Mężczyzna, lat 60, został przyjęty do Kliniki Chirurgii
Onkologicznej z powodu nowotworu złośliwego płuc. Pacjent został
zakwalifikowany do zabiegu operacyjnego, postanowiono wykonać
u
niego
resekcję miąższu płucnego objętego
zmianami
nowotworowymi.
Po wykonaniu tego typu zabiegu następuje radykalne zmniejszenie
powierzchni wymiany gazowej co sprawia, że zwiększa się ryzyko
wystąpienia pooperacyjnej niewydolności oddechowej. W celu
zmniejszenia ryzyka wystąpienia powikłań oddechowych zaleca się
w ramach fizycznego przygotowania do zabiegu operacyjnego
wdrożenie programu rehabilitacji oddechowej.
Naszym zdaniem zastosowanie rehabilitacji oddechowej u
pacjenta spowoduje poprawę wyników badania spirometrycznego i
przyspieszy rekowalescencję oraz powrót do codziennego życia po
zabiegu operacyjnym.
•
Czy zastosowanie u pacjentów z nowotworem
złośliwym płuc, zakwalifikowanych do zabiegu
resekcji miąższu płucnego rehabilitacji
oddechowej w porównaniu z pacjentami, którzy nie
mieli wdrożonego programu rehabilitacji
oddechowej przed zabiegiem spowoduje poprawę
wyników badania spirometrycznego i zmniejszy
ryzyko wystąpienia pooperacyjnej niewydolności
oddechowej?
P
(pacjent,
populacja,
problem)
I
(interwen
cja/ekspo
zycja)
C
(element
porównawcz
y)
O
(punkt
końcowy)
Czy
zastosowanie
u pacjentów z
nowotworem
złośliwym
płuc,
zakwalifikowa
nych do
zabiegu
resekcji
miąższu
płucnego
rehabilitac
ji
oddechow
ej
w
porównaniu z
pacjentami,
którzy nie
mieli
wdrożonego
programu
rehabilitacji
oddechowej
przed
zabiegiem
pozwoli na
poprawę
wyników
badania
spirometryczn
ego i zmniejszy
ryzyko
wystąpienia
pooperacyjnej
niewydolności
oddechowej?
W języku polskim:
resekcja miąższu płucnego,
rehabilitacja pulmonologiczna,
wartości badania spirometrycznego
W języku angielskim:
resection of lung parenchyma,
pulmonary rehabilitation,
spirometry values
Przegląd Medyczny Uniwersytetu Rzeszowskiego Rzeszów 2007, 3, 211–
217
Cel badania:
Celem podjętych badań była ocena programu 10-
dniowej fizjoterapii układu oddechowego stosowanej u
pacjentów z granicznymi wartościami spirometrycznymi
w celu przygotowania ich do zabiegów chirurgicznych w
obrębie klatki piersiowej
.
Grupa badawcza:
Badaniem objęto 26 pacjentów (21 mężczyzn, 5 kobiet)
kwalifikowanych do resekcji miąższu płucnego, u
których stwierdzono graniczne wartości spirometryczne
(VC, FEV1 ok. 60% normy).
Wyniki:
Dzięki
przeprowadzonej
rehabilitacji
uzyskano
poprawę wartości spirometrycznych u 21 chorych.
Wnioski:
Szeroko pojęta, kompleksowa i umiejętnie dobrana
fizjoterapia układu oddechowego powinna być
nieodzownym elementem leczenia zarówno w
przebiegu pooperacyjnym, ale także w
przygotowaniu chorych do planowanych operacji.
Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska 2009; 6 (2): 191–197
Cel badania:
Ocena poprawy wydolności oddechowej
chorych
z
granicznymi
wartościami
spirometrycznymi,
którzy
byli
przygotowywani do zabiegów operacyjnych
resekcji
miąższu
płucnego,
objętymi
jednakowym
programem
ćwiczeń
fizjoterapeutycznych
w
warunkach
domowych i w pracowni fizjoterapii.
Grupa badawcza:
Grupę badawczą stanowiło 50 losowo wybranych
chorych. Czas badania trwał 10 dni. Chorzy ci mieli
ograniczone wartości spirometryczne w pierwszym
badaniu kwalifikującym do zabiegu operacyjnego.
Podzielono ich losowo na dwie równe grupy – A i B –
w każdej po 25 osób. Grupę A stanowili pacjenci
przygotowywani przez terapeutę w pracowni
fizjoterapii w trakcie pobytu w szpitalu. Grupę B
stanowili chorzy samodzielnie wykonujący program
ćwiczeń w warunkach domowych. Postępowanie w
tak zaplanowanym schemacie było prowadzone
przez
okres
10
dni
w
obu
grupach
przygotowywanych chorych 3 razy dziennie.
Wyniki:
Zastosowanie
10-dniowego
programu
fizjoterapii
przedoperacyjnej w grupie A przyniosło poprawę wartości
spirometrycznych. Wzrost w przypadku VC% wyniósł 25,6%,
a FEV1 wzrosło o 23,9%, co pozwoliło na ponowną analizę
wydolności oddechowej i umożliwiło zakwalifikowanie 25
pacjentów z tej grupy do zabiegu. Natomiast w grupie B taka
poprawa nie zaistniała. VC% wzrosło o 7,8%, a FEV1 o
10,9%. Tylko 11 chorych z tej grupy zakwalifikowało się do
zabiegu, natomiast pozostali zostali ponownie objęci
programem ćwiczeń w warunkach pracowni fizjoterapii
szpitala.
Wnioski:
1.
Przeprowadzone badanie wykazało zasadność stosowania
fizjoterapii przedoperacyjnej w warunkach szpitalnych.
2.
Nie uzyskano planowanej poprawy wartości
spirometrycznych w grupie chorych przygotowywanych do
zabiegu w warunkach domowych z powodu braku
systematyczności lub zaniechania ćwiczeń bez nadzoru.
3.
W grupie A chorych przygotowywanych w warunkach
szpitalnych zanotowano znaczną poprawę wartości
oddechowych kwalifikującą ich do leczenia operacyjnego, co
wskazuje na znaczną wartość prezentowanego programu.
Kyobu Geka. 2016 Jan; 69(1):47-52.
Cel badania:
Udokumentowanie zmian w funkcjonowaniu układu
oddechowego w wyniku okołooperacyjnym intensywnej
rehabilitacji płucnej u pacjentów z rakiem płuca, którzy przeszli
chemioradioterapię.
Grupa badawcza:
Przebadano 82 pacjentów poddanych resekcji płucnej po
przejściu indukcyjnej chemioradioterapii. Program rehabilitacji
rozpoczęto w tym samym czasie, co chemioterapią indukcyjną.
Standardowe badania czynnościowe układu oddechowego
przeprowadzono przed i po indukcji chemioterapią.
Wyniki:
U wszystkich chorych wykonano program
rehabilitacji oddechowej przez średnio 10
tygodni, zaobserwowano poprawę wartości
badania spirometrycznego u 72 pacjentów.
Wnioski:
Badania potwierdziły postawioną przez nas
tezę, że rehabilitacja oddechowa poprawia
wydolność układu oddechowego.
Eur J Cardiothorac Surg (2008) 33(1): 95-98
Cel badania:
Ocena wpływu przedoperacyjnej
rehabilitacji oddechowej na wydolność
oddechową pacjentów poddanych resekcji
miąższu płucnego.
Grupa badawcza:
Grupę badawczą stanowiło 200 pacjentów
ze stwierdzonym nowotworem złośliwym
płuc.
Wyniki:
Po zakończeniu rehabilitacji oddechowej
spoczynkowe badanie czynności płuc i
rozlane pojemność płuc pacjentów dały
zadowalające wyniki. Pooperacyjne
powikłania płucne odnotowano u 8
pacjentów.
Wnioski:
Krótkotrwała przedoperacyjna rehabilitacja
oddechowa może poprawić wydolność
fizyczną pacjentów z nowotworem złośliwym
płuc , którzy są kandydatami do resekcji
miąższu płucnego.
Przeanalizowane badania potwierdzają skuteczność
rehabilitacji oddechowej w okresie przedoperacyjnym
u pacjentów z chorobą nowotworową płuc. Program
rehabilitacji
oddechowej
prowadzonej
przed
zabiegiem operacyjnym zwiększa bezpieczeństwo
prowadzenia samego zabiegu, poprawia wartości
parametrów
oddechowych
w
badaniu
spirometrycznym oraz zapobiega powikłaniom w
postaci niewydolności oddechowej.
Rehabilitacja oddechowa jest formą uzupełnienia
całego leczenia onkologicznego i dlatego jest
szczególnie wskazana u chorych przed i po zabiegach
resekcji płuc.