Grupy polityczne w Parlamencie Europejskim

Pozycja w

Parlamencie

Europejskim



Grupa Polityczna (Frakcja Polityczna) –

organ polityczny w PE



Deputowani w PE – zasiadają nie w

zespołach narodowych, lecz w oparciu o

przynależność do określonej frakcji

politycznej



Frakcja: ugrupowanie zrzeszające

członków PE, ukształtowane w praktyce

parlamentarnej, będące wyrazem

ponadnarodowej tendencji.

Początki grup

politycznych



1953 rok: uznane po raz pierwszy w

Zgromadzeniu EWWiS.

Dla utworzenia frakcji: 9 osób.

Główne nurty: socjaliści, liberałowie,

chadecy.



Zmiana sytuacji w latach 1976-79.



Ordynacja w wyborach do Parlamentu

Europejskiego: wybory 4-przymiotnikowe,

próg wyborczy: max. 5%.

Podstawa prawna

funkcjonowania grup

politycznych



Art. 191 TWE:

„Partie polityczne na poziomie europejskim są

ważne jako czynnik integracji w ramach Unii.

Wnoszą one wkład do kształtowania

świadomości europejskiej i do wyrażania woli

politycznej obywateli Unii Europejskiej”.



Regulamin PE (art.29) : grupę polityczną może

utworzyć:

- 23 eurodeputowanych z minimum 2 państw

lub

- 18 z minimum 3 państw, lub

- 14 z minimum 4 państw.

Podstawa prawna

funkcjonowania grup

politycznych



Łączenie się w grupy: w oparciu o kryterium

podobieństwa poglądów

Zakaz pozbawienia eurodeputowanego

możliwości zasiadania w określonym klubie bądź

zobowiązania go do zasiadania w określonej

frakcji.



Zakaz działania 1 eurodeputowanego w więcej

niż 1 klubie.



Powstanie frakcji: notyfikowane

Przewodniczącemu PE (nazwa. Lista członków,

skład Prezydium frakcji). Oświadczenie to

publikowane jest w Dzienniku Urzędowym Unii

Europejskiej.

Sposoby tworzenia

frakcji w PE



Model ideologiczny – grupy polityczne powstają

niezależnie od systemu instytucjonalnego Wspólnot, a

ich celem jest współpraca bliskich ideowo partnerów.

Np. grupy duże: Europejska Partia Ludowa – Demokraci

Europejscy, Europejska Partia Socjalistyczna.

Zmiana podejścia: po JAE (1987 r.) – chęć zwiększenia

wpływu na decyzje PE.



Model organizacyjny – frakcje powstają w celu

maksymalizacji wpływu na decyzje podejmowane przez

PE, motyw ideologiczny nie istnieje lub ma znaczenie

drugorzędne. M.in.: grupy średnie (ELDR).

Specyfika grup małych: trzon ideologiczny i reszta

członków.

Zadania frakcji w PE:

Ustalanie porządku obrad

Parlamentu Europejskiego,

Wybieranie sprawozdawców,

Rozdział czasu na przemówienia,

Udział w wyborze najważniejszych

urzędników,

Znaczenie frakcji w procesie

podejmowania decyzji.

Frakcje w Parlamencie

Europejskim VI

Kadencji



Grupa Europejskiej Partii Ludowej (Chrześcijańscy

Demokraci) i Europejskich Demokratów



Grupa Socjalistyczna w Parlamencie Europejskim



Grupa Porozumienia Liberałów i Demokratów na

rzecz Europy



Grupa Unii na rzecz Europy Narodów



Grupa Zielonych / Wolne Przymierze Europejskie



Konfederacyjna Grupa Zjednoczonej Lewicy

Europejskiej / Nordycka Zielona Lewica



Grupa Niepodległość i Demokracja



Grupa Tożsamość, Tradycja i Suwerenność

Grupa Europejskiej Partii

Ludowej

(Chrześcijańscy

Demokraci)

i Europejskich

Demokratów



W 1953 r: Grupa Chrześcijańskich Demokratów

w Wspólnym Zgromadzeniu EWWiS; od 1976

roku: EPP.



Od 1999 roku – największa grupa polityczna w

PE: w chwili obecnej 277 członków (37%

wszystkich członków PE)



Członkowie grupy: z wszystkich Państw

Członkowskich UE, z Polski: 15

eurodeputowanych



Większość członków Grupy EPP-ED jest też

członkami Europejskiej Partii Ludowej



Struktura: Prezydium Grupy, Koordynatorzy

(20), Przewodniczący, Sekretariat.

Europejska Partia Ludowa (European People Party):



69 partii członkowskich z 37 państw



Z Polski: PO, PSL.



Inne: CDU/CSU, Forza Italia, UMP (Fr.),



W PE: 9 komisarzy, w tym J. M. Barosso



Szef: Wilfred Martens,



Działalność w innych strukturach: Komitet Regionów UE,

Rada Europy, Zgromadzenie Parlamentarne NATO, OSCE.



Struktura: Kongres, Biuro Polityczne, Rada, grupy

robocze, konferencje na szczycie, Lider, Sekretarz,

Prezydencja.

Grupa Europejskiej Partii

Ludowej

(Chrześcijańscy

Demokraci)

i Europejskich

Demokratów

Grupa Socjalistyczna w

Parlamencie

Europejskim



W jej skład: Partia Europejskich

Socjalistów.



Grupa powstała: 1992 r (w wyniku przekształcenia

Konfederacji Partii Socjalistycznych, utworzonej w

1974 r.).

Partia Europejskich Socjalistów: istnieje od 1953

roku.



Struktura grupy:

- Prezydent (obecnie Martin Schutz)

- przewodniczący Delegacji Narodowych i Delegacje,

- Sekretarz Generalny i szefowie specjalistycznych

jednostek politycznych,

- biuro

- grupy robocze.



Po wyborach 2004 r: 200

reprezentantów.



Polscy członkowie PSE – 10 osób: SLD-UP,

SDPL, byli eurodeputowani Samoobrony.

M.in.: Adam Gierek, Marek Siwiec, Dariusz

Rosati.

Przewodniczący Delegacji Narodowej: Andrzej

Szejna.



Inne partie w Europejskiej Partii

Socjalistycznej: SPD, Labour Party, Demokraci

Lewicy (It.), Partia Socjalistyczna (Fr.)



Główne postulaty: „Europa socjalna”, walka z

kryzysem energetycznym, swoboda przepływu

pracowników, aktywizacja Turcji, Chorwacji i

Macedonii, solidaryzm, ochrona środowiska

Grupa Socjalistyczna w

Parlamencie

Europejskim

Grupa Porozumienia

Liberałów i

Demokratów na rzecz

Europy



W jej skład: Partia Europejskich

Liberałów Demokratów i Reformatorów

(ELDR), oraz Europejska Partia Demokratów.



W PE: 105 posłów (po wyborach: 88) z 20 państw.



Z Polski: Partia Demokratyczna (członek ELDR), w PE:

Bronisław Geremek, Jan Kułakowski, Janusz

Onyszkiewicz, Grażyna Staniszewska + Paweł Piskorski

(bezpartyjny).



Inne partie: Partia liberalna (UK), FDP, UDF, Margerita.



Struktura:

- Lider: Graham Watson,

- koordynatorzy komitetów (MEP),

- sekretariat.

Grupa Unii na rzecz

Europy Narodów



W PE VI kadencji (od 2004 r.):

44 posłów (27) z 6 państw (Dania,

Irlandia, Łotwa, Litwa, Włochy, Polska

– PiS i PSL). Delegacja z Polski – na czele

Michał Kamiński. Inni: m.in. Adam Bielan (od

I. 2007 – wiceprzewodniczący PE), Marcin

Libicki, Wojciech Roszkowski + dawni MEP z

LPR.



Przewodniczący grupy: Cristiana Muscardini,

Brian Crowley.



Inne delegacje: Sojusz Narodowy (It.)



Struktury w Krajach Stowarzyszonych:

Estonia, Cypr, Słowacja, Hiszpania.

Grupa Zielonych /

Wolne Przymierze

Europejskie



Powstanie grupy: 1999 rok.



Obecnie w PE: 42 MEP z 13 krajów (bez Polski)



Struktura: biuro (2 przewodniczących: monica

Frassoni i Daniel Cohl-Bendit oraz 6 vice

przewodniczących), Sekretarz Generalny.



Partie członkowskie: Szkocka Partia Narodowa,

Plaid Cymru, Zieloni/Sojusz 90



Partia Wolne Przymierze Europejskie: European

Free Aliance (EFA)

- przedstawicielstwo regionów i narodów bez

państwa (Szkoci. Walijczycy, Katalończycy).

- główne hasła: demokratyzacja, ochrona praw

mniejszości, walka z rasizmem i ksenofobią,

sprawiedliwość społeczna i zrównoważony rozwój,

ochrona środowiska i pokojowe rozwiązywanie

konfliktów.

- lider: Ian Hudghton.

Konfederacyjna Grupa

Zjednoczonej Lewicy

Europejskiej / Nordycka

Zielona Lewica



Konfederacyjny charakter



Obecnie w PE: 41 MEP z 16 partii z 13

państw członkowskich, m.in.: PCF (Fr.),

PDS, Komunistyczna Partia Czech i Moraw,

Komunistyczna Partia Włoch, Partia Odrodzenia

komunistycznego (It.).



Lider: Francis Wurtz.



Główne postulaty: „bliżej obywateli”, rozwój i

zatrudnienie, solidaryzm i wysokie standardy społeczne,

demokratyzacja i wsparcie dla państw rozwijających się.



European United Left (Zjednoczona lewica Europejska):

- 1991 – ukonstytuowanie się struktur niesocjalistycznej

lewicy,

- 1994 – jako grupa w PE,



- od 1998 – wspólnie z Nordycką Zjednoczoną Lewicą.

Grupa Niepodległość i

Demokracja



Obecnie w PE: 24 MEP, w tym z Polski:

3 – m.in.. Urszula Krupa (byli

eurodeputowani LPR),



Jako grupa w PE: od VII. 2004.



Obecnie: 23 MEP (pocz. 37).



Liderzy: Nigel Farage, Jens-Peter Bonde.



Założenia programowe:

- eurokrytycy, eurosceptycy, eurorealiści.

- odrzucenie Traktatu Konstytucyjnego,

- wystąpienie państwa, które reprezentują z UE,

- sprzeciw wobec europejskiego „superpaństwa”,

- szacunek i poparcie interesów narodowych,

- współpraca suwerennych krajów.

Grupa Tożsamość, Tradycja

i Suwerenność



W PE: 20 MEP



Powstanie: I. 2007.



Charakter: nacjonalistyczna

przeciwna integracji europejskiej.



Lider: Bruno Gollnisch.



Partie: Front Narodowy, Alternatywa

Socjalna (Alessandra Mussolini).

Inne struktury w PE



Intergrupy – łączące MEP z różnych

grup i partii politycznych, których

łączą wspólne zainteresowania,

programy społeczne itp. M.in.: Klub

Krokodyla, Grupa Kangurza.

Spójność grup w PE



Czynniki osłabiające spójność frakcji:

- brak konieczności tworzenia stabilnej

większości (szansa na realne opinie frakcji i jej

członów),

- partyjna struktura frakcji,

- problem lojalności deputowanych.



Czynniki wzmacniające spójność frakcji:

- konieczność uzyskania w niektórych

głosowaniach bezwzględnej większości głosów,

- wewnętrzny podział pracy,

- konieczność zrównoważenia wpływu

narodowych partii politycznych.

Document Outline