background image

 

 

Riketsje 

 

background image

 

 

Rodzina – Rickettsiaceae

Królestwo – Procaryota, Podkrólestwo - Eubacteria

Gromada 

– 

Proteobacteria, 

Podgromada 

– 

Proteobacteria alfa

Klasa  –  Rickettsiae,  Rząd  –  Rickettsiales,  Rodzina  – 

Rickettsiaceae, 

Rodzaj: Rickettsia

 

Rickettsia prowazekii 

Rickettsia mooseri 

Rickettsia rickettsii 

Rickettsia tsutsugamushi 

Rodzaj: Ehrlichia 

Ehrlichia sennetsu 

Ehrlichia canis 

Rodzaj: Coxiella 

Coxiella burnetii (Q Fever - gorączka Q) 

Rodzaj: Rochalimaea

 (względnie wewnątrzkomórkowe) 

Rochalimaea quintana (Q Fever - gorączka Q)

background image

 

 

Rodzina Rikettsiaceae

Należą 

tu 

drobnoustroje 

bardzo 

małe, 

wielopostaciowe,  owalne  lub  pałeczkowate,  o 
wymiarach 0,3 X 0,4-0,6 µm.

 Barwią się metodą Giemsy. 

Rozwijają  się  w  komórkach  zwierząt  lub 
człowieka.

Rezerwuar:  stanowią  zwierzęta  i  stawonogi 
kleszcze, roztocze, przeżuwacze i ludzie.

Rozpoznanie:  polega  na  izolacji  riketsji  od 
chorych  przy  użyciu  hodowli  tkankowej,  na 
zarodkach kurzych.

background image

 

 

Rodzaj: Rickettsia

Nazwa  „riketsja”  pochodzi  od  nazwiska  amerykańskiego 

lekarza  Howard’a  Taylor’a  Ricketts’a,  który  prowadził 

badania  nad  drobnoustrojami  wywołującymi  choroby 

zakaźne. 

Ricketts  zmarł  w  wieku  39  lat  na  dur  plamisty,  którym 

zaraził się podczas badań. 

Aparat  genomowy (genofor)  riketsji  zawieraja  DNA i RNA  w 

stosunku 1:3,5.

W ścianie komórkowej zawierają kwas muraminowy.

 Ściana komórkowa jest wrażliwa na działanie lizozymu. 

Występują  wewnątrz  komórek  gospodarza  i  tylko  tam  są 

zdolne do życia oraz rozmnażania. 

Nieliczne mogą egzystować na powierzchni komórek. 

Nie można riketsji hodować na pożywkach bakteryjnych. 

Istnieją  metody  hodowli  riketsji  w  zarodkach  kurzych,  w 

komórkach  stawonogów,  np.  w  przewodzie  pokarmowym 

wszy

Rozmnażają się przez podział komórki

background image

 

 

Riketsje

Riketsje 

pasożytują 

najczęściej 

komórkach 

nabłonkowych oraz w leukocytach. 

Komórki  pasożytowane  szybko  obumierają  i  ulegają 
rozpadowi. 

Riketsje mają własny metabolizm. 

W  temperaturze  około  0  stopni  Celsjusza  wchodzą  w 
stan anabiozy. 

Optymalna temperatura dla riketsji wynosi 32-35

o

 C. 

Dlatego skupiają się przy powierzchniach ciała i wokół 
kanałów oraz jam ciała, gdzie jest niższa temperatura 
(nabłonki, tkanka łączna). 

Wyziębienie ciała sprzyja więc chorobom riketsjowym.

 

background image

 

 

Riketsje

Riketsje  duru  plamistego  epidemicznego 

(Rickettsia 

provazekii)

Choroba  przenosi  się  z  człowieka  na  człowieka  za 

pośrednictwem wszy. 

Wrota stanowi skóra. 

Chorobę tę cechuje wysoka gorączka i wysypka.

Riketsje duru plamistego szczurzego 

(Rickettsia mooserii)

Źródło  zakażenia  stanowią  gryzonie,  głównie  szczury,  z 

których  drobnoustrój  przenosi  się  za  pomocą  pcheł 

szczurzych. 

Choroba przebiega łagodniej niż dur plamisty.

Riketsje Gór Skalistych 

(Rickettsia rickettsii)

Riketsje te rozwijają się w jądrach wrażliwych komórek. 

Rezerwuar i źródło stanowią kleszcze i gryzonie. 

Choroba wywoływana przez te riketsje nazywa się gorączką 
plamistą Gór Skalistych

.

background image

 

 

Wektory przenoszące zakażenie

background image

 

 

Cykl życiowy Rickettsia

 

background image

 

 

Rickettsia sp w komórkach

 

background image

 

 

 

background image

 

 

R.rickettsi w nabłonku jelitowym

 

background image

 

 

Profesor  Rudolf  Weigl,  Polak  (lata  40  i  50te  XX  w) 
wynalazca 

opartej 

na zakażaniu 

wszy 

drogą 

doodbytniczą  R.provazeki  pierwszej  skutecznej 
szczepionki przeciwko durowi plamistemu

background image

 

 

Rodzaj: Rickettsia

Rickettsia provazekii (dur wysypkowy) 

Zakażenie  następuje  wskutek  zadrapania  skóry 
pasożytowanej  z  kolei  przez  wszy  oraz  wdychania 
resztek martwych pasożytów.

Gorączka 

plamista 

Gór 

Skalistych 

Rickettsia 

rickettsii

Riketsje są przenoszone przez kleszcze. 

Przebieg choroby jest ciężki. 

Objawami  są  długotrwała  gorączka,  wysypka 
plamista  na  skórze,  halucynacje  i  zaburzenia 
psychiczne. 

background image

 

 

Cykl życiowy Rickettsia rickettsii

czynnik etiologiczny Rocky Mountain Spotted Fever.

 

 

background image

 

 

Rocky Mountain Spotted Fever 
-wysypka

 

background image

 

 

Rodzaj Ehrlichia

Ehrlichie 

wywołują 

choroby 

zwane 

ogólnie 

ehrlichiozami (ehrlichiosis).

 Pasożytują wewnątrz leukocytów. 

Roznoszone są przez kleszcze

background image

 

 

Cykl życiowy Ehrlichia

 

background image

 

 

E.canis w leukocytach

 

background image

 

 

 

background image

 

 

 

background image

 

 

Tropical canine pancytopenia 
(Ehrlichia canis
)

 

background image

 

 

Wektor-kleszcz (Lone Star tick )przenoszący zakażenie 

Ehrlichia chaffeensis u jeleni

.

 

 

background image

 

 

Rodzaj Coxiella

Zarazek gorączki Q (Coxiella burnetii)

Są  to  małe,  gram  ujemne  drobnoustroje, 

kształtem 

zbliżone 

do 

riketsji 

duru 

wysypkowego, są jednak znacznie mniejsze.

Rozmnażają się wewnątrzkomórkowo.

 

Główny 

rezerwuar 

zakażenia 

stanowią 

zwierzęta domowe: bydło, owce, kozy. 

Do  zakażenia  dochodzi  poprzez  wdychanie 

zakażonego powietrza. 

Gorączka  Q  jest  ostro  przebiegającą  chorobą 

odzwierzęcą 

mającą 

najczęściej 

postać 

zapalenia płuc. 

background image

 

 

Coxiella sp

Coxiella są mniejsze od riketsji właściwych, ich wielkość nie 

przekracza 1 um. 

Kształt pałeczkowaty lub owalny. 

Przechodzą przez filtry bakteryjne (zarazki przesączalne).

Barwią się metodą Giemsy. 

Coxiella burnettii wywoluje u człowieka gorączkę Q.

Rezerwuarem  są  bezkręgowce  (kleszcze)  i  kręgowce 

hodowlane (bydło, owce). 

Zakażenie  następuje  drogą  oddechową,  pokarmową  lub 

przez uszkodzoną skórę. 

Coxielle  są  odporne  wysychanie  i  na  pasteryzację  krótszą 

niż 30 minut w temp. 60

o

 C. 

 

background image

 

 

Cykl życiowy Coxiella burnetii

 

background image

 

 

Coxiella burnetii

 

background image

 

 

Coxiella burnetii
-transmisja

 

background image

 

 

Zakażenie Coxiella burnetii

 

background image

 

 

Rodzaj Rochalimaea (

Bartonella)

Rochalimaea  to  bardzo  małe  zarazki,  rzadko 

przekraczające 

0,5 

um, 

kształtu 

pałeczkowatego, gram ujemne. 

Zabarwiają się metodą Geimsy. 

Wywołują 

zapalenie 

stawów, 

mięśnia 

sercowego,  naczyń,  rozmaite  gorączki  o 

ciężkim przebiegu. 

Przedstawicielami są: Rochalimaea elizabethae, 

R. henselae, R. quintana, R. vinsonii

Rezerwuarem są zwierzęta domowe, np. kot.

Rochalimaea  (

Bartonella)

  henselae  wywołuje 

chorobę kociego pazura.

background image

 

 

Rochalimaea sp.

 

background image

 

 

Choroba kociego pazura

Czynnikiem  chorobowym  jest  Gram-ujemna  bakteria 

(

Bartonella) Rochalimaea henselae.

  90%  przypadków  choroby  kociego  pazura  spowodowanych 

jest uszkodzeniem skóry przez kota, za pozostałe przypadki 

odpowiedzialne są psy. 

Przyczyną jest zakażenie skóry bakterią bytującą w miejscu 

wrastania pazurów zwierząt w opuszki palców. 

W  miejscu  zadrapania  powstaje  zmiana  skórna  - 

początkowo plamka, zmieniająca się w grudkę, następnie w 

pęcherzyk, a na końcu w strupek. 

Od momentu zadrapania do powstania grudki może minąć 

nawet 6 tygodni, gdyż tyle może trwać okres wylęgania.

  Okoliczne  węzły  chłonne  stają  się  miękkie  i  bolesne  i 

powiększają się, u części chorych mogą ulec zropieniu. 

Gorączka, brak apetytu i złe samopoczucie. 

background image

 

 

Bartonella (Rochalimaea) henselae
w komórkach

 


Document Outline