Magdalena Niedziela kl. 6A

Handel  w  Rzymie  rozwinął 

się  już  w  okresie  etruskim  i 
wtedy  to  miasto  stało  się 
właśnie 

ważnym 

ośrodkiem 

handlowym. 
Głównym 

partnerem 

handlowym  byli  początkowo 
Etruskowie  oraz  miasta  greckie 
Italii. 

Handel był niezwykle istotny 

dla  rozwoju  i  istnienia  państwa.   
Jednym z czynników ważnych dla 
jego  rozwoju  była  konieczność 
zaspokajania  potrzeb  milionowej 
stolicy.

Towary i przedmioty zbytku 

napływały  do  niej,  jedne  –  aby 
zaspokoić  potrzeby  miliona 
mieszkańców, 

inne 

– 

by 

zadowolić patrycjuszy.

Sieć 

dróg 

pozwoliła  na  szybki  i 
skuteczny 

handel. 

Istniał  także  handel 
rzeczny i morski.

NEGOTIATORES

Dawali pożyczki, sprzedawali 

ogromne ilości podstawowych 

produktów;

ARGENTARII

Przyjmowali wpłaty, udzielali 

pożyczek, wymieniali pieniądze, 

przeprowadzali licytację za 

prowizje;

MERCATORES

Zajmowali się sprzedażą w 

sklepach, towarzyszyli także 

rzymskim żołnierzom;

FORUM

Pierwotnie rynek, publiczny 

plac w miastach świata 

rzymskiego. Odbywały się na 

nim sądy, 

a kupcy mieli tam swoje 

stoiska;

Forum Romanum

Główny polityczny, religijny, 

towarzyski ośrodek starożytnego 

Rzymu.

Mapa  ukazująca  główne  powiązania  handlowe 
Imperium  Rzymskiego  w  180  roku  n.e.  Na 
niebiesko  oznaczone  są  szlaki  handlowe  z 
zagranicą,  a  na  pomarańczowo  wewnątrz 
państwa.

 Przed wojnami punickimi 

najważniejszym szlakiem 

morskim był ten łączący Rzym 

z Kartaginą. 

 Później znaczenia nabrały 

kontakty handlowe pomiędzy 

Rzymem a Chinami. 

 Istniał także szlak handlowy 

z Indiami, dla których 

imperium rzymskie było 

najważniejszym partnerem 

handlowym na zachodzie. 

Stamtąd sprowadzano klejnoty

. 

SZLAK Z KARTAGINĄ

Kartagińczycy posiadali dobra 

cenione w całym świecie 

antycznym.

 barwnik purpury

 wyroby szklane, np. paciorki

 wino, owoce, suszone ryby, 
orzechy

 meble

 pościel

SZLAK JEDWABNY – Z CHINAMI

Szlak prowadził z Xi’an  - dawnej 

stolicy  Chin,  przez  dolinę  rzeki 
Tarym,  wzdłuż  północnego  skraju 
pustyni  Takla  Makan,  Samarkandę, 
Bucharę 
i  Taszkient  do  Morza  Kaspijskiego, 
następnie  przez  Turcję  do  Morza 
Czarnego.  Istniała  też  tzw.  droga 
południowa,  przez  południowy  skraj 
pustyni Takla Makan, Pamir, Baktrię, 
Indie i Syrię.

Z Chin Rzym sprowadzał:

 skorupy żółwi

 rogi nosorożców 

 kość słoniową

 jedwab

SZLAK BURSZTYNOWY

Trasa  zorganizowanych  wypraw 

po bursztyn.

 

Uznaje się, że zaczynał 

się  on  w  Akwilei  nad  Adriatykiem, 
jednym 
z 

rzymskich 

centrów 

rzemieślniczych.  Wiadomo,  że  szlak 
wiódł  początkowo  przez  Bramę 
Morawską,  następnie  skręcał  na 
północ  i  przez  Śląsk,  wschodnią 
Wielkopolskę  oraz  Kujawy  prowadził 
nad Bałtyk.

Zaczęły  się  pojawiać  na  masową 

skalę  dopiero  od  I  wieku  n.e.  Było  to 
spowodowane tym, że taki sam był koszt 
przewiezienia  zboża  lądem  na  odległość 
80  km,  jak  i  przetransportowania  go 
statkiem do portu odległego o 2000 km. 
Ponadto  czas  przewozu  był  znacznie 
krótszy o transportu lądowego

. 

W  całej  rozpiętości  czasów 

starożytnych,  transport  morski 
dawał  niepowtarzalna  okazje 
przewozu 

ogromnych 

ilości 

produktów  masowych  i  ciężkich 
sztuk  towarowych  na  dalekie 
odległości,  bez  związanego  z 
tym 

drastycznego 

wzrostu 

kosztów przewozu.

Rzymianie  w  celu  zwiększenia  dochodów 

z  handlu  morskiego  wybudowali  ogromną  ilość 
statków 

transportowych 

oraz 

portów 

nadbrzeżnych  takich  jak:  Civitavecchia,  Ostia, 
Portus,  Leptis  Magna  czy  Caesarea  Maritima. 
Port  w  Ostii,  mieście  leżącym  u  ujścia  Tybru  i 
odległym  o  25  km  od  Rzymu  pełen  był 
urzędników 

kontrolujących 

dostawy, 

nadzorujących załadunek i opłacających załogi.

Większość towarów przywożonych do 

miasta  Rzymu  stanowiły  daniny  lub 
podatki  pochodzące  z  prowincji.  Na 
szlakach  morskich  przewożono  głównie 
mało  wartościowe  produkty  w  dużych 
ilościach to jest: 

 zboże 

 materiały budulcowe. 

Najważniejszy był handel zbożem. 
Gdyby  nie  przywożono  go  w 
ogromnych 

ilościach, 

mieszkańców  Rzymu  czekałaby 
śmierć głodowa. 

Co roku ponad 400.000 ton ziarna 

z 

Afryki, 

Egiptu 

i 

Sycylii 

przechodziło  przez  Ostię  i  port 
Puteoli  w  pobliżu  Neapolu  w 
drodze do Rzymu.

Do Rzymu sprowadzano:

 z Hiszpanii wino, oliwo z oliwek, 
miód, solone ryby, wosk, smołę, 
czerwony barwnik otrzymywany z 
wygniecionych chrząszczy i delikatne 
tkaniny

 z Francji wina

 z Syrii materiały i szklane naczynia

 z Grecji buty

 z Arabii kadzidła

 z Afryki i Azji marmur

 z terenów bałtyckich bursztyn

 z Babilonii szaty