background image

Wykład 2

Wykład 2

z Chirurgii III rok

z Chirurgii III rok

Prof. Krzysztof  Kuzdak

Prof. Krzysztof  Kuzdak

background image

Ocena ryzyka operacyjnego

Kategoria 

  ASA

Skala American Society of  Anesthesiologists

Definicja

zdrowy pacjent (bez zaburzeń fizjologicznych, 
biochemicznych i psychicznych)

ASA

I

II

IV

III

V

pacjent w stanie agonalnym nie rokujący przeżycia 24 
godzin

pacjent z zagrożeniem życia z powodu 
nasilonej choroby układowej

pacjent z zaawansowaną chorobą układową (rozchwiana 
cukrzyca, ostra niewydolność oddechowa, zawał < 3 mies.

pacjent z niewielkimi, stabilnymi chorobami układowymi
oraz osoby < 6 miesięcy i > 75 roku życia

background image

1.

niewydolność krążenia,

2.

niewydolność oddechowa,

3.

niestabilna choroba wieńcowa,

4.

zaburzenia krzepnięcia,

5.

niewydolność nerek,

6.

niewydolność wątroby,

7.

rozchwiana cukrzyca,

8.

niestabilne nadciśnienie,

9.

wady i uszkodzenia układu sercowo-
naczyniowego,

10.

choroba zatorowo-zakrzepowa,

11.

wiek poniżej 1 roku i powyżej 75 lat,

12.

rozległe zabiegi wymagające otwarcia czaszki,
klatki piersiowej lub dwu jam ciała

Najważniejsze czynniki ryzyka znieczulenia i operacji to:

background image

1) Czy chory jest w optymalnym 

stanie zdrowotnym?

Dwa zasadnicze pytania przy 

Dwa zasadnicze pytania przy 

kwalifikacji

kwalifikacji

do leczenia operacyjnego:

do leczenia operacyjnego:

2) Czy oczekiwane korzyści wykonania 

operacji przewyższają zagrożenia związane

ze znieczuleniem i zabiegiem?

background image

Czynniki ryzyka

Punkty

Wskaźnik ryzyka kardiologicznego wg 

Wskaźnik ryzyka kardiologicznego wg 

Goldmana

Goldmana

  0 –  5  pkt. – ryzyko poważnych powikłań krążeniowych   > 3%
  6 – 12 pkt. -      1 – 10%
13 – 25 pkt.

    3 – 30%

26 – 53 pkt.

   19 – 75%

trzeci ton serca lub nadciśnienie żylne
zawał przed upływem 3 miesięcy

arytmia lub przedwczesne skurcze przedsionkowe

ponad 5 dodatkowych skurczów komorowych /minutę

operacja jamy brzusznej lub w obrębie klatki

wiek < 1 roku życia i > 70 lat
zwężenie aorty lub tętniak

operacja w trybie doraźnym
niewydolność oddechowa, nerkowa i wątrobowa

11
10

7

7

3

5

3

4

3

Suma  53

background image

1. w przebiegu infekcji

2. z powodu krwawienia miesiączkowego

3. z powodu zaburzeń elektrolitowych

4. z powodu rozchwiania metabolicznego

5. z powodu anemii lub niedobiałczenia

6. z powodu zaburzeń psychiczno-

emocjonalnych

7. spożycie pokarmu < 6 godzin lub płynu < 3 

godziny

8. z powodu przyjęcia leków 

antykoagulacyjnych
o przedłużonym działaniu (Acekumarol, 
Aspiryna)

Odroczenie operacji:

background image

Jedynym wyjątkiem jest 

konieczność działań ratujących 

życie u chorego nieprzytomnego

Zgoda chorego lub opiekuna 

Zgoda chorego lub opiekuna 

prawnego na leczenie 

prawnego na leczenie 

operacyjne

operacyjne

background image

Przygotowanie do operacji:

1. diety – zakaz spożywania pokarmów na 12 godzin i 

płynów
na 8  godzin przed zabiegiem

2. dekontaminacja przewodu pokarmowego – 

preparatami doustnymi (Fortrans lub wlewami 
doodbytniczymi)

3. zabezpieczenie krwi na okres okołooperacyjny 

ewentualnie hemodilucja , krioprecypitat, 
koncentrat płytek, koncentrat czynników 
protrombiny II, VII, IX i X

4. zgłębnik żołądkowy u chorych z zaleganiem
5. cewnik do pęcherz moczowego
6. dostęp do dużych naczyń żylnych (wkłucie 

centralne – cewnik Swana-Ganza) celem szybkiego 
nawadniania i pomiaru OCŻ

7. kaniulizacja tętnicy do zabiegów endowaskularnych 

(stenty, embolizacje)

8. nawodnienie

background image

Przygotowanie do operacji:

9. przygotowanie oddechowe – pogłębiona wentylacja 

ewentualnie badanie spirometryczne.

10. ocena kardiologiczna – w tym USG serca i dużych 

naczyń
z wykluczeniem obecności skrzeplin i pomiarem 
rzutu minutowego FEV.

11. przygotowanie skóry.
12. przygotowanie psychologiczne (informacja o 

ewentualnych powikłaniach i uzyskanie pisemnej 
zgody chorego na zabieg.

background image

Przygotowanie do operacji:

13. premedykacja celem: zmniejszenia niepokoju i 

lęku chorego (Dormicum), zmniejszenia 
wydzielania w drogach oddechowych, 
zahamowanie nudności i wymiotów (Zofran) 
zahamowania wydzielania żołądkowego (Blokery 
pompy), osłabienia odpowiedzi współczulno-
nadnerczowej, osłabienia odczynów 
immunologicznych (sterydy), działanie 
hipnotyczne i podwyższenie progu bólowego 
(morfina).

14. działania przeciwzakrzepowe – bandażowanie 

kończyn, pończochy p/żylakowe, preparaty 
drobnocząsteczkowych heparyn, dextran 40 tys.

15. profilaktyka antybiotykowa ultrakrótka (one 

shot), 
krótka 48 godzin lub przedłużona.  

background image

Zawartość wody w organizmie ~ 2/3 masy ciała 

zależna od wieku, płci, ilości tkanki tłuszczowej

Gospodarka wodno-elektrolitowa

ogólna zawartość 
wody

woda 
zewnątrzkomórkowa

Zapotrzebowanie dobowe na wodę 1000 – 1500 
mL/m

2

 powierzchni ciała = 20 – 40 mL/kg masy 

ciała 

1/3 

zewnątrzkomórk

owa

2/3 w komórce

1/3 

wewnątrznaczyn

iowa

2/3 przestrzeń 

międzykomórkow

a

background image

Utrata dobowa 
wody:                     

mocz     1 500

skóra 

       

500

płuca 

       

400

stolec 

       

100

w sumie   2 500 
mL

Gospodarka wodno - elektrolitowa

Wzrost temperatury ciała o 1

º

C zwiększa 

zapotrzebowanie wodne o 12% = 300 – 500 mL

(u dzieci gorączkujących utrata wody zwiększa 

się o 100%)

Dobowa podaż wody:

płyny 30 mL/kg x 70kg = 2 
100

woda oksydacyjna 

        

 400

w sumie 

      2 500 

mL

background image

Odwodnienie w ujęciu ilościowym

Odwodnienie w ujęciu ilościowym

- lekkie : ≥ 2% masy ciała = ≥ 1 400 mL – 

pragnienie

- średnie : ≥ 6% masy ciała = ≥ 4 200 mL – 

pragnienie, suchość śluzówek, objaw 
fałdu   OCŻ, oliguria

- ciężkie : ≥ 7% masy ciała = ≥ 5 000 mL – 

objawy jak
w średnim + zapaść ortostatyczna i 
zaburzenia umysłowe

- śmiertelne : > 15% masy ciała = ≥ 10 500 mL 

(przy wadze 70 kg – nieprzytomność, 
wstrząs)

background image

Odwodnienie w ujęciu 

jakościowym:

- izotoniczne (normonatremia Na

+

 135 – 

147mmol/L)

- hipertoniczne (hipernatremia Na

+

 > 147 

mmol/L)

- hipotoniczne (hiponatremia Na

+

 < 135 

mmol/L)

akt. stęż. Na

147

ubytek H

2

O  

=

(w 

odwodnieniu

 

hipertoniczny

m)

14
7

x (30 x masa 
ciała)

background image

N = 3,5 – 5,0 mmol/L

zapotrzebowanie dobowe 0,5 – 1,0 

mmol/kg m.c.

zawartość 54 mmol/kg m.c. 90 % w 

komórce

Potas K

+

background image

Hipokaliemia < 3,5 
mmol/L K

+

Przyczyny:

utrata przez przewód pokarmowy, (wymioty, biegunki)

utrata z moczem (niewydolność nerek, 
hiperaldosteronizm)

inne choroby: ostra zasadowica, ostra białaczka

polekowe: diuretyki, antybiotyki – amfoterycyna, 
karbenicylina

Objawy:

zaburzenia czynności serca do migotania komór 
włącznie

zaburzenia czynności mięśni – wiotkość, porażenie 
perystaltyki

zaburzenia układu nerwowego – osłabienie, śpiączka

background image

Hipokaliemia < 3,5 
mmol/L K

+

Leczenie
KCL 7,5% i 15% ampułki po 10 mL = 10 i 20 mmol 
K

+

 podawać 20 mmol K

+

 w 500 mL glukozy w 

wolnym przetoczeniu maksymalnie 200 mmol/dobę
dodatek insuliny krystalicznej ~ 16 j. przyspiesza 
wbudowywanie K

+

 do komórki (mieszanka 

polaryzująca)

background image

Przyczyny:

nadmierny dowóz potasu (polekowa)

zaburzone wydalanie potasu przez nerki 
(niewydolność)

nadmierne uwalnianie z komórek (rozpad)

Objawy: 

zaburzenia czynności serca – zwolnienie akcji
do asystolii włącznie

zaburzenia czynności mięśni – osłabienie

zaburzenia czynności układu nerwowego – 
drgawki, porażenia

Hiperkaliemia > 5 mmol/L

Hiperkaliemia > 5 mmol/L

background image

Leczenie:

wzmóc diurezę (furosemid)

usunąć płyny ustrojowe (sonda, lewatywa)

nawodnić płynami bez potasu

włączyć glukozę z insuliną 1 j. insuliny 
kryst./3g glukozy

włączyć żywice jonowymienne  (Resonium A)

dializa otrzewnowa

hemodializa

zwalczać kwasicę - dwuwęglan sodu

Hiperkaliemia > 5 mmol/L

Hiperkaliemia > 5 mmol/L

background image

N (w surowicy) 2,25 – 2,55 mmol/L = 9 – 10 mg%
50% w postaci zjonizowanej 
10% rozpuszczalne związki białkowe
w ustroju 1000 g Ca

+

 99% w kościach; 

140 mmol Ca

2+ 

w przestrzeni pozakomórkowej

dobowa podaż 1 g (25 mmol) z czego wchłania się 5 
mmol 

Wapń Ca

Wapń Ca

2+

2+

regulują przemianę wapniową:
metabolity witaminy 

D

      wchłanianie

parathormon 

PTH

     stężenie w surowicy

kalcytonina     stężenie w surowicy

background image

Przyczyny:

 

nadmierna podaż Ca

nadmierne wchłanianie (preparaty witaminy D)

pierwotna nadczynność przytarczyc

nadmierna mobilizacja w kościach (nadczynność 
przytarczyc, nowotwory kości, unieruchomienie)

upośledzone wydalanie przez nerki

Hiperkalcemia > 2,55 mmol/L 

(10 mg%)

background image

Hiperkalcemia > 2,55 mmol/L (10 

Hiperkalcemia > 2,55 mmol/L (10 

mg%)

mg%)

Objawy:

 

osłabienie mięśni

zaburzenie świadomości

owrzodzenia w przewodzie pokarmowym

kamica nerkowa

poliuria

świąd skóry

nadciśnienie

niemiarowość

niedrożność porażenna

bóle brzucha

background image

Hiperkalcemia > 2,55 mmol/L (10 

Hiperkalcemia > 2,55 mmol/L (10 

mg%)

mg%)

Leczenie: 

przyczynowe

usunąć gruczolaka 
przytarczyc

objawowe

nawodnienie,

diuretyki, 

kalcytonina, 

fosforany, 

hemodializa

background image

Hipokalcemia < 2,25 mmol/L 

Hipokalcemia < 2,25 mmol/L 

(9 mg%)

(9 mg%)

Przyczyny: 

upośledzone wchłanianie jelitowe

niedobór witaminy D

niedobór PTH

nadmiar kalcytoniny (rak rdzeniasty)

ostre zapalenie trzustki (odkładanie mydeł 
wapniowych)

background image

Hipokalcemia < 2,25 mmol/L 

Hipokalcemia < 2,25 mmol/L 

(9 mg%)

(9 mg%)

Objawy:

 

• wzmożona 

pobudliwość, 

• parestezje, 
• objawy 

psychotyczne,

• hipotensja, 
• zaburzenia rytmu 

serca, 

• hipoplazja szkliwa 

zębów, 

• zaćma, 
• biegunki, 
• wypadanie włosów, 
• suchość skóry
• tężyczka

Leczenie - 

przyczynowe:

• preparaty witaminy 

D, 

• preparaty wapnia i.v.; 

p.o.

• przeszczep 

przytarczyc  
(w niewydolności 
narządu)

background image

Równowaga kwasowo - 
zasadowa

Norma pH 

   7,35 – 7,45

pCO

2

 

   35,0 – 45,0 mmHg

wodorowęglan HCO

3

    22,0 – 28,0 

mmol/L 
nadmiar zasad BE 

   -2,5 – +2,5 

mmol/L
zasady buforowe     ~ 48 mmol/L

równanie Hendersona-Hasselbacha

pH = 7,62 + log 

HCO

3

pCO

2

układy buforowe – płuca – 
nerki

background image

Kwasica oddechowa 

(ostra lub przewlekła) pCO

2

Przyczyny:
• OUN - np. guzy mózgu, urazy
• leki – opiaty, barbiturany
• nerwy obwodowe – 

neuropatia

• mięśnie – miastemia
• drogi oddechowe – astma, 

urazy, nowotwory

• płuca – odma, obrzęk płuc, 

rozedma

Leczenie: przyczynowe

              tlenoterapia

Objawy:
• duszność
• sinica
• objawy 

choroby
   
podstawowej

background image

Kwasica metaboliczna: HCO

Kwasica metaboliczna: HCO

3  

3  

pCO

pCO

2

2

   

   

Przyczyny:

 

A - nadmierna produkcja kwasów:

1. kwasica ketonowa
    a) cukrzycowa
    b) głodowa
    c) stany gorączkowe
    d) tyreotoksykoza
2. kwasica mleczanowa
    a) w hipoksji
    b) w cukrzycy
    c) w zatruciu alkoholem, 

salicylanami

background image

B utrata zasad buforujących

1. przez przewód pokarmowy (biegunki, 
przetoki 
    żółciowe, trzustkowe)
2. przez nerki – uszkodzenie cewki 
dystalnej

C nieprawidłowa regeneracja zasad w nerce

1. kwasica mocznicowa przewlekła
2. kwasica mocznicowa ostra

Kwasica metaboliczna: HCO

Kwasica metaboliczna: HCO

3  

3  

pCO

pCO

2

2

   

   

Przyczyny:

background image

Kwasica metaboliczna: HCO

Kwasica metaboliczna: HCO

3  

3  

pCO

pCO

2

2

   

   

Objawy:

 

• oddech Kussmaula
• hiperkaliemia
• bradykardia
• skurcze dodatkowe
• zmniejszenie rzutu 

serca

Leczenie:

 

BE x 0,3 ciężaru ciała = mL 

8,4% NaHCO

3

 (wyrównywać z prędkością 

do 50 mmol/h)

background image

Przetaczanie płynów

Przetaczanie płynów

1. Celem podaży 2,5 litra płynów u 

chorych nieprzytomnych i po operacjach 
w obrębie przewodu pokarmowego

2. Celem uzupełnienia hipowolemii, 

spowodowanej utratą płynów 
ustrojowych przez przewód pokarmowy, 
skórę, płuca, nerki, drogę naczyń; 
ucieczki płynu do trzeciej przestrzeni

background image

Przetaczanie płynów

Przetaczanie płynów

Objawy hipowolemii:

• obniżenie ciśnienia tętniczego
• słabo napięte tętno na obwodzie
• przyśpieszona akcja serca
• brak wypełnienia żył szyjnych
• wysuszenie skóry i śluzówek
• oliguria lub anuria
• obniżenie OCŻ
• obniżenie ciśnienia zaklinowania cewnika 

Swana-Ganza w tętnicy płucnej

background image

Przetaczanie płynów

Przetaczanie płynów

Leczenie:

przetaczać izoosmotyczne krystaloidy, płyny 
białkowe np. aminokwasy, roztwory glukozy, 
dextrozy, uwzględniając dobowe 
zapotrzebowanie na elektrolity, białko i 
cukry z prędkością 2 mL/kg/h kontrolując:
- średnie ciśnienie tętnicze (MAP) > 80 
mmHg
- akcję serca (HR) < 120/min
- ośrodkowe ciśnienie żylne (OCŻ) < 15 cm 
H

2

O

- ciśnienie zaklinowania (PCWP) < 20 
mmHg 

background image

Żywienie w chirurgii

Żywienie w chirurgii

40% chorych przyjmowanych do szpitala 

ma cechy zaawansowanego niedożywienia 

z powodów: przewlekłych schorzeń 

przewodu pokarmowego,

chorób nowotworowych, chorób 

metabolicznych.

W grupie 70% tych chorych cechy 

niedożywienia pogłębiają się w trakcie 

hospitalizacji, w wyniku niedostatecznej 

podaży preparatów białkowych

i procesów katabolicznych. 

background image

Rodzaje 
niedożywienia:

1.  

marazm

 – w wyniku przewlekłego 

niepowikłanego głodzenia następuje:
- spadek masy ciała,

     - prawidłowe stężenie białka,

- prawidłowe stężenie albumin

2.  

kwashiorkor

 – najczęściej u otyłych 

chorych
po dużym urazie, lub w trakcie zakażenia
- spadek stężenia białka

     - spadek stężenia albumin
     - spadek stężenia immunoglobulin
     - akumulacja wody i sodu
     - obrzęki

background image

Rodzaje 
niedożywienia:

3. mieszany

 – u chorych z 

hiperkatabolizmem przy niedostatecznej 
podaży białka i energii
– spadek masy ciała 
– obniżenie stężenia białka
– spadek stężenia albumin
– spadek stężenia immunoglobulin
– zaburzenia gospodarki kwasowo-
zasadowej
   i elektrolitowej

background image

Żywienie w chirurgii

Żywienie w chirurgii

Czy możliwe jest skuteczne żywienie drogą 

Czy możliwe jest skuteczne żywienie drogą 

naturalną?

naturalną?

Tak

Tak

Nie

Nie

Czy możliwe jest żywienie drogą przewodu 

Czy możliwe jest żywienie drogą przewodu 

pokarmowego?

pokarmowego?

Dieta 

Dieta 

zwykła

zwykła

Niewystarczaj

Niewystarczaj

ąca

ąca

Dieta zwykła + suplement 

Dieta zwykła + suplement 

pokarmowy

pokarmowy

Nieodpowiednia lub 

Nieodpowiednia lub 

niewystarczająca

niewystarczająca

Dieta 

Dieta 

przemysłowa

przemysłowa

Płyny obojętne lub 

Płyny obojętne lub 

suplement pokarmowy, 

suplement pokarmowy, 

lub dieta zwykła 

lub dieta zwykła 

doustnie

doustnie

Płyny obojętne lub 

Płyny obojętne lub 

suplement pokarmowy, 

suplement pokarmowy, 

lub dieta zwykła 

lub dieta zwykła 

doustnie przez zgłębnik 

doustnie przez zgłębnik 

lub

lub

przetokę odżywczą

przetokę odżywczą

Tak – żywienie 

Tak – żywienie 

dojelitowe

dojelitowe

Nie – żywienie 

Nie – żywienie 

pozajelitowe

pozajelitowe

Prawidłowy okres 

Prawidłowy okres 

żywienia

żywienia

< 21 dni

< 21 dni

> 21 

> 21 

dni

dni

Żywienie 

Żywienie 

przez 

przez 

zgłębnik

zgłębnik

Żywienie przez przetokę 

Żywienie przez przetokę 

odżywczą

odżywczą

Czy możliwe jest choć minimalne 

Czy możliwe jest choć minimalne 

pojenie lub karmienie doustne?

pojenie lub karmienie doustne?

Żywienie 

Żywienie 

pozajelitowe

pozajelitowe

Długotrwałe leczenie

Długotrwałe leczenie

Niewydolność narządowa

Niewydolność narządowa

Podaż > 1800 kcal/24 h

Podaż > 1800 kcal/24 h

Duże zapotrzebowanie na 

Duże zapotrzebowanie na 

elektrolity

elektrolity

Zaburzenia metaboliczne

Zaburzenia metaboliczne

Dostepne żyły obwodowe

Dostepne żyły obwodowe

Nie ma ograniczenia objętości

Nie ma ograniczenia objętości

Można podać emulsje 

Można podać emulsje 

tłuszczowe

tłuszczowe

Podaż < 1800 kcal/24 h

Podaż < 1800 kcal/24 h

Przewidywany okres żywienia 

Przewidywany okres żywienia 

< 14 dni

< 14 dni

Przez żyłę 

Przez żyłę 

główną

główną

Przez żyły 

Przez żyły 

obwodowe

obwodowe

Tak

Tak

Czy możliwe jest choć minimalne pojenie lub karmienie doustne 

Czy możliwe jest choć minimalne pojenie lub karmienie doustne 

lub przez zgłębnik?

lub przez zgłębnik?

Tak

Tak

background image

Mikroprzetoka odżywcza

Mikroprzetoka odżywcza

background image

Żywienie przez zgłębnik 

Żywienie przez zgłębnik 

żołądkowy

żołądkowy

background image

Substancje odżywcze – zasady 

Substancje odżywcze – zasady 

dawkowania

dawkowania

Białko  – (15–20%) – 4kcal/g – podaż – 1–1,5 g/kg m.c./24h

Cukry   – (40-60%) – 4kcal/g – podaż –  do  5 g/kg m.c./24h

Tłuszcz – (20-50%) – 9kcal/g – podaż – 0,8–1,5 g/kg m.c./24h

background image

Leczenie preparatami krwi

Leczenie preparatami krwi

1. przywrócenie i utrzymanie zdolności przenoszenia tlenu

2. przywrócenie i utrzymanie objętości krwi

3. przywrócenie i utrzymanie czynności układu hemostazy

4. przywrócenie i utrzymanie odporności immunologicznej

Wskazania do przetoczenia krwi lub jej składników 
to: 

background image

Próba krzyżowa

Próba krzyżowa

Próba biologiczna

Próba biologiczna

background image

Preparaty krwi

Preparaty krwi

Nazwa właściwa

Krew pełna

Krew pełna

Koncentrat krwinek czerwonych

Koncentrat krwinek czerwonych

Krwinki czerwone mrożone

Krwinki czerwone mrożone

Krwinki czerwone pozbawione 

Krwinki czerwone pozbawione 

leukocytów przez wirowanie

leukocytów przez wirowanie

Krwinki czerwone pozbawione 

Krwinki czerwone pozbawione 

leukocytów przez przemywanie

leukocytów przez przemywanie

Krwinki czerwone pozbawione 

Krwinki czerwone pozbawione 

leukocytów przez filtrowanie

leukocytów przez filtrowanie

Świeżo mrożone osocze (FFP)

Świeżo mrożone osocze (FFP)

Krew pełna po usunięciu 

Krew pełna po usunięciu 

krioprecypiatu

krioprecypiatu

Koncentrat krwinek płytkowych

Koncentrat krwinek płytkowych

Koncentrat krwinek płytkowych z 

Koncentrat krwinek płytkowych z 

aferezy

aferezy

Koncentrat czynnika VIII

Koncentrat czynnika VIII

Immunoglobulina

Immunoglobulina

Albuminy

Albuminy

Krioprecypiat (AHF)

Krioprecypiat (AHF)

Koncentrat czynnika IX

Koncentrat czynnika IX

Nazwa potoczna

Krew konserwowana, pełna

Krew konserwowana, pełna

Krew zagęszczona, masa erytrocytarna

Krew zagęszczona, masa erytrocytarna

Krew mrożona, krwinki mrożone

Krew mrożona, krwinki mrożone

Ubogoleukocytarny koncentrat 

Ubogoleukocytarny koncentrat 

krwinek czerwonych

krwinek czerwonych

Płukane krwinki czerwone

Płukane krwinki czerwone

Ubogoleukocytarny koncentrat 

Ubogoleukocytarny koncentrat 

krwinek czerwonych 

krwinek czerwonych 

Mrożona plazma, osocze mrożone

Mrożona plazma, osocze mrożone

Krew pełna modyfikowana

Krew pełna modyfikowana

Krwinki płytkowe

Krwinki płytkowe

Krwinki płytkowe od jednego dawcy

Krwinki płytkowe od jednego dawcy

Czynnik antyhemofilowy. Czynnik VII:C

Czynnik antyhemofilowy. Czynnik VII:C

KRIO

KRIO

Czynnik antyhemofilowy

Czynnik antyhemofilowy

background image

Powikłania po przetoczeniu preparatów 

krwi

zaczerwienienie twarzy

ból w klatce piersiowej

gorączka

złe samopoczucie chorego

dreszcze

nudności

duszności

pokrzywka

nagły wzrost temperatury ciała

background image

Powikłania po przetoczeniu preparatów 

krwi

kołatanie lub zaburzenia rytmu serca zgłaszane 
przez chorego (na skutek np. zbyt szybkiego 
przetoczenia zbyt zimnych preparatów krwi i 
oziębienia zatoki przedsionkowej serca, 
wystąpienia ostrego odczynu hemolitycznego)

zawroty i bóle głowy

ból w miejscu wkłucia

rozsianie wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC)

wzrost ciśnienia tętniczego krwi

obrzęk płuc

anuria lub hemoglobinuria (ostry odczyn 
hemolityczny)

background image

AUTOTRANSFUZJA: polega na gromadzeniu

przed planowanym zabiegiem własnej krwi 
chorego
i przetoczeniu jej zwrotnie w trakcie, a o ile jest 
taka potrzeba, 
tuż po operacji.

HEMODILUCJA: polega na pobraniu od chorego w 

trakcie zabiegu operacyjnego około 300 – 400 mL 
krwi i przetoczeniu odpowiedniej ilości płynów 
krwiozastępczych.

Technika odzysku krwi z pola 

operacyjnego

Płyny krwiozastępcze HAES

background image

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

Definicja – zespół zaburzeń 

ogólnoustrojowych prowadzących do 

nagłego niedotlenienia

i niedokrwienia tkanek i narządów

background image

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

Rodzaje wstrząsu:

1. Wstrząs hipowolemiczny

 

– jest następstwem zmniejszenia objętości krwi, 
krążącej w wyniku utraty pełnej krwi spowodowanego 
krwotokiem, zmniejszenia objętości osocza lub wody 
ustrojowej i elektrolitów spowodowanej oparzeniem, 
niedrożnością jelit, mechanicznym urazem tkanek. 
Typowe objawy to: obniżenie ośrodkowego ciśnienia 
żylnego (OCŻ), zwiększenie oporu naczyń 
obwodowych, przyspieszenie czynności serca.

background image

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

2. Wstrząs pochodzenia sercowego

 

– jest następstwem osłabienia siły pompującej serca i 
zmniejszenia minutowej objętości wyrzutowej 
spowodowanej zawałem mięśnia sercowego, 
zaburzeniami rytmu, niewydolności serca z powodu 
przeciążenia. Typowe objawy to: wzrost ciśnienia 
żylnego
i zwiększenie oporu naczyń obwodowych.

background image

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

3. Wstrząs neuropochodny

 

– jest spowodowany uszkodzeniem ośrodkowego 
układu nerwowego, znieczuleniem rdzeniowym itp. 
Jest następstwem zniesienia oporu naczyniowego z 
zaleganiem krwi w rozszerzonych naczyniach. Typowe 
objawy to: przyspieszenie akcji serca w celu 
zachowania niezbędnego przepływu krwi, obniżenie 
się oporu tętniczek obwodowych i wzrost 
ośrodkowego ciśnienia żylnego. 

background image

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

4. Wstrząs septyczny

 

– wywołany jest posocznicą, zapaleniem otrzewnej, 
zapaleniem opon mózgowych itp. Jest następstwem 
uszkodzenia śródbłonka naczyń, zwiększeniem ich 
przepuszczalności i przenikaniem płynu
z przestrzeni wewnątrz – do pozanaczyniowej. 
Najczęściej wywołany jest zakażeniem 
drobnoustrojami Gram- ujemnymi. Zwykle cechuje się 
zaburzeniami czynności serca, zmniejszeniem 
odśrodkowego ciśnienia żylnego i oporu tętniczek 
obwodowych.

background image

5. Wstrząs anafilaktyczny

– wywołany gwałtowną, masywną reakcją 
immunologiczną prowadzącą do spadku napięcia 
mięśniówki naczyń, rozległego rozszerzenia 
łożyska naczyniowego, spadku ciśnienia 
tętniczego i żylnego, oraz znaczącego 
niedotlenienia tkanek. 

Wstrząs - Shock

Wstrząs - Shock

background image

1. wstrząs hipodynamiczny

 – ze zmniejszoną 

objętością wyrzutową serca spowodowaną:

• zmniejszeniem dopływu krwi żylnej (zmniejszenie 

objętości krwi krążącej, zaleganie w rozszerzonych 
naczyniach)

• upośledzenie czynności serca (zawał serca, 

zerwanie nici ścięgnistych, zator, tamponada 
osierdzia) 

2. wstrząs hiperdynamiczny

 – ze zwiększoną 

minutową objętością wyrzutową serca 
spowodowaną: 

• nadmiernym zapotrzebowaniem organizmu na krew, 

przekraczającym możliwości adaptacyjne (przełom 
tarczycowy), 

• zmniejszoną zdolnością krwi do przenoszenia tlenu 

(przełom hemolityczny, zatrucia powodujące 
hemolizę)

• nagłym powstaniem przecieku tętniczo-żylnego (po 

urazie)

Zmiany hemodynamiczne we 

wstrząsie

background image

Faza I.  Okres wyrównania

Początkową reakcją na zmniejszenie objętości krwi 
krążącej jest skurcz zwieraczy przedwłośniczkowych. 
Powoduje to obniżenie ciśnienia przesączania, co przy 
niezmienionym ciśnieniu osmotycznym powoduje 
przemieszczanie się płynu z przestrzeni 
śródmiąższowej do łożyska naczyniowego, zwiększając 
objętość krwi krążącej. Jeżeli mechanizm ten jest 
wystarczający
do wyrównania niedoborów krwi zwieracze ulegają 
rozkurczowi
i przepływ w mikrokrążeniu powraca do normy. Jeżeli 
mechanizm ten jest niewystarczający rozwija się 
kolejna faza wstrząsu.

Fazy wstrząsu

background image

Faza II.  Okres krytyczny

Jeżeli zawodzi wyżej wspomniany mechanizm 
wyrównawczy, zwieracze przedwłośniczkowe 
pozostają nadal obkurczone. Dochodzi do otwarcia 
połączeń tętniczo-żylnych, krew omija komórki. W tej 
fazie dochodzi do wcześniej opisywanych zaburzeń 
metabolicznych w komórce. Rozwija się beztlenowy 
proces spalania glukozy, narasta kwasica 
metaboliczna. Uwalniana histamina powoduje 
zamknięcie zwieraczy pozawłosowatych. Dochodzi
do zwolnienia przepływu krwi w pozostałych 
włośniczkach
i zalegania w nich elementów morfotycznych krwi.   

Fazy wstrząsu

background image

Faza III.  Okres niewyrównania

Obkurczenie zwieraczy i brak przepływu przez 
naczynia włosowate powoduje uszkodzenie śródbłonka 
i wzrost przepuszczalności. Nagromadzenie resztek 
przemiany materii i kwasica metaboliczna powoduje 
miejscowy odruch otwarcia zwieraczy 
przedwłosowatych, a zwieracze pozawłosowate są 
nadal zamknięte. Ponowny napływ krwi do 
uszkodzonych naczyń włosowatych wiąże się z 
przenikaniem płynu i białek do przestrzeni poza 
naczyniowej. Elementy morfotyczne krwi ulegają 
agregacji, co może doprowadzić do zespołu 
wykrzepiania śródnaczyniowego (zespół DIG). 
Niedobory energetyczne komórki powodują 
niewydolność aktywnego transportu sodu i potasu. 
Dochodzi do obrzęku komórki i zmniejszenia 
przestrzeni śródmiąższowej, oraz ucisku na drożne 
jeszcze naczynia włosowate. Otwarte połączenia 
tętniczo-żylne umożliwiają zachowanie przepływu 
przez serce i mózg.

Fazy wstrząsu

background image

Faza IV.  Okres zdrowienia

 

Przywrócenie objętości krwi krążącej do wartości 
zapewniającej minimalny przepływ w III fazie 
wstrząsu, a zmiany w mikrokrążeniu są jeszcze 
odwracalne, powoduje podjęcie prawidłowej czynności 
przez nawet bardzo uszkodzone komórki. Przy 
zachowaniu błony komórkowej wyrównanie zaburzeń 
równowagi wodno-elektrolitowej trwa około 3-4 dni. 
Ciągłość ściany włośniczek powraca wówczas, gdy 
zlepy krwinek czerwonych ulegają rozbiciu po 
wypłukaniu
do żyłek i powrocie do krążenia układowego. Niektóre 
z nich mogą przedostać się do przestrzeni poza 
naczyniowej płuc lub innych obszarów mikrokrążenia. 
Przy znacznym uszkodzeniu mikrokrążenia uwalniane 
są duże ilości prokoagulantów powstających z 
martwych komórek, zlepów krwinek czerwonych i 
płytkowych mogące doprowadzić do rozsianego 
krzepnięcia wewnątrznaczyniowego
i wtórnego nasilenia objawów wstrząsu.  

Fazy wstrząsu

background image

Kiedy włączyć leki inotropowo-

wazoaktywne

( i  dopaminergiki)?

Centralizacja krążenia

background image

Leczenie chorego we 

Leczenie chorego we 

wstrząsie

wstrząsie

1. pozycja leżąca z uniesionymi kończynami
2. tlenoterapia
3. szybki wlew krystaloidów i.v. pod kontrolą 
OCŻ
4. działanie przyczynowe
5. środki przeciwbólowe i uspokajające w tym 
narkotyczne
6. ogrzanie chorego
7. zapewnienie drożności dróg oddechowych
8. sterydoterapia
9. dopaminergiki
10.

pomiar diurezy

background image

Reanimacja a 

Reanimacja a 

resuscytacja

resuscytacja


Document Outline