Leasing – alternatywa da 

kredytu inwestycyjnego

Przez umowę leasingu finansujący 
zobowiązuje się nabyć rzecz od oznaczonego 
zbywcy na warunkach określonych w umowie 
i oddać tę rzecz korzystającemu do używania 
albo używania i pobierania pożytków przez 
czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje 
się zapłacić finansującemu w uzgodnionych 
ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co 
najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu 
nabycia rzeczy przez finansującego. 

 

 

Zawarcie transakcji leasingu:

PROJEKTOWANA INWESTYCJA 

– KLIENT 

FIRMA LEASINGOWA

UZGODNIENIA TRANSAKCYJNE:

określenie ryzyka klienta i 

transakcji oraz ustalenie struktury  

transakcji:

okresu leasingu, opłaty wstępnej, 

zabezpieczeń

DOSTAWCA

Uzgodnienia techniczne i 

cenowe

KONTAKT Z DOSTAWCĄ: 

Uzgodnienie dostawy i ceny

DECYZJA FINANSUJĄCEGO

(Promesa finansowania)

PODPISANIE UMOWY LEASINGU 

I UMOWY SPRZEDAŻY

DOSTAWA PRZEDMIOTU

Protokół odbioru

AKTYWACJA 

UMOWY

 

 

Rodzaje leasingu:

• bezpośredni i pośredni,
• finansowy i operacyjny,
• mokry i suchy,
• zwrotny.

 

 

Leasing finansowy a operacyjny

Finansowy:

• suma opłat ≥  wartości 

początkowej,

• umowa zawarta na czas 

oznaczony, zbliżony do okresu 

normatywnej amortyzacji,

• przedmiot leasingu wykazuje 

w ewidencji i amortyzuje 

korzystający,

• KUP dla korzystającego to 

rata leasingowa jedynie w 

części  odsetkowej, 

amortyzacja, prowizje, nie są 

KUP - czynsz inicjalny i część 

kapitałowa rat 

• po zakończeniu umowy 

przedmiot leasingu przechodzi 

na własność korzystającego 

bez dodatkowych opłat

Operacyjny:

• suma opłat ≥  wartości 

początkowej,

• umowa na czas oznaczony, ale 

krótszy od okresu amortyzacji,

• przedmiot leasingu wykazuje w 

ewidencji i amortyzuje 

finansujący, korzystający – 

pozabilansowo,

• ustalone w umowie opłaty są w 

całości KUP korzystającego, w 

szczególności, czynsz inicjalny, 

prowizje, cała rata 

leasingowa (część kapitałowa 
i odsetkowa)

,

• po zakończeniu umowy 

korzystając może nabyć 

przedmiot leasingu za jego 

wartość rezydualną (resztową); 

nie jest ona KUP, ale środek 

trwały należy amortyzować

 

 

Faktoring – alternatywa dla 

kredytu obrotowego

• Nabycie (przelew, cesja) przez faktora 

krótkoterminowej wierzytelności handlowej 

przed terminem jej płatności.

• Istotą jest nabywanie od przedsiębiorstw 

wierzytelności handlowych oraz świadczenie 

dodatkowych usług na rzecz tych 

przedsiębiorstw (podstawą jest 

finansowanie, któremu towarzyszy 

prowadzenie rozliczeń związanych z 

wierzytelnościami, inkaso należności, 

ewentualnie przejęcie ryzyka wypłacalności).

 

 

Podmioty faktoringu:

• FAKTORANT – dostawca towarów i usług, 

udziela kredytu kupieckiego swoim 
dostawcom.

• FAKTOR – instytucja faktoringowa, która 

kupuje wierzytelności i świadczy dodatkowe 
usługi.

• DŁUŻNIK – nie jest stroną umowy faktoringu.

 

 

Rodzaje faktoringu

• Umiejscowienie ryzyka: 

– właściwy (pełny, bez regresu), 

– niewłaściwy (niepełny, z regresem),

– mieszany,
Funkcja delkredere to przejęcie przez faktora części lub 

całości ryzyka transakcji.

• Moment dokonania zapłaty:

– przyspieszony,

– zaliczkowy,

– wymagalnościowy.

• Zawiadomienie dłużnika:

– jawny,

– półjawny,

– tajny.

 

 

Funkcje faktoringu:

• finansowanie – funkcja podstawowa, 

faktoring ma wspomóc zarządzanie 
krótkoterminową płynnością, 

• przejęcie ryzyka – opcjonalna,
• administrowanie należnościami 

(księgowanie, windykacja w 
faktoringu z regresem, inkaso… ) 

 

 

Opłaty w faktoringu:

• prowizja przygotowawcza – od kwoty limitu 

faktoringowego, pobierana za badanie 

wiarygodności i wypłacalności dłużników, 

ustalanie limitów, przygotowanie umowy. 

• prowizja administracyjna – za zarządzanie 

należnościami, zależy nie tylko od limitu 

faktoringowego, ale przede wszystkim od obrotu, 

czyli im więcej faktur zostanie przedłożonych do 

wykupu, tym wyższa prowizja,

• prowizja za delkredere - pobierana procentowo 

od każdej wykupionej wierzytelności,

• odsetki – zwykłe, umowne w okresie tolerancji, w 

przypadku zadłużenia przeterminowanego. 

 

 

Gwarancja bankowa:

• jednostronne zobowiązanie banku-gwaranta, że po 

spełnieniu przez podmiot uprawniony (beneficjenta 

gwarancji) określonych warunków, które mogą być 

stwierdzone dokumentami, jakie beneficjent załączy 

do sporządzonego we wskazanej formie żądania 

zapłaty, bank ten wykona świadczenie pieniężne na 

rzecz beneficjenta gwarancji - bezpośrednio albo za 

pośrednictwem innego banku,

• jest zobowiązaniem pozabilansowym banku 

podejmowanym na zlecenie klienta (wykonawca, 

dostawca, kredytobiorca w innej instytucji), którego 

kontrahent żąda gwarancji bankowej,

• za udzielenie gwarancji bank pobiera prowizję.