background image

 

 

Metaboliczne następstwa 

bezczynności ruchowej.

Metabolizm tkanki kostnej.

Gospodarka wapniowo – 

fosforanowa.

Katarzyna 
Płochocka

Katarzyna Siwiec

background image

 

 

Struktura i fizjologia kości

• rodzaj tkanki łącznej
• stanowi szkielet będący mechaniczną konstrukcją dla 

całego ciała

 

• powstaje z macierzy kolagenowej, która uległa wysyceniu 

solami mineralnymi, głównie fosforanami wapnia

• tkanka ulegająca ciągłej resorpcji i nowotworzeniu 
• magazyn składników mineralnych organizmu
• zapewnia strukturalną integralność układu kostnego, a 

także odpowiednią wymianę jej składników z płynami 

ustrojowymi

• dzięki soli wapnia kość jest wytrzymała na ściskanie, 

zginanie i rozciąganie

• podłoże organiczne daje kości dużą sprężystość i 

elastyczność

• tkanka kostna jest unaczyniona i unerwiona

Co to jest 
kość?

background image

 

 

background image

 

 

background image

 

 

Budowa kości

• Składa się z okostnej, trzonu, nasady, istoty zbitej i 

gąbczastej, jamy szpikowej wypełnionej szpikiem oraz 

komórek kościotwórczych

• Złożona jest z macierzy zawierającej głównie kolagen 

typu I, zbudowany z potrójnej helisy trzech polipeptydów 

(2

1

 i 1

2

 peptydy) ściśle ze sobą związanych, 

warunkujących wytrzymałość kości na złamanie 

• Minerały kości to hydroksyapatyty tworzące kryształy z 

fosforanem wapnia o wymiarach 20x5 mm, wraz z 

małymi ilościami Na, Mg i węglanów

• Zbudowana jest z istoty zbitej (pow. zwen.) i istoty 

gąbczastej  (pow. wewn.)

• Jama szpikowa kości wypełniona gąbczastą strukturą 

beleczkowatą 

• Szpik kostny: żółty- nieaktywny, zawiera tkankę 

tłuszczową;
czerwony-zawierający elementy komórkowe krwi 

(nasady kości długich, kręgi, wnętrze kości płaskich 

miednicy i czaszki)

• Beleczki zaopatrywane są obficie w krew przez zatokowe 

naczynia włosowate

włókno kolagenu

background image

 

 

Budowa kości – cd

(komórki kostne)

• Występują 3 rodzaje komórek kostnych odpowiedzialnych za 

resorpcję i nowotworzenie: osteocyty, osteoblasty, osteoklasty

• W obrębie kości występują małe otworki (lakuny) mieszczące w 

sobie komórki kostne: 

– Osteocyty 

( tworzą liczne wypustki, biegnące w łączących lakuny 

kanalikach i umożliwiają dopływ substancji odżywczych do tych 
komórek)

– Osteoblasty

 tworzą kość wytwarzając i uwalniając do otoczenia kolagen, 

po otoczeniu przez wapniejącą macierz pozostają zamknięte w lakunach 
jako osteocyty

– Osteoklasty

 - komórki kościogubne (wykazują obecność H

+

 przez co 

zakwaszają kość rozpuszczając jej hydroksyapatyty), duże o 
ameboidalnym kształcie, średnicy 80 um., z licznymi jądrami, 
rozpuszczające kość, modelując jej kształt 

a - 

kanały Haversa

, b - 

osteocyty

 

background image

 

 

niebieska strzałka

 - Osteoblast 

zielona strzałka

 - Osteoklast

żółta strzałka

 - Osteocyt

Osteoklast

background image

 

 

Okostna

• Zewnętrzną powierzchnia kości pokryta jest mocno zbitą 

warstwą tkanki łącznej – okostną - obficie unaczyniona i 
unerwiona, 

– składa się z dwóch warstw: 

• zewnętrznej, zawierającej włókna klejodajne i sprężyste, 

oraz

• wewnętrznej, bogatej w elementy komórkowe 

(osteoblasty), nazywanej warstwą rozrodczą. 

– warstwie rozrodczej okostnej rozpoczynają się procesy 

regeneracji kości (uzupełnienie ubytków czy zrastanie 
się po złamaniu)

– jest miejscem przyczepu ścięgien mięśni

szkieletowych

background image

 

 

background image

 

 

Metabolizm tkanki kostnej

• Tkanka kostna powstaje w wyniku zwapnienia tkanki chrzęstnej przez 

mineralizację macierzy

– wytrącenie fosforanu wapnia, gdy iloczyn stężeń Ca

2+ 

i PO

43- 

przekroczy 

iloczyn rozpuszczalności

– osteoblasty uwalniają fosfatazę alkaliczną, która hydrolizuje estry 

fosforanowe zwiększając stężenie PO

43- 

- wytrącenie fosforanu wapnia

• Wzrost kości i mineralizacja są najintensywniejsze do ok. 20-30 r.ż
• Kość gąbczasta jak i kość zbita podlega stałej przebudowie przez całe życie 

osobnicze 

• Proces przebudowy wewnętrznej ma charakter cykliczny i odbywa się w ściśle 

określonych miejscach szkieletu, zwanych jednostkami przebudowy kości 

• W okresie wzrostu obserwuje się zwiększenie masy szkieletu, zachodzi 

intensywny proces modelowania strukturalnego, w którym proces 
kościotworzenia przeważa nad procesem resorpcji, co prowadzi do wzrostu 
kości na grubość i długość. 

• Histologiczna jednostką przebudowy w kości zbitej jest osteon, zaś w kości 

gąbczastej zatoka erozyjna (zatoka Howshipa). 

• Przebudowa wewnętrzna kości umożliwia naprawę mikrouszkodzeń tkanki 

zapobiegając złamaniom powstającym w wyniku zmęczenia materiału i 
umożliwia regenerację tkanki kostnej po złamaniach i ubytkach.

background image

 

 

Czynniki wpływające na skład 

kości 

• pierwiastki mineralne - Ca, Mg, P, Zn to głównie pierwiastki z których 

zbudowana jest kość. 

• hormony - płciowe żeńskie (estrogeny) i męskie (androgeny), aktywna 

forma witaminy D-3, hormon wzrostu, hormony tarczycy (tyroksyna, 

trójjodotyronia) oraz parathormon pochodzący z przytarczyc, kalcytonina 

produkowana przez tarczycę, kortyzol - hormon pochodzący z nadnerczy 

• czynniki genetyczne - genetycznie uwarunkowana jest gęstość tkanki 

kostnej, liczba miejsc wiążących hormony na powierzchni kości oraz typ 

kolagenu

• czynniki środowiskowe - masa tkanki kostnej zależy od rodzaju 

spożywanych posiłków, aktywności fizycznej, rodzaju wykonywanej 

pracy, stosowaniu używek (kawa, alkohol, papierosy)

• czynniki rasowe – osoby rasy białej i żółtej są bardziej podatni na 

osteoporozę niż osoby rasy czarnej co w dużej mierze związane to jest z 

inną geometrią kości w obrębie miednicy

• przewlekłe stosowanie leków - hormony sterydowe pochodne 

kortyzolu, duże dawki tyroksyny (hormon tarczycy), silnie działające leki 

moczopędne (furosemid), niektóre środki wpływające na krzepliwość 

krwi (heparyna) wpływają na metabolizm tkanki kostnej i mogą 

przyspieszać rozwój osteoporozy 

background image

 

 

Metabolizm wapniowo-fosforanowy

• Rola wapnia (prawidłowe stężenie jonów Ca

2+

 w osoczu ok. 2,5 

mmol/L) : 

– prawidłowe krzepnięcie krwi
– kurczliwość mięśni 
– funkcjonowanie nerwów
– prawidłowe działanie błony 
     komórkowej

•  Zawartość wapnia w organizmie: 

- 1,5% masy ciała

- szkielet 99%

background image

 

 

Wapń

Występuje w dwóch głównych postaciach: 

1. postać łatwo wymienialna z Ca w płynach 

ustrojowych

2. postać słabo wymienialna, której jest znacznie 

więcej, uwięziona w kostnych kryształach 
hydroksyapatytowych

W homeostazie wapnia w kościach biorą udział 2 
układy:

1. układ ściśle związany z regulacją stężenia jonów 

Ca

2+

 w płynach ustrojowych

2. układ związany z ciągłym przetwarzaniem 

(remodelacja) kości na zasadzie ciągłego 
odkładania i resorpcji kości 

background image

 

 

Etapy bilansu 

wapnia

 w organizmie

• Najwięcej wapnia zawiera płyn zewnątrzkomórkowy: 

– filtracja kłębuszkowa (kanaliki proksymalne w pętli (Henlego) nefronu)
– wydalanie z moczem (niewielka ilość ok. 2.5 mmol/d)
– wchłanianie Ca z przewodu pokarmowego (uzupełnienie strat)

• czynny transport zachodzi w rąbku prążkowanym enterocytów jelita 

cienkiego

• transport jonów Ca

2+

 przy udziale ATP-azy i 1,25- dihydroksyholekalcyferolu

• wzmożone przy zwiększonej podaży Ca w diecie (i odwrotnie)
• dieta bogatobiałkowa zwiększa wchłanianie Ca z jelit

– wchłanianie z jelit ok. 15mmol/d
– prawie cała ilość Ca we krwi znajduje się w osoczu – 3 postacie:

• zjonizowany- 1,2 mmol/L
• kompleksowy- 0,15 mmol/L
• związany z białkiem- 1,2 mmol/L
(najważniejszą frakcją wapnia jest postać zjonizowana Ca

2+

, stanowi 

bezpośredni 

bodziec dla komórek głównych gruczołów przytarczycznych, regulując 

wydzielanie

parathormonu – ujemne sprzężenie zwrotne)

background image

 

 

Ca

2+

Small intestine

Dietary
calcium

Calcium
in feces

[free Ca

2+

]

0.001 mM

Kidney

Ca

2+

in urine

Ca

2+ 

in

kidney 
tubules

Calcitrol

(PTH, prolactin)

Active 
transport

   Some calcium is secreted
 into the small intestine. 

Cells

[Ca

2+

]

2.5 mM

Passive

filtration

Calcitonin

Ca

2+

PTH   

Calcitonin

PTH

Vitamin D

Cortisol

Bone

ECF

Electrochemical

gradient

PTH = parathyroid 
            hormone

KEY

Ilość Ca w organizmie = zapotrzebowanie - 
produkcja

background image

 

 

Fosforan

• organizm zawiera ok. 22 mmol (700 g) fosforanów
• 80-85% - kości i zęby (postaci kryształów 

hydroksyapatytów oraz fosfoprotein )

• 20-15% - płyn wewnątrz i zewnątrzkomórkowy
• prawidłowe stężenie w osoczu krwi ok. 2 mmol/L
• ¾ - fosforany organiczne, pozostałe – nieorganiczne: 

PO

43-

, HPO

42-

background image

 

 

Wchłanianie fosforanów

• dwunastnica i jelito cienkie – na drodze czynnego 

transportu i biernej dyfuzji

• jest proporcjonalne do podaży
• 1,25 – dihydroksyholekalcyferolu wzmaga resorpcję 

fosforanów 

• regulacja metabolizmu fosforanów w organizmie nie 

podlega tak dokładnej kontroli jak wapń

• fosfor obecny w ATP, cAMP, 2,3difosfoglicerynianie i 

innych fosforowych związkach odgrywa ważną rolę 
biologiczną

background image

 

 

Hormonalna regulacja 

metabolizmu 

wapniowego i 

fosforanowego

background image

 

 

Układy hormonalne w homeostazie 

wapniowej

• Stężenie wapnia podlega bardzo precyzyjnej regulacji hormonów:

– Parathormon (PTH)

 

• wytwarzany przez gruczoły przytarczyczne (górne i dolne bieguny 

tarczycy)

• głównym regulatorem stężenia jonów Ca

2+

 w surowicy 

• ludzki PTH jest peptydem zbudowanym z 84 aminokwasów 

– Hormonalna pochodna witaminy D

:

 

1,25 – dihydroksyholekalcyferol 

• wytwarzana w skórze ssaków pod wpływem promieni 

nadfioletowych światła słonecznego z 7-dehydrocholesterolu

• to grupy związków sterolowych wykazujących działanie 

przeciwkrzywicze 

– Kalcytonina

• wydzielana przez komórki przypęcherzykowe C gruczołu 

tarczowego należące do serii APUD 

• hormon peptydowy zbudowany z 32 aminokwasów 

 

background image

 

 

Parathormon

• syntetyzowany przez komórki główne przytarczyc w 

odpowiedzi na niskie stężenie jonów Ca

2+

 w surowicy

• reguluje homeostazę jonów wapnia w ustroju oddziałując 

na komórki docelowe obecne w tkance kostnej i nerkach 
(jest jednym z hormonów pobudzających resorpcję kości, 
zwiększa on ponadto resorpcję zwrotną jonów Ca

2+

 w 

kanalikach nerkowych, co powoduje wzrost stężenia jonów 
Ca

2+

 w surowicy i płynach tkankowych)

• zmniejsza stężenie fosforanów we krwi (hamuje resorpcję 

zwrotną fosforanów w nerce, powodując zwiększone ich 
wydalanie z moczem )

• zwiększa resorpcję Ca z tkanki kostnej (gdy zawartość Ca w 

diecie nie jest wystarczająca)

background image

 

 

background image

 

 

Hormonalna postać witaminy D

3

• odgrywa kluczową rolę w homeostazie, zwiększając 

stężenie wapnia i fosforu i jest niezbędna dla rozwoju oraz 
utrzymania właściwych parametrów kości 

• odgrywają ważną rolę w procesach proliferacji, dojrzewania 

i różnicowania komórek 

• aktywacja wit.D

3

 zapewnia utrzymanie stałego stężenia 

jonów Ca

2+

 w osoczu

• wpływ aktywnej postaci wit.D

3

 na kości polega na 

ułatwieniu działania na nie PTH 

• PTH i wit.D

3

 wspomagają się wzajemnie na zasadzie 

interakcji choć działają poprzez inne mechanizmy

background image

 

 

Wzory witamin D

2

 i D

3

 oraz ich 

prekursorów 

background image

 

 

 Schemat metabolizmu i aktywacji witaminy D. 

background image

 

 

Kalcytonina

• obniża wysokie stężenie jonów Ca

2+

 i fosforanów w 

surowicy krwi głównie poprzez zahamowanie zależnej od 
osteoklastów resorpcji tkanki kostnej, także tej 
stymulowanej przez PTH i glikokortykoidy 

• regulowana przez stężenie jonów Ca

2+

:

–  jonów Ca

2+  =>

   uwalnianie kalcytoniny

• działanie pobudzające na wydzielanie

kalcytoniny ma gastryna 
i przyjmowanie pokarmów                                  ujemne 
sprzężenie 

            zwrotne        

            

• jednocześnie kalcytonina hamuje 

wydzielanie HCL i uwalnianie gastryny

background image

 

 

background image

 

 

Metaboliczne następstwa 

bezczynności ruchowej 

(hipokinezji)

• Aktywność ruchowa jest jednym z podstawowych, obok 

prawidłowego odżywiania, czynników warunkujących 

zdrowie człowieka. 

• Narząd nieużywany przestaje spełniać swoją funkcję!!!

• Gdy ktoś ulegnie kontuzji lub wypadkowi i przebywa w 

łóżku przez długi czas, występują wówczas zmiany w:

– masie mięśni szkieletowych 
– objętości i składzie płynów ustrojowych
– czynności układu krążenia
– metabolizmie kości
– tolerancji węglowodanów
– układzie odpornościowym
– zdolności do wysiłków
– wzroku, słuchu
– właściwościach psychofizjologicznych 

background image

 

 

Skutki hipokinezji

• Kamica nerkowa -   stężenie Ca

2+

 i fosforanów w moczu oraz 

szczawianów i kwasu moczowego – skutek zmniejszenia obj. 

osocza

• Wzmożone wydalanie azotu z moczem (N z rozkładu białek 

ustrojowych)

• Zmniejszenie zdolności przyswajania glukozy przez tkanki 

(hiperglikemia, hiperinsulinemia)

• Upośledzenie zdolności fagocytarnej granulocytów 

obojętnochłonnych

• Obniżenie ciśnienia tętniczego
• Zmniejszenie liczby erytrocytów we krwi
• Zmniejszenie masy mięśniowej i siły mięśni
• Rozwój osteoporozy 
• Pogorszenie ostrości wzroku
• Zmniejszony pułap tlenowy
• Zwiększona podatność na bodźce stresowe

background image

 

 

Osteoporoza

• utrata gęstości kości i postępująca redukcja masy kostnej
• wzmożona utrata wapnia i fosforu oraz zwiększony rozpad 

kolagenu tkanki kostnej, co prowadzi do demineralizacji kości 

• osteoporozę u dzieci i młodzieży dzielimy na pierwotną i 

wtórną.

– pierwotna może mieć charakter wrodzonej łamliwości kości 

lub idiopatycznej osteoporozy młodzieńczej

– wtórna powstaje w przebiegu niektórych chorób np.: 

cukrzycy, nadczynności tarczycy, zespołu Cushinga itp. 

• zmiany histopatologiczne: scieńczenie beleczek kostnych bez 

zmniejszenia ich liczby i przerwania ciągłości połączeń 
niedostatecznego tworzenia kości przez osteoblasty w 
stosunku do ilości tkanki kostnej niszczonej przez osteoklasty

• kość staje się porowata i krucha

background image

 

 

Osteoporoza

background image

 

 

Krzywica

• ogólnoustrojowa choroba 
• upośledzona mineralizacja kości, która wynika z 

zaburzeń gospodarki wapniowo fosforanowej 

• pojęcie krzywicy jest zarezerwowane dla dzieci, 

ponieważ właśnie w wieku rozwojowym, w rosnącym 
kośćcu dochodzi do typowych zmian rozwojowych

• Najczęstszą przyczyną krzywicy jest niedobór 

witaminy D 

• przy niskim stężeniu Ca rosnąca kość staje się 

sprężysta i elastyczna, mało odporna na obciążenia

• witamina D aktywuje wchłanianie wapnia w jelicie 

cienkim 

background image

 

 

Krzywica

background image

 

 

Objawy krzywicy

1)

ogólnoustrojowe: apatia, skłonność do zaparć, potliwość, 

hipotonia mięśniowa ( jej wyrazem jest między innymi 

rozlany tzw. żabi brzuch), opóźnienie rozwoju fizycznego, 

opóźnione ząbkowanie 

2)

kostne: 
a) wczesne : rozmiękanie kości czaszki, opóźnianie 

zarastania ciemienia, "różaniec krzywiczy "- czyli 

zgrubienia na granicy chrzęstnej i kostnej żeber, bruzda 

Harrisona 

b) późne : (wynikające z utrwalonych już deformacji) 

czaszka kwadratowa, zniekształcenia klatki piersiowej, 

skrzywienia kręgosłupa, szpotawość i koślawość kończyn 

( zmiany te są już nieodwracalne i nie cofają się pod 

wpływem leczenia)

background image

 

 

„ Powiedzenie – ruch to 
zdrowie – ma pełne pokrycie 
w nowoczesnych badaniach 
patofizjologicznych i 
klinicznych. Jeżeli ruch - jest 
czynnikiem zdrowia, to brak 
ruchu jest czynnikiem 
usposabiającym do choroby” 
– prof. dr Witold Dega

background image

 

 

DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ!!!


Document Outline