Prostytucja

Prostytucja



ZAGADNIENIA:

•

Definicje pojęcia.

•

Charakterystyka i przebieg zjawiska.

•

Przyczyny występowania.

•

Zagrożenia.

•

Prostytucja wśród nieletnich.

•

Dane statystyczne.

•

Handel ludźmi.

•

Profilaktyka.

•

Organizacje pomagające prostytutką.

Definicje prostytucji.



Prostytucja, różnorodne w

formie kontakty

heteroseksualne lub

homoseksualne uprawiane w

celach zarobkowych z większą

liczbą osób. Stosunek

prostytucyjny jest traktowany

w kategoriach rzeczowych

(usługowych) i wyklucza więź

emocjonalną.



Prostytucja, negatywne zjawisko

społeczne, polegające na

uprawianiu nierządu w celach

zarobkowych. Prostytucja wiąże

się ściśle z szerzeniem chorób

wenerycznych i z przestępczością.

Definicje prostytucji wg.:



J. G. Mancini twierdzi

, iż z

prostytucją mamy do czynienia wtedy,

gdy kobieta trwale za

wynagrodzeniem uprawia stosunki

płciowe stale się powtarzające.



Według M. Jasińskiej

„prostytutka

jest osobą,

która zaspokaja potrzeby

seksualne przygodnych partnerów za

opłatą, bez zaangażowania

uczuciowego i bez wyboru".



Znacznie węziej określano

prostytucję

w MO

ponieważ przyjmowano, że pobieranie

wynagrodzenia za odbywane stosunki

stanowi jedyne źródło utrzymania. Dla MO

prostytutką była też osoba, która

profesjonalnie zajmowała się tym

procederem. Należy uznać, że zapłata jest

zasadniczą cechą konstyt

ującą definicję

prostytucji, ale ponadto utrzymywanie

stosunków seksualnych na zasadach

przypadkowych bez za

ngażowania

emocjonalnego.



Według

Imielińskiego (1990)

charakterystyczną

cechą prostytucji jest oddawanie do dyspozycji

własnego ciała w celu spowodowania zaspokojenia

seksualnego klientów. Sformułowanie „oddanie

własnego ciała do dyspozycji" oznacza gotowość

prostytutki nie tylko do odbycia stosunku seksualnego

sensu stricto,

ale tak że do podjęcia różnorodnych

praktyk seksualnych zgodnych z indywidualnymi

preferencjami klienta. Aktywność, której celem jest

zaspokojenie seksualne klienta, wyraźnie odróżnia

prostytutkę i osobę o wybujałym temperamencie, dla

której celem jest osiągnięcie własnej satysfakcji

seksualnej.



Drugą istotną przesłanką jest oddawanie swego ciała do

dyspozycji większej licz

bie osób

. Oznacza to

najczęściej oddawanie się kolejno wielu klientom, ale

nie można wykluczyć sytuacji, w której za odpowiednio

wyższą opłatę odda się ona grupie osób. Płeć

korzystających z usług osoby oddającej się nierządowi

nie ma większego znaczenia dla definicji prostytucji.

Podkreślenie, że osoba prostytuująca się oddaje się

większej liczbie osób, jest konieczne z tego względu, by

móc wyłączyć z zakresu zjawiska inne trwalsze związki,

w których także brak jest głębszej więzi emocjonalnej i

w których jedna z osób w zamian za świadczenia mate

rialne oddaje swe ciało do dyspozycji tej drugiej osobie.

●

Kolejną cechą charakteryzującą prostytucję

jest kwestia „wynagrodzenia materialnego",

pobieranie bowiem opłaty za czynności

seksualne odróżnia osobę trudniącą się

nierządem od jej klienta.

●

Dla zdefiniowania prostytucji nie mają

znaczenia odczucia seksualne prostytutki

●

prostytutka to osoba oddająca własne ciało do

dyspozycji większej liczbie osób w celu

osiągnięcia przez nie zadowolenia seksualnego

i pobierająca za to wynagrodzenie materialne.

Charakterystyka i przebieg

zjawiska

●

Podział strukturalny wg:



Na podstawie analizy wyników badań

zawartych w polskiej literaturze

Stanisław

Akoliński

dochodzi do wniosku, że:



„

natężenie prostytucji występuje w

ośrodkach wielkomiejskich (Warszawa,

Kraków, Łódź, Katowice, Gdynia-

Gdańsk, Szczecin, Poznań - zwłaszcza w

okresie targów handlowych) oraz w

ośrodkach wypoczynkowych".

Radeckiemu

, stwierdza, że :



„

prostytucja jest problemem nie

tyle ogólnokrajowym, ile

większych ośrodków miejskich".

Rzeczywiście, występowanie kilku czy

kilkunastu prostytutek w małych

miastach nie stwarza problemu w

skali społecznej, aczykolwiek może to

być problem istotny dla społeczności

tam zamieszkałej.

Dominują następujące formy

prostytucji:

●

heteroseksualna,

●

homoseksualna,



biseksualna i tranwestytyczna



Prostytucja jako zjawisko posiada

swoje poszczególne typy które

dzielimy na :

●

Usługi towarzyskie

●

Prostytucję w salonach masażu, agencjach

towarzyskich i klubach typu peep-show

●

Prostytucję w restauracjach i klubach

●

Usługi seksualne na telefon

●

Prostytucję „w oknach” (zjawisko to

występuje najczęściej w Holandii)

●

Prostytucję wirtualną

●

Prostytucje dziecięcą

●

Sponsoring

W związku z powyższym podziałem

można wyróżnić także określone typy

osób prostytuujących się:

●

Call-girls (wysoko usytuowane prostytutki

umawiające się z klientami przez telefon)

●

Call

boys (grupa obejmująca wszystkich

mężczyzn, którzy zajmują się prostytucją)

●

Gigolo (młodzi mężczyźni, którzy

towarzyszą starszym zamożnym kobietom

jako partnerzy do tańca; świadczą oni

również usługi homoseksualne)

●

Prostytutki uliczne (świadczą swoje usługi między

innymi w bramach, parkach czy też na klatkach

schodowych)

●

Prostytutki zwane potocznie „lokalówkami” (udają

się z klientami do lokali: często do mieszkań

sutenerów i kuplerów)

●

Prostytutki zwane potocznie „tirówkami”

(świadczą swoje usługi przy drogach szybkiego

ruchu)

●

Prostytutki „towarzyskie” (dysponują one własnym

mieszkaniem, odbywające stosunki seksualne z

niewielką liczbą klientów)

●

Prostytutki „hotelowe” (świadczą usługi seksualne

w wynajętych pokojach hotelowych lub odwiedzają

klientów, którzy zajmuję hotelowe pokoje)

●

Prostytutki świadczące swoje usługi poprzez

Internet w sposób pośredni za pomocą kamer

internetowych lub komunikatorów internetowych

●

Prostytutki trudniące się sponsoringiem

(świadczące swoje usługi jednemu klientowi w

zamian za utrzymanie, drogie prezenty)

●

Cechą charakterystyczną

współczesnej

prostytucji jest stopniowe zacieranie się różnic

między poszczególnymi klasami.

W ostatnich latach na sile przybrała

prostytucja dziecięca. Prostytucja

dziecięca najczęściej przybiera takie

formy jak:

●

dzieci oferujące usługi na dworcach kolejowych,

●

prostytucja nieletnich z Europy Środkowej i

Wschodniej w domach publicznych na Zachodzie,

●

prostytucja drogowa,

●

handel chłopcami,

●

wykorzystywanie dzieci do produkcji pornografii.



Formą prostytucji jest też

sponsoring

bogaty mężczyzna znajduje sobie chłopaka

albo dziewczynę, którym wynajmuje

mieszkanie, daje kieszonkowe, utrzymuje w

zamian za świadczone od czasu do czasu

usługi seksualne. Dosyć często ma miejsce

sytuacja, że prostytuujące się dzieci biorą

na siebie odpowiedzialność utrzymywania

całej rodziny, która nie interesuje się, skąd

syn lub córka mają tyle pieniędzy, a jedynie

cieszy się, że mogą liczyć na kogoś

zaradnego.



Według doktora Zbigniewa

Izdebskiego, seksuologa,

spora grupa prostytuujących

się nastolatków nie robi tego z

biedy, tylko w celu uzyskania

pieniędzy na markowe ubrania,

sprzęt i różnego rodzaju

rozrywki.



prostytucja turystyczna

, polega na tym, iż

młodzi ludzie, wyjeżdżają, szczególnie w

weekendy, na przykład do Berlina i tam

się prostytuują. Bardzo często są to

wyjazdy zorganizowane. W przeszłości

media donosiły o kilku seksturystycznych

aferach. W Szczecinie funkcjonowała

agencja, która kojarzyła

homoseksualistów z dziećmi. Jej właściciel

operował adresami ponad dwudziestu

chłopców w wieku od 10 do 14 lat i

nazwiskami pedofilów homoseksualistów.

PRZYCZYNY WYSTĘPOWANIA



Według Bernsdorfa klasyczne teorie

przyczyn prostytucji podzielić można na

dwie grupy:

●

teorie biologiczne

●

teorie społeczne.

●

Urszula Świętochowska (socjolog) do

czynników, które prowadzą do prostytucji

zalicza:

●

Wadliwą strukturę rodziny;

●

Złą atmosferę wychowawczą w domu rodzinnym;

●

Niski poziom wykształcenia i brak przygotowania

zawodowego;

●

Alkoholizm lub nadużywanie alkoholu w rodzinach

prostytutek;

●

Zmienność środowisk wychowawczych;

●

Niski status materialny rodziny;

●

Niski poziom wykształcenia rodziców;

●

Wczesne rozpoczynanie życia seksualnego z

przygodnymi partnerami

●

Wyniki badań przeprowadzonych

dwukrotnie przez M. Jasińską nad

dziewczętami i młodymi

kobietami upra wiającymi

prostytucję oraz dane

statystyczne MO dotyczące

charakterystyki środowiska z

jakiego pochodzą prostytutki

wykazały:

●

Co drugi ojciec lub opiekun młodocianej prostytut ki posiadał

wykształcenie nie wyższe niż podstawowe,

●

pozostali zawodowe, niepełne średnie lub średnie.

●

Nikły odsetek posiadał wykształcenie wyższe.

●

Matki badanych miały jeszcze trochę niższy poziom wykształcenia

od mężów.

●

Prawie 50% badanych prostytutek młodocianych to półsieroty,

sieroty, dzieci z rodzin rozbitych lub dzieci nieślubne, nie znające

swojego ojca.

●

Zaledwie 20% badanych wychowywała się we właściwej atmosferze

rodzinnej,

●

40% w złej,

●

40% w zdecydowanie złej.



Na niewłaściwą atmosferę wychowawczą w

domu rodzinnym prostytutek składało się:



złe pożycie rodziców lub opiekunów (50%),



brak opieki nad dzieć mi (40%),



alkoholizm jednego z domowników (50%),



30% dziewcząt wychowy wało się w

domach, w których miały miejsce zdrady

małżeńskie.



Zarejestrowa no kilka przypadków

współżycia seksualnego ojca lub ojczyma z

córką.



Około 30% rodzeństwa badanych była społecznie

wykolejona: przestępczość braci i prostytucja

sióstr.



Warunki materialne rodzin pochodzenia

prostytutek były w połowie średnie, u pozostałych

jednakowo częste były dobre i złe.



Zdecydowana większość badanych prostytutek



posiadała wykształcenie podstawowe lub niepełne

podstawowe,



około 25% niepełne średnie i



około 10% posiadało średnie lub niepełne wyższe.



Życie seksualne



ok. 15% badanych pro stytutek rozpoczęło w

wieku 13-15 lat,



a ponad połowa w wieku 16-17 lat,



40% między 18 a 19 r. życia,



a zaledwie co piąta w wieku 20 lat i więcej.



Zdecydo wanie niski poziom wykształcenia

prostytutek uwarunkowany był m.in. wcześ

nie rozpoczętym procesem demoralizacji

tych dziewcząt.

Etiologiczne aspekty prostytucji



Liczne badania prowadzone wśród prostytutek

wykazują występujące u nich zaburze nia

osobowościowe oraz w zakresie seksualizmu. W

literaturze istnieje nawet pojęcie tzw. osobowości

prostytutki, którą cechuje ukształtowana

niewłaściwa postawa wobec siebie, zaburzona

ocena relacji kobieta-mężczyzna oraz

nieprawidłowy rozwój sfery seksualnej. Nie znajduje

natomiast potwierdzenia teza o obniżonym

potencjale intele ktualnym prostytutek. Wyniki

badań prowadzonych testem Weschslera-Bellevue

wskazują na przeciętny poziom inteligencji

kształtujący się w przedziale 90-110, a w

nielicznych tylko przypadkach będący poniżej

przeciętnej. Ponadto jak stwierdzo no, dziewczęta te

są dość spostrzegawcze, z dobrze rozwiniętą

koordynacją wzrokowo-ruchową, logicznym

myśleniem i pamięcią.



Badania ujawniają natomiast

występowanie cech

psychopatologicznych, m.in. za

burzeń charakteropatycznych,

psychopatycznych i niedojrzałości

emocjonalnej (Pabian, 1973).

Zastosowanie w badaniach

prowadzonych wśród prostytutek w

Europie Zachodniej testu MMPI

wykazało ponadto częste

występowanie cech wskazujących



na zaburzenia paranoidalne, psychopatię i

schizofrenię, a także większe skłonności do

zachowań histerycznych oraz depresji

(Schampheleire, 1990). Prostytutki ujawniają

również spaczenie popędu seksualnego

objawiającego się oziębłością lub skłonnością do

perwersji seksualnej. Szczególnie podkreśla się

występujący u nich promiskuityzm seksualny i

skłonność do homoseksualizmu (Bernsdorf, 1976)

najczęściej wynikające go z przeżywanego

rozczarowania mężczyznami, którzy zdaniem tych

kobiet są zbyt egoistyczni (por. Imieliński, 1990).

Uprawianie prostytucji ułatwia im także obojętne z

reguły traktowanie partnerów oraz nie przeżywanie

orgazmu (Fabian, 1973).



Spaczenie popędu seksualnego bardzo często jest

skutkiem wczesnej i bardzo wczesnej inicjacji

seksualnej oraz prób seksualnego wykorzystania,

które stają się przeżyciem silnie traumatyzującym

mającym wpływ na formowanie się osobowości.

Badania wykazują, że ponad 80% prostytutek było w

dzieciństwie ofiarami przemocy seksualnej -

gwałtów, molestowania seksualnego, dokonanych

przez opiekunów i naj bliższych krewnych (ojców,

ojczymów, braci, krewnych) oraz nakłaniania do

uczest nictwa w zabawach o charakterze seksualnym

inicjowanych w trakcie libacji alkoho lowych lub

przymuszania do oglądania filmów i zdjęć o

charakterze pornograficznym. Skutki tych czynów

ujawniły się nie tylko w zaburzeniach natury

seksualnej, ale i oso bowościowych w postaci na

przykład wzmożonej agresywności (Kowalczyk -

Jamnicka, 1997).



Wcześnie wymuszone na kobiecie

rozpoczęcie życia seksualnego wywołuje

nega tywne odczucia wstydu,

upokorzenia, winy i utratę szacunku do

siebie. W ślad za tymi uczuciami sprzeciw

ustępować może miejsca obojętności przy

ocenie jednostki w ka tegoriach towaru. W

ten sposób pierwsze z gruntu negatywne

kontakty erotyczne rzu tują w znaczący

sposób na dalsze życie, blokują w dużym

stopniu uczuciowość tych kobiet w

kontaktach z mężczyznami (por. Vitaliano,

James, 1980).



Warto również przytoczyć powody,

jakie same prostytutki uznały za

decy dujące w podjęciu decyzji o

uprawianiu nierządu.



Dla zdecydowanej większości (80%)

prostytuowanie się daje szansę na

szybkie osiągnięcie wysokiego

standardu ma terialnego



chęć uczynienia swego życia

lepszym i ciekawszym (31%)



Coraz częściej do

prostytuowania się skłania brak

pracy (29,8%)



16% badanych pro stytutek

podawała za powód własne

preferencje seksualne,

odczuwany niedosyt przeżyć

seksualnych



Mówiąc i pisząc o prostytucji nie

możemy pominąć tak ważnego

tematu jak

AIDS

. Jedną z dróg

zakażenia

HIV

są kontakty seksualne.



Zarówno kontakty heteroseksualne, jak i homoseksualne

wiążą się z ryzykiem zakażenia HIV i innych chorób

przenoszonych drogą płciową. Wiele powszechnie

stosowanych technik seksualnych stanowi ryzyko zakażenia:

seks oralny (pieszczoty organów płciowych za

pośrednictwem ust), seks waginalny (do pochwowy), analny

(do odbytniczy). Ryzykownym zachowaniem seksualnym

można nazwać każdą sytuację, gdy dochodzi do kontaktu

seksualnego pomiędzy osobami, które: znają się stosunkowo

krótko, mają wielu partnerów seksualnych, mają stałego

partnera, ale z wyłączeniem stałości. Dodatkowe zagrożenie

stanowią: seks grupowy, seks z osobami zażywającymi

narkotyki lub pod wpływem takich środków, seks połączony z

sadomasochizmem.



Wirus zespołu nabytego braku odporności, HIV jest to

wirus który może być przenoszony drogą płciową. Jest

nieuleczalna choroba XXI wieku szczególnie narażone

na zachorowanie na niego są osoby które często

zmieniają partnera. Dla tego osoby które się

prostytuują są tak narażone na zakażenie. Można być

nosicielem tego niebezpiecznego wirusa a

jednocześnie nie być chorym. Dlatego kontakt z osobą

prostytuującą się jest niebezpieczny ponieważ nikt nie

powie nam o swojej chorobie jeśli może strącić

klijętów. A często te osoby nie wiedzą że są

nosicielami. Tej zabójczej choroby.



Wirus ten atakuje system limfatyczny

odpowiedzialny za naszą odporność

osoby chore umierają np. na zwykłe

zapalenie płuc lub na inne w

normalnych warunkach uleczalne

choroby. HIV można przeciwdziałać

dzięki stosowaniu antykoncepcji,

stałości partnera a także częstym

wiedza czy partner partnerka nie jest

nosicielem tego wirusa.



To że na zakażenie wirusem są

narażone osoby prostytuujące się

nie oznacza że my możemy nie

zachorować na tą chorobę.

Ponieważ wirus może przenosić

się przez kontakt z krwią

zakażonej osoby.



Prostytucja stała się jednym z łatwych sposobów

zarobienia i dlatego coraz częściej z chęci łatwego

zarobku korzystają dzieci poniżej 15 roku życia.

Bariera 15lat to właśnie ta która ma chronić dzieci do

15 roku życia przed jakimikolwiek przejawami sexu.

Jednak bardzo często dzieci z patologicznych rodzin

chcą zarabiać w ten właśnie sposób. Policja co roku

zatrzymuj i umieszcza w zakładach opieki dziecku i

rodzinie setki młodocianych prostytutek zarówno

dziewczynek jak i chłopców. System prawny w Polsce

nie reguluje problemu prostytucji wśród osób do 15

roku życia nakłada tylko wysokie kary za zmuszanie

dzieci do prostytucji. A dzieci te zostają umieszczone

w wyżej wymienionych placówkach lub także im

podobnych( zakłady poprawcze domy dziecka itp. )



Bardzo często można także

zaobserwować jak dzieci oddają

się tym czynnością seksualnym za

jedzenie dach nad głową itp.

Dlatego nie mówimy tylko o tym

że te dzieci chcą ale czasem

wydaje im się że muszą uprawiać

sex aby przeżyć



Jedynym sposobem walki z

prostytucją wśród dzieci jest

nałożenie dużo wyższych kar na

osoby korzystających usług tych

dzieci. Prawo przewiduje kary dla

pedofilii ale według wielu ludzi

są one stanowczo za niskie.



Innym sposobem walki z tego

rodzaju problemem wśród dzieci

jest pomoc państwa Polskiego

mająca na celu zapewnić dzieciom

warunki dzięki którym nie

musiały by oddawać się za

(jedzenie schronienie opiekę)

czyli to co im się prawnie nalerzy.

Statystyka problemu

prostytucji:



Jak wynika z danych

Komendy Głównej

Policji

, prostytutki w Polsce, rekrutują się:

•

70-80% - z rodzin robotniczych

•

15-20% z rodzin chłopskich,

•

7% z rodzin inteligenckich.



Większość prostytutek ma

wykształcenie

•

71,2% podstawowe

•

28% średnie

•

0,7% niepełne wyższe lub wyższe



Handel Ludźmi jest to zorganizowany proceder wywozu ludzi

za granice. W celach zmuszania ich do niewolniczej pracy lub

w celach zmuszania do nierządu. Ludzie są zapewniani że

jadą pracować jako modelki kelnerki itp. a tak naprawdę są

wywożone do domów publicznych np.. Do Włoch, Turcji i do

wielu innych państw. Dramatem dla tych osób jest to że są

oni pozbawieni środków do życia a także zostaje im zabrany

paszport i wszystkie inne dokumenty. Ludzie ci są bici,

gwałceni i zastraszani. Nie mają żadnych praw mają tylko

zarabiać na osoby które biorą za to pieniądze.



Polska Policja nie jest w stanie ustalić ile

kobiet i mężczyzn jest w celach prostytucji

wywożonych do państw gdzie zostaną

potem zmuszane do nierządu. Ale szacuje

się że w ciągu ubiegłego roku tylko z woj.

Śląskiego w celach prostytucji zostało

wywiezione ok. 160 osób kobiet mężczyzn i

dzieci. Są to tylko dane przypuszczalne a

prawdziwa liczba jest o wiele wyższa.



Praktycznie wykrycie i ujęcie osób

odpowiedzialnych jest często niemożliwe

ponieważ do póki nie ma dowodów zeznań

obciążających nie można nikogo aresztować.

Dlatego Policja apeluje do osób które musiały

brać udział w tym procederze jako ofiara o

zgłaszanie się i obciążanie winnych. W tedy

policja będzie mogła dalej zająć się tymi osobami

pod kątem znalezienia innych poszkodowanych w

celu umieszczenia winnych w zakładach karnych.



Aby przeciwdziałać Handlowi ludźmi

należy uświadomić sobie zjawisko i

jeżeli ktoś ma ofertę wyjazdu za

granicę powinien powiadomić kogoś

zaufanego gdzie? Na ile? Jedzie? I jaki

jest z nim kontakt. Policja uważa że

większa czujność i nieufność wobec

innych może pomóc uniknąć

problemu.



Otóż prostytucja jest często sposobem

na przeżycie i lepszy byt. Dlatego

ażeby przeciwdziałać problemowi

należy zapewnić kobietą lub

mężczyzną inną bezpieczną i

bezstresową pracę która nie wiązała

by się z ryzykiem chorób związanych z

prostytucją.



Następny sposób to akcje

profilaktyczne mające na celu walkę z

przejawami sexu w szkołach ponieważ

właśnie w szkołach powinniśmy

młodzież uświadamiać jakie są

zagrożenia niesie ze sobą częsta

zmiana partnera.



Akcje ukazujące zagrożenie

zarażeniem wirusem HIV.



Stworzenie punktów gdzie osoby

uprawiające nierząd mogłyby

funkcjonować w społeczeństwie

pracując w innym zawodzie.



rzede wszystkim

należy

uświadomić

obietą jakie mają prawa w przypadku

gdy padną ofiarą

andlu ludźmi. Tyczy

się to także mężczyzn ponieważ

zawód męskiej prostytutki jest gorzej

odbierany przez społeczeństwo

dlatego boją się oni potem przyznać

że padli ofiarą przestępstwa.

Działania mające na celu

przeciwdziałać prostytucji

(

andl

ludźmi i prostytucj

dziecięc

)



Edukacja ukierunkowana na prezentację

zagrożenia, wskazywanie sposobów ich

unikania i reagowanie na nie.



Większy nadzór nad rodzinami

patologicznymi mający na celu

przeciwdziałaniu ich dewiacji między innymi

prostytucji.



Rozpoznawanie symptomów u

małoletnich, mogących świadczyć o

ich zmuszaniu do prostytucji.



Powiadamianie właściwych osób i

organów o zagrożeniu prostytucja.



Informowanie poprzez opracowywanie

i propagowanie ulotek, broszur,

poradników, informatorów

skierowanych do dzieci, młodzieży i

osób dorosłych, stykających się z

problemem prostytucji.



Pomoc psychologiczna dzieciom

zagrożonym prostytucją.



Akcje medialne na szczeblu

centralnym i lokalnym,

uświadamiające społeczeństwu

zagrożenia związane z prostytucją.



Całkowite zerwanie z prostytucją jest

możliwe. Wydostać się z niej pomagają

terapie

przeprowadzane w specjalnych

ośrodkach dla prostytutek. Kosztuje to

osoby prostytuujące się wiele silnej woli i

wymaga determinacji. Dzieje się tak,

ponieważ w pewnym momencie

ten rodzaj

patologii staje się poważnym

uzależnieniem



W terapii wychodzenia z prostytucji

niezwykle

pomaga

dowartościowywanie

takich osób i

przywracanie im godności

Trzeba również zachęcić je do odkrycia

talentów, często nie zauważanych w

przeszłości przez najbliższych i samą

prostytutkę. Gdy ma możliwość

samorealizacji

, zaczyna wierzyć w to, że da

się żyć w inny sposób niż do tej pory.



Aby zapobiegać prostytucji lub przynajmniej

zmniejszać ryzyko z nią związane, utworzono na

terenie całego kraju ośrodki organizacji

TADA

, które

zajmuje się Promocją Zdrowia i Prewencji Zagrożeń

Społecznych. Pracownicy programu prowadzą między

innymi działania edukacyjne w środowisku kobiet

świadczących usługi seksualne. Założenia tej

organizacji opierają się na „streetowork-u” – czyli

pracy na ulicy. Prostytutki wymagają szczególnych

metod, ponieważ są marginalizowane, etykietowane i

poniżane. Tracą zaufanie do tradycyjnych instytucji,

które oferują pomoc, szczególnie kiedy są osobami

małoletnimi. Dosyć często nie orientują się, gdzie

można uzyskać pomoc i jakiego ma być ona typu.

Zatem niezmiernie istotna w tej grupie pomoc

indywidualna i cele powinny być stosowane do

potrzeb jej odbiorców w danej chwili.



W ramach działania na rzecz pomocy

prostytutkom streetworkerzy:

•

Informują prostytutki o chorobach

przenoszonych drogą płciową

•

Rozpowszechniają i przekonują osoby

prostytuujące się do bezpieczniejszego

seksu, bezpieczeństwa w pracy

•

Zajmują się prostytutkami bez względu na

ich narodowość, wiek czy płeć



Przekazują wiadomości na temat

instytucji wykonujących badania

testowe w kierunku HIV oraz

wspierających osoby żyjące z HIV i

chore na AIDS



Specyfika pracy

streetworkera z

dziećmi

uprawiającymi prostytucję to

nie tylko profilaktyka chorób

przenoszonych drogą płciową, ale

przede wszystkim próba pokazania, że

można żyć inaczej.



Organizacja la Strada zorganizowała

kampanie prasową, która miała na celu

nawiązania kontaktu z mediami,

dziennikarzami i czasopismami dla młodzieży.

Kampania edukacyjna skupiła się głównie na

młodych kobietach. Przygotowane zostały

specjalne ulotki które były rozprowadzane

wszędzie. W grudniu 1995 roku powstał

telefon zaufania, gdzie kobiety mogły

uzyskać niezbędną pomoc.



Kampania prasowa i lobbyingowa ma na celu

ukazanie problemu handlu kobietami jako

poważnego przestępstwa przeciwko prawom

człowieka. Ponadto chcemy nakłonić rządy,

by uczyniły tę kwestię ważnym punktem

swych programów politycznych oraz by

podjęły działania. La Strada monitoruje

zarówno krajową, jak i międzynarodową

sytuację dotyczącą handlu ludźmi, włącznie z

istniejącymi prawami przeciwko

nielegalnemu handlowi kobietami.



Celem kampanii prewencyjno-edukacyjnej

jest uczynienie kobiet na tyle silnymi, by

mogły niezależnie podejmować decyzje,

mając na względzie ochronę własnych praw.

Obok docierania bezpośrednio do grup

ryzyka, kampania skupia się na środowiskach

grup ryzyka poprzez kształcenie grup

profesjonalnych (policjantów,

funkcjonariuszy Straży Granicznej,

nauczycieli, psychologów szkolnych,

doradców szkolnych, kolegów szkoleniowców,

itp.), jak uchronić grupy ryzyka przed

staniem się ofiarami handlu ludźmi.



Program La Strada: Zapobieganie Handlowi

Kobietami w Europie Środkowo-Wschodniej

ma na celu uczynienie zjawiska handlu

kobietami dostrzegalnym. Chcemy wywierać

wpływ na władze, media i opinię publiczną,

by uświadamiać ich o istnieniu tego

problemu łamania praw człowieka. Celem

programu jest również kierowanie ofiar do

sieci organizacji pomocy oraz informowanie

kobiet i dziewcząt o potencjalnych

zagrożeniach handlem ludźmi. La Strada

wypełnia swą misję i realizuje swą politykę

poprzez multidyscyplinarne podejście, a

mianowicie program trzech kampanii:

prasowej i lobbyingowej, prewencyjno-

edukacyjnej oraz pomocy społecznej ofiarom

handlu kobietami.



W Warszawie w dniach 3 -4 kwietnia 2001

odbyło się seminarium na temat pomocy

prostytutkom. Caritas i studenci zapoznali

się z metodami pracy

Fundacji La Strada

z doświadczeniami zakonnic, które

pomagają prostytutkom trafiającym do

noclegowni dla bezdomnych kobiet czy

różnego rodzaju ośrodków młodzieżowo-

wychowawczych



Z policyjnych danych wynika, że

w 2000

roku w Polsce było 5,5 tys.

prostytutek, z czego ponad 1 tys. to

cudzoziemki.

Według szacunków „La

Strady” liczba ta jest znacznie wyższa, gdyż

policja odnotowuje tylko te kobiety, które

weszły konflikt z prawem lub ich sprawy

trafiły do sądu.



Niesienie pomocy prostytutkom to

charyzmat kilku żeńskich zgromadzeń

zakonnych działających w Polsce, m.in.

pasterek, sióstr Maryi Niepokalanej czy

sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Jednakże

przez lata komunizmu zakonnicom tym nie

wolno było pracować wśród kobiet. Obecnie

siostry wracają do swego pierwotnego

charyzmatu, m.in. do troski o dziewczęta i

kobiety zagrożone demoralizacją, dlatego

otwierają domy młodzieżowo-opiekuńcze,

prowadzą przytuliska dla kobiet czy domy

samotnej matki, starając się w ten sposób -

ale jeszcze nie wprost - nieść pomoc

ofiarom prostytucji.



Rzadkością jest jeszcze wychodzenie

zakonnic na ulice, by tam udzielać

pomocy prostytutkom, ale i to się już

zdarza



W Krakowie albertynki

noclegowni dla kobiet wychodzą na

dworzec, by tam „zbierać najbardziej

poszkodowane”



w Katowicach s. Anna ze zgromadzenia

sióstr Maryi Niepokalanej,

jako pracownik

uliczny Domu Aniołów Stróżów, jest dobrze

znana tamtejszym prostytutkom. Te zaś

wiedzą, że mogą z nią porozmawiać i nie

muszą przed nią udawać, wiedzą też, że

mogą liczyć na jej pomoc.

Caritas Polska zamierza skorzystać z

doświadczeń nie tylko zakonnic, ale także

organizacji kobiecych działających m.in. w

Berlinie w ramach niemieckiej Caritas.



Np.

„In via”

pomaga prostytutkom z krajów Europy

Środkowo-Wschodniej, które trafiają do więzienia

deportacyjnego w Niemczech. Pracownice tej organizacji

załatwiają dla nich dokumenty w konsulacie, by umożliwić im

powrót do swoich krajów, zapewniają też opiekę lekarską,

kontaktują się z organizacjami pomocniczymi w ich krajach,

by po powrocie mogły tam odbyć terapię.

Caritas Polska myśli także o utworzeniu bazy danych,

dostępnej przez całą dobę dla pracowników ośrodków

niosących pomoc kobietom. Będą oni mogli szukać tam

informacji i pomocy dla konkretnych poszkodowanych.

Uczestnicy seminarium widzą też potrzebę szkolenia

pracowników ulicznych, m.in. dlatego, że kobiety z obawy

przed osądzeniem nie przyjdą do Kościoła prosić o pomoc.

„By pomóc tym kobietom, trzeba wyjść na ulice” - to częste

głosy pracowników

Caritas

Siostra Anna Bałchan, przewodnicząca Zarządu

Stowarzyszenia im. Marii Niepokalanej na rzecz Pomocy

Dziewczętom i Kobietom w Katowicach należy do osób, które

pomagają prostytutkom.



Stowarzyszenie ma stale dyżury uliczne.

Zasadą jego pracy jest codzienne

odwiedzanie stałych miejsc, w tym także

dworca, o stałych porach. Ten system pracy

ma na celu danie pewności dziewczętom,

że zawsze mogą liczyć na to, że ich

spotkają. Chodzą parami, aby była jasność,

że nie są to działania indywidualne, ale

zespołowe, oraz ze względu na

bezpieczeństwo.



Pierwszym etapem ich pracy jest

przedstawienie siebie, kogo

reprezentują oraz komu i jak mogą

pomóc. Jeśli chodzi o inicjowanie

kontaktu, bywa to różnie i jest

uzależnione od miejsca oraz sytuacji.

Zdarza się również tak, że te

dziewczyny, które nas już znają,

przyprowadzają do nas nowe.



Stowarzyszenie oferuje pomoc

psychologiczną, medyczną, na bardziej

zaawansowanym etapie następuje

pomoc terapeutyczna. Pomaga

dziewczynom w zebraniu

dokumentacji, często bowiem zdarza

się, że nie mają żadnych dokumentów,

nie są również ubezpieczone i

zameldowane. Pomaga im w zrobieniu

badań, gdy zachodzi konieczność

także załatwia leczenie.



Dziewczyny mają też możliwość skorzystania z

rady i pomocy prawnika oraz pomocy socjalnej,

jeśli uznamy, że dana osoba takiej pomocy

potrzebuje. Nie chcą dziewczętom przedstawiać

swojego planu zbawienia, tylko starają się

odpowiadać na ich konkretne potrzeby. Warto

także podkreślić, że pomagają dziewczynom bez

względu na to, czy w danym momencie deklarują

zejście z ulicy, czy też nie. To one wybierają czas

oraz odpowiedni moment zmiany swojego życia.

Muszą być także naprawdę gotowe wewnętrznie do

podjęcia takiej decyzji. Wejście, jak i zejście z ulicy

jest pewnym procesem.



Często jednak sama pomoc

medyczna, prawna czy socjalna nie

wystarczy. Aby mogły się wyrwać z

potrzasku, w jakim się znalazły,

potrzebna jest im zmiana miejsca

zamieszkania.



ECPAT to między narodowa organizacja

pozarządowa działająca na rzecz zwalczania

dziecięcej prostytucji, pornografii i handlu dziećmi.

Organizacja to jest liderem na polu walki ze

zjawiskiem wykorzystywania dzieci do pracy w sex-

przemyśle. ECPAT to ponad 60 grup-organizacji

działających w ponad 50 krajach na całym świece,

aktywnie współpracujących z Interpolem,

Światową Organizacja Turystyki i UNICEF. ECPAT to

również potężna struktur organizacyjna, składająca

się ze Zgromadzenia międzynarodowego, Rady,

Sekretariatu oraz rozbudowanej sieci

Regionalnych Koordynatorów.



Uznanie prostytucji za komercyjną

pracę seksualną oznaczać będzie

ignorowanie przemocy wobec kobiet i

dzieci uprawiających ten zawód oraz

dalszą ich degradację. Zdaniem

organizacji abolicjonistycznych tego

właśnie chce przemysł seksualny i ci,

którzy za nim stoją. Chcą mieć prawo

do zatrudniania kobiet i dzieci przy

zagrażającej zdrowiu i życiu pracy,

będącą poniżającą i uwłaczającą

ludzkiej godności.



Opowiada się za dekryminalizacją

prostytucji, rozwijaniem usług

prawniczych i zdrowotnych dla

osób świadczących usługi

seksualne, zachęca osoby

związane z przemysłem

seksualnym do promowania

kodeksów pracy

Document Outline