Teoria 

Superstrun

Olśniewająca hipoteza

 

 

Superstruna  - jest czymś miliardy miliardów razy 

mniejszym od  protonu, czymś mocno zakręconym i 

przypominającym pętelkę, czego pewnie nikt nie 

zdoła zaobserwować. Nie jest to bowiem ani      

rodzaj materii ani energii a raczej "rodzaj 

pratworzywa matematycznego, które generuje 

materię, energię, przestrzeń i czas lecz które nie 

posiada żadnego odpowiednika w znanym nam z 

doświadczenia świecie.”

 Mało tego, może funkcjonować jako fundament 

świata tylko w podwyższonej liczbie wymiarów. 

     

Czym jest Superstruna

 

?

 

 

Wyróżniono

Wyróżniono 

dwa rodzaje strun:

dwa rodzaje strun:

• 

zamkniętą   

• 

otwartą

 

 

Reakcje wewnętrzne

Struny oddziałowują wzajemnie.W 
przypadku otwartych strun mogą się one 
złączyć w większą strunę, kiedy ich końce 
zetkną się. Możliwe jest też złączenie 
końców jednej struny, kiedy jej dwa końce 
będą się stykać. Powstaje wtedy zamknięta 
struna. Dwie struny zamknięte również 
mogą się połączyć w jedną.

  

 

                                

                                               

            

 

 

Sądzono już od dawna, że poza samymi cząstkami musi w 

przyrodzie istnieć coś, co jest jeszcze bardziej 

podstawowe.Teoria superstrun wyjaśnia rozmaitość 

cząstek drganiem strun mniejszych od protonu o tyle 

mniej więcej, o ile proton jest mniejszy od kuli ziemskiej. 

Każdy rodzaj wibracji odpowiada innej cząstce. Struny są 

tak małe, że z większej odległości - czyli z takiej, z jakiej 

my rzecz obserwujemy - ich rezonanse i cząstki są nie do 

odróżnienia. Dopiero gdybyśmy w jakiś sposób potrafili 

niewiarygodnie powiększyć cząstkę, zauważylibyśmy, że 

nie jest ona wcale cząstką, punktem materii, lecz efektem 

drgań wibrującej struny. Obserwujemy cząstki w 

laboratoriach fizycznych, ale tak naprawdę żadnych 

cząstek nie widzimy. Widzimy wibracje superstrun. 

Wielkość superstrun

 

 

  S. Weinberg,współtwórca teorii Superstrun wierzy w sens 
pracy nad teorią superstrun jako ostateczną teorią fizyczną - 
tzw. Teorią Wszystkiego - która byłaby "jądrem całej wiedzy 
fizycznej" i fundamentem dla innych dziedzin wiedzy. 

Jednak Teoria strun nie tylko nie daje  wyników na temat 
fenomenów fizycznych w dostępnych obecnie energiach 
doświadczalnych, ale nawet przy wyższych energiach. Nawet 
jeśli ktoś wymyślił by jutro jak zbudować akcelerator zdolny 
osiągnąć energie w skali Plancka, teoretycy zajmujący się 
strunami nie byliby w stanie dać lepszych odpowiedzi niż 
jakościowe zgadywanie jak taka maszyna mogłaby wyglądać.

 Zdaniem niektórych fizyków teoria superstrun nie jest już 
teorią fizyczną. W najlepszym razie jest czystą

 

matematyką.

 

czy teoria strun jest rzeczywiście teoria 

naukową?

 

 

 

Teoria Superstrun ogranicza liczbę wymiarów 

przestrzeni i czasu do dziesięciu.Szczególną cechą tej 

teorii jest to, że mikroskopijne struny (około 100 

miliardów miliardów razy mniejsze od protonu) mogą 

drgać tylko w dziesięciowymiarowej czasoprzestrzeni. 

Mistycy, filozofowie i autorzy literatury 

fantastycznonaukowej zawsze fascynowali się wyższymi 

wymiarami. Teraz jednak mamy matematyczne powody, 

aby wierzyć w dziesięciowymiarową czasoprzestrzeń, 

ponieważ tylko we wszechświecie o takiej liczbie 

wymiarów jest wystarczająco dużo miejsca, aby 

pomieścić zarówno teorię kwantową, jak i teorię 

Einsteina. (Jeśli zapiszemy teorię superstrun, 

powiedzmy, w 12 lub 13 wymiarach, staje się ona 

matematycznie niespójna. Wszechświat, który 

początkowo miałby taką liczbę wymiarów, byłby 

niestabilny i zredukowałby się do wszechświata 

dziesięciowymiarowego). W ten sposób narodził się 

nowy, zaskakujący obraz kosmologii kwantowej. 

10 wymiar

 

 

Tylko Cztery  ?

Fizyka mówi nam, że stabilne 

układy gwiazdowe, atomy i 

protony mogą istnieć tylko w 

czterowymiarowym 

wszechświecie. Nasz 

Wszechświat ma 

prawdopodobnie cztery 

wymiary dlatego, że w 

przeciwnym razie w ogóle by 

nas nie było.

 

 

Badania naukowe

 Najsilniejszym naukowym argumentem 
przemawiającym za teorią strun jest fakt, że 
wydaje się ona zawierać w sobie teorie 
grawitacji. Nie często się wspomina o tym, 
że to nie jest jeszcze logiczna kwantowa 
teoria grawitacji. Wszystko co do tej pory 
istnieje jest zbiorem rozbieżnym co 
przypuszczalnie jest przybliżonym 
chaotycznym zbiorem jakiejś jeszcze 
niezdefiniowanej spójnej teorii strun. Uczeni 
zajmujący się teoria strun obecnie 
rozważają czy rozbieżność tych zbiorów nie 
jest wirtualna, bo w przeciwnym wypadku 
otrzymali by nieskończoność zgodnych 
teorii grawitacji bez sposobu na wybranie 
właściwej.

 

 

Mimo wielu „ale” dla 

niektórych fizyków teoria 

superstrun wciąż 

pozostaje najbardziej 

obiecującym prototypem 

teorii unifikującej 

wszystkie oddziaływania. 

Osetek 
Mirosław