background image

Cukrzyca

Adam Stefański

Klinika Diabetologii i Chorób 

Wewnętrznych PAM

background image
background image

CUKRZYCA

Dane epidemiologiczne z Polski

Nowe zachorowania na cukrzycę typu 1: 

7/100 tys/rok (~2,5 tys. przypadków/rok)

Nowe zachorowania na cukrzycę typu 2: 

118/100 tys/rok (?) (~40 tys. przypadków/rok)

Ogólna  liczba chorych na cukrzycę typu 1: 

  

205 

tys

Ogólna liczba chorych na cukrzycę typu 2: 

1147 

tys
RAZEM:  ~1,5 mln

CUKRZYCA TYPU 1: 20% CHORYCH
CUKRZYCA TYPU 2: 80% CHORYCH

background image

Zagrożenia związane z cukrzycą

Przewidywany czas życia chorych z cukrzycą typu 2 w wieku 

Przewidywany czas życia chorych z cukrzycą typu 2 w wieku 

40-70 lat jest krótszy o ok. 8-10 lat niż u osób bez cukrzycy 

40-70 lat jest krótszy o ok. 8-10 lat niż u osób bez cukrzycy 

( Duncan i wsp.)

( Duncan i wsp.)

choroba wieńcowa

choroba wieńcowa

3-4 x

3-4 x

śmiertelność w przebiegu zawału  

śmiertelność w przebiegu zawału  2 x

2 x

udar mózgu

udar mózgu 4-10 x

4-10 x

miażdżyca tt. obwodowych 

miażdżyca tt. obwodowych 4 x

4 x

nieurazowe amputacje      

nieurazowe amputacje      10 x

10 x

Najczęstsza przyczyna ślepoty w krajach rozwiniętych

Najczęstsza przyczyna ślepoty w krajach rozwiniętych

Główna przyczyna schyłkowej niewydolności nerek i 

Główna przyczyna schyłkowej niewydolności nerek i 

dializoterapii

dializoterapii.

background image

Przyczyny zgonu u chorych na 

cukrzycę

• Miażdżyca naczyń

70%

• Niewydolność nerek 10%
• Nowotwory złośliwe 10%
• Zakażenia

6%

• Kwasica ketonowa 1%
• Inne przyczyny

3%

background image

Koszty ekonomiczne związane z cukrzycą

• Leczenie cukrzycy pochłania 3-12% wydatków na ochronę 

zdrowia

• Wydatki na 1 chorego z cukrzycą /1 rok:

» 11200 $ - USA ( Logminiene i wsp )

» 2800 Є – kraje „starej” Unii Europejskiej (CODE-2)

» 1200 Є – POLSKA (CODIP)

KOSZTY TO PRZEDE WSZYSTKIM POWIKŁANIA !!!!

leki doustne i insulina  - 7% kosztów !

background image

Cukrzyca jest to 

grupa chorób 

metabolicznych

 

charakteryzująca się 

hiperglikemią

 

wynikającą z 
defektu wydzielania 
i/lub 
działania insuliny

Definicja cukrzycy

background image

Nazewnictwo stanów 

hiperglikemicznych

Prawidłowa glikemia

 

• na czczo : 

60 - 99 mg/dl

 (3,4 - 5,5 mmol/l)

• w 2 godzinie testu tolerancji glukozy: 

< 140 mg/dl

 (7,8 mmol/l)

Stan przedcukrzycowy

• nieprawidłowa glikemia na czczo

100 - 125 mg/dl

 (5,6 - 6,9 mmol/l)

• nieprawidłowa tolerancja glukozy 

(w 2 godzinie testu tolerancji 

glukozy)

140 - 199 mg/dl

 (7,8 -11 mmol/l) 

background image

Kryteria rozpoznania 

cukrzycy

• Glikemia przygodna: ≥ 200 mg/dl (11,1 

mmol/l) 

+

 typowe objawy hiperglikemii

• Glikemia na czczo ≥ 126 mg/dl (7,0 mmol/l)

(

2 x

)

• Glikemia w 120 min doustnego testu 

tolerancji glukozy ≥ 200 mg/dl

background image

Objawy wskazujące na możliwość 

cukrzycy

• zmniejszenie masy ciała
• wzmożone pragnienie
• wielomocz
• osłabienie
• pojawienie się zmian ropnych na 

skórze oraz stanów zapalnych 
narządów moczowo-płciowych

background image

Doustny test tolerancji glukozy 

(I)

Wskazania

• cechy zespołu metabolicznego przy prawidłowej glikemii na 

czczo

• glikemia na czczo w zakresie 100 - 125 mg/dl (5,6 - 7,0 mmol/l)

• glukozuria przy prawidłowej glikemii na czczo

• badanie diagnostyczne w rozpoznawaniu cukrzycy ciężarnych

Przeciwwskazania

• rozpoznana wcześniej cukrzyca

• choroby przewodu pokarmowego, które mogą utrudniać 

przeprowadzenie testu (zespoły upośledzonego wchłaniania, 

stany po resekcji żołądka)

• stany ostre

background image

Doustny test tolerancji glukozy 

(II)

Przeprowadzenie badania

• pobranie wyjściowej próbki 

krwi żylnej

 w celu oznaczenia 

stężenia glukozy w osoczu

• obciążenie glukozą: 

75 g

 (dzieci 1,75 g/kg mc., do 75 g) 

bezwodnej glukozy rozpuszczonej w 250 - 300 ml wody w ciągu 5 

minut

• po obciążeniu pacjent 

pozostaje w spoczynku

, w pozycji siedzącej

• po 120 minutach od wypicia glukozy pobranie drugiej próbki 

krwi 

żylnej

background image

Klasyfikacja cukrzycy

• Cukrzyca typu 1
• Cukrzyca typu 2
• Inne typy cukrzycy
• Cukrzyca ciążowa (GDM)

background image

PATOGENEZA CUKRZYCY TYPU 1

AUTOIMMUNOLOGICZNE 

ZNISZCZENIE KOMÓREK BETA 

ODPOWIEDZIALNYCH ZA 

WYTWARZANIE I 

WYDZIELANIE INSULINY

background image

CUKRZYCA

PATOGENEZA CUKRZYCY TYPU 1

 czynniki genetyczne
 czynniki środowiskowe
 autoimmunogenność
 nacieki limfocytarne
 przeciwciała 
przeciwwyspowe 

background image

Region HLA

Region HLA

Chromosom 6

Chromosom 6

klasa II

klasa II

klasa III

klasa III

klasa I

klasa I

DP     DQ     DR      21      C4       B      C2     TNF     B      C       A

DP     DQ     DR      21      C4       B      C2     TNF     B      C       A

Ring 3    Ring 4

Ring 3    Ring 4

DPB2  DPA2  DPB1  DPA1              DNA          DOB        DQB2 DQA2 DQB1 DQA1        DRB1  DRB2  DRB3  DRB4  DRA1

DPB2  DPA2  DPB1  DPA1              DNA          DOB        DQB2 DQA2 DQB1 DQA1        DRB1  DRB2  DRB3  DRB4  DRA1

Subregion DP

Subregion DP                            

                            

Subregion DQ       Subregion DR

Subregion DQ       Subregion DR

background image

Czynniki genetyczne

HLA-DR i HLA-DQ a ryzyko cukrzycy typu 1

• Wrażliwość

– DR3
– DR4
– DR (< DR3 or DR4)
– DQA1*0301
– DQA1*0501
– DQB1*0201
– DQB1*0302

• Oporność

– DR2
– DR5 (<DR2)
– DQBI*0602
– DQBI*0301

background image

CUKRZYCA TYPU 1

czynniki środowiskowe

• wirusy

– świnki, Coxackie B4, retrowirusy, różyczka, 

wirus cytomegalii, wirus Epstein-Barra

• dieta

– mleko krowie (albuminy !)
– nitrozaminy (wędzone mięso)
– kawa
– gluten i inne białka (dane ekperymentalne)

• stres

background image

PATOGENEZA CUKRZYCY TYPU 1

Prawidłowa wysepka Langerhansa

Prawidłowa wysepka Langerhansa

?infekcja wirusowa komórek beta

?infekcja wirusowa komórek beta

Wydzielanie interferonu 

Wydzielanie interferonu 

 przez komórki 

 przez komórki 

wyspowe

wyspowe

Nadmierna ekspresja antygenów MHC klasy

Nadmierna ekspresja antygenów MHC klasy 

 

I

I

Insulitis

Insulitis

Wybiórcze zniszczenie komórek 

Wybiórcze zniszczenie komórek 

Niedobór wysepek produkujących insulinę

Niedobór wysepek produkujących insulinę

background image

PATOGENEZA CUKRZYCY TYPU 1

  Markery immunologicznej destrukcji komórek 

 Autoprzeciwciała przeciwwyspowe (icas)
 Autoprzeciwciała przeciwinsulinowe (iaas)
 Autoprzeciwciała przeciw dekarboksylazie kwasu 

glutaminowego (GAD

65

)

 Autoprzeciwciała przeciw fosfatazie tyrozynowej

  Jedno lub zazwyczaj więcej przeciwciał jest 
obecnych u 85-90% chorych, u których 
wykryto hiperglikemię na czczo

background image

CUKRZYCA

FAZY ROZWOJU CUKRZYCY TYPU 1

Predyspozycja

Predyspozycja

genetyczna

genetyczna

? Czynnik

? Czynnik

 

 

wyzwalający

wyzwalający

Wykrywalne

Wykrywalne

zaburzenia

zaburzenia

immunologicz

immunologicz

ne

ne

Spadek

Spadek

 

 

wydzielania 

wydzielania 

insuliny

insuliny

Cukrzyca 

Cukrzyca 

objawowa

objawowa

Prawidłowe

Prawidłowe

 

 

wydzielanie

wydzielanie

 

 

insuliny

insuliny

Prawidłowa

Prawidłowa

 

 

glikemia

glikemia

C-peptyd

C-peptyd

obecny

obecny

C-peptyd

C-peptyd

nieobecny

nieobecny

wiek (lata)

wiek (lata)

Il

o

ś

ć

 k

o

m

ó

re

k

 

Il

o

ś

ć

 k

o

m

ó

re

k

 

background image

PATOGENEZA CUKRZYCY TYPU 2

HIPERGLIKEMIA ZWIĄZANA ZE 

WZGLĘDNYM NIEDOBOREM 

INSULINY, ZWIĄZANYM Z 

INSULINOOPORNOŚCIĄ I 

ZABURZENIEM FUNKCJI KOMÓREK 

background image

Geny insulinooporności

Geny insulinooporności

Geny wydzielania insuliny

Geny wydzielania insuliny

Geny liczby komórek 

Geny liczby komórek 

Geny otyłości

Geny otyłości

Otyłość

Otyłość

Dieta

Dieta

Aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna

wiek

wiek

CZAS

CZAS

zmniejszone wydzielanie insuliny

zmniejszone wydzielanie insuliny

utrata wrażliwości komórek 

utrata wrażliwości komórek 

 na glukozę

 na glukozę

         

         

zwiększone wydzielanie insuliny

zwiększone wydzielanie insuliny

     

     

zmniejszona wrażliwość na insulinę i glukozę

zmniejszona wrażliwość na insulinę i glukozę

Czynniki genetyczne

Czynniki genetyczne

Czynniki środowiskowe

Czynniki środowiskowe

DM

DM

typ

typ

 

 

2

2

background image

CUKRZYCA TYPU 2

rozpoznanie – objawy 

kliniczne

• Nadmierne 

pragnienie 

70%

• Wielomocz – 

70%

• Paradontoza – 

40%

• Świąd sromu – 

34%

• Zmiany skórne – 

25%

• Neuropatia – 

24%

• Choroba wieńcowa - 

21%

• Retinopatia – 

18%

• Brak tętna na 

tętnicach 

grzbietowych stóp – 

16%

• Nefropatia – 

12%

• Stan po udarze 

mózgu – 

2%

NAJCZĘŚCIEJ ROZPOZNANIE JEST PRZYPADKOWE !!!!

background image

CUKRZYCA

TYP 1

TYP 2 

Czas trwania objawów

tygodnie

miesiące, lata

Obecność powikłań w chwili 

rozpoznania

nie

20%

Wiek w momencie 

rozpoznania

< 40 lat

> 50 lat

Obecność autoprzeciwciał

tak

nie

Cukrzyca w rodzinie

---

często

Otyłość

rzadko

często

Kwasica ketonowa

często

rzadko

background image

CUKRZYCA 

INNE TYPY CUKRZYCY

genetyczne defekty komórki (MODY)
genetyczne zaburzenia działania insuliny
choroby części egzokrynnej trzustki
endokrynopatie
cukrzyca wywołana lekami lub chemikaliami
zakażenia
rzadkie postacie autoimmunologiczne
inne zespoły genetyczne, którym często 

towarzyszy cukrzyca

background image

CUKRZYCA

CUKRZYCA CIĘŻARNYCH

  Jakikolwiek stopień nietolerancji 
glukozy 

rozpoznany w czasie ciąży

  Dotyczy około 3% kobiet ciężarnych
  początek: 24-28 tydzień ciąży
  Czynniki ryzyka

cukrzyca występująca w czasie 
wcześniejszych ciąż
otyłość
wcześniejsze urodzenie dziecka o dużych 
rozmiarach

background image

CUKRZYCA CIĘŻARNYCH

NASTĘPSTWA:

  zwiększona umieralność
  macrosomia
  hiperbilirubinemia noworodkowa
  hipokalcemia
  hipoglikemia
  otyłość u dzieci

background image

Powikłania 
cukrzycy

ostre

przewlekłe

background image

Ostre powikłania cukrzycy

• Hipoglikemia
• Kwasica ketonowa
• Nieketonowa hiperosmolarna 

śpiączka cukrzycowa

• Kwasica mleczanowa

background image

HIPOGLIKEMIA I ŚPIĄCZKA HIPOGLIKEMICZNA

• najczęściej występujące ostre powikłanie 

cukrzycy

• objawy występują najczęściej przy 

zmniejszeniu glikemii poniżej 50 mg/dL:

– Neurowegetatywne: uczucie głodu, 

poty 

drżenie mięśniowe, bladość

– Neuroglikopenia (objawy ze strony OUN):

• neurologiczne (zniesienie niektórych odruchów, 

drgawki, zaburzenia czucia, przemijające 

niedowłady)

• psychiatryczne (podniecenie, depresja, 

halucynacje)

background image

HIPOGLIKEMIA I ŚPIĄCZKA HIPOGLIKEMICZNA

leczenie

• Edukacja
• Doustne podanie glukozy, cukru, słodkiego 

soku, miodu – glikemia podnosi się w ciągu 

10-15 minut

• W razie utraty świadomości: 
• glukagon (GlucaGen HypoKit 1 mg im) – 

działa po 5-10 min (nie stosować u chorych 

leczonych pochodnymi sulfonylomocznika i 

w hipoglikemii poalkoholowej)

• glukoza 10%, 20% dożylnie

background image

KWASICA I ŚPIĄCZKA KETONOWA

• Zespół zmian metabolicznych 

wynikających pierwotnie z ostrego 
niedoboru insuliny

• Objawy kliniczne wynikają z:

– Ostro narastającego odwodnienia 

hipertonicznego

– Dyselektrolitemii
– Kwasicy metabolicznej
– Wstrząsu oligowolemicznego
– Częściowej lub zupełnej utraty świadomości

background image

KWASICA I ŚPIĄCZKA KETONOWA

leczenie

• Insulina – iv, im
• Wyrównywanie niedoboru wody i 

elektrolitów (potas !!)

• Leczenie kwasicy wodorowęglanem 

sodowym (ostrożnie !!)

background image

NIEKETONOWA ŚPIĄCZKA HIPERMOLALNA

• Pojawia się u osób z częściowym niedoborem 

insuliny, który zapobiega powstawaniu ketozy

• Najczęściej dotyczy osób w wieku podeszłym, z 

zaburzeniami w regulacji pragnienia i apetytu oraz 

z częściowym uszkodzeniem czynności nerek

• Dominuje  hiperglikemia (700-1000 mg/dL), 

wielomocz i polidypsja, odwodnienie hipertoniczne 

(nadmierna utrata sodu z moczem) i 

hiponatremia, zaburzenia świadomości i wstrząs

• Leczenie: nawadnianie (5-8 l/dobę i więcej), 

insulina i uzupełnianie potasu

background image

KWASICA I ŚPIĄCZKA MLECZANOWA

• Spowodowana zwiększonym wytwarzaniem 

mleczanów na skutek niedoboru insuliny i 

nasilenia powstawania związków ketonowych

• Wystąpieniu sprzyjają niewydolność nerek lub 

wątroby, choroba niedokrwienna serca, 

miażdżyca kończyn dolnych, stosowanie 

metforminy (?)

• Leczenie: przeciwdziałanie hipoksemii i 

hipoksji, uzupełnienie płynów i potasu, 

podawanie insuliny, wymuszona diureza lub 

hemodializa, wyrównanie kwasicy za pomocą 

wodorowęglanu

background image
background image

Przewlekłe powikłania 

cukrzycy

Makroangiopatia

• Miażdżyca tętnic 

wieńcowych

• Miażdżyca tętnic 

mózgowych

• Miażdżyca tętnic kończyn 

dolnych

Mikroangiopatia

• Retinopatia 

cukrzycowa

• Nefropatia cukrzycowa

•  Neuropatia 
cukrzycowa

•  Zespół stopy 
cukrzycowej

background image

Miażdżyca tętnic wieńcowych 

choroba wieńcowa

• Cukrzyca jest ekwiwalentem przebytego 

incydentu sercowo-naczyniowego

• Oznacza to, że pacjenci z cukrzycą 

powinni być traktowani, z punktu 
widzenia oceny ryzyka, tak samo jak 
chorzy z udokumentowaną chorobą 
układu krążenia (po przebytym zawale 
serca)

background image

Choroba wieńcowa w cukrzycy

• Jest główną przyczyną przedwczesnej 

umieralności chorych na cukrzycę

• Rozwija się wcześniej niż u osób bez cukrzycy
• Brak ochronnego wpływu płci żeńskiej
• Zwiększona gotowość prozakrzepowa
• Bezbólowy przebieg niedokrwienia mięśnia 

sercowego i zawału serca

• Gorsza funkcja lewej komory po zawale serca 

w porównaniu do populacji ogólnej

background image

Miażdżyca tętnic obwodowych 

w cukrzycy

• Wraz z neuropatią i zakażeniem 

przyczynia się do rozwoju stopy 
cukrzycowej

• Częstość występowania 2 x wyższa 

niż u osób bez cukrzycy

• Zazwyczaj zajmuje naczynia 

obwodowe (poniżej dołu 
podkolanowego)

background image

Miażdżyca tętnic obwodowych 

w cukrzycy - objawy

• Chromanie przestankowe

 – zwykle łydki

• Ból spoczynkowy

 – krytyczne 

niedokrwienie

• Zespół Leriche’a

 – chromanie pośladka i 

kończyny dolnej oraz brak wzwodu (duże 
zwężenie w odcinku aortalno-udowym)

• Niedokrwienne zmiany stopy

 - 

owrzodzenia

background image

Miażdżyca naczyń 

mózgowych

• 1,5-2 x częściej niż u osób bez 

cukrzycy

Manifestacja kliniczna

• Przemijające zaburzenia 

niedokrwienne

• Udar mózgu

 – porażenie połowicze i 

inne objawy

background image
background image

RETINOPATIA CUKRZYCOWA

• Jest następstwem mikroangiopatii
• Częstość występowania

– po 5 latach jawnej cukrzycy: ~30%
– Po 10 latach: ~60%
– Po 15 latach: ~70-80%

• U około 10% chorych prowadzi do 

ślepoty(druga co do częstości 
przyczyna ślepoty)

background image

RETINOPATIA CUKRZYCOWA

klasyfikacja kliniczna

1)

Retinopatia prosta (nieproliferacyjna)

2)

Makulopatia w trzech postaciach

• Ogniskowa
• Rozlana
• Niedokrwienna

3)

Retinopatia przedproliferacyjna

4)

Retinopatia proliferacyjna

5)

Zaawansowana cukrzycowa choroba 

oka

background image
background image

RETINOPATIA PROSTA

Charakteryzuje 

się

występowaniem:
1) mikrotętniaków

,

2) wysięków 

twardych

3) ogniskowych 

obrzęków 
siatkówki

background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image
background image

Skuteczne 
obniżanie glikemii 
istotnie zmniejsza 
ryzyko wystąpienia 
powikłań cukrzycy

background image

Kryteria wyrównania gospodarki 

węglowodanowej

1. HbA1c:

• ≤ 6,1% - 6,5%

 

2. glikemia na czczo w osoczu żylnym: 

• ≤ 110 mg/dl (≤ 6,1 mmol/l)

3. glikemia na czczo - podczas samokontroli:

• 70-90 mg/dl (3,9-5,0 mmol/l)

4. glikemia po posiłku - podczas samokontroli:

• 70-135 mg/dl (3,9-7,5 mmol/l)

 

background image

Kryteria wyrównania gospodarki 

lipidowej

Cholesterol 

całkowity

< 175 mg/dl (< 4,5 

mmol/l)

LDL

< 100 mg/dl (< 2,6 

mmol/l)

LDL 

(gdy rozpoznana choroba 

wieńcowa)

< 70 mg/dl (< 1,9 mmol/l

)

HDL

M: > 40 mg/dl (> 1,0 
mmol/l) 
K: > 50 mg/dl (> 1,275 

mmol/l)

Nie-HDL

< 130 mg/dl (< 3,4 
mmol/l)

Trójglicerydy

< 150 mg/dl (< 1,7 
mmol/l)

background image

Kryteria wyrównania ciśnienia 

tętniczego

 ciśnienie skurczowe: 

< 130 mm Hg

 ciśnienie rozkurczowe: 

< 80 mm Hg

• przy wartościach ciśnienia tętniczego > 130/80 mm 

Hg należy rozpocząć leczenie farmakologiczne

• u osób z  

albuminurią

 należy dążyć do uzyskania 

RR 

< 120/80

 

mm Hg

• RR > 115/75 mm Hg wiąże się ze zwiększonym 

ryzykiem wystąpienia powikłań ze strony układu 

sercowo-naczyniowego

• wartości RR można obniżać do granic dobrej tolerancji

background image
background image

Leczenie hiperglikemii

• Edukacja
• Dieta
• Wysiłek fizyczny
• Pochodne sulfonylomocznika
• Glinidy
• Biguanidy (metformina)
• Glitazony
• Inhibitory alfa-glukozydazy
• Insulina

background image

Pochodne 

Pochodne 

sulfonylomocznika

sulfonylomocznika

I generacja:

I generacja:

 

 

tolbutamid 

tolbutamid 

(DIABETOL)

(DIABETOL)

, chlorpropamid

, chlorpropamid

II generacja:

II generacja:

 

 

glibenklamid 

glibenklamid 

(EUCLAMIN)

(EUCLAMIN)

gliklazyd 

gliklazyd 

(DIAPREL, DIAPREL MR, DIABEZIDUM, DIABREZIDE, 

(DIAPREL, DIAPREL MR, DIABEZIDUM, DIABREZIDE, 

GLINORMAX, DIAZIDAN, NORSULIN)

GLINORMAX, DIAZIDAN, NORSULIN)

 

glikwidon 

glikwidon 

(GLURENORM)

(GLURENORM)

glipizid 

glipizid 

(GLIBENESE GITS, MINIDIAB, GLIPIZIDE, ANTIDIAB)

(GLIBENESE GITS, MINIDIAB, GLIPIZIDE, ANTIDIAB)

III generacja:

III generacja:

 

 

glimepirid 

glimepirid 

(AMARYL, BETAGLID, GLIPID, DIARIL, GLIBETIC, 

(AMARYL, BETAGLID, GLIPID, DIARIL, GLIBETIC, 

GLIBEZID, GLIDIAMID, GLIMEHEXAL, GLIMEPIRID-RATIOPHARM, 

GLIBEZID, GLIDIAMID, GLIMEHEXAL, GLIMEPIRID-RATIOPHARM, 

GLIMESAN, PEMIDAL

GLIMESAN, PEMIDAL

)

)

background image

Pochodne 

sulfonylomocznika

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 1,5%
• Zalety:

• Niska cena

• Wady:

• Przyrost masy ciała
• Hipoglikemia

background image

Glinidy

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 1,0 - 1,5%

• repaglinid (NovoNorm) silniejszy niż 

nateglinid (Starlix)

• Zalety:

• Krótki czas działania

• Wady

• Wysoka cena
• Konieczność podawania kilka razy na dobę

background image

Biguanidy - metformina

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 1,5%
• Zalety:

• Nie powoduje przyrostu masy ciała
• Niska cena

• Wady

• Objawy uboczne ze strony przewodu pokarmowego
• Możliwość kwasicy mleczanowej (rzadko)

• Preparaty: 

• Metformax, Siofor, Glucophage, Metfogamma, 

Metforatio, Metformin, Metifor, Gluformin

background image

Glitazony

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 0,5 - 1,4%
• Zalety:

• Poprawa gospodarki lipidowej

• Wady

• Zatrzymywanie płynów
• Przyrost masy ciała
• Wysoka cena

• Preparat: rosiglitazon 

(AVANDIA)

background image

Inhibitory alfa-glukozydazy 

(akarboza - 

GLUCOBAY

®

)

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 0,5 - 0,8%
• Zalety:

• Nie powoduje przyrostu masy ciała

• Wady

• Często objawy uboczne ze strony przewodu 

pokarmowego

• Konieczność podawania kilka razy na dobę

background image

Leki przeciwcukrzycowe 

zarejestrowane w USA

background image

Efekt inkretynowy

• Większe wydzielanie insuliny po doustnym podaniu 

glukozy w porównaniu z podaniem dożylnym

• Przypisywany inkretynom – hormonom peptydowym 

wydzielanym przez jelita w odpowiedzi na posiłek

• Osłabiony w cukrzycy typu 2

background image

GLP-1

• peptyd wydzielany po posiłku przez komórki 

L w jelicie cienkim i grubym 

• opóźnia opróżnianie żołądka po posiłku, co 

hamuje uczucie głodu

• stymuluje produkcję insuliny przez komórki 

beta trzustki, ale tylko przy podwyższonej 
glikemii 

• obniża poziom glukozy we krwi
• przywraca prawidłowe działanie komórek 

beta trzustki (???)  

background image

Leki wykorzystujące efekt 

inkretynowy

Analogi GLP-1 (s.c.)

• Exenatide (Byetta)

• Liraglutide (

badaniach

)

Oczekiwane korzyści

• Obniżenie glikemii

• Brak przyrostu masy ciała

• Działanie ochronne na 

komórki beta

Działania niepożądane

• Nudności

• Hipoglikemia

Inhibitory DPP-4 (p.o.)

• Sitagliptyna (Januvia)

• Vildagliptyna (Galvus) 

– 

przed rejestracją

background image

Amylina

• hormon peptydowy wytwarzany przez komórki beta trzustki

• wydzielana do krwioobiegu wraz z wydzielaniem podstawowym 

insuliny, a także w odpowiedzi na bodziec pokarmowy. 

• Działanie – regulacja glikemii poposiłkowej :

– kontrola wchłaniania pokarmów, 

– spowolnienie opróżniania żołądka i wchłaniania glukozy z jelita 

cienkiego.

– hamuje wydzielania glukagonu i insuliny 

– hamuje pojawianie się uczucia głodu („hormon anorektyczny”)

– hamuje syntezę glikogenu w mięśniach

– rozszerzające na naczynia.

Syntetyczny analog amyliny – 

pramlintyd (Symlin

®

) s.c.

 

• stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 i 2 leczonych 

insuliną posiłkową 

• poprawia wyrównanie cukrzycy i normalizuje masę ciała

• działania niepożądane: nasilenie hipoglikemii, nudności

background image

Insulina

• Siła działania: ↓ HbA1c ~ 1,5 - 2,5%
• Zalety:

• Nie ma ograniczenia dawki
• Poprawia gospodarkę lipidową

• Wady:

• Przyrost masy ciała
• Hipoglikemia
• Wstrzyknięcia podskórne

background image

Rodzaje insulin

Insuliny ludzkie

• o krótkim okresie działania

– Actrapid,Gensulin R,Humulin R, Humaject R, Insuman 

Rapid, Polhumin R

• o pośrednio wydłużonym czasie działania

– Gensulin N, Humulin N, Insulatard, Insuman Basal, 

Polhumin N,

• mieszanki insulinowe

– Gensulin M10-M50, Humulin M3, Humaject M3, Mixtard 10-50, 

Polhumin Mix 3

background image

Rodzaje insulin

Analogi insuliny ludzkiej

• o szybkim działaniu

– Novorapid, Humalog, Apidra 

• o wydłużonym czasie działania

– Lantus, Levemir

• mieszanki analogowe

– Humalog Mix 25, Humalog Mix 50, Novomix 30

background image

Insulina wziewna - Exubera

®

• Podawana na 10 minut przed 

posiłkiem

• Dwie dawki: 

– 1 mg  = 3 j.m. szybko działającej 

insuliny podawanej podskórnie

– 3 mg  = 8 j.m. szybko działającej 

insuliny podawanej podskórnie

• Działania niepożądane:

– Kaszel 

– Hipoglikemia (zwłaszcza u palaczy - z 

płuc wchłaniana jest znacznie większa 

ilość insuliny)

• Palacze muszą odstawić palenie na co 

najmniej 6 miesięcy przed rozpoczęciem 

leczenia 

• Przeciwwskazania:

– Astma oskrzelowa

– POChP

background image

Rozpoznanie cukrzycy typu 2

Leczenie niefarmakologiczne

przez 4 tygodnie

TAK

BEZ ZMIAN

Wartości docelowe 

glikemii osiągnięte

NIE

Włączyć

METFORMINĘ

Włączyć

PSM

Włączyć

GLITAZON

Włączyć

INHIBITOR

ALFA-GLUKOZYDAZY

Włączyć

GLINID

Etapy leczenia 

hiperglikemii (I)

background image

Etapy leczenia 

hiperglikemii (II)

Doustne leki przeciwcukrzycowe - monoterapia

• metformina

 - osoby otyłe (zwłaszcza charakteryzujące się otyłością 

brzuszną) lub z nadwagą, dyslipidemią, z uwzględnieniem 

przeciwwskazań; w przypadku przeciwwskazań lub nietolerancji 

metforminy u wyżej wymienionych chorych należy zastosować 

glitazon

 lub 

inhibitor alfa-glukozydazy

• pochodne sulfonylomocznika

 - osoby z niewielką nadwagą, z 

zachowaną czynnością wewnątrzwydzielniczą trzustki

• glinidy

 - jak w przypadku pochodnych sulfonylomocznika, szczególnie 

wówczas gdy należy obniżyć wartości hiperglikemii poposiłkowej

• inhibitor alfa-glukozydazy

 - osoby otyłe lub charakteryzujące się 

nadwagą, zwłaszcza gdy należy obniżyć wartość hiperglikemii 

poposiłkowej

• glitazony

 - osoby z nadwagą lub otyłością, szczególnie wówczas gdy 

należy obniżyć wartość hiperglikemii poposiłkowej

background image

Etapy leczenia 

hiperglikemii (III)

Doustne leki przeciwcukrzycowe – leczenie skojarzone

   

a)

włączenie drugiego leku doustnego: 

• metformina + glitazon

 : u chorych z zespołem metabolicznym:

• metformina + pochodna sulfonylomocznika 

:

 

u chorych bez zespołu 

metabolicznego lub przy przeciwwskazaniach do stosowania glitazonów

• do

 pochodnej sulfonylomocznika lub glinidu

 można dodać 

metforminę

 

lub 

inhibitor alfa-glukozydazy 

• w razie nietolerancji metforminy do 

pochodnej sulfonylomocznika

 

należy dołączyć 

glitazon

b)

włączenie trzeciego leku doustnego: 

• w razie braku dobrego wyrównania glikemii przy stosowaniu 2 leków 

przeciwcukrzycowych

• próba leczenia trzema preparatami nie może opóźnić uzasadnionego 

włączenia insuliny, 

• nie może być kontynuowane, jeśli trzeci lek powoduje objawy 

niepożądane. 

background image

Etapy leczenia 

hiperglikemii (IV)

Dołączenie insuliny do terapii doustnej (z wyjątkiem 

glitazonów

)

1.

Kryterium rozpoczęcia leczenia insuliną: 

stężenie HbA1c >7% po nieskutecznej terapii lekami doustnymi

2.

Zmiana sposobu leczenia hipoglikemizującego z terapii doustnej na leczenie 

insuliną w przypadku stwierdzenia niewyrównania glikemii powinna nastąpić po:

a)

kilkakrotnym potwierdzeniu utrzymującego się stanu hiperglikemii

b)

rozpoznaniu i próbie zlikwidowania usuwalnych przyczyn hiperglikemii:

błąd dietetyczny

zmiana aktywności fizycznej

nieregularne przyjmowanie zaleconych dawek doustnych leków hipoglikemizujących 

(brak współpracy)

infekcje (bezobjawowe)

nieadekwatna dawka leków doustnych.

WŁĄCZENIE INSULINY NIE ZAPOBIEGA ROZWOJOWI PÓŹNYCH POWIKŁAŃ

Często jednak insulinoterapia jest jedyną metodą pozwalającą uzyskać normoglikemię.

background image

Zasady leczenia nadciśnienia 

tętniczego w cukrzycy

UZYSKANIE PRAWIDŁOWYCH WARTOŚCI CIŚNIENIA 

TĘTNICZEGO MA WIĘKSZE ZNACZENIE NIŻ RODZAJ 

ZASTOSOWANEGO LECZENIA !!!!

• leczenie hipotensyjne można rozpoczynać od podania 

inhibitora konwertazy angiotensyny, antagonisty receptora 

angiotensynowego AT1, leku blokującego receptor -

adrenergiczny, leku moczopędnego lub blokera kanałów 

wapniowych

• gdy pomimo stosowania 3 leków hipotensyjnych (w tym 

diuretyków) nie osiągnięto pożądanych wartości RR, a także 

gdy obecna ciężka choroba nerek 

 skierować na konsultację 

do specjalisty zajmującego się leczeniem nadciśnienia 

tętniczego

background image

• Leki pierwszego rzutu w celu:

– obniżenia stężenia  LDL -

 statyny

– obniżenia stężenia triglicerydów -

 fibraty

– zwiększenia obniżonego stężenia HDL –

 fibraty

• Leki drugiego rzutu w celu:

– obniżenia stężenia  LDL – 

fenofibrat, niacyna, ezetimibe, 

żywice wiążące kwasy tłuszczowe, leki zmniejszające 

wchłanianie cholesterolu;

– obniżenia stężenia triglicerydów – 

statyny

• Terapia skojarzona:

– Statyny + fibraty

– Statyny + kwas nikotynowy

Zasady leczenia hiperlipidemii w 

cukrzycy typu 2


Document Outline