TRAWIENIE
WĘGLOWOD
ANÓW
TRAWIENIE
WĘGLOWOD
ANÓW
ZNACZENIE
WĘGLOWODANÓW
Dzienne spożycie to 300 -
500 gramów.
Głównym węglowodanem
pokarmowym jest skrobia,
mieszanina amylozy (20%)
i amylopektyny (80%).
Ostatecznymi produktami
metabolizmu
węglowodanów są woda i
dwutlenek węgla, które są
bardzo łatwe do usunięcia
z organizmu.
Poziom glukozy we krwi
jest stały i wynosi on około
70-120 mg%.
MIEJSCA TRAWIENIA
CUKRÓW
PRZEWÓD
POKARMOWY
ENZYMY
TRAWIENNE
JAMA USTNA
AMYLAZA
ŚLINOWA
DWUNASTNICA
AMYLAZA
TRZUSTKOWA
JELITO CIENKIE
OLIGOSACHARYD
AZY:IZOMALTAZA
, MALTAZA,
LAKTAZA,
SACHARAZA
JELITO CIENKIE
WCHŁANIANIE
ROZRYWANIE WIĄZAŃ
CUKROWYCH
α 1,4 – glikozydowe
- substrat: polisacharyd
- enzym: amylaza ślinowa i trzustkowa
- produkt: di- oraz trisacharydy, α -
dekstryny
α 1,6 – glikozydowe
- substrat: α – dekstryny
- enzym: izomaltaza
- produkt: di- oraz trisacharydy
β 1,4 – glikozydowe (celuloza) → bakterie
jelitowe
JAK DZIAŁAJĄ
OLIGOSACHARYDAZY?
MALTAZA (sok trzustkowy)
maltoza → 2 cz. glukozy
maltotrioza → 3 cz.
glukozy
LAKTAZA (sok
jelitowy)
laktoza → glukoza
+ galaktoza
Oligosacharydazy rozkładają di- i trisacharydy do
monocukrów.
GLUKOZA
WCHŁANIANIE
MONOCUKRÓW
Końcowymi produktami
trawienia węglowodanów są:
- glukoza 80%
- fruktoza 15%
- galaktoza 5%
Ich wchłanianie zachodzi już w
dwunastnicy oraz w górnym
odcinku jelita czczego.
Glukoza i
galoktoza są
transportowane
w procesie
sodozależnym
- konkurują o
wiązanie z
białkiem
transportujący
m SGLT 1
Większość
monosacharyd
ów ulega
wchłanianiu na
drodze dyfuzji
za
pośrednictwe
m przenośnika
GLUT 5.
Transport przez
białko SGLT 1
jest sprzężony
z pompą Na
+
-
K
+
.
Wszystkie cukry są
transportowane do
naczyń
włosowatych za
pośrednictwem
transportera GLUT 2.
NIETOLERANCJA MLEKA
I PRZETWORÓW
Nietolerancja mleka –
niestrawność laktozy
Po doustnym podaniu
laktozy (w postaci
przetworów mlecznych) nie
następuje zwiększenie
stężenie glukozy w krwi, co
wskazuje na niedobory
laktazy w jelitach.
Niestrawione węglowodany
pozostają w świetle jelita
prowadząc do biegunki.
SKUTKI NADMIARU
CUKRU
Cukier może osłabiać układ immunologiczny.
Cukier utrudnia wchłanianie wapnia i magnezu,
przyczynia się do powstawania osteoporozy.
Cukier osłabia wzrok.
Cukier wywołuje przedwczesne starzenie się.
Cukier może powodować powstawanie kamieni
żółciowych.
Cukier może podnosić ciśnienie krwi.
Nadmiar cukru powoduje otyłość.
SEN A METABOLIZM
GLUKOZY
Dorosły
człowiek
potrzebuje
przynajmniej 7 godzin snu na
dobę.
Krótsze okresy snu powodują
zmniejszenie tolerancjo glukozy
–
występują
problemy
z
dostarczeniem
glukozy
do
tkanek i mózgu.
Wysokie stężenie glukozy w krwi
mierzone na czczo świadczy o
zaburzeniu metabolizmu glukozy.
Nieprawidłowa
tolerancja
glukozy
jest
ryzykiem
wystąpienia cukrzycy typu II.
DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ