Jak zrozumieć świat ucznia z Zespołem Aspergera

1.Zaburzenia interakcji społecznej,

nieumiejętność lub brak chęci współpracy
w grupie,

2.Zaburzenia mowy i języka (opóźniony

rozwój, powierzchownie perfekcyjny język
ekspresyjny, sztywna i pedantyczna mowa,
nietypowa

prozodia

i charakterystyka

głosu, uszkodzenie zdolności rozumienia
języka – przede wszystkim znaczeń
przenośnych i ukrytych)

3. Zawężone, specjalistyczne

zainteresowania, połączone czasem z
obsesyjnym zainteresowaniem jedną
dziedziną

4.zachowania powtarzalne, rutynowe,

niezmienne,

5.trudności w komunikacji niewerbalnej

(ograniczone gesty, skąpa ekspresja
twarzy, dystans fizyczny, zachwianie
rozumienia bliskości do innej osoby,
kłopoty z kontaktem wzrokowym),

6.niezdarność ruchowa (nie zawsze).

Ślepota umysłu

Dzieci z ZA mają trudności z

nawiązaniem kontaktów społecznych,
gdyż mają problem z czytaniem szeroko
pojętego kodu społecznego,

z werbalnym i niewerbalnym

porozumiewaniem się z drugim

człowiekiem.

Ślepota umysłu powoduje:

trudności w braniu pod uwagę oraz

szybkim rozumieniu tego że inni myślą –

"myślę, że ty myślisz", "myślę, że on

myśli"

trudności w rozumieniu, że inni nie

wiedzą co ja myślę "skoro ja tak myślę,

to wszyscy myślą to samo"

trudności w dostrzeganiu uczuć i

pragnień innych osób

trudności w tworzeniu umysłowych

reprezentacji osób, przedmiotów,

zdarzeń



Uczeń z ZA jest szczery do bólu ( mówi

dokładnie to co w danej chwili myśli)



Nie rozumie czemu ludzie kłamią



Bardzo dokładnie przestrzega zasad ,

pilnuje aby inni także to robili



Może mieć trudności z rozróżnieniem

jak powinien odzywać się do dorosłych

a jak do rówieśników.



Nie pojmuje przenośni , powiedzeń

potocznych, to co do niego mówimy

rozumie wprost.



Literalne rozumienie mowy ( nie

rozumie metafor, przenośni , idiomów,

wyrazów pokrewnych, bliskoznacznych



nieprawidłowa intonacja głosu –
chrapliwość, tony wysokie lub
monotonia



język metaforyczny



mowa "barokowa", przekoloryzowana



problemy z zaimkami



trudności w dopasowaniu formy
wypowiedzi do kontekstu (dzieci z ZA
często nie rozumieją, że do dorosłych
zwracamy się nieco inaczej niż do
innych dzieci)



stosowanie tzw. kalek słownych



trudności w rozumieniu żartów,
przenośni, mowa nadmiernie konkretna,
niekiedy skrajnie formalna



trudności w stosowaniu mowy
potocznej, idiomatycznej



przywiązanie do niektórych słów,
nadużywanie ich i stereotypie językowe



zaburzenia prozodii (nagminne!)



agramatyzmy



inne niespecyficzne zaburzenia mowy
(częste w całej populacji osób z ZA:
mowa niedbała – za szybka, połykanie
głosek, zaburzenia artykulacji)

Zaburzenia motoryczne

niezdarność fizyczna, także manualna.
Dzieci stawiają sztywne, niezręczne

kroki, ucierpieć może również zdolność
szybkiego pisania oraz umiejętność
rysowania.

Uczeń który ma diagnozę zespołu

Aspergera nie może mieć
zdiagnozowanej dysleksji .

Trudności z czytaniem i pisaniem

wynikają ze struktury samego
zaburzenia , które mają podłoże
neurologiczne



Wśród uczniów można wyodrębnić trzy
grupy:

Osoby mające talent do widzenia
przestrzennego

Osoby które nie posiadają takiego
talentu ale nie mają problemów ze
zrozumieniem zawiłych wzorów czy
abstrakcyjnych pojęć

Osoby dla których matematyka to
zupełnie niezrozumiałe i zawiłe znaki .

Przecież wiesz mamo ,że ja lubię się tylko

bawić w Star Wars,

nie będę się bawił z kolegami w

Transormersy,

pobawię się sam.

Czynności rutynowe są dla dziecka

sposobem na uczynienie życia bardziej

przewidywalnym.

Często takie czynności wynikają z

lęku!

Dziecko próbuje narzucić swój

porządek , kiedy nowe sytuacje , chaos

lub niepewność są nie do zniesienia.

Dzieci z zespołem Aspergera

najlepiej się czują, żyjąc w

uporządkowanym otoczeniu z

ustalonymi schematami.

Próba zmiany tego stanu rzeczy wywołuje

zwykle silną frustrację i może w

skrajnych przypadkach prowadzić
nawet do zachowań agresywnych.

Dzieci z Zespołem Aspergera

odczuwają silną potrzebę skończenia raz

rozpoczętego zadania,

próba przerwania czynności objawia się

silnym stresem i próbami uzasadniania

"na siłę" powodu wykonywania tej

czynności.

Uwaga dzieci autystycznych ma

szczególny charakter.

Problem nie wynika z łatwości

rozpraszania się , lecz raczej z tego ,że

dziecko skupia się na swoich fiksacjach.

Myśli nie o tym o czym akurat mówi

nauczyciel

Występują problemy w ocenie stopnia

ważności wykonywanych czynności

oraz w ocenie czasu potrzebnego na

wykonanie danej czynności, zbytnie

koncentrowanie się na jednej czynności

i niemożność zmiany obiektu

koncentracji (nieelastyczność).

Objawiają się w postaci zbyt wysokiej

lub niskiej wrażliwości oraz
nieadekwatnej reakcji na niektóre
bodźce zmysłowe jak :

światło, dźwięk,

dotyk, temperatura otoczenia.

Może być to niebezpieczne zwłaszcza w

przypadku dzieci z ZA, które nie skarżą
się na ból ani zimno.!!!!

Częstym problemem jest

strach przed

głośnymi dźwiękami

oraz pracą z

hałaśliwymi urządzeniami.

Problemem może okazać się praca z

elektronarzędziami (np. wiertarką),
głośnym odkurzaczem lub pralką

Tego typu nadwrażliwość może też

dotyczyć innych zmysłów,

np.

problemem może być bosy spacer po
trawie, woda lub pot na skórze po
wysiłku

oraz inne wrażenia, które

wydają się albo wyolbrzymione, albo
skrajnie nieprzyjemne.

Możliwe jest też znacznie silniejsze

odczuwanie bólu w przypadku zabiegów
medycznych

Mówią ,że ważne jest jaki człowiek jest w

środku , a nie , jak wygląda na

zewnątrz,

ja jestem brzydki w środku.

( oglądając zdjęcie rtg.swoich zatok)

Osoby autystyczne mają uszkodzoną

podstawową zdolność „czytania”

umysłu.

Oznacza to ,że nie rozumieją ,że inni

ludzie posiadają jakąś wiedzę , mają

swoje myśli i przekonania.

Nie zdają sobie sprawy ,że mówiąc

otwarcie niektóre rzeczy innym ludziom

, mogą sprawić im przykrość

Dziecku wydaje się ,że inni wiedza czego

ono chce , co myśli.

Często nawet nie werbalizuje swoich

potrzeb bo uważa ,że inni je znają.

Nie zdaje sobie sprawy ,że ludzie dla

własnych korzyści mogą powiedzieć

wszystko, także nieprawdę.

Dziecko z ZA nie zdaje sobie sprawy ,że

koledzy śmieją się z niego a nie z nim

( wydaje mu się ,że nareszcie jest

lubiany)



Zadawaj pracę domowa najlepiej na
początku lekcji, kiedy uczeń nie zdąrzył
się rozproszyć



Sprawdź czy dziecko zapisało polecenie.



Formułuj polecenie konkretnie ,
precyzyjnie, krótko , prostym językiem.



Upewnij się czy uczeń zrozumiał treść-
niech powie swoimi słowami co ma
zrobić.



Przemyśl zadawane tematy – czy są
zrozumiałe , wykonalne i jednoznaczne
dla ucznia.



Spytaj rodzica ile czasu zajmuje dziecku
odrabianie lekcji ( warto ustalić
hierarchię ważności zadań )



Przy pracach domowych w formie
projektu, z dłuższym czasem na
odrabianie monitoruj postęp prac



Nie bój się przyznać do błędu – nie
jesteś w stanie przewidzieć wszystkich
trudności

•Mów prostym językiem, bez sarkazmu ,
przenośni i żartów
•Używaj krótkich poleceń np.:
„zeszyt do matematyki na łąwkę”
„długopis do ręki” – im prostsze tym

większe

prawdopodobieństwo zrozumienia ich

wykonania

•Unikaj wdawania się w dyskusję –

krótka uwaga

„Stop ! Porozmawiamy o tym na

przerwie”

zazwyczaj zatrzymuje słowotok ucznia



Na początku lekcji powiedz, o czym

będzie mowa – gdy uczeń będzie znał

plan lekcji , będzie mu łatwiej się

odnaleźć i utrzymać uwagę.



Postaraj się zadać pracę domową na

początku lekcji , sprawdź czy zapisał ją

i zrozumiał



Staraj się zwracać uwagę ucznia ,

mówiąc do niego po imieniu ;pytaj czy

rozumie polecenie – niech powtórzy co

ma zrobić



Przygotuj wcześniej kartkę z

wydrukowanym materiałem – wtedy ma

szansę skupić się na twoich słowach a

nie a przepisywaniu z tablicy.



Jeśli uczeń ma problem z

wypowiadaniem się na forum klasy,

upewnij się czy umie materiał,

odpytując go indywidualnie.



Zaproponuj uczniowi rozwiązywanie

dodatkowych zadań , gdy zauważasz ,

że znacznie wyprzedza swoich kolegów.



Uprzedź dziecko o wszelkich zmianach

planu, zastępstwach nauczyciela czy

wyjściach poza klasę lub szkole –

unikniesz frustracji i niepokoju.



Wymagaj - dziecko z ZA dobrze

pokierowane jest w stanie sprostać

większości wymagań szkolnych ,

dostosować się ; większość tych dzieci

ściśle przestrzega reguł



Bądź konsekwentny – to daje dziecku
jasne granice i poczucie
bezpieczeństwa.



Do słowa mówionego używaj jak
najwięcej pomocy wizualnych ,
graficznych ( tablic , schematów)



Zauważ osiągnięcia , chwal za
najdrobniejsze rzeczy – to buduje
poczucie wartości dziecka.

Document Outline