Rehabilitacja
Rehabilitacja
Rehabilitacja po udarach
• Rehabilitacja wczesna- działania niefarmakologiczne
zmierzające do najszybszego i najpełniejszego usprawnienia
chorego po udarze
• Podejmowana w ciągu pierwszych tygodni
• Fizjoterapeuci, logopedzi, psycholodzy
Cele:
• uzyskanie maksymalnej sprawności ruchowej i samodzielności
w czynnościach życia codziennego
• zapobieganie powikłaniom wynikającym z unieruchomienia
• zmniejszenia ryzyka powikłań ze strony narządu ruchu:
przykurcze stawowe, zaniki mięśniowe
• zapobieganie nadmiernej wiotkości lub spastyczności
• zapobieganie zaburzeniom ortostatycznym
• powrót funkcji psychomotorycznych
• poprawa samopoczucia chorego, przywrócenie godności
osobistej
Rehabilitacja po udarach
Sposoby:
• Odpowiednie ułożenie i częsta zmianę
pozycji
• Ćwiczenia oddechowe
• Bierne ruchy kończyn, masaż i inne zabiegi
fizykalne
• Ćwiczenia czynne
• Terapia mowy
• Terapia zaburzeń psychicznych
• Terapia zajęciowa
Rehabilitacja po udarach
• Plan rehabilitacji
• Indywidualnie określone cele
• Udział chorego i rodziny
• Chory powinien być tak traktowany
jakby miał szansę na pełną sprawność
• Plan rehabilitacji zależy od: stanu
klinicznego chorego, sprawności
przed udarem, warunków domowych i
sytuacji rodzinnej
Rehabilitacja po udarach
Wynik rehabilitacji zależy od:
• Stopnia deficytu neurologicznego
i niepełnosprawności
• Stopnia deficytu funkcji poznawczych
• Czasu od zachorowania do rehabilitacji
• Karmienia sondą, obecność rurki
tracheostomijnej
• Zaburzenia zwieraczy, obecności cewnika
• Wieku biologicznego chorego
• Stanu emocjonalnego
Rehabilitacja po udarach
Skale służące do monitorowania przebiegu
leczenia i obiektywizacji oceny chorego:
FIM - pomiar niezależności funkcjonalnej (8
funkcji motorycznych, 5 funkcji
poznawczych, zdolności mobilne)
BI( skala Barthel) 10 czynności życia
codziennego
Skale oceny motorycznej: MASA, RMA
Skala do oceny afazji
Rehabilitacja po udarach
Oddziały rehabilitacji udarów mózgu:
1.
Chorzy z umiarkowanym lub wyraźnym
deficytem ruchowym
2.
Chorzy z dużym deficytem
neurologicznym
3.
Chorzy nie podejmujący współpracy
z terapeutą
4.
Chorzy z dużego stopnia
niewydolnością krążeniowo-oddechowa
Rehabilitacja po udarach
Wczesna rehabilitacja ambulatoryjna
1. W warunkach domowych
2. W przychodniach i poradniach
rehabilitacyjnych
3. W ośrodkach dziennego pobytu (2-5 h
dziennie
Chorzy z niewielkim deficytem
neurologicznym, bez zaburzeń funkcji
poznawczych, w dobrym stanie ogólnym
Rehabilitacja kardiologiczna
• Na rehabilitację kardiologiczną powinni być
kierowani chorzy:
• po przebytych zawałach serca
• po zabiegach kardiochirurgicznych
(pomostowanie naczyń wieńcowych, wszczepienie
sztucznych zastawek serca, plastyka i usunięcie
tętniaka serca, przeszczep serca)
• po przezskórnej plastyce naczyń wieńcowych
• z chorobą niedokrwienną serca leczoną
zachowawczo
• z niewydolnością serca
Rehabilitacja kardiologiczna
• Rehabilitacja kardiologiczna oparta jest na 45
minutowych interwałowych treningach
rowerowych, ze stopniowym zwiększaniem
obciążeń, odbywających się trzy razy w tygodniu
oraz prowadzonych dwukrotnie w ciągu tygodnia
ćwiczeń ogólnousprawniających w sali
gimnastycznej.
• Ze względu na różny stan kliniczny oraz
ograniczenia ze strony schorzeń współistniejących
istnieje możliwość indywidualnego skonstruowania
cyklu rehabilitacji kardiologicznej
uwzględniającego własne preferencje chorego
Rehabilitacja kardiologiczna
• Czy jest potrzebna w dobie nowoczesnej
kardiologii interwencyjnej i kardiochirurgii
• Rehabilitacja oparta na ćwiczeniach fizycznych
u pacjentów z choroba niedokrwienna serca
powoduje redukcję umieralności ogólnej i
związanej z układem krążenia o 20-32%
• Badania potwierdziły, że nowoczesne metody
leczenia interwencyjnego i farmakologicznego nie
wpłynęły na zmniejszenie korzystnych efektów
uzyskiwanych podczas kompleksowej rehabilitacji
lub tylko rehabilitacji ruchowej
• Rehabilitacja chorych z niewydolnością serca
powoduje redukcję zgonów o 29 % w tej grupie
chorych
Rehabilitacja kardiologiczna
Rehabilitacja oparta na ćwiczeniach
fizycznych
1. Zmniejsza poziom cholesterolu
całkowitego i TG
2. Obniża skurczowe ciśnienie tętnicze
3. Motywuje do zaprzestania palenia
tytoniu
4. Obniża poziom glukozy i zmniejsza
wykładniki insulinooporności
Rehabilitacja kardiologiczna
• Czynnikiem decydującym o zmniejszeniu
ryzyka zgonu jest poprawa wydolności
fizycznej w efekcie stosowania treningu
rehabilitacyjnego
• Poprawie wydolności fizycznej
rehabilitowanych po zabiegach
pomostowania towarzyszy korzystna
modyfikacja funkcji układu autonomicznego,
mającego wpływ na zachowanie rytmu serca
Rehabilitacja kardiologiczna
• Współcześnie rozumiany kompleksowy program
rehabilitacji kardiologicznej zakłada działania,
specjalnie przeszkolonego personelu medycznego
i pomocniczego, które mają doprowadzić do:
• przyspieszenia powrotu chorego do optymalnego
stanu zdrowia,
• ułatwienia zaakceptowania przez niego nowej
sytuacji życiowej,
• zmniejszenia prawdopodobieństwa nawrotu
choroby i jej powikłań,
• utrzymania przez chorego, najdłużej jak to
możliwe, pełnej samodzielności
Rehabilitacja kardiologiczna
Stałymi elementami kompleksowej rehabilitacji
kardiologicznej są:
• – ocena stanu klinicznego chorego,
• – ustalenie optymalnego leczenia farmakologicznego,
• – rehabilitacja fizyczna,
• – rehabilitacja psychospołeczna,
• – ocena i zwalczanie czynników ryzyka choroby
wieńcowej,
• – modyfikacja stylu życia,
• – edukacja pacjentów i ich rodzin,
• – monitorowanie postępów rehabilitacji.
Rehabilitacja kardiologiczna
• Kompleksowość rehabilitacji kardiologicznej to
łączenie i wzajemne uzupełnianie się trzech
oddziaływań terapeutycznych:
• rehabilitacji w dotychczasowym rozumieniu,
bardziej kojarzonym z rekonwalescencją ruchową
chorych,
• prewencji schorzeń sercowo-naczyniowych
• wpływaniem na sferę psychologiczną chorych.
• Szczególną rolę w tak rozumianej kompleksowej
rehabilitacji ma wysiłek fizyczny, który nie tylko
poprawia jakość życia, ale i je wydłuża, spowalnia
postęp choroby i ogranicza występowanie kolejnych
jej nawrotów. Tak rozumiany stał się równocześnie
zarówno „lekarstwem”, jak i „sposobem na życie”.