Profesjonalista wobec cierpienia podopiecznych

Profesjonalista

Profesjonalistą nazywamy :



osobę zajmującą się

zawodowo jakąś dziedziną



kogoś kto ma duże

umiejętności w jakiejś

dziedzinie i doskonale

wykonuje swoją pracę

Zawód : Pracownik

Socjalny



Pracownik socjalny

to profesja, w

którego zakresie leży działalność w

środowiskach społecznych gdzie znajdują

się jednostki wymagające pomocy w

usamodzielnieniu, odzyskaniu lub

umocnieniu zdolności do egzystowania w

społeczeństwie. Swoje czynności opiera

on na ustalonej naukowo diagnozie

społecznej. Ma on integrować swoje

działania wokół rodziny oraz jej

środowiska społecznego i lokalnego.

Praca jego ma na celu pedagogizowanie

działań opiekuńczych oraz stosowanie

profilaktyki opiekuńczej, której zadaniem

jest uzupełnić wychowanie w rodzinie i

poza szkołą.

Powinien on zadbać o zapewnienie

swoim podopiecznym

podstawowych warunków do życia

poprzez pomoc:



finansową



rzeczową



psychiczną

Pracownik socjalny powinien również

przyczyniać się do wzmacniania

zdolności swoich podopiecznych

do samodzielnego rozwiązywania

własnych problemów oraz pomóc

w uzyskaniu pracy.

Specyfika zawodu



Praca pracownika socjalnego

polega na opiekowaniu się

ludźmi (np. w szpitalu), na

pomocy i udzielaniu rad (np.

bezrobotnym, bezdomnym,

rodzinom patologicznym), oraz

na współpracy z różnego

rodzaju instytucjami biorącymi

udział w organizowaniu

pomocy społecznej .



Pracownik socjalny pracuje zarówno w

biurze czy domu pomocy społecznej jak

i bezpośrednio w środowisku

zamieszkania osoby, którą się zajmuje.

W związku z tym z jego pracą wiążą sie

pewne zagrożenia wynikające z

przebywanie z osobami uzależnionymi,

nosicielami wirusa HIV, chorymi na

różne choroby zakaźne, cierpiącymi na

zaburzenia psychiczne lub

przebywającymi wcześniej w zakładzie

karnym. Oprócz możliwości zarażenia

się chorobami zakaźnymi jest on

narażony także na pobicie czy inną

przemoc fizyczną co może przyczynić

się do powstania u niego różnego

rodzaju obciążeń psychicznych.

Wartości w zawodzie

pracownika socjalnego



Zawód pracownika socjalnego wymaga,

jak się wydaje, kierowania się stałymi

wartościami i przestrzegania ich. Kwestia

ta jest tym bardziej istotna, ponieważ

niejako z definicji „pracownik” w praktyce

zawodowej często spotyka się z

zaprzeczeniem wszelkich zasad życia

społecznego i zaprzeczeniem

podstawowych wartości ogólnoludzkich,

powinien być, bowiem zawsze tam, gdzie

źle się dzieje.

Brak jasnych wartości, niechęć lub

nieumiejętność ich przestrzegania w tych

sytuacjach jest równie niebezpieczne dla

klientów, jak i dla samego pracownika.

Zasady pracy pracownika

socjalnego:

- akceptacja klienta

- afirmacja indywidualności

- działania na rzecz celowego

wyrażania swych uczuć i odczuć

- postawa nieoceniająca

- obiektywizm, poufność i przydatność

- kontrolowanie samozaangażownia

emocjonalnego

- prawo klienta do samostanowienia

- dostęp do zasobów.

Funkcjonalne cechy osobowości pracownika

socjalnego:

- wrażliwość na ludzkie problemy

- opiekuńczość, życzliwość i troskliwość.

- postawa empatii

- postawa niesienia pomocy, przynoszenia

ulgi i pocieszenia

- bezstronność i poszanowanie godności

każdego człowieka

- bezinteresowność i uczciwość

- zdolność do kontrolowania swojego

postępowania i stosunku do osób

potrzebujących pomocy.

- nastawienie prospołeczne

- orientacja na aktywizacje podopiecznego i

jego współlokatorów przy rozwiązywaniu jego

problemów.

- komunikatywność.

Instrumentalne cechy osobowości

pracownika socjalnego



-Obowiązkowość

- Wewnętrzna dyscyplinę

- Zdecydowanie i

konsekwentność

- Prawdomówność

- Odpowiedzialność

- Kulturę osobistą i takt

- Dyskrecje

- Zdolności organizatorskie.

Pojęcie cierpienia



Jak wiadomo

Cierpienie

to negatywny stan

psychiczny, bądź fizyczny i emocjonalny

doświadczany często jako ból (fizyczny),

nieprzyjemne doznanie ciała.



Cierpienie psychiczne wiąże się z doświadczaniem

negatywnych emocji takich jak lęk, poczucie

krzywdy, smutek, czy żal. Uważa się, że naturalne

właściwości istot żywych powodują, że dążą one do

przyjemności, a unikają cierpienia (bólu fizycznego).



Bywa, że doświadczanie cierpienia daje czasem

wtórne korzyści

, więc organizm (

mózg

) niekiedy

dąży do pewnych jego form i prowokuje pojawienie

się bodźców bólowych. Jest to związane ze

skomplikowaną budową mózgu, interakcjami z

otoczeniem i siatką związków przyczynowo-

skutkowych jaka tworzy specyficzne

oprogramowanie sterujące doświadczeniem.



Często osoba cierpi z powodu rozterek miłosnych,

jak na przykład odrzucenie przez drugą osobę.

Zatem w jaki sposób odnieść profesję

pracownika socjalnego do cierpienia

jakie spotyka on w swojej pracy ?



Przede wszystkim

pracownik socjalny jako

profesjonalista w odniesieniu

do cierpienia swoich

podopiecznych nie może

kierować się litością,

ponieważ może niszczyć to

relacje jakie łączą go z

klientem.



Nie może także przesadnie współczuć



Nie powinien ignorować cierpienia drugiej

osoby



Uważać ,że ono nie istnieje



Nie kierować się stereotypem i uprzedzeniem

,ze takie osoby cierpią ,bo nie potrafią zrobić

nic wartościowego ze swoim życiem



Powinien za to wspierać klienta



Motywować do przezwyciężenia trudności o

ile jest to możliwe



Kierować się szczerością



Aktywnie słuchać kiedy osoba zwraca się z

jakimś problemem, kiedy chce porozmawiać

o swoim cierpieniu niezależnie od tego

jakiego rodzaju ono jest

Podsumowanie



Reasumując stwierdzić należy, że

zawód jakim jest pracownik

socjalny jest trudny i niesie ze

sobą wiele wyzwań.

Niebezpieczeństwa na jakie się

napotyka często są bardzo trudne i

tu właśnie pracownik socjalny

powinien wykazać się zasadami

pracy oraz zasadami moralnymi wg

jakich żyje i wg jakich postępować

powinien pracy.

Document Outline