GRUPY EKOLOGICZNE ROŚLIN

Woda jest czynnikiem ekologicznym,

bez którego życie na Ziemi nie byłoby

możliwe. Stanowi ona środowisko

wewnętrzne organizmów, wchodzi w

skład cytoplazmy, płynów ustrojowych

jak

także

wszystkich

struktur

jak

także

wszystkich

struktur

budujących organizm. Jej ilość zależy

od środowiska życia organizmów, jak i

typu tkanki, wieku organizmów, jego

stanu fizjologicznego.

Ze względu na czynnik siedliskowy

jakim jest woda wyróżniamy takie

grupy ekologiczne jak:



kserofity



mezofity



higrofity



hydrofity

KSEROFITY

Są to rośliny, które mogą znosić

suszę, występują na siedliskach,

gdzie istnieje stały lub okresowy

niedobór dostępnej dla roślin wody.

Ta odporność na suszę jest wynikiem

zespołu

cech

zwanych

zespołu

cech

zwanych

kseromorficznymi.

W grupie kserofitów wyróżniamy dwa

sposoby przystosowania się roślin do

życia w suchym środowisku. Są nimi:



sklerofityzm



sukulentność

CECHY

KSEROMORFICZNE



różne typy systemów korzeniowych (u

sklerofitów

system

ekstensywny

sklerofitów

system

ekstensywny

sięgający bardzo głęboko oraz system

powierzchniowy

sukulentów

powierzchniowy

sukulentów

znajdujący się tuż pod powierzchnią

ziemi)



silnie rozwinięte tkanki przewodzące



wysoka wartość siły osmotycznej

komórek, co dzięki zwiększonej sile

ssącej pomaga w znacznym stopniu

korzeniom w procesie pobierania wody

z podłoża;



skórka pokrywająca liście zbudowana

jest ze skutynizowanych a nawet

zdrewniałych

zewnętrznych

ścian

zdrewniałych

zewnętrznych

ścian

komórkowych, pokryta jest dodatkowo

grubą kutykulą;



na powierzchni skórki występują

często naloty woskowe, jak także

martwe włoski tworzące gęsty kutner;



aparaty szparkowe znajdują się w

zagłębieniach skórki, w których gęste

włoski obniżają dyfuzję pary wodnej

(zaciszne przestrzenie);



zmniejszenie powierzchni oraz liczby liści (u

wielu roślin w warunkach suszy liście zwijają

się przez co zmniejsza się ich powierzchnia)



u innych roślin liście uległy uwstecznieniu

w utwory łuskowate, przekształceniu w

ciernie lub też całkowitemu zanikowi

(sukulenty);



u roślin pozbawionych liści funkcje

asymilacyjne przejmują łodygi;



zawierają duże ilości elementów

sklerenchymatycznych w organach

pędowych;



sukulenty posiadają tkankę wodną,

która może się znajdować w liściach

(sukulenty liściowe – rozchodnik,

rojnik, aloes), w łodygach (sukulenty

łodygowe – kaktusowate), jak również

w częściach podziemnych (korzeniach,

kłączach);

MEZOFITY

Są to rośliny nie wykazujące ani

budowy wyraźnie kseromorficznej,

ani higromorficznej. W warunkach

suszy

mezofity

zdolne

są

suszy

mezofity

zdolne

są

maksymalnego

ograniczenia

maksymalnego

ograniczenia

transpiracji. Rośliny te wymagają

umiarkowanej, a nawet znacznej

wilgotności, ale bardzo dobrze znoszą

okresową umiarkowaną suszę.

HIGROFITY

Rośliny te związane są z siedliskami

o dużej wilgotności podłoża i

powietrza dochodzącej nawet do

100%. Więdną w zaznaczającym się

ujemnym bilansie wodnym, a giną

podczas suszy. Występują u nich

cechy

ułatwiające

transpiracje,

cechy

ułatwiające

transpiracje,

konieczną do zachowania ciągłego

przepływu wody przez roslinę.

CECH HIGROMORFICZNE



komórki epidermy są cienkościenne,

niekiedy brodawkowato uwypuklone na

zewnątrz, występują na nich często żywe

włoski,

zwiększające

powierzchnię

włoski,

zwiększające

powierzchnię

parowania;



aparaty szparkowe znajdują się przeważnie

po obu stronach blaszek liściowych na

uwypukleniach skórki, są stale otwarte;



blaszki liściowe są cienkie i miękkie,

zawierające

liczne

przestwory

zawierające

liczne

przestwory

międzykomórkowe;



u tych roślin system korzeniowy jest

słabo rozwinięty, dotyczy to również

tkanek przewodzący wodę;



liście pokryte są cienką kutykulą;

HYDROFITY

Są to rośliny żyjące całkowicie lub

częściowo w środowisku wodnym, a

więc rośliny podwodne, rośliny z

liśćmi pływającymi na powierzchni

wody lub rośliny ziemnowodne,

częściowo tylko zanurzone w wodzie.

CECHY

HYDROMORFICZNE



słabe wykształcenie systemu

korzeniowego lub jego zupełny

zanik (u roślin unoszących się

w wodzie);



u tych roślin obserwuje się

zjawisko heterofilii, polegające

wykształceniu

tego

wykształceniu

tego

samego

osobnika

różnie

samego

osobnika

różnie

zbudowanych liści. Wyróżniamy

liście wodne oraz powietrzne;



liście hydrofitów mają cienkie i

delikatne blaszki, które są okryte

skórką,

której

komórki

zawierają

skórką,

której

komórki

zawierają

chloroplasty, a kutykula wykształcona

jest bardzo słabo;



liście podwodne nie mają aparatów

szparkowych, a na liściach pływających

na powierzchni wody są tylko na ich

górnej stronie;



tkanki przewodzące u tych roślin są

słabo

wykształcone,

tkanek

słabo

wykształcone,

tkanek

mechanicznych nie ma;



łodygach

liściach

roślin

łodygach

liściach

roślin

podwodnych występują duże ilości

tkanki

powietrznej

(aerenchymy)

tkanki

powietrznej

(aerenchymy)

ułatwiającej unoszenie się w wodzie.

Stanowi ona swoiste zbiorniki tlenu

potrzebnego w procesie oddychania;



duże przestwory międzykomórkowe

tworzą swoisty system przewietrzający,

który zaopatruje roślinę w tlen w ilości

wystarczającej dla zachodzących w niej

procesów życiowych;

Document Outline