Wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia

Wykroczenia zagrażające

bezpieczeństwu osób fizycznych i

ich mienia

podlegają regulacji

prawnej na podstawie Ustawy z dnia

20 maja 1971 r. Kodeksu wykroczeń.

Dokument ten przedstawia szereg

sytuacji, zagrożonych sankcją

prawną.

W świetle ustawy,

karze

aresztu bądź

grzywny

podlega:



osoba, która

nie jest zdolna do

świadczenia

jakiejś

usługi

, bądź wykonuje ją w

sposób

wadliwy

, narażając bezpieczeństwo otoczenia;



osoba wykonująca

pracę pod wpływem alkoholu

lub

innych środków odurzających;



osoba, która dopuściła się

wadliwego, opatrzonego

błędem

wykonania jakiegoś

urządzenia

lub

użytkuje

je w sposób niezgodny z przeznaczeniem

, czy też

zagrażający bezpieczeństwu zarówno własnemu, jak i

publicznemu.



Zaniedbanie wynikające z

faktu

nieodpowiedniego zabezpieczenia

miejsca

mogącego stanowić zagrożenie dla

zdrowia i życia człowieka.



Niszczenie, uszkadzanie i usuwanie

tabliczek informacyjnych oraz

ostrzegających.

W razie wyżej wymienionego

wykroczenia, istnieją podstawy zasądzenia

uiszczenia zapłaty równowartości uszkodzonego

urządzenia lub wykonania czynności naprawczej.



Czyny zakłócające porządek,

noszące znamiona

wandalizmu

jak np. rzucanie ostrymi

przedmiotami.

Dodatkową dotkliwą restrykcją w

wyżej wymienionych sytuacjach jest

podanie orzeczenia do publicznej

wiadomości w szczególny sposób.



Karą grzywny w wysokości do

250 zł

zagrożona

jest osoba nie przestrzegająca zasad ostrożności

w sytuacji przebywania w miejscu publicznym ze

swoim

zwierzęciem



Ponadto

płoszenie i drażnienie

zwierząt

zagrożone jest karą grzywny do

1.000

złotych

lub też karą nagany.



Karze aresztu bądź grzywny podlegają czyny

noszące znamię

zaniedbania zachowania

środków ostrożności przeciwpożarowej

(np.

zaniedbanie wyposażenia budynku w

odpowiednie urządzenia chroniące przed

pożarem, utrudnianie okresowego czyszczenia

komina, eksploatacja w sposób niewłaściwy

urządzenia energetycznego lub cieplnego, a

także nieostrożne

obchodzenie się z

materiałami

wybuchowymi.

Wykroczenia są czynami

zabronionymi o niższym stopniu

społecznej szkodliwości niż

przestępstwa, jednak:

* naruszają prawidłowe stosunki społeczne,

* obniżają społeczne poczucie bezpieczeństwa,

* powodują szkody osobom, podmiotom

gospodarczym, instytucjom - a generalnie całemu

społeczeństwu,

* poza wymiarem karnym mają także wymiar

moralny,

* przyzwolenie na ich popełnianie może powodować

utrwalanie poczucia bezkarności wśród sprawców,

* popełnianie wykroczeń o charakterze

chuligańskim stanowi często wstępny etap przed

popełnianiem przestępstw.

Z badań ankietowych i wypowiedzi

mieszkańców wynika, że :



mieszkańcy generalnie oceniają stan bezpieczeństwa

poprzez pryzmat zagrożenia ze strony osób

nietrzeźwych, agresji młodzieży, członków subkultur,

osób niszczących mienie użyteczności publicznej, itp.

osób,



mieszkańcy mniej obawiają się tego, że mogą stać się

ofiarą przestępstwa, bardziej obawiają się (często

iluzorycznych) zagrożeń ze strony osób

popełniających wykroczenia, czy naruszających

zasady współżycia społecznego,



osoby popełniające wykroczenia przeciwko

porządkowi i spokojowi społecznemu, obyczajności

publicznej, bezpieczeństwie osób i mienia, jeżdżących

w niebezpieczny sposób po osiedlach

mieszkaniowych, naruszających przepisy ustawy o

wychowaniu w trzeźwości - postrzegane są jako

główne zagrożenie dla porządku i spokoju

publicznego.

Document Outline