background image

TASIEMIEC 

KARŁOWATY

HYMENOLEPIS NANA

background image

ROZPRZESTRZENIENIE 

GEOGRAFICZNE:

występują kosmopolitycznie;

zazwyczaj w krajach o klimacie ciepłym 

(basen 

Morza Śródziemnego i Morza Czarnego, południowo-
wschodnia Azja, Ameryka Środkowa, południowe krainy 
Ameryki Północnej i północne Ameryki Południowej);

Częstość występowania tasiemca u osób 
dorosłych sięga kilkunastu procent, u dzieci 
jest ona znacznie wyższa;

w Polsce, podobnie jak w innych krajach 
strefy klimatu umiarkowanego, zarażenie 
spotykane jest sporadycznie i ma charakter 
endemiczny lub rodzinny;

pasożytuje w jelicie cienkim człowieka i 
gryzoni.

background image

BUDOWA MORFOLOGICZNA:

Długość strobili tasiemców dojrzałych waha 
się w granicach 2-6 cm;

w miarę wzrastającej liczebności pasożyty 
osiągają mniejsze rozmiary;

Kulisty skoleks ma cztery przyssawki i krótki 
ryjek uzbrojony w pojedynczy wieniec 20-28 
haków;

liczba proglotydów waha się od 100 do 800;

Zatoki płciowe umieszczone są 
jednostronnie, trzy jądra ułożone liniowo i 
poprzecznie, krótka torebka cirrusa, która nie 
sięga do podłużnych przewodów wydalniczych, 
w środku członu hermafrodytycznego znajduje 
się trójpłatowy jajnik, a za nim mały zbity 
żółtnik. 

background image
background image
background image

ROZWÓJ

jaja uwalniają się w jelicie żywiciela przez 

odrywanie się i pękanie ostatnich członów;

tasiemiec karłowaty posiada zdolność rozwoju 

monoksenicznego lub heteroksenicznego;

rozwój monokseniczny polega na wyeliminowaniu 

żywiciela pośredniego, przekształcenie onkosfery 
w cerkoid następuje w kosmkach jelitowych 
żywiciela otatecznego;

cysta otaczająca skoleks odpada w świetle jelita, 

uwalniając skoleks, który przytwierdza się do 
błony śluzowej jelita i w ciągu 10-20 dni rozwija 
się w strobilarną postać tasiemca.

background image
background image

CHOROBOTWÓRCZOŚĆ:

CHOROBA: Hymenolepioza (Hymenolepisidios);

LOKALIZACJA:  jelito cienkie;

MATERIAŁ DO BADAŃ: kał;

POSTAĆ WYKRYWANA W MATERIALE: jaja, rzadziej 
proglotydy;

DIAGNOSTYKA: Pasożyt występuje bardzo często u  
dzieci przebywających w licznych grupach np. 
przedszkolach. Proglotydy są wykrywane bardzo rzadko, 
ponieważ rozpadają się one w obrębie jelit. 
Prawdopodobieństwo pojawienia się członów w kale 
zwiększa się w przypadku biegunek lub po podaniu leków 
zwalczających tasiemca.

background image

 OBJAWY: bóle głowy, zaburzenia równowagi, brak 

łaknienia, anoreksja, wymioty, bóle brzucha, biegunki 
na przemian z zaparciami, pobudliwość, zaburzenia 
snu, niekiedy zaburzenia rozwoju psychicznego i 
fizycznego dziecka, zmiany zapalne jelita, martwica 
błony śluzowej; CZĘSTO PRZEBIEG ZARAŻENIA JEST 
BEZOBJAWOWY !

 PROFILAKTYKA: przestrzeganie zasad higieny i 

zabezpieczanie środków spożywczych przed 
zanieczyszczeniem jajami inwazyjnymi;

 LECZENIE: niklozamid, prazykwantel;

     KONTROLNE BADANIE KAŁU NALEŻY PRZEPROWADZIĆ

     2  TYGODNIE I 3 MIESIĄCE PO LECZENIU !

        

background image

Document Outline