Instalacje CLAUS

Instalacje CLAUS

   

 

 

Co? Gdzie? Przez kogo?

• Proces Claus’a jest jedną z najbardziej 

rozpowszechnionych metod suchego 
usuwania siarkowodoru z mieszanin 
gazowych.

• W rafineriach ropy naftowej i 

zakładach przyzłożowego oczyszczania 
gazu ziemnego

• Proces opatentowany przez Carla 

Friedricha Claus’a w 1883 roku 

 

 

Miejsce instalacji Claus’a w sekwencji 
procesów odsiarczania gazów ziemnych 
lub rafineryjnych:

A – węzeł 
absorpcji, D – 
węzeł desorpcji,
B – gaz z 
odgazowania 
ciekłej siarki 
(powietrze 
zawierające 
H2S).

 

 

Surowce poddawane 

procesowi:

• Gaz ziemny

• Gazy rafineryjne

 

 

Przebieg procesu:

W instalacjach absorpcyjnych usuwa się siarkowodór z 

gazów ziemnych lub rafineryjnych, uzyskując przy 
tym z węzła desorpcji gaz kwaśny. Kieruje się go 
do palników w kotle Claus’a z powietrzem z 
dmuchawy.W kotle przebiega tzw. termiczny etap 
procesy w którym 1/3 siarkowodoru znajdującego 
się w gazie spala się z wytworzeniem SO2. 
Pozostały siarkowodór reaguje z SO2 z 
wytwarzaniem siarki (tzw.reakcja Claus’a) 

2H2S + SO2  3S + 2 H2O

 

 

Schemat procesu Claus’a 

 

 

Palnik kotła Claus’a – 

zasada działania

 

 

Palnik kotła Claus’a

 

 

Przebieg procesu cd.

Gazy spalinowe ochłodzone w kotle i w 

pierwszym ze skraplaczy do temperatury ok. 
300st.C  wprowadza się do reaktora 
wypełnionego masą kontaktową. W wyniku 
reakcji Claus’a gaz podgrzewa się do ok. 
350st.C i następnie jest chłodzony parą. 
Następuje skroplenie par siarki unoszonych 
przez gaz poreakcyjny. Ciekła siarka ze 
wszystkich skraplaczy spływa przez 
zamknięcie wodne do kolektora zbiorczego 
odprowadzająca ją do ogrzewanego zbiornika.

 

 

Przebieg procesu:

Siarka odzyskana odbierana w postaci 

ciekłej z procesu Claus’a zawiera 200 
do 300 ppm nieprzereagowanego 
siarkowodoru. Jest on rozpuszczony w 
ciekłej siarce co stwarza zagrożenia. 
Aby ograniczyć niekontrolowaną emisje 
siarkowodoru z ciekłej siarki integruje 
się instalacje Claus’a z instalacjami 
odgazowania siarki z siarkowodoru.

 

 

Produkty:

• siarka elementarna 
• Produkty uboczne : disiarczek i 

tlenosiarczek
węgla oraz ditlenek i inne 
związki siarki.

• Gazy resztkowe z instalacji Claus’a 

zawierają ok. 1% obj. 
siarkowodoru

 

 

Podsumowanie:

• Związki siarki zawarte w gazach odlotowych 

należą do groźnych zanieczyszczeń emitowanych 
do atmosfery. Ich usuwanie powinno być 
prowadzone tak, aby związki toksyczne mogły 
przejść w produkt nieszkodliwy, handlowy. 

• Jest to proces o ogromnym znaczeniu 

ekologicznym i gospodarczym.

• Wytwarzanie siarki ma znaczenie wtórne, 

najważniejszą bowiem sprawą jest utylizacja 
bardzo toksycznego siarkowodoru do słabo 
toksycznej siarki