Merkury

Rzymscy bogowie

Merkury

Szybko poruszająca się planeta Merkury, była
już dla starożytnych Babilończyków
posłańcem boga Nabu. Grecy zaś nazywali
Merkurego widocznego przed wschodem
Słońca Hermes, po zachodzie Apollo. Planetę
nazywano Merkury od czasów rzymskich.
Przedstawiano go jako szybkonogiego
posłańca bogów noszącego sandały ze
skrzydłami. Jest również patronem nauki, w
tym wiedzy tajemnej i astronomii.
Przypisywano mu także funkcje: przewodnika
zmarłych, opiekuna podróżnych, strażnika
stad, nosiciela szczęścia, patrona mówców,
pisarzy, atletów, handlarzy, złodziei.

Wenus

Wenus (Wenera) – rzymska
bogini miłości utożsamiana od II
wieku p.n.e. z grecką Afrodytą.
Wcześniej Wenus była italską
boginią wiosny, roślinności i
warzyw. Głównymi atrybutami tej
bogini były owoce i kwiaty.
Natomiast zwierzętami, które jej
towarzyszyły były gołębie. W
sztuce najczęściej była
ukazywana naga lub do połowy
obnażona, ale także jako piękna i
młoda jadąca rydwanem
zaprzężonym w gołębie.

Mar

Mars (starołac. Mavors, łac. Mars) -
staroitalski bóg wojny, znany już u
Etrusków jako Maris. Obok Jowisza i
Kwirynusa jeden z głównych bogów
w mitologii rzymskiej. Odpowiednik
greckiego Aresa. Początkowo
czczony jako patron pór roku,
szczególnie wiosny. Pasterze
powierzali swoje stada opiece Marsa
przed watahami wilków. Między
innymi do Marsa śpiewali swoje
pieśni saliowie. Był czczony jako
ojciec bliźniąt: Romulusa i Remusa.
Poświęcano mu jeden z miesięcy -
marzec (łac. mensis Martius), kiedy
to tradycyjnie pogoda pozwalała
wznowić lub rozpocząć działania
wojenne.
Marsowi poświęcony był: wilk,
dzięcioł i dąb. Jako Mars Gradivus,
kroczył na czele wojsk na polu bitwy
i pod taką postacią był czczony w
starej świątyni na Via Appia, poza
murami miasta.

Jowisz

Jowisz, Jupiter (łac. Iuppiter) w
mitologii rzymskiej bóg nieba, burzy i
deszczu , najwyższy władca nieba i
ziemi, ojciec bogów. Był źródłem
władzy (łac. imperium), jaką dzierżyli
rzymscy urzędnicy. Rzymscy władcy i
wodzowie starali się pozować na
ludzkie ucieleśnienie czy
odzwierciedlenie Jowisza. Pospolicie
utożsamiany jest z greckim Zeusem,
z czasem przejął jego cechy.
Atrybutami Jowisza były piorun i
orzeł. Syn Saturna.

Satur

Saturn (łac. Saturnus) — staroitalski
bóg rolnictwa i zasiewów. Małżonką
Saturna była Ops.

Później Saturn był utożsamiany z
greckim Kronosem, a Ops z grecką
Reą. Jowisz miał strącić z tronu
Saturna, który potem zamieszkał w
Italii, gdzie zapanował wówczas wiek
złoty. Nauczył on ludzi uprawy roli i
winnej latorośli. Miał również pierwszy
ustanowić prawa w Italii.

W roku 497 p.n.e. zbudowano na
wzgórzu kapitolińskim świątynię
Saturna, prawdopodobnie na miejscu
starego ołtarza, gdzie składano ofiary
z ludzi. Od tego czasu obchodzono
święto ku czci Saturna - saturnalia.

Uran

Uran - Uranos- pierwszy
rzymski bóg wszechświata
(razem z Gają) był bogiem
nieba. Razem z Gają dali życie
Tytanom, Cyklopom i
Hekatonchejresom.

Neptun

Neptun – w mitologii rzymskiej bóg
wód, chmur i deszczu, odpowiednik
greckiego Posejdona, boga morza.
Atrybutem Neptuna był trójząb.
Czczony wraz z bóstwem żeńskim
zwanym Salacja lub Venilia
(identyfikowana z grecką Amfitrytą, w
mitologii greckiej żoną Posejdona).

Był również opiekunem koni i
wyścigów (Neptune Equester). Jego
świątynie znajdowały się blisko
wyścigów (Circus Maximus i Circus
Flaminius) oraz na Polu Marsowym
(świątynia wzniesiona przez Agryppę
po zwycięstwie nad Sekstusem
Pompejuszem). Święto Neptuna
(Neptunalia) obchodzono w okresie
największej suszy – 23 lipca.

Pluton

W mitologii rzymskiej groźny bóg świata
podziemnego, identyfikowany z Dis
Paterem. Składano mu ofiary ze zwierząt o
ciemnej sierści, czarnych jagniąt lub świń.

Wulkan

Wulkan – rzymski bóg wulkanów, ognia oraz
kowalstwa. Utożsamiany był z greckim bogiem
Hefajstosem. Oddawano mu cześć w świątyni na
Polu Marsowym. Jego święto obchodzono 23
sierpnia. Podczas uroczystości wrzucano do
ognia ryby, a czasami i inne zwierzęta. Wzywano
go zawsze podczas gaszenia pożarów. Od jego
imienia pochodzi również nazwa wulkanu jako
tworu geologicznego. Wierzono, że odgłosy
dochodzące z pobliskiego wulkanu – Etny – są
wynikiem jego pracy, gdyż był kowalem. Odlewał
on groty strzał i zbroje dla Marsa, Minerwy oraz
pioruny dla Jowisza.

Apollo

Apollo Sauroktonos (zabijający

jaszczurkę) Praksytelesa

Apollo (gr. Ἀπόλλων Apollon, zwany też

Φοῖβος Phoibos "Jaśniejący", łac.

Apollo) – w mitologii greckiej syn Zeusa

i Leto. Urodził się na wyspie Delos. Był

bliźniaczym bratem Artemidy. Uważany

za boga piękna, światła, życia, śmierci,

muzyki, wróżb, prawdy, prawa,

porządku, patrona sztuki i poezji,

przewodnika muz (Ἀπόλλων

Μουσηγέτης Apollon Musegetes).

Przebywał na Parnasie, skąd zsyłał

natchnienie.

Ceres

Ceres - bogini Ziemi i zbóż.
Ceres należy do grupy
bóstw podziemnych. Imię
Ceres wywodzi się od słowa
crescere, co oznacza
rosnąć. Przez rzymian
uznawana była za sok,
który wypełnia młode pędy
zbóż. Jej święto zwane
Cereliami obchodzono 19
kwietnia. Utożsamiana z
grecką Demeter.

Junona

Junona (łac. Iuno) – bardzo ważna bogini
italska, małżonka Jowisza. Zakresem
swych możliwości i obowiązków
przypominała Herę. Często jest z nią
utożsamiana. Była opiekunką życia kobiet,
w tym życia seksualnego i
macierzyństwa. Należała do Trójcy
Kapitolińskiej, w skład której wchodzili
również bóg Jowisz i bogini Minerwa.

Westa

Westa (łac. Vesta)
to w mitologii
rzymskiej bogini
ogniska domowego
i państwowego,
rzymski
odpowiednik bogini
greckiej Hestii.
Jedno z
najważniejszych
bóstw rzymskich.
Kult Westy miał
rodowód
praindoeuropejski.
Jest to
przypuszczalnie
jedno z
najstarszych bóstw
europejskich.
Odpowiednikiem w
mitologii greckiej
jest (tożsama z
Westą) Hestia.

Minerwa

łac. Minerva, etrus.
Menerva, Menrva, od ie.
*men- 'mający związek z
działalnością duchową'.
Rzymska bogini,
pochodzenia
etruskiego.Była boginią
mądrości, rzemiosł i sztuk.
Bóstwo opiekuńcze lekarzy,
rzemieślników, artystów.
Patronowała działalności
intelektualnej, szczególnie
szkolnej.

Diana

Diana – bogini łowów, przyrody (świata
roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów,
gajów, źródeł leczniczych), płodności,
Księżyca lub światła księżycowego w
mitologii rzymskiej, córka Latony i
Jowisza, bliźniacza siostra Apollina. W
mitologii greckiej utożsamiana z
Artemidą. Do jej atrybutów należały
m.in.: łuk i kołczan ze strzałami.

Janus

Janus – jedno z najważniejszych
bóstw staroitalskich, czczony w
starożytnym Rzymie. Był bogiem
wszelkich początków, a także
opiekunem drzwi, bram i
mostów, patronem umów i
układów sojuszniczych. Od niego
pochodzi łacińska nazwa
miesiąca stycznia (Ianuarius)
jako pierwszego miesiąca w roku.
Był utożsamiany także z bogiem
poranków - Matutynem.

Konie

Document Outline