PowerPoint Presentation

Juniperus chinensis L. ‘Sticta’ –

jałowiec chiński odmiana

wyprostowana

• Występowanie:

Kultywar; gatunek występuje na Dalekim Wschodzie.

• Wzrost:

Wyprostowany krzew do 3,5m wysokości (po 10-15 latach do

2-2,5m). Wzrost powolny.

• Pokrój:

Korona wąskostożkowa, gęsta; pędy ustawione pionowo.

• Igły:

Dość krótkie, niebieskawe, miękkie.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Krzew o regularnym pokroju i niebieskim zabarwieniu.

Doskonały do ogrodów przydomowych, skalnych, wrzosowych

i dużych pojemników.

Juniperus communis – jałowiec

pospolity

• Występowanie:

Europa, Azja, Ameryka Północna i północna Afryka. Gatunek

krajowy, popularny na suchych, piaszczystych glebach wraz

z wrzosem, brzozą i sosną pospolitą.

• Wzrost:

Duży krzew, rzadziej wielopniowe drzewo, do 5-8m

wysokości (niekiedy wyższe). Wzrost powolny.

• Pokrój:

pokrój bardzo zmienny, zależny od warunków siedliskowych,

najczęściej kolumnowy. Starsze egzemplarze często ulegają

deformacji.

• Igły:

Wyjątkowo długie (1-1,5cm) po 3 w okółkach,

niebieskawozielone; wierzchnia strona podłużnie zagłębiona

z białym paskiem; nastroszone i kłujące. Wewnątrz krzewu

(ocienione) szybko zamierają.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Cenny gatunek o szerokiej amplitudzie

ekologicznej do stosowania w krajobrazie
otwartym, głównie w rekultywacji terenów
ubogich. Sadzony często w ogrodach wrzosowych
lub skalnyh. Zimą wymaga obwiązania, aby nie
uległ deformacji pod wpływem śniegu. W uprawie
najczęściej stosuje się jego odmiany o
zróżnicowanym pokroju.

‘Depressa Aurea’

Odmiana nisko i szeroko rozrastająca się.

Osiąga 0,6-1m wysokości i ok. 2m szerokości.

Pędy ustawione skośnie ku górze; wewnątrz

krzewu charakterystyczne zagłębienie. igły

długie, na końcu pędów żółte zabarwione

(głównie wiosną); zimą rudobrązowe. Stanowisko

w pełni słoneczne. Cenny element barwny do

ogrodów wrzosowych i skalnych. Stare

egzemplarze wyglądają mniej dekoracyjnie.

‘Hibernica’

Odmiana irlandzka, cechuje się

wąskokolumnowym, regularnym pokrojem. Osiąga
3-5m wysokości przy 1m szerokości (po 10-15
latach 1,5-2m wysokości). Igły podobne jak u
gatunku. Wymaga związywania na zimę, by nie
ulec deformacji. Najczęściej spotykana odmiana
tego gatunku. Dobra do ogrodów przydomowych,
wrzosowych i skalnych oraz na cmentarze.

‘Horstmann’

Odmiana o malowniczym,

charakterystycznym pokroju. Dorasta do ok. 3-4m
wysokości i szerokości (po 10-15 latach do 1,5m
wysokości). Boczne pędy rosną poziomo i ich
końce przewisają, a pędy II rzędu silnie zwisają.
Typowa roślina soliterowa w eksponowanych
miejscach dla uwydatnienia pokroju (bardzo
interesujące ośnieżone zimą i podświetlone).

‘Repanda’

Odmiana rozpostarta. Płożący krzew osiągający 0,3-
0,6 m wysokości i 2-3m szerokości ( po 10-15 latach
ok.0,2m wysokości i ok. 1,5m szerokości). Pędy
pokryte miękkimi igłami „przytulonymi” do pędu.
Cenny krzew okrywowy np. do zadarniania
skarp(2szt na m2). Doskonały do ogrodów
przydomowych, skalnych, wrzosowych, dachowych
oraz dużych pojemników obok wyższych krzewów.
Podobne są równie cenne odmiany: ‘Hoornibrookii’ o
bardziej nastroszonych igłach oraz jeszcze niższa
prawie leżąca ‘Green Carpet’.

Juniperus conferta – jałowiec

nadbrzeżny

• Występowanie:

Japonia, Korea, Sachalin; nad brzegiem oceanu.

• Wzrost:

Niski krzew o płożących się po ziemi pędach. Wyrasta

zaledwie do 0,4-0,5m wysokości (po 10-15 latach do ok.

0,3m) i dużo większej średnicy.

• Igły:

Długie (1,5-2cm) ostre, jasnozielone; od góry z

rynienkowatym zagłębieniem.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Atrakcyjny krzew okrywowy (1-2 szt./m2), tworzący

zwarte, jasnozielone okrywy. Dobry do ogrodów

przydomowych, skalnych i wrzosowych.

Juniperus ‘Hetzii’ – jałowiec Hetza

• Występowanie:

Kultywar; najprawdopodobniej mieszanie J. virginiana i

J. xpfitzeriana.

• Wzrost:

Silnie rosnący krzew do 3,5 m wysokości i podobnej

szerokości (po 10-15 latach do 1,5 -2m wysokości i 2-3

szerokości). Pędy początkowo układają się poziomo, z

wiekiem wypiętrzają się skośnie ku górze. Wzrost szybki.

• Igły:

Drobne w młodości, potem głównie łuskowate o

niebieskim zabarwieniu.

• Kwiaty:

Odmiana żeńska, obficie zawiązująca szyszkojagody.

Juniperus horizontalis

‘Wiltonii’ – jałowiec płożący

odm. modra

• Wystepowanie:

kultywar; w północnych rejonach Ameryki Północnej; na

słabych, piaszczystych glebach nad brzegami jezior oraz

skalistych wzgórzach.

• Wzrost:

Płożący krzew o leżących na ziemi pędach i tworzący

gęste okrywy. Dorasta do 0,3m wysokości i 2,5-3m

szerokości (po 10-15 latach do 2m szerokości). Pędy z

czasem zakrywają się wzajemnie. Wzrost powolny.

• Igły:

Na ogół łuskowate, cały rok intensywnie niebieskie.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Popularny, najniższy z jałowców, często sadzony w

ogrodach przydomowych, skalnych i wrzosowych jako

roślina okrywowa (3szt/m2). Cenny również do ogród na

dachach, pojemników i do sadzenia na grobach. Atrakcyjnie

wygląda „wylewając” się z dużych pojemników czy murków

oporowych.

‘Blue Chip’

Podobnie rosnąca, ale nieco wyższa (do 0,4-

0,5m) odmiana, o bardziej „nastroszonych”
bocznych pędach i krótkich, stalowoniebieskich
igłach. Po 10-15 latach dorasta do 0,2m
wysokości i 1,5m szerokości. Zastosowanie
podobne jak poprzedniej odmiany.

Juniperus x pfitzeriana –

jałowiec Pfitzera

• Występowanie:

Kultywar; mieszaniec J. chinensis i J. sabina.

• Wzrost:

Rozłożysty, silnie rosnący krzew do 3(4)m wysokości i

4-6m szerokości (po 10-15 latach do 1,5-2m wysokości i 2-

3m szerokości). Pędy ułożone skośnie; końce lekko

przewisają, dolne gałęzie z wiekiem pokładają się na ziemie

i zakorzeniają. Pokrój wyjątkowo malowniczy.

• Igły:

Częściowo łuskowate (nasłonecznione części krzewu),

częściowo krótkie igiełki (ocienione części, wewnątrz

krzewu). Zabarwienie szarozielone. W okresie jesienno –

zimowym na końcach młodych przyrostów liczne

„bułkowate” pąki kwiatów męskich (charaterystyczne).

• Kwiaty

Tylko męskie.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

wspaniały, malowniczy i zarazem mało

wymagający krzew do stosowania w grupach i

pojedynczo w parkach, zieleni miejskiej, dużych

ogrodach, zieleni na dachach i w dużych

pojemnikach. Doskonały krzew okrywowy w

różnych sytuacjach, także miejscach półcienistych

np. pod luźno rosnącymi drzewami. Cenny

również do tworzenia kompozycji w miejscach

reprezentacyjnych i na cmentarzach. Szczególnie

dobrze komponuje się z formami kolumnowymi.

‘Aurea’

Podobna w pokroju, ale nieco słabiej rosnąca

odmiana o młodych przyrostach złocistożółtych,
potem zielonożółty. Dorasta do 2-3m wysokości i
4-5m szerokości (po 10-15 latach do 1-1,5m
wysokości i 1,5-2m szerokości). Zastosowanie jak
J. xpfitzeriana. Odmiana męska.

‘Old Gold’

Odmiana podobna do poprzedniej, ale jeszcze

słabiej rosnąca, o gęstszym i bardziej zwartym
pokroju i trwalszym, złocistożółtym zabarwieniu.
Dorasta do 1(2)m wysokości i 2-3m szerokości (po
10-15 latach ok. 0,5m wysokości i 1,5m
szerokości). Cenna do mniejszych ogrodów.
Odmiana męska.

‘Mint Julep’

Krzew zbliżony wyglądem do jałowca Pfitzera,

ale jest bardziej zwarty, intensywniej zielony i
słabiej rosnący. Pędy malowniczo przewisają.
Dorasta do 1,5-2,5m wysokości i 3-4m szerokości
(po10-15 latach do 1m wysokości i ok. 2m
szerokości). Odmiana męska.

Juniperus sabina – jałowiec

sabiński (jałowiec sawina, j.

kozacki)

• Występowanie:

Góry południowej i środkowej Europy, Azja Mniejsza, Kaukaz i

Syberia. Gatunek krajowy; występuje jedynie na wapiennych

skałach w Pieninach (relikt trzeciorzędowy).

• Wzrost:

Niski i szeroko rosnący krzew do 1,5-2m wysokości i 4-6(8)m

szerokości, a niekiedy więcej (po 10-15 latach do 1m wysokości

i 2m szerokości). Gałęzie miotlaste, ułożone skośnie i z

wiekiem pokładające się i zakorzeniające. Wzrost powolny.

• Igły:

Na ogół bardzo krótkie, igiełkowate (rośliny męskie i młode) lub

łuskowate (rośliny żeńskie), i wtedy ściśle przylegające do

wałeczkowatego pędu (pędy cienkie), ciemnozielone, roztarte

pachną nieprzyjemnie (ostry zapach sabinolu).

• Kwiaty:

Gatunek dwupienny.

• Walory dekoracyjne i zastosowanie:

Często sadzony w terenach zieleni (głównie

odmiana żeńska). Wymaga dużo miejsca do
rozwoju. Dobry krzew okrywowy na skarpy, do
ogrodów naturalistycznych, skalnych i
wrzosowych.

‘Tamariscifolia’

Odmiana tamaryszkowata. Słabo rosnący krzew o
płożących i układających się piętrowo pędach oraz
bardzo krótkich igłach. Dorasta do 0,5-0,8m
wysokości i 2-2,5m szerokości (po 10-15 latach
do 0,3-0,4m wysokości i ok. 1,5m szerokości).
Nieźle znosi zanieczyszczenia powietrza.
Doskonały krzew okrywowy o regularnym ułożeniu
pędów (2szt/m2); dobry na skarpy, do ogrodów
skalnych, wrzosowych, dachowych i do dużych
pojemników pod wyższymi roślinami.

‘Variegata’

Słabo rosnący krzew o niskim, krzaczastym

pokroju i skośnie ułożonych pędach pokrytych
łuskami. Obok zielonych pędów pojawiają się
częściowo kredowobiałe. Po 10-15 latach osiąga
0,4-0,5m wysokości i 1-1,5m szerokości.
Zastosowanie podobne jak poprzedniej odmiany.