MIASTENIA

Miastenia   jest to przewlekła choroba, 

charakteryzująca się nużliwością (szybkim 

zmęczeniem i osłabieniem) mięśni w wyniku 

zaburzeń na styku nerwowo-mieśniowym 

(mediator- acetylocholina)

  Objawy

 Głównym objawem jest uczucie zmęczenia aż do 

wyczerpania. Osłabienie  siły rąk i nóg, potem 

mięśni twarzy - opadanie powiek oraz podwójne 

widzenie pojawia się we wstępnej fazie choroby. 

Następna faza miastenii obejmuje mięśnie 

gardła i krtani, czego objawem jest "nosowy 

głos" oraz pojawiająca się dysfagia oraz 

trudności z żuciem pokarmów.  

Po odpoczynku chory czuje się lepiej.

 

 

 

Przyczyną

 

miastenii 

jest 

autoimmunologiczny  atak  wyprodukowanych 

własnych 

przeciwciał 

skierowanych 

przeciwko  własnym  receptorom.  Wynikiem 

tego jest spadek ilości receptorów w obrębie 

mięśni.  Choroby  grasicy,  która  nie  uległa 

atrofii, 

nie 

pozostają 

bez 

związku 

z 

zachorowalnością na miastenię.

Rozpoznanie

:  próba  misteniczna  – 

próba   

podania Tensilonu

Leczenie:

Farmaceutyczne 

 

- 

Mestinon, 

Polstygmina

Chirurgiczne 

-usunięcie 

grasicy 

(tymektomia) w przypadku  grasiczaka (guza 

grasicy). 

  Rokowanie: 

W  miastenii  jest  bardzo 

zróżnicowane.                              U  niektórych 

pacjentów dochodzi do samoistnej remisji.      

 W przełomie miastenicznym złe, prowadzące 

do  śmierci  w  wyniku  zajęcia  mięśni 

oddechowych.

 

 

Pielęgnacja:

●

obserwacja pacjenta w kierunku 

●

przełomu miastenicznego

 – niewydolność 

oddechowa, narastajaca dusznosć, niepokój, 

źrenice szerokie

●

przełomu cholinergicznego 

(przedawkowanie leku) – biegunka, poty, 

nudności, wymioty, bóle brzucha, niepokój, 

zaburzenia świadomości, źrenice wąskie

POSTĘPOWANIE

: zapewnienie 

bezpieczeństwa

●

przygotowany zestaw do intubacji, 

tracheostomii

●

zabezpieczenie w ssak

●

zapewnienie drożności dróg oddechowych, 

gimnastyka oddechowa, drenaż ułożeniowy

●

dieta półpłynna, papkowata; w okresie 

zaostrzeń – karmienie przez złębnik 

żołądkowy

●

wykonywanie za chorego wszystkich 

czynności 

 

 

Zalecenia w okresie remisji:

●

  Przyjmowanie  leków  zgodnie  z 

zaleceniem lekarza

●

samoobserwacja i edukacja rodziny

●

obsługa ssaka ręcznego

●

dbałość o prozdrowotny styl życia 

●

 unikanie infekcji

●

 unikanie zbyt dużego wysiłku, ale nie 

unikanie aktywności

●

dieta lekkostrawna

●

 podtrzymywać kontakty z ludźmi.