Pānini
Klasyfikacja głosek sanskrytu
Pānini
Klasyfikacja głosek sanskrytu
P
P
ĀNIN
ĀNIN
I
I
NIEKTÓRE
NIEKTÓRE
FORMUŁY
FORMUŁY
(ZE SPISU ALFABETYCZNEGO)
(ZE SPISU ALFABETYCZNEGO)
Grecja i Rzym
Indie
Przedmiot: greka, łacina
Przedmiot: sanskryt
Rozwijanie teorii
Rozwijanie badań materiałowych
Punkt wyjścia: filozofia
(język a rzeczywistość)
Punkt wyjścia:
analiza tekstów sakralnych
Teoria części mowy
-
Fonetyka akustyczna
Fonetyka artykulacyjna
-
Analiza morfologiczna wyrazu
-
Odróżnianie fleksji od derywacji
Teoria PHYSEI
Hieraklit
Zmienność rzeczywistości i
zmienność języka są
proporcjonalne, oparte na
tym samym porządku
(logos).
Słowo i rzecz to w istocie
jedno
Język (wyraz) ma
z rzeczywistością
związek umowny, pozorny.
Rzeczywistość = próżnia +
atomy.
Język odnosi się nie do niej,
lecz do ludzkich wrażeń.
Teoria PHYSEI (φύσει)
Heraklit
Teoria THESEI (θέσει)
Demokryt
EPIKUR
- gr. Επίκουρος Epikuros;
341 -270 p.n.e. – filozof grecki
Pierwotnie język miał związek naturalny
z rzeczywistością -
PHYSEI
Wtórnie ten naturalny związek się zatarł
-
THESEI
Etymologia -
uczy, jak stan naturalny
(ONOMATOPEJA)
przez:
1.odawanie, odejmowanie,
przestawianie,
podstawianie dźwięków,
2.
METAFORĘ
przeszedł w umowny.
ARYSTOTELES
gr. Αριστοτέλης, Aristotelēs, 384 - 322 p.n.e.-
filozof grecki
nie
język ↔ rzeczywistość
lecz
język ↔ myślenie ↔ rzeczywistość
zdania ↔ sądy ↔ rzeczywistość
(prawdziwe lub fałszywe)
wyrazy ↔ pojęcia ↔ rzeczy
Logika
uczy, jak z sądu wyodrębnia się pojęcie (przez definicję,
umieszczanie w hierarchii pojęć nadrzędnych i podrzędnych).
Sąd
- zestawia 2 pojęcia: podmiot (podrzędne) i orzeczenie
(nadrzędne).
Zdanie
- zestawia 2 wyrazy: imię i słowo przy pomocy łącznika
ANOMALIŚCI
(Chryzyp, stoicy)
ANALOGIŚCI
(filologowie i gramatycy)
1.
JĘZYK JEST NIEZGODNY Z
LOGIKĄ, ZATEM I Z
RZECZYWISTOŚCIĄ.
Ateny pl. – jedno miasto
lud sg. – wielu ludzi
1. JĘZYK JEST ZGODNY Z LOGIKĄ, A
ZATEM I Z RZECZYWISTOŚCIĄ
2. NIE MA PORZĄDKU WEWNĄTRZ
JĘZYKA
Ten sam przypadek – różne końcówki i
odwrotnie
2. JEST PORZĄDEK WEWNĄTRZ
JĘZYKA
Te same końcówki różnych
rzeczowników
3. SZUKALI FAKTÓW
JEDNOSTKOWYCH I WYJĄTKÓW OD
REGUŁ.
3. USTALAI FAKTY KATEGORIALNE I
REGUŁY.
GRAMATYKA -
jako zestaw faktów kategorialnych i jednostkowych; reguł i
wyjątków.
DYONYSIOS THRAX
(170 – 90 p.n.e)
1. Fonetyka akustyczna, częściowo mieszająca pojęcia głoski i litery:
samogłoski (fonenta), dyftongi, spółgłoski(synfona) półgłośnie, nieme,
przydechowe, podwójne (ps, ks, bo ψ, ξ)
2. Części mowy (jednocześnie i zdania): imię, słowo, imiesłów,
rodzajnik, zaimek,
przyimek, przysłówek, spójnik.
Nieodróżnianie fleksji od derywacji i stylistyki
np. kategorie imienia: rodzaj: męski, żeński, nijaki, podwójny (sługa) i
wspólny
(jaskółka),postać (podstawowa i pochodna), struktura
(wyrazy proste i
złożone), przypadek (bez podania
paradygmatów), liczba, imię własne, imię
pospolite, kolektywne,
bierne, onomatopeiczne, homonim, synonim…
APOLLONIOS DYSKOLOS
(ok. 150 n.e) - początki składni
„Peri syntakseos”