Choroby układu oddechowego

Magdalena Reiwer- Gostomska

Przewlekła obturacyjna

 

choroba

 

płuc



Jest to choroba charakteryzująca się 

nieodwracalnym lub słabo 

odwracalnym, postępującym 

upośledzeniem przepływu powietrza 

przez drogi oddechowe spowodowanym 

przez przewlekłe zapalenie oskrzeli i 

rozedmę płuc.

Przewlekła obturacyjna choroba 

płuc



Rozedma płuc- powiększenie przestrzeni 

powietrznych obwodowo od oskrzelika 

końcowego, spowodowane zniszczeniem ścian 

pęcherzyków płucnych bez towarzyszącego 

włóknienia



Przewlekłe zapalenie oskrzeli – głównym 

objawem jest kaszel z odkrztuszaniem 

wydzieliny oskrzelowej pojawiający się przez 

większość dni w  tygodniu, utrzymujący się co 

najmniej trzy miesiące w roku w ciągu dwóch 

kolejnych lat.

Epidemiologia POChP



W Polsce liczbę chorych na POChP szacuje się 

na 2 mln osób, jednak faktyczna liczba może 

być 3-krotnie wyższa.



Na POChP choruje ok. 20% palaczy 

papierosów. Częściej są to mężczyźni niż 

kobiety.



U kilku procent chorych za rozwój choroby 

odpowiada niedobór alfa-1-antytrypsyny

Rozpoznanie POChP



Pierwszy objaw to kaszel – najczęściej 

wilgotny,z wykrztuszaniem skąpej ilości 

śluzowej wydzieliny. Odkrztuszanie nasila się 

po przebudzeniu, a we wczesnej postaci 

POChP występuje tylko o tej porze.



Duszność rozwija się stopniowo, pojawiając się 

najpierw tylko podczas wysiłku, a następnie 

także w spoczynku.



Okresowo obserwuje się zaostrzenia, które 

wywołane są infekcjami dróg oddechowych.

Skala nasilenia duszności MRC



0.   duszność występuje jedynie podczas dużego wysiłku 

fizycznego



1.   duszność występuje podczas szybkiego marszu po 

płaskim terenie lub wchodzenia na niewielkie wzniesienie



2.   z powodu duszności chory chodzi wolniej niż rówieśnicy 

lub idąc we własnym tempie po płaskim terenie musi się 

zatrzymać dla nabrania tchu



3.   po przejściu ok. 100 m lub po kilku minutach marszu po 

płaskim terenie chory musi się zatrzymać dla nabrania tchu



4.   duszność uniemożliwia choremu opuszczanie domu lub 

występuje przy ubieraniu się lub rozbieraniu

Rozpoznanie POChP



Niebieski sapacz ( blue bloater ) – chory z przewagą PZO, 

zazwyczaj młodszy, obficie odkrztusza plwocinę, słabiej 

odczuwa duszność. Często stwierdza się u niego sinicę 

centralną i zwiększony BMI. Stosunkowo dobrze toleruje 

wysiłek fizyczny, ponieważ jego napęd oddechowy jest 

mniejszy z powodu upośledzenia wrażliwości ośrodka 

oddechowego na stężenie CO2.



Różowy dmuchacz ( pink puffer ) - chory z przewagą 

rozedmy, ma mały BMI i beczkowatą klatkę piersiową. 

Rzadziej odkrztusza plwocinę, natomiast wyraźnie 

odczuwa duszność i źle toleruje wysiłek fizyczny. Cechuje 

go duży napęd oddechowy, pozwalający utrzymać 

spoczynkową wydolność oddechową za cenę bardzo 

dużego wysiłku oddechowego.

Leczenie POChP



Złagodzenie objawów



Zapobieganie postępowi choroby



Zwiększenie tolerancji wysiłku



Poprawa ogólnego stanu zdrowia



Zapobieganie zaostrzeniom choroby i 

ich leczenie



Zapobieganie powikłaniom i ich 

leczenie



Zmniejszenie śmiertelności

Leczenie POChP



Stadium I: postać lekka



zaprzestanie palenia tytoniu



unikanie czynników ryzyka



coroczne szczepienie przeciwko grypie



   w razie potrzeby inhalacje krótko 

działającego leku rozszerzającego oskrzela

Leczenie POChP



Stadium II: postać umiarkowana



leczenie jak w stadium I



wziewny długodziałający lek rozszerzający 

oskrzela regularnie



rehabilitacja oddechowa



Stadium III: postać ciężka



leczenie jak w stadium II



GKS wziewny ( w razie nawracających 

zaostrzeń )



Stadium IV: postać bardzo ciężka



leczenie jak w stadium III



przewlekła tlenoterapia



rozważyć leczenie operacyjne