7 cudów świata 

starożytnego

Autorzy:

Paweł 
Jabłoński

I

Maciek 
Burzyński

 

 

7 cudów świata 

starożytnego

Piramida 
Cheopsa

Wiszące Ogrody

Świątynia Artemidy

Posąg Zeusa

Mauzoleum w 
Halikarnasie

Kolos z 
Rodos

Latarnia Morska na 
Faros

 

 

                 

Piramida Cheopsa

Data: 2560 
p.n.e.

Budownic
zy:

Egipcjanie

Zniszczone:

Ciągle 
Istnieje

Piramida Cheopsa. Zdjęcie z XIX wieku.Piramida Cheopsa 
znajdująca się w Egipcie, w mieście Giza nieopodal Kairu, 
wzniesiona ok. 2560 r. p.n.e. prawdopodobnie wg projektu Hemona. 

 

Wymiary po wybudowaniu: 

wysokość do wierzchołka- 146,64m 

długości boków: 

zachodni- 230,357m 

wschodni- 230,391m 

północny-230,251m 

południowy- 230,454m 

Kąt nachylenia ściany bocznej do podłoża- 51°52' 

Położenie - 29°58'51'' N 31°9'00'' E 

Wró
ć

 

 

Wiszące Ogrody Semiramidy

 

Data: 600 
p.n.e.

Budowniczy
:

Grecka 
tradycja 
głosi, że 
zbudowane 
zostały 
przez 
babilońskie
go króla 
Nabuchodo
nozora II 

Zniszczone: pół I 
wieku p.n.e.

Przyczyna: 
trzęsienie 
ziemie

Nie ma pewności co do rzeczywistego 
pochodzenia Wiszących Ogrodów. W źródłach 
starożytnych pojawia się duża rozbieżność 
chronologiczna i geograficzna. Naukowcy 
próbowali dowieść jednak, że wiszące ogrody nie 
mogły znajdować się tam, gdzie wskazał 
Koldewey Przytaczano różne teorie, ale nie 
pewności, która jest prawdziwa 

Wró
ć

 

 

  Świątynia Artemidy 

Była to olbrzymia (110 m na 55 m) świątynia, zbudowana przez 
króla Lidii Krezusa w VI wieku p.n.e. Ukończenie budowli zajęło 
120 lat. W roku 356 p.n.e. świątynię spalił szewc Herostrates, by 
zyskać rozgłos i sławę. Została odbudowana w IV wieku p.n.e., ale 
uległa ponownie zniszczeniu w czasie najazdu Gotów w III wieku 
p.n.e 

Można się jedynie domyślać, jak wyglądał, na podstawie opisów 
i zachowanej kopii. Warto zwrócić uwagę na niezwykły sposób 
przedstawienia bogini, przypominający bardziej rzeźby egipskie 
niż greckie.

Wró
ć

 

 

     Posąg Zeusa 

Ten posąg 
przedstawiał 
siedzącego na 
tronie Zeusa. 
W lewej dłoni 
trzymał berło, 
na którego 
głowicy 
siedział orzeł. 
Na jego prawej 
dłoni stała 
bogini 
zwycięstwa 
Nike. Głowa 
Zeusa była 
przyozdobiona 
wieńcem z 
gałązek 
oliwnych. 
Mierzył 12 m 
wysokości. Był 
zdobiony 
złotem i kością 
słoniową. Tron 
również 
wykonano z 
kości 
słoniowej. 

Posąg Zeusa był największym i najbardziej znanym 
wizerunkiem Zeusa. Na obrazach, rzeźbach i 
statuach Zeus przedstawiany był jako mściwy, 
okrutny i złośliwy bóg. Zeus przedstawiony przez 
Fidiasza jest mądrym i dobrotliwym mężczyzną, 
który nie wzbudza lęku. Atleci uważali tę statuę za 
patrona i sędziego zawodów. 

Olbrzymi 
posąg 
siedzącego 
na tronie 
Zeusa 
dłuta 
Fidiasza 
został 
wykonany 
z użyciem 
techniki 
chryzelefa
ntyny po 
roku 430 
p.n.e. 
Dotrwał 
jedynie do 
roku 426 
n.e 

Wró
ć

 

 

Mauzoleum w 

Halikarnasie

Halikarnas było 
miastem leżącym 
na wybrzeżu 
Morza Egejskiego 
w Karii (obecnie 
należącej do 
Turcji). W 
starożytności 
zasłynęło z 
monumentalnego 
grobowca, 
powstałego w 
drugiej połowie IV 
w.p.n.e. Władca 
Karii, Mauzolos, 
chcąc uwieńczyć 
swą potęgę, 
postanowił 
wybudować 
grobowiec dla 
siebie i swojej 
żony, który miał 
się stać kolejnym 
cudem świata.Za 
rządów tego 
ambitnego władcy 
i satrapy Karia już 
prawie całkowicie 
uległa wpływom 
cywilizacji 
greckiej. 

Koniec 
istnienia tego 
wspaniałego 
pomnika 
nastąpi 
dopiero w XV 
wieku, kiedy 
to władający 
Halikarnase
m joannici z 
wyspy Rodos, 
późniejsi 
rycerze 
maltańscy, 
rozbili 
grobowiec, 
aby uzyskany 
z niego 
materiał 
budowlany 
zużyć na 
postawienie 
fortyfikacji 

Wró
ć

 

 

                Kolos Rodyjski 

Jeden z 
siedmiu cudów 
świata. 
Olbrzymich 
rozmiarów 
posąg Heliosa 
wybudowany 
na wyspie 
Rodos przez 
Charesa z 
Lindos. 
Monument 
wykonano z 
brązu i 
ustawiono u 
wejścia do 
portu. Posąg 
miał ponad 30 
m wysokości i 
upamiętniał 
zwycięstwo 
Rodyjczyków 
nad 
Demetriuszem 
Poliorketesem. 

Niektóre 
wyobrażenia 
posągu 
Heliosa na 
Rodos 
ukazują go 
w rozkroku 
nad 
wejściem do 
portu - 
statki 
miałyby 
wtedy 
przepływać 
pod 
posągiem. 
Uważa się, 
że nie jest 
to właściwy 
obraz - 
według 
niektórych 
taka 
konstrukcja 
nie była 
możliwa ze 
względów 
technicznyc
h. 

Posąg uległ zniszczeniu ok. 225 
roku p.n.e., w czasie trzęsienia 
ziemi. Leżał w wodzie aż do VII 
wieku, kiedy to został przez 
Arabów podzielony na części i 
wywieziony, według tradycji, na 
kilkuset wielbłądach. 

Wró
ć

 

 

Latarnia Morska Na 
Faros 

Prawdopodo
bnie 
pierwszą 
latarnię 
morską 
wybudował 
Sostratos na 
wyspie Faros 
koło 
Aleksandrii 
(około 280 - 
260 rok 
p.n.e.). 

Budowla 
składała się w 
pionie z trzech 
części: 
pierwsza, 
najniższa 
miała 
wysokość 55,9 
metra i 
prostopadłości
enny kształt, 
druga 27,45 
metra i była 
zbudowana na 
podstawie 
ośmiokąta, 
trzecia była 
wysoka na 7,3 
metra i 
okrągła. 
Łączna 
wysokość 
budowli 
sięgała 117 
metrów (tj. 
tyle co 40-
piętrowy 
wieżowiec). 

W 956 roku trzęsienie ziemi zniszczyło Aleksandrię, lecz sama 
latarnia mało ucierpiała. Dopiero dwa silniejsze trzęsienia - w 1303 
i 1323 roku - znacznie ją uszkodziły. Ostatecznie latarnię zburzył w 
1480 egipski sułtan Kwetbaj, a kamienie i marmur, z których była 
zbudowana użył do budowy fortu na wyspie Faros.

Wró
ć

 

 

Biblioteki

http://www.terroryzator.jawnet.pl/cuda/

                            i

http://pl.wikipedia.org/wiki/7_cud%C3%B3w_
%C5%9Bwiata