Karty Rozszerzające

Karta Graficzna

Karta graficzna –

odpowiedzialna za

grafiki i jej konwersję

na sygnał zrozumiały dla wyświetlacza.

Podzespół ten jest też nazywany kartą

VGA

Pierwsze karty graficzne potrafiły jedynie wyświetlać znaki alfabetu

łacińskiego ze zdefiniowanego w

pamięci

karty generatora znaków – tryb

tekstowy.

Kolejna generacja kart graficznych potrafiła już wyświetlać w

odpowiednim

kolorze

poszczególne punkty (piksele) – tryb graficzny.

Nowoczesne

procesory

graficzne udostępniają wiele funkcji

ułatwiających i przyśpieszających pracę

programów

. Możliwe jest

narysowanie odcinka, trójkąta, wieloboku, wypełnienie ich zadanym

kolorem lub wzorem, tzw. akceleracja 2D.

Większość kart na rynku posiada również wbudowane funkcje

ułatwiające tworzenie obrazu przestrzeni trójwymiarowej, tzw.

akceleracja 3D. Niektóre posiadają zaawansowane

algorytmy

potrafiące

na przykład wybrać tylko widoczne na ekranie elementy z przestrzeni.

W nowych układach graficznych zrezygnowano ze sztywnego schematu

obliczeń, dając użytkownikowi pewną ilość jednakowych "rdzeni", które

może on sobie zaprogramować (przy pomocy

shaderów

) do wyświetlania

dowolnych efektów graficznych. Umożliwia to też wykorzystanie karty

graficznej jako procesora ogólnego przeznaczenia (GPGPU), zdolnego do

przeliczania dużych zbiorów uporządkowanych danych.

Karta Dźwiękowa

Karta dźwiękowa (

ang.

sound card, audio card) – komputerowa karta

rozszerzeń, umożliwiająca rejestrację, przetwarzanie i

odtwarzanie dźwięku. Poprawnym jest też równie często stosowany

termin karta muzyczna.

Najbardziej znaną grupą kart dźwiękowych jest seria Sound

Blaster firmy Creative Labs.

Obecnie układy dźwiękowe wystarczające do zastosowań amatorskich

są zazwyczaj wbudowywane płytę główną komputera, a nie stanowią

karty rozszerzenia. Pojawiły się również zewnętrzne karty dźwiękowe

podłączane do komputera przez port USB.

Karta Sieciowa

Karta sieciowa (rys. 5) (ang. NIC — Network Interface Card) służy do
przekształcania pakietów danych w sygnały, które są przesyłane w sieci
komputerowej. Dzięki niej można połączyć komputery w sieć
komputerową. Każda karta
NIC posiada własny, unikatowy w skali światowej adres fizyczny, znany
jako
adres MAC, przyporządkowany w momencie jej produkcji przez
producenta,
zazwyczaj umieszczony na stałe w jej pamięci ROM. W niektórych
współczesnych kartach adres ten można jednak zmieniać. Karta sieciowa
umożliwia również uruchamianie i wykorzystywanie programów
zainstalowanych na dyskach
innych komputerów, a także korzystanie z zasobów sprzętowych innego
komputera, np. z drukarki. Karty te rozróżnia się głównie ze względu na
szybkość
pracy — 10 lub 100 Mb/s. Większość produkowanych obecnie kart
sieciowych
jest przeznaczona do Ethernetu.

Karta Modemowo -

Faksowa

Modem  (MODulator-DEModulator)  -  za  pomocą  modemu  możliwe  jest
połączenie  ze  sobą  komputerów  znajdujących  się  w  bardzo  dużej
odległości  od  siebie.  Do  tego  celu  można  wykorzystać  sieć  istniejących
połączeń  telefonicznych.  Zadaniem  modemu  jest  zamiana  (modulacja)
danych  z  komputera,  z  sygnału  cyfrowego  na  postać  nadającą  się  do
transmisji  za  pomocą  sieci  telefonicznej.  Po  drugiej  stronie  połączenia
sieciowego,  w  komputerze  także  znajduje  się  modem,  który  przy
odbiorze  transmisji  wykonuje  działanie  odwrotne  (demodulację),  czyli
przekształca sygnał na postać cyfrową czytelną dla komputera.

Document Outline