać miejsce wkłucia).



Utworzenie fałdu tkanki i wprowadzenie ¾ 
długości igły pod kątem 45º.



Unieruchomienie igły przy podawaniu leku, jak 

również poinformowanie pacjenta o konieczności 

unieruchomienia miejsca wkłucia.



Sprawdzenie  położenia  igły  przez  aspirowanie 

(podajemy lek wówczas, gdy stwierdzimy, że igła 

nie znajduje się w naczyniu krwionośnym).



Wprowadzenie   leku  powoli  –  uniemożliwia  to 

powolne jego przemieszczanie w obrębie tkanek.



Uprzedzenie chorego o momencie wkłucia, 

natomiast przytrzymanie dziecka, chorego, 

nieprzytomnego, pobudzonego.



Usunięcie powietrza ze strzykawki.



Przestrzeganie godzin podawania leku – 

zapewnia to utrzymanie odpowiedniego, 

terapeutycznego stężenia leku w organizmie.



Przygotowanie i podanie leku przez tę samą 

osobę.



Udokumentowanie wykonania zabiegu.



Stosowanie zasady reżimu sanitarnego w 

trosce o bezpieczeństwo pacjenta i własne, 

m.in.używanie rękawiczek ochronnych, 

zabezpieczenie użytego sprzętu.



Wprowadzenie infekcji,



Upośledzenie wchłaniania leku,



Zanik tkanki podskórnej,



Podanie leku do naczynia krwionośnego,



Wprowadzenie powietrza,



Podanie niewłaściwego leku,



Złamanie igły,



Odczyn zapalny w okolicy miejsca 

wkłucia,



Powtórne wykonanie zabiegu.