Definicja

Definicj
a

Wózki jezdniowe z napędem silnikowym są to środki

transportu

o ruchu przerywanym i o ograniczonym zasięgu, służące do

poziomego

albo poziomego i pionowego przemieszczania ładunków

pojedynczych

bądź łączonych w jednostki ładunkowe oraz materiałów sypkich

umieszczanych w odpowiednich pojemnikach.

Równolegle funkcjonuje też definicja uproszczona, a

mianowicie:

wózek jezdniowy z napędem silnikowym jest to

pojazd wolnobieżny,

którego konstrukcja ogranicza prędkość jazdy do 25 km/h,

nośność do

5000 kg (dla wózków naładownych), a udźwig do 12500

kg (dla wózk

ów podnośnikowych i unoszących).

Definicj
a

Wózek widłowy

Wózek (widłowy) jezdniowy to kołowy pojazd

mechaniczny o napędzie silnikowym,

przystosowany do przewozu materiałów o znacznej

(do kilku ton, zależnie od typu) masie, stosowany w

transporcie bliskim i magazynowaniu. Używany jest

głównie do prac rozładunkowych w magazynach,

portach czy fabrykach. Do transportu przy pomocy

wózka widłowego materiał przeznaczony do

przemieszczenia najczęściej umieszcza się na

drewnianych paletach.

Wózki widłowe pojawiły się w latach 20. XX w.,

wyprodukowało je niemal równocześnie kilka firm, w tym

Clark (obecnie Clark Material Handling Company) i Yale &

Towne Manufacturing.

Definicj
a

Sztaplarka – urządzenie techniczne do transportu i

układania ładunku w sztaple. Używane głównie w

portach i magazynach.

Do sztaplowania często używany jest wózek

widłowy nazywany stąd potocznie sztaplarką.

Często są to wysoko wyspecjalizowane urządzenia

lub elementy ciągów technologicznych.

Uprawnieni
a

KIEROWCA-OPERATOR WÓZKÓW

JEZDNIOWYCH

Do obsługi wózków jezdniowych

napędzanych może być dopuszczona

osoba, która uzyskała:

• uprawnienia operatora ważne na

terenie całego kraju,

• imienne zezwolenie do obsługi

wózków wydane przez pracodawcę

ważne tylko na terenie zakładu pracy

tego pracodawcy.

Uprawnieni
a

Operatorem może być osoba, która:

a) ukończyła 18 lat życia,

b) posiada wykształcenie co najmniej

podstawowe,

c) przedłoży aktualne orzeczenie lekarskie

stwierdzające brak przeciwwskazań

do wykonywania zawodu operatora wózków

jezdniowych

napędzanych,

d) ukończyła kurs (szkolenie) zakończony

egzaminem z wynikiem

pomyślnym wg wybranego obowiązującego

programu.

Uprawnieni
a

…………………………………………………

( pieczęć zakładu pracy )

Zezwolenie nr ……/…… r.

do kierowania wózkiem jezdniowym z napędem silnikowym po terenie

zakładu pracy.

Pan(i): …………………………………………………

PESEL: …………………………………………………

Jest uprawniony(a) do kierowania wózkami następujących typów (wpisać typ: podnośnikowe,

naładowne, unoszące, ciągnikowe, specjalne):

- ………………………….
- ………………………….

- ………………………….

Zezwolenie wydaje się na podstawie zaświadczenia ukończenia kursu,

nr. ……………….., oraz po ukończeniu instruktażu na w/w wózkach.

Po komisyjnym sprawdzeniu znajomości topografii terenu i charakterystycznych cech ładunków

podlegających transportowi oraz instrukcji obsługi wózka uprawnia się naszego pracownika do

kierowania i operowania wózkami jezdniowymi według wyróżnionych typów. Niniejsze

zaświadczenie należy pokazywać organom kontroli zewnętrznej i wewnętrznej.

Pouczenie:

•Zezwolenie jest ważne na terenie zakładu pracy, który je wydał.

•Prowadzenie pojazdu bez zezwolenia jest zabronione.

Zezwolenie może być cofnięte:

- w razie stwierdzenia, ze kierowca nie przestrzegał zasad bezpiecznej pracy, a w szczególności gdy

spowodował zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi,

- na wniosek lekarza, który stwierdził utratę zdrowia w stopniu uniemożliwiającym wykonywanie

pracy kierowcy wózka.

……………………………… ……………………………

( data wystawienia ) ( podpis osoby upoważnionej )

( Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia

10 maja 2002 r. Dz. U. nr.70, poz.650 )

Typowe wózki widłowe składają się z:

•szkieletu wózka wykonanego ze stali,

•kół, zależnie od zastosowania czterech [2], bądź trzech

•silnika niskoprężnego zasilanego benzyną lub gazem
ciekłym LPG, silnika wysokoprężnego zasilanego ropą,
bądź też elektrycznego, zasilanego z baterii
akumulatorów,

•przeciwwagi, czyli dodatkowego obciążenia, najczęściej z
bloku stali umieszczonego w tylnej części wózka celem
zapewnienia jego równowagi podczas przewożenia
przedmiotów przeciążających przód wózka,

•masztu, zamocowanego pionowo z przodu wózka,
którego konstrukcja umożliwia podnoszenie, opuszczanie i
pochylanie ładunku,

•wideł, wykonanych z jednolitego kawałka stali o kształcie
litery "L" każda, poruszanych w pionie za pośrednictwem
łańcucha. Możliwe jest też używanie innych,
niestandardowych chwytników, przystosowanych do
transportu beczek, pudeł kartonowych, odśnieżania i
innych zastosowań,

Typowe wózki widłowe składają się z:

•karetki - stalowego elementu zamocowanego do masztu,
na którym z kolei montuje się widły oraz kratkę ochronną.

•kraty ochronnej z metalowych płaskowników,
zamocowanej do karetki (za widłami przed masztem),
zabezpieczającej przed zsunięciem się przewożonych
elementów na operatora wózka,

•metalowej klatki bezpieczeństwa, zabezpieczającej
operatora wózka przed spadającymi z góry przedmiotami,

•kabiny operatora, z kierownicą, pedałami i dźwigniami
umożliwiającymi sterowanie wózkiem. Kabina najczęściej
jest otwarta, posiada jednak zabezpieczenia chroniące
operatora wózka przed wypadkami.

żródło: pl.wikipedia.org

Parametry określające cechy użytkowe

wózków jezdniowych podnośnikowych

• Udźwig nominalny wózka

podnośnikowego Q, wyrażany w kg,
jest

• to największa dopuszczalna masa

ładunku, jaką wózek gotowy do pracy

• może podnieść na wysokość do 3300 mm,

przy odległości środka ciężkości

• ładunku od czoła wideł określonej dla

danego udźwigu nominalnego.

Udźwig zredukowany jest to największa dopuszczalna

masa ładunku

• jaką może podnieść wózek gotowy do pracy powyżej 3300

mm, przy

• odległości c środka ciężkości ładunku od czoła wideł

określonej dla danego

• ładunku nominalnego, oraz w całym zakresie podnoszenia,

przy odległości

• środka ciężkości ładunku od czoła wideł większej niż

określona dla

• danego udźwigu nominalnego.

• Nominalne odległości środka ciężkości ładunku od czoła

wideł według

• norm międzynarodowych wynoszą:

• • 400 mm . dla wózków o udźwigu nominalnym do 999 kg,

• • 500 mm . dla wózków o udźwigu nominalnym od 1000 do

• 4999 kg,

• • 600 mm . dla wózków o udźwigu nominalnym od 5000 do

• 10000 kg.

Wysokość podnoszenia H wózków

podnośnikowych,

czyli odległość mierzona przy pionowo ustawionym

mechanizmie podnoszenia od podłoża do górnej

powierzchni poziomej zęba wideł, na jaką wózek

może

podnieść ładunek.
Wysokość swobodnego podnoszenia h, czyli

wysokość, na którą można podnieść widły bez

zwiększania gabarytowej wysokości wózka.

Prędkość podnoszenia ładunku (dla wózków

podnośnikowych), wyrażana w m/s, i zawierająca

się w granicach od około 0,2 do 0,7 m/s.

Prędkość opuszczania ładunku, wyrażana w

m/s,

która dla ładunkunominalnego nie może być większa

od 1,0 m/s.

Zewnętrzny promień zawracania,

podany w mm, jest wielkością decydującą o

niezbędnej powierzchni do manewrowania wózkiem i

szerokości korytarzy roboczych.

Nacisk wywierany na podłoże przez oś lub koło

wózka obciążonego

lub bez obciążenia jest wyrażany w kN (kG).
Jest to ważny
parametr, gdyż pomosty rampy, stropy itp. mają ściśle

określone

dopuszczalne obciążenie robocze (DOR) wyrażane w kN/m2
(kG/m2), obowiązkowo podawane na tablicach trwale

umieszczanych

w danych pomieszczeniach. Niekiedy też podawane są

dopuszczalne

naciski jednostkowe wyrażane w kPa lub w MPa, co
musi być brane pod uwagę przy stosowaniu wózków

jezdniowych

z napędem silnikowym.

Document Outline