Kiedy w latach 1946 do 1947 ks.Karol 

Wojtyła studiował w Rzymie,wtedy mieszkał 

w Kolegium Belgijskim. Jego dyrektorem w 

owych latach był ks. van Furstemberg, 
późniejszy kardynał. Przy jakiejś okazji 

wyjednał on dla swoich podopiecznych 

audiencję u surowego Ojca św. Piusa XII. 

Wtedy też przedstawił papieżowi młodego 

kapłana Karola Wojtyłę.

-Oto ksiądz z Polski!- rzekł do Piusa

-Ach z Polski!- powtórzył obojętnie papież. 

Nie mniej powiedziała po polsku: „Niech 

będzie pochwalony Jezus Chrystus” i ....już 

poszedł dalej.

  Jakże by się zdziwił ten surowy papież, 

gdyby się dowiedział, że ten skromny, młody 

Polak za trzydzieści lat zostanie jego 

następcą na Stolicy Piętrowej.

 

 

Karol Wojtyła lubił jeździć na 

nartach w sportowym ubraniu. 

Kiedyś po długiej, wyczerpującej 

jeździe, wstąpił do jakiegoś gazdy 

na mleko. Gazda przez pewien czas 

mu się przyglądał, a potem z 

ciekawości zapytał.

-A wyśta skąd?

-A z Krakowa- odparł Karol

-A coście wy za jedni?

-Kardynał- odparł z uśmiechem 

narciarz

  Góral zmylony świeckim strojem, 

w dodatku wiedział, że jego gość 

jeździ dobrze na nartach, ani przez 

chwilkę nie przypuszczał, że to 

może być tak wysoki dostojnik 

kościelny. Pokręcił więc 

niedowierzająco głową i rzekł:

-A wyśta taki kardynał, jak ja Ojciec 

święty!

 

 

  Gdy przychodzili do 
ks. biskupa Karola 
Wojtyły jego znajomi z 
wojennych czasów i 
kiedy onieśmieleni 
zaczynali mówić: 
„Ekscelencjo”, wtedy 
wypalał im prosto z 
mostu: „ Wyście 
zapomnieli jak mi na 
imię?! Karol jestem i 
koniec”

 

 

  Metropolita krakowski Karol Wojtyła przyjechał na pogrzeb 
sufragana częstochowskiego, biskupa Stanisława Czajki, nieomal w 
ostatniej chwili. Witając się ze zgromadzonymi na uroczystości 
biskupami, jakoś pominął biskupa z Siedlec. Rychło jednak się 
spostrzegł, wrócił, podszedł do pominiętego i powiedział: „ Świnia 
jestem, nie przywitałem Księdza Biskupa”.

 

 

  Kiedy po Krakowie 
rozeszła się wieść, że 29 
maja 1967 roku 
arcybiskup Karol Wojtyła 
został kardynałem, ojciec 
Leon Knabit, benedyktyn 
z Tyńca, pogratulował 
nominowanemu w 
typowy dla księży 
sposób: ukląkł na jedno 
kolano i pocałował go w 
rękę. Ku zaskoczeniu 
ojca Leona świeżo 
upieczony kardynał 
zrobił dokładnie to samo. 
„ Proszę Księdza 
Kardynała” –zawołał 
zmieszany i zażenowany 
benedyktyn. „A co, nie 
wolno mi?”- odparł z 
figlarnym uśmiechem 
Papież.

 

 

  Zgodnie z decyzja 
papieża Pawła VI w 
konklawe mogą 
uczestniczyć tylko ci 
kardynałowie, którzy nie 
ukończyli jeszcze 
osiemdziesięciu lat. Kto 
ten wiek przekroczył, 
może obserwować 
przebieg wyboru w taki 
sam sposób, jak wszyscy 
inni. Otóż jeden z 
włoskich purpuratów, 
liczący 87 lat, zupełnie 
nie orientował się w 
sytuacji. Gdy więc 
ogłoszono wyniki 
konklawe, wtedy 
powiedział: „Co, Polak? 
Naprawdę Polak?! No, 
toż to koniec!”

 

 

  Proboszczem jednej z 
ponad dwustu parafii w 
Rzymie jest Polak. Gdy 
jakiś dziennikarz 
zauważył, iż jest to 
chyba rzeczą niezwykłą, 
wtedy proboszcz 
zacytował słowa Ojca 
św. Jan Pawła II : „Pan 
Bóg zrobił Rzymianą 
dwa żarty: jednego 
Polaka zrobił papieżem, 
a drugiego rzymskim 
proboszczem!”

 

 

  Kiedy owo 
niezapomniane spotkanie z 
Polakami dobiegało końca 
(poniedziałek dnia 23.09. 
1978r.), wtedy Jan Paweł II 
wszedł w tłum i rozmawiał 
ze swoimi rodakami. 
Rozmowa była swobodna, 
ale w pewnej chwili papież 
zauważył ze śmiechem: 
„ Już więcej nic nie 
powiem, bo gdybym 
powiedział, to chyba 
dobrałaby się do mnie 
Kongregacja do Spraw 
Wiary!”

 

 

  W hiszpańskiej Avilli, gdy 
szum czyniony przez 
rozradowane zakonnice stawał 
się już wprost nie do zniesienia, 
Papież wypalił: „ Te siostry, 
które ślubowały milczenie, 
hałasują tu najgłośniej”.

Po jednym ze spotkań 
Papież pożegnał polskich 
biskupów słowami znanej 
pieśni: „O cześć wam, 
panowie magnaci!”

 

 

  Przed kilku laty-
wspomina watykański 
korespondent Telewizji 
Polskiej, Jacek Moskwa-
po modlitwie „Anioł 
Pański” Jan Paweł II 
przemawiał, niemal 
krzycząc. Zaraz potem, 
podczas audiencji w 
Pałacu Apostolskim, 
Moskwa prosił Papieża 
aby na siebie uważał, bo 
jego chrypka 
zaniepokoiła 
dziennikarzy. „To ze 
złości” -usprawiedliwiał 
się Papież. A odchodząc 
dodał:” a złość piękności 
szkodzi”. 

 

 

  Ojciec Jan Andrzej Kłoczowski, dominikanin, zapytał 
kiedyś Papieża, czy dojdzie do skutku planowane w roku 
jubileuszowym 2000, spotkanie przedstawicieli trzech 
wielkich religii: „ Czy na Górze Synaj pojawili się 
chrześcijanie, muzułmanie i Żydzi?”- dociekał zakonnik. 
„ Ty się nie wymądrzaj, ty się módl!” –odpowiedział 
Ojciec Święty.

 

 

  W czasie pielgrzymki 22 
czerwca 1983 roku, na 
krakowskich błoniach odbyła się 
beatyfikacja dwóch powstańców 
styczniowych- brata 
AlbertaChmielowskiego i ojca 
Rafała Kalinowskiego. W trakcie 
ceremonii buchnął nagle z 
kadzielnicy wielki płomień, z 
którym nie mogli sobie poradzić 
ani ministranci, ani księża 
koncelebranci. Wreszcie 
ówczesny ceremoniarz papieski 
ks. Jon Magee, Irlandczyk, 
dmuchnął tak skutecznie, że 
płomień zgasł i kadzielnicy 
począł unosić się upragniony 
dymek. Wydarzenie nie uszło 
uwagi Ojcu Świętemu, który, 
sięgając po kadzidło, powiedział 
z uznaniem o swoim 
ceremoniarzu: „ Ten to ma 
dech!”

 

 

Podczas pielgrzymki w 1999 roku Ojciec Święty zachorował i z tego powodu 

odwołano jego wizytę w Gliwicach. Papież nie dopuścił do tego, aby to śląskie 

miasto było jedynym miejscem na trasie jego pielgrzymki, którego nie 

odwiedził. Niespodziewanie w ostatnim dniu wizyty, 17 czerwca, przybył do 

Gliwic, a zebranemu tłumowi wiernych dziękował za „święta cierpliwość do 

Papieża”. Posługując się gwarą śląską, Jan Paweł II tak oto dialogował z 

tłumem:

-Widać, że Śląsk cierpliwy i twardy, bo ja bym z takim Papieżem nie 

wytrzymał. Ma przyjechać, nie przyjeżdża, potem znowu ni ma przyjechać- 

przyjeżdżo

Wierni:

-Nic nie szkodzi

_No to dobrze ze nic nie szkodzi, to jakoś ze spokojnym sumieniem wrócę do 

Rzymu.

 

 

  Ks. Mieczysław Maliński, 

przyjaciel Ojca Świętego, podczas 

jednej ze swoich wizyt w domu 

papieskim nie posiadał się ze 

zdumienia, kiedy siostra 

usługująca do stołu Papieżowi, 

przyniosła gospodarzowi na kolację 

rybę, a jemu podała na talerzy 

kurczaka. Ks. Mieczysław zapytał:

-Dlaczego

-Dostałeś kurczę, bo kurczę jest 

tańsze- oznajmił z uśmiechem 

Ojciec Święty

 

 

W 1992 roku ojciec Leon 

Knabit został zaproszony na 

kolację do Ojca Świętego w 

pałacu watykańskim. W 

pewnym momencie Papież 

nieoczekiwanie zapytał:

-To ile ojciec ma właściwie lat?

-Sześćdziesiąt trzy-odparł 

Benedykt

-O to ja w tym wieku byłem 

już Papieżem-odrzekł Jan 

Paweł II

-Wiem o tym. Wiem i bardzo 

mi wstyd- powiedział ojciec 

Leon i obaj wybuchnęli 

śmiechem

 

 

  Pracownicy Watykanu nie 

mogli pogodzić się z tym , że 

nowy Papież nie chce 

korzystać z lektyki papieskiej, 

zwanej sedia gestatoria.

-Bez sedia gestatoria Ojciec 

Świety nie będzie widziany, 
może wiec jakiś podest- nie 

dawali za wygraną 

watykańczycy.

-Na podest nie wejdę, nie 

jestem mistrzem olimpijskim-

oznajmił Jan Paweł II

 

 

Podczas czwartej pielgrzymki do Ojczyzny , w Olsztynie, 

dziennikarzowi „Gazety Wyborczej” udało się wychylić głowę 

ponad tłum i zapytać Jana Pawła II o zdrowie.

-A, jakoś człapię- odpowiedział Papież.