Wpływ ruchu na człowieka

Stawy i kości



Utrzymuje pełny zakres ruchów w stawie



Kształtuje powierzchnie stawów



Warunkuje elastyczność części miękkich

stawu



Wpływa na uwapnienie kości

Mięśnie



Zwiększa siłę i masę mięśni



W przypadku porażeń lub niedowładów

może poprawić i przywrócić siłę



Utrzymuje stałą długość i elastyczność



Rozwija zdolność reagowania na bodźce

nerwowe

Układ nerwowy



Ruch bierny przez rozciąganie torebki,

więzadeł i mięśni działa jako bodziec

proprioreceptywny



Ćwiczenia czynne pobudzają ośrodkowy

układ nerwowy

Układ oddechowy



Tkanka płucna i mięśnie oddechowe łatwo

poddają się ćwiczeniom



Zwiększanie pojemności życiowej płuc

poprawia utlenowanie krwi



Poprawa postawy

Układ krążenia



Zwiększa wydolność i sprawność



Stopniowane ćwiczenia pomagają

powrócić do wykonywania czynności życia

codziennego



Ułatwia dopływ krwi tętniczej do obwodu a

przede wszystkim wspomaga odpływ krwi

żylnej i chłonki

Układ trawienny i moczowo

płciowy



Zapobiega zaparciom i zaleganiu moczu w

drogach moczowych a przez to infekcjom i

tworzeniu się kamieni moczowych



W przypadku zmian na tle neurogennym

ćwiczenia rozluźniające pomagają w

usunięciu tych zaburzeń

Unieruchomienie



Tkanka łączna włóknista okolicy stawów,

jak również powięzi, posiada zdolność

obkurczania się w sytuacjach długotrwałych

czyli niefizjologicznych unieruchomień.

Uważa się, że aktyna może być

odpowiedzialna za tak powstałe przykurcze.

Zdolność do takich patologii przejawiają

również blizny pooparzeniowe lub

operacyjne, poprowadzone wbrew zasadom

tj. prostopadle do fałdów zgięciowych.

Złożone sytuacje po urazach

wielomiejscowych narządu ruchu

lub/i urazach wielonarządowych w

konsekwencji powodują

niejednokrotnie przymus

długotrwałego leżenia, które z

kolei oprócz choroby zasadniczej

związanej z urazem, skutkuje

wystąpieniem szeregu

niekorzystnych zjawisk

ogólnoustrojowych.

Polegają one na pogorszeniu stanu krążenia

krwi i niedotlenieniu wszystkich tkanek i

narządów, tendencji do zakrzepów żylnych,

przede wszystkim w zakresie kończyn

dolnych i miednicy małej, co grozi żylną

zatorowością płuc. Zmniejszeniu ulega

wydolność układu oddechowego ze

zwiększonym ryzykiem rozwoju zapalenia

płuc, pogarsza się praca nerek i utrudnia

wydalanie moczu (zaleganie w pęcherzu) ze

zwiększona podatnością na zakażenia dróg

moczowych. Zmniejszonej wówczas

perystaltyce przewodu pokarmowego

towarzyszą zaparcia. Częściej występują

reakcje depresyjne

Badania metaboliczne wykazują

ujemny bilans azotowy (katabolizm

przede wszystkim mięśni) oraz

wapniowy (zagrożenie osteoporozą i

kamicą moczową, a u tetra- i

paraplegików skostnieniami

okołostawowymi), a także tendencje

do wzrostu poziomu glukozy i

oporności na insulinę.

Ruch w profilaktyce schorzeń

narządu ruchu



Wykorzystanie specjalistycznych

programów odpowiednio

dawkowanych ćwiczeń fizycznych ma

szerokie zastosowanie przede

wszystkim w zapobieganiu

dysfunkcjom narządu ruchu oraz

wspomaganiu zjawiska kompensacji

Brak odpowiedniej dziennej dawki

obciążeń fizycznych powoduje

wystąpienie znanych powszechnie

chorób cywilizacyjnych, jak

m.in.cukrzyca, nadciśnienie i

miażdzyca, ostatnio częściej także u

młodych dorosłych i dzieci. Zespół

metaboliczny, będący prodromem

wymienionych niewydolności

wielonarządowych wydaje się również

być następstwem przewlekłego

niedostatku dziennej dawki ruchu.

Leczenie ruchem ma zastosowanie w

szeregu przewlekłych bólowych

dysfunkcji układu kostno-mięśniowego,

a ponadto wpływa korygująco na

wartości ciśnienia tętniczego krwi,

działa przeciwzastoinowo i

przeciwobrzękowo w zakresie kończyn

dolnych i narządów miednicy małej

oraz bezpośrednio przeciwzakrzepowo

powodując wzrost antytrombiny III w

surowicy krwi.

Pod wpływem wysiłku fizycznego

zmniejsza się insulinooporność. W

zakresie narządu oddechowego

dobroczynny wpływ wysiłku fizycznego

przejawia się poprawą parametrów

oddechowych. Pod wpływem regularnie

powtarzanych ćwiczeń fizycznych

często zmniejszają się lub ustępują

przewlekłe dolegliwości ze strony

przewodu pokarmowego Niewielkie

lecz regularne pobudzenie wydzielania

hormonu wzrostu przeciwdziała

ogólnoustrojowym procesom starzenia

się i poprawia nastrój.

W zakresie stawów ruch, zwłaszcza w

odciążeniu w środowisku wodnym

(ćwiczenia w wodzie, pływanie)

poprawia odżywienie chrząstki

stawowej i przeciwdziała jej zanikowi

wraz z wiekiem. Dlatego ćwiczenia

takie są wartościowe w

rozpoczynających się zmianach

zniekształcających stawów (tzw.

preartrozy – chondrozy) i często

pozwalają na eliminację szkodliwej

farmakoterapii niesterydowymi lekami

przeciwzapalnymi.

Document Outline