Elektroenergetyka rok I, semestr II

Elektroenergetyka rok I, semestr II

Energetyka 

Energetyka 

Konwencjonalna

Konwencjonalna

wykład nr 2

wykład nr 2

 

 

 

 

Plan Prezentacji

Plan Prezentacji

1. Właściwości czynnika roboczego (wody i pary 

1. Właściwości czynnika roboczego (wody i pary 

wodnej)

wodnej)

5. Obieg Rankine’a i teoretyczna sprawność tego 

5. Obieg Rankine’a i teoretyczna sprawność tego 

obiegu

obiegu

2. Wykresy 

2. Wykresy 

T - s

T - s

  oraz 

  oraz 

i – s 

i – s 

dla wody i pary wodnej

dla wody i pary wodnej

 

3. Przemiany energetyczne 

3. Przemiany energetyczne 

4. Teoretyczne obiegi cieplne

4. Teoretyczne obiegi cieplne

6. Sprawność elektrowni brutto i netto 

6. Sprawność elektrowni brutto i netto 

 

 

 

 

  

  

Równania klasycznej termodynamiki, znane jako prawa Boyle'a-Mariotte'a, Gay-Lussaca, Avogadro i Joule'a-Thompsona są słuszne dla tzw. gazów doskonałych. 

Równania klasycznej termodynamiki, znane jako prawa Boyle'a-Mariotte'a, Gay-Lussaca, Avogadro i Joule'a-Thompsona są słuszne dla tzw. gazów doskonałych. 

  

  

Do obliczeń praktycznych i potrzeb kontroli pracy elektrowni parowych stosuje się powszechnie wartości parametrów zestawione w tablicach pary wodnej. Właściwości te są określane prze następujące 

Do obliczeń praktycznych i potrzeb kontroli pracy elektrowni parowych stosuje się powszechnie wartości parametrów zestawione w tablicach pary wodnej. Właściwości te są określane prze następujące 

parametry ciśnienie 

parametry ciśnienie 

p

p

, temperaturę 

, temperaturę 

t

t

, objętość 

, objętość 

v, 

v, 

entalpie 

entalpie 

i

i

 oraz entropię 

 oraz entropię 

s

s

.  

.  

  

  

Definicje entalpii oraz entropii:

Definicje entalpii oraz entropii:



Entalpia właściwa jest ilością ciepła niezbędna do doprowadzenia 

Entalpia właściwa jest ilością ciepła niezbędna do doprowadzenia 

1 kg

1 kg

   

   

czynnika od umownego punktu początkowego do pewnego punktu końcowego  

czynnika od umownego punktu początkowego do pewnego punktu końcowego  

przy

przy

 p=const.

 p=const.

 Wartość liczbowa entalpii zależy od stanu czynnika, oraz para- 

 Wartość liczbowa entalpii zależy od stanu czynnika, oraz para- 

metrów wyznaczających ten stan.  

metrów wyznaczających ten stan.  



Entropia nie ma interpretacji fizycznej, wprowadzenie jej jako pojęcia o 

Entropia nie ma interpretacji fizycznej, wprowadzenie jej jako pojęcia o 

charakterze matematycznym pozwala na przedstawienie obiegów termo-

charakterze matematycznym pozwala na przedstawienie obiegów termo-

dynamicznych za pomocą przejrzystych i wygodnych w użytkowaniu wykresów. 

dynamicznych za pomocą przejrzystych i wygodnych w użytkowaniu wykresów. 

Entropia jest wielkością zależną od stanu czynnika. Jest jednym z parametrów 

Entropia jest wielkością zależną od stanu czynnika. Jest jednym z parametrów 

określających zdolność zamiany ciepła w energię mechaniczną.  

określających zdolność zamiany ciepła w energię mechaniczną.  

Przedmiot: Elektroenergetyka, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

3

 

 

 

 

Rys. 1. Wykres 

Rys. 1. Wykres 

T-s

T-s

 dla wody i pary wodnej

 dla wody i pary wodnej

 

    

    

Na wykresie 

Na wykresie 

T-s

T-s

, pole

, pole

 1-2-3-9-10-1

 1-2-3-9-10-1

 przedstawia entalpie i wody w stanie 

 przedstawia entalpie i wody w stanie 

nasycenia (wrzenia), pole 

nasycenia (wrzenia), pole 

3-4-8-9-3

3-4-8-9-3

 ciepło parowania 

 ciepło parowania 

r

r

, a pole 

, a pole 

4-5-7-8-4

4-5-7-8-4

 - 

 - 

ciepło przegrzania 

ciepło przegrzania 





i

i

p

p

 pary nasyconej suchej od 

 pary nasyconej suchej od 

T

T

n

n

 do 

 do 

T

T

pp

pp

. Suma tych trzech 

. Suma tych trzech 

pól, czyli całkowite pole 

pól, czyli całkowite pole 

10-1-2-3-4-5-7-10

10-1-2-3-4-5-7-10

, przedstawia entalpie pary 

, przedstawia entalpie pary 

przegrzanej.

przegrzanej.

 

 

Parametry krytyczne 

Parametry krytyczne 

pary wodnej dla cieczy 

pary wodnej dla cieczy 

i pary suchej są takie 

i pary suchej są takie 

same: 

same: 

P

P

kr

kr

=22,13 MPa, 

=22,13 MPa, 

T

T

kr

kr

=374,15°C, 

=374,15°C, 

V

V

kr

kr

=0,00315 m3/kg, 

=0,00315 m3/kg, 

i

i

kr

kr

 = 2095,2 kJ/kg, 

 = 2095,2 kJ/kg, 

S

S

kr

kr

= 4,424 kJ/(kg

= 4,424 kJ/(kg





K), 

K), 

ciepło parowania r = 0. 

ciepło parowania r = 0. 

 

 

 

 

Rys. 2. Wykres 

Rys. 2. Wykres 

i-s

i-s

 dla wody i pary wodnej opracowany przez R. Molliera

 dla wody i pary wodnej opracowany przez R. Molliera

 

    

    

Zaleta wykresu 

Zaleta wykresu 

i-s

i-s

 polega na tym, ze łatwa do odczytania na wykresie 

 polega na tym, ze łatwa do odczytania na wykresie 

różnica rzędnych dwóch punktów, odpowiadających różnym parametrom 

różnica rzędnych dwóch punktów, odpowiadających różnym parametrom 

czynnika roboczego, czyli różnica entalpii czynnika jest ilością ciepła jaką 

czynnika roboczego, czyli różnica entalpii czynnika jest ilością ciepła jaką 

1 

1 

kg

kg

 masy czynnika wymienił z otoczeniem. Znaczne różnice w gradientach 

 masy czynnika wymienił z otoczeniem. Znaczne różnice w gradientach 

parametrów dla różnych stanów skupienia powodują, ze drukowanie 

parametrów dla różnych stanów skupienia powodują, ze drukowanie 

pełnych wykresów (od 

pełnych wykresów (od 

i = 0

i = 0

  oraz 

  oraz 

s = 0

s = 0

) jest niecelowe.

) jest niecelowe.

 

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

6

v

p

u

i







w

w

w

t

c

i





x

r

t

c

i

n

w

x









)

(

'

"

n

pp

pp

pp

pp

t

t

c

r

i

i

i

i















'

"

'

V

V

V

V

x

x







Podstawowe

Podstawowe

 

wzory

 

wzory

 

do 

obliczeń 

 

do 

obliczeń 

cieplnych

cieplnych

Entalpia wody:

Entalpia wody:

                      

Entalpia pary mokrej:

Entalpia pary mokrej:

           

Entalpia pary przegrzanej:

Entalpia pary przegrzanej:

    

Stopień suchości pary:

Stopień suchości pary:

           

Entalpia (wzór ogólny):

Entalpia (wzór ogólny):

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

7

Rod

Rod

z

z

aje 

przemian 

aje 

przemian 

energetycznych

energetycznych

Przemiana izotermiczna

Przemiana izotermiczna

 – zachodzi przy stałej 

 – zachodzi przy stałej 

temperaturze, w obszarze pary mokrej jest 

temperaturze, w obszarze pary mokrej jest 

jednocześnie przemianą izobaryczną. Ciepło dostar-

jednocześnie przemianą izobaryczną. Ciepło dostar-

czane parze jest zużywane na zwiększenie energii 

czane parze jest zużywane na zwiększenie energii 

wewnętrznej oraz  wykonanie pracy zewnętrznej.

wewnętrznej oraz  wykonanie pracy zewnętrznej.

 

 

1

2

1

2

12

)

(

i

i

x

x

r

q













Przy rozprężaniu izotermicznym pary mokrej, rośnie 

Przy rozprężaniu izotermicznym pary mokrej, rośnie 

stopień jej su-chości. Para nasycona sucha przy 

stopień jej su-chości. Para nasycona sucha przy 

rozprężaniu izotermicznym prze-chodzi w parę mokrą, 

rozprężaniu izotermicznym prze-chodzi w parę mokrą, 

a przy sprężaniu w 

a przy sprężaniu w 

parę przegrzaną

parę przegrzaną

. 

. 

 

 

 

 

Przemiana izobaryczna

Przemiana izobaryczna

 

– występuje przy stałym 

– występuje przy stałym 

ciśnieniu, ciepło dostar-czane do czynnika powoduje 

ciśnieniu, ciepło dostar-czane do czynnika powoduje 

wzrost entalpii czynnika. 

wzrost entalpii czynnika. 

    

    

Cześć dostarczanego ciepła powoduje podniesienie 

Cześć dostarczanego ciepła powoduje podniesienie 

energii wewnę-trznej, a część wykonanie pracy 

energii wewnę-trznej, a część wykonanie pracy 

przetłaczania. 

przetłaczania. 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

8

Rod

Rod

z

z

aje  przemian  energetycznych 

aje  przemian  energetycznych 

cd.

cd.

)

(

1

2

v

v

p

u

q











Podczas tej przemiany w obszarze pary mokrej 

Podczas tej przemiany w obszarze pary mokrej 

temperatura zostaje stała a rośnie suchość pary. W 

temperatura zostaje stała a rośnie suchość pary. W 

obszarze pary przegrzanej szybko rośnie tempe-ratura.  

obszarze pary przegrzanej szybko rośnie tempe-ratura.  

 

 

 

 

Rod

Rod

z

z

aje  przemian  energetycznych 

aje  przemian  energetycznych 

cd.

cd.

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

9

Przemiana  izochoryczna

Przemiana  izochoryczna

  –  przy  stałej  objętości,  praca 

  –  przy  stałej  objętości,  praca 

zewnętrzna  równa  zero,  ciepło  doprowadzane  jest 

zewnętrzna  równa  zero,  ciepło  doprowadzane  jest 

zużywane na przyrost energii wewnętrznej.

zużywane na przyrost energii wewnętrznej.

1

2

u

u

q







Przy dostarczaniu ciepła parze wodnej przy 

Przy dostarczaniu ciepła parze wodnej przy 

V = const

V = const

.  

.  

rośnie jej 

rośnie jej 

t, p, i

t, p, i

, 

, 

w obszarze pary mokrej rośnie 

w obszarze pary mokrej rośnie 

x

x

, przy odbieraniu ciepła 

, przy odbieraniu ciepła 

proces zachodzi 

proces zachodzi 

w drugą stronę. 

w drugą stronę. 

Przemiana izentalpowa

Przemiana izentalpowa

 – dławienie para przeciskają 

 – dławienie para przeciskają 

się przez szczelnie traci ciśnienie, 

się przez szczelnie traci ciśnienie, 

i = const

i = const

., 

., 

wzrasta 

wzrasta 

V

V

 maleje nieznacznie 

 maleje nieznacznie 

t

t

. Silne dławienie pary 

. Silne dławienie pary 

mokrej może spowodować przegrzanie pary. 

mokrej może spowodować przegrzanie pary. 

 

 

 

 

Rod

Rod

z

z

aje  przemian  energetycznych 

aje  przemian  energetycznych 

cd.

cd.

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

10

Przemiana adiabatyczna

Przemiana adiabatyczna

 – charakteryzuje się brakiem 

 – charakteryzuje się brakiem 

wymiany  ciepła  między  czynnikiem  z  otoczeniem. 

wymiany  ciepła  między  czynnikiem  z  otoczeniem. 

Praca  zewnętrzna  podczas  tej  przemiany  powstaje 

Praca  zewnętrzna  podczas  tej  przemiany  powstaje 

kosztem 

energii 

wewnętrznej 

czynnika. 

Przy 

kosztem 

energii 

wewnętrznej 

czynnika. 

Przy 

rozprężaniu 

adiabatycznym 

pary, 

obniża 

się 

rozprężaniu 

adiabatycznym 

pary, 

obniża 

się 

temperatura,  maleje  stopień  suchości  (  punkt 

temperatura,  maleje  stopień  suchości  (  punkt 

końcowy  obszar  pary  mokrej  )  oraz  zwiększa  się 

końcowy  obszar  pary  mokrej  )  oraz  zwiększa  się 

objętość pary.

objętość pary.

Przemiana politropowa

Przemiana politropowa

 – występuje w rzeczywistych 

 – występuje w rzeczywistych 

silnikach cieplnych, praca wykonywana przez czynnik 

silnikach cieplnych, praca wykonywana przez czynnik 

wiąże się ze stratami polegającymi na wymianie ciepła 

wiąże się ze stratami polegającymi na wymianie ciepła 

z otoczeniem, tarciem cząstek pary o ścianki przy-

z otoczeniem, tarciem cząstek pary o ścianki przy-

rządów rozprężających oraz o siebie. 

rządów rozprężających oraz o siebie. 

    

    

Przy rozprężaniu pary na skutek strat mniejszy 

Przy rozprężaniu pary na skutek strat mniejszy 

spadek entalpii zamieniany jest na pracę w 

spadek entalpii zamieniany jest na pracę w 

porównaniu z rozprężaniem adiabatycznym. 

porównaniu z rozprężaniem adiabatycznym. 

 

 

 

 

Teoretyczny 

obieg 

Teoretyczny 

obieg 

Carnota

Carnota

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

11

Obiegi stosowane w elektrowniach parowych opierają się na 

Obiegi stosowane w elektrowniach parowych opierają się na 

teoretycznym obiegu Carnota, który zapewnia największą 

teoretycznym obiegu Carnota, który zapewnia największą 

sprawność przemiany energii cieplnej w mechaniczną dla 

sprawność przemiany energii cieplnej w mechaniczną dla 

określonych temperatur górnego i dolnego źródła ciepła. 

określonych temperatur górnego i dolnego źródła ciepła. 

Rys. 3. Obieg Carnota dla pary nasyconej

 

Sprawność teoretyczna obiegu 
Carnota:

1

2

1

2

1

1

T

T

T

T

T

q

q

q

d

o

d

tC















 

 

 

 

Obieg Rankine’a

Obieg Rankine’a

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

12

Rys. 4. Ideowy schemat obiegu cieplnego elektrowni parowej kondensacyjnej 

 

 

 

 

Graficzne przedstawienie przemian 

Graficzne przedstawienie przemian 

energetycznych zachodzących   

energetycznych zachodzących   

w obiegu Rankine’a

w obiegu Rankine’a

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

13

Rys. 5. Obieg Rankine’a elektrowni parowej kondensacyjnej: 

a) w układzie T-s; b) w układzie i-s

 

 

 

 

Wyprowadzenie wzoru na teoretyczną sprawność 

Wyprowadzenie wzoru na teoretyczną sprawność 

obiegu Rankine’a

obiegu Rankine’a

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

14

Przy założeniu, że w obiegu krąży masa 1 kg czynnika roboczego, 
ciepło doprowadzone do obiegu można określić:

wz

d

i

i

q





1

Natomiast ciepło nie wykorzystane, oddane z obiegu w skraplaczu można określić: 

sk

a

o

i

i

q





2

Sprawność teoretyczna obiegu Rankine’a: 

wz

sk

wz

a

wz

sk

a

wz

d

o

d

t

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

i

q

q

q

























1

2

1

1

2

1

)

(

)

(

)

(

)

(



Różnica entalpii i

wz

 - i

sk

 jest praca zużyta na pompowanie wody do kotła, 

wyrażoną w jednostkach ciepła. Przy założeniu uproszczenia i

wz 

= i

sk

 

uzyskuje się postać: 

wz

a

t

i

i

i

i







1

2

1



przy czym: i

1

 – i

2a

 = H

a

 stanowi tzw. izentropowy (adiabatyczny) spadek 

entalpii przy rozprężaniu pary w turbinie idealnej. 

 

 

 

 

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

kondensacyjnego

kondensacyjnego

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

15

    Sprawność ogólną bloku brutto można określić iloczynem 
sprawności poszczegól-nych elementów biorących udział w procesie 
wytwarzania energii i wyraża się zale-żnością: 

B

g

g

m

w

t

r

k

bb

Q

P





























Sprawność kotła η

k

 ujmuje straty ciepła powstające wskutek niedoskonałości konstrukcyjnych:



k

B

k

B

k

B

Dk

k

wz

B

r

Q

Q

Q

Q

Q

D

i

i

D W













(

)

w której : Q

B

 - strumień energii w paliwie doprowadzonym do paleniska kotła, kJ/s; 

                ΔQ

k

 - strumień strat energii w kotle, kJ/s; 

                Q

k

 - strumień energii w parze wypływającej z kotła, kJ/s; 

                D

Dk

 - strumień masy pary (wydajność kotła), kg/s; 

                i

k

 - entalpia początkowa pary (pary za kotłem), kJ/kg; 

               D

B

 - strumień masy paliwa, kg/s; 

               W

r

 - wartość opałowa paliwa, kJ/kg.

 

 

 

 

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

kondensacyjnego cd.

kondensacyjnego cd.

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

16

Sprawność  rurociągów  uwzględnia  straty  ciepła  w  rurociągach 
przesyłowych,  spowodowane  niedoskonałością  izolacji  termicznej 
oraz  stratami  ciśnienia  przy  przepływie  pary,  określa  się  ją 
zależnością:



r

k

r

k

t

k

Dt

wz

Dk

k

wz

Q

Q

Q

Q

Q

D i

i

D

i

i















(

)

(

)

1

gdzie: ΔQ

r

 - strumień energii w rurociągach, kJ/s; 

          Q

t

 - strumień energii w parze doprowadzonej do turbiny, 

kJ/s; 

          D

Dt

 - strumień masy pary wpływającej do turbiny, kg/s. 

Sprawność teoretyczną obiegu określa się wzorem : 



t

a

wz

i

i

i

i







1

2

1

przy czym: i

1

 - entalpia pary za kotłem, równa w układzie idealnym 

(teoretycznym) 
                          entalpii pary przed turbiną, kJ/kg; 
                   i

2a

 - entalpia pary po izentropowym jej rozprężaniu w 

turbinie, kJ/kg; 
                   i

wz

 - entalpia wody zasilającej kocioł, kJ/kg.

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

17

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

Sprawność i wskaźniki techniczno-ekonomiczne bloku 

kondensacyjnego cd.

kondensacyjnego cd.

Sprawność wewnętrzną turbiny można wyrazić następującą zależnością: 



w

a

i

i

i

i







1

2

1

2

gdzie: i

2

 - entalpia końcowa rozprężania rzeczywistego politropowego, kJ/kg. 

Sprawność mechaniczna uwzględnia straty mechaniczne w turbinie:

 



m

u

w

u

Dt

P

P

P

D i

i







(

)

1

2

gdzie: P

u

 - moc użyteczna na wale, kW; 

          P

w

 - moc wewnętrzna (rozwijana przez wirnik turbiny), 

odpowiadająca pracy  
                 strumienia pary D

Dt

 rozprężającego się od i

1

 do i

2

, kW.

    Straty w prądnicy, obejmujące straty elektryczne w uzwojeniach i 
w żelazie oraz straty mechaniczne w prądnicy, są określone wzorem:

 



g

g

u

P
P



przy czym: P

g

 - moc elektryczna uzyskiwana na zaciskach prądnicy, kW. 

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

18

Współczynnik potrzeb 

Współczynnik potrzeb 

własnych

własnych

        Zużycie  mocy  przez  urządzenia  potrzeb  własnych  (głównie 
napędy  urządzeń  pomocniczych,  takich  jak  pompy.  wentylatory, 
młyny)  P

pw

  określa  się  przeważnie  na  podstawie  jego  udziału  w 

mocy wytworzonej brutto, jako:

 

P

P

pw

g

Moc netto oddawaną do sieci można wtedy określić zależnością:

P P P

P

n

g

pw

g

 





(

)

1 

    Wyrażenie (1 – ε) = P

n

/P

g

 ma charakter sprawności 

uwzględniającej zużycie mocy przez urządzenia potrzeb własnych 
bloku. Uwzględniając je trzymuje się wyrażenie na sprawność bloku 
netto które można zapisać następująco:

)

1

(

































g

m

w

t

r

k

B

n

bn

Q

P

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

19

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

turbozespołu

turbozespołu

Równanie bilansu energetycznego turbozespołu można zapisać następująco:

D i

i

P

Dt

m g

g

(

)

1

2





 

    Z powyższego równania określić można strumień masy pary 
wpływającej do turbiny (natężenie dopływu pary do turbiny) 
wzorem:

 

D

P

i

i

Dt

g

m g





(

)

1

2

 

    Po podzieleniu obydwu stron powyższego równania przez moc 
prądnicy P

g

 otrzymuje się wskaźnik jednostkowego zużycia pary 

przez turbinę:

d

D

P

i

i

t

Dt

g

m g







1

1

2

(

) 

Wskaźnik jednostkowego zużycia ciepła przez turbozespół można określić zależnością:

q

Q

P

D i

i

P

d i

i

t

t

g

Dt

wz

g

t

wz











(

)

(

)

1

1

 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

20

    Wskaźnik jednostkowego zużycia energii chemicznej paliwa 
(ciepła dostarczanego do kotła), odniesiony do mocy brutto można 
określić się wzorem:

 

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

turbozespołu cd.

turbozespołu cd.

q

Q

P

Bb

B

g

bb





1



    Wskaźnik jednostkowego zużycia energii chemicznej paliwa netto 
można wyrazić zależnością

: 

q

Q

P

Bn

B

n

bn





1



    Strumień masy paliwa (zużycie paliwa) dostarczonego do kotła 
można, na podstawie wcześniejszych zależności określić jako:

 

D

Q

W

P

W

B

B

r

g

bb

r







    Stąd wskaźnik jednostkowego zużycia paliwa brutto przez blok :

b

D

P

W

q

W

b

B

g

bb

r

Bb

r







1



 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

21

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

turbozespołu cd.

turbozespołu cd.

Natomiast wskaźnik jednostkowego zużycia paliwa netto:

b

D

P

W

q

W

b

B

n

bn

r

bn

r







1



    W celu umożliwienia porównywania sprawności i wskaźników 
jednostkowego zużycia ciepła i paliwa przez bloki zużywające paliwa 
o różnych wartościach opałowych wprowadzono pojęcie paliwa 
umownego, którego wartość opałową przyjęto jako W

u

 = 29300 

kJ/kg (7000 kcal/kg). 
    Wskaźniki jednostkowego zużycia paliwa umownego brutto i 
netto wyrażają się zależnościami: 

b

W

q

W

ub

bb

u

Bb

u





1



b

W

q

W

un

bn

u

Bn

u





1



 

 

 

 

Przedmiot: 

Elektroenergetyka

, Temat: Energetyka konwencjonalna

        

 

22

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

Podstawowe jednostkowe wskaźniki określające wydajność 

turbozespołu cd.

turbozespołu cd.

Tablica 1. Osiągane wartości sprawności przetwarzania energii w elektrowniach 
                 parowych 

Sprawność

Oznacze

nie

Wartości 

osiągane 

w 

elektrowni

ach 

krajowych

Maksymal

ne 

wartości 

osiągane 

w świecie

Kotła

Rurociągów

Teoretyczna obiegu

Wewnętrzna turbiny

Mechaniczna 

turbozespołu

Prądnicy

Ogólna bloku (brutto)

η

k

η

r

η

t

η

w

η

m

η

g

η

bb

0,7 ÷ 0,9

0,98 ÷ 

0,99

0,37 ÷ 

0,44

0,70 ÷ 

0,87

0,96 ÷ 

0,985

0,95 ÷ 

0,98

0,34 ÷ 

0,38

0,935

0,99

0,54

0,91

0,99

0,99

0,45