Ostre zatrucia
alkoholem etylowym i
alkoholami
niekonsumpcyjnymi
Ostre zatrucia
alkoholem etylowym i
alkoholami
niekonsumpcyjnymi
Ostre zatrucia
alkoholem etylowym i
alkoholami
niekonsumpcyjnymi
Ostre zatrucia
alkoholem etylowym i
alkoholami
niekonsumpcyjnymi
Alkohole i glikole
Alkohole i glikole
• Alkohole – związki organiczne
zawierające w łańcuchu alifatycznym
lub cykloalifatycznym grupę
wodorotlenową (hydroksylową) –OH
• Glikole – alkohole
dwuwodorotlenowe; związki
organiczne zawierające dwie grupy –
OH przy różnych atomach węgla
• Alkohole
– związki organiczne
zawierające w łańcuchu alifatycznym
lub cykloalifatycznym grupę
wodorotlenową (hydroksylową) –OH
• Glikole
– alkohole
dwuwodorotlenowe; związki
organiczne zawierające dwie grupy –
OH przy różnych atomach węgla
Alkohole i glikole
najczęściej powodujące
ostre zatrucia
Alkohole i glikole
najczęściej powodujące
ostre zatrucia
• Alkohol etylowy
• Alkohol metylowy
• Glikol etylenowy
• Alkohol izopropylowy
• Alkohol etylowy
• Alkohol metylowy
• Glikol etylenowy
• Alkohol izopropylowy
Działanie toksyczne
alkoholi
Działanie toksyczne
alkoholi
• Miejscowe na skórę i błony śluzowe –
drażniące
• Centralny i obwodowy układ nerwowy –
działanie narkotyczne, możliwość
nieodwracalnego uszkodzenia cun oraz
neuropatii n. czaszkowych i obwodowych
• Serce i układ krążenia – tachykardia,
możliwość zaburzeń rytmu, możliwość
spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu
• Układ oddechowy – możliwość obrzęku płuc
• Miejscowe na skórę i błony śluzowe
–
drażniące
• Centralny i obwodowy układ nerwowy
–
działanie narkotyczne, możliwość
nieodwracalnego uszkodzenia cun oraz
neuropatii n. czaszkowych i obwodowych
• Serce i układ krążenia
– tachykardia,
możliwość zaburzeń rytmu, możliwość
spadku ciśnienia tętniczego i wstrząsu
• Układ oddechowy
– możliwość obrzęku płuc
Działanie toksyczne
alkoholi
Działanie toksyczne
alkoholi
• Krew – możliwość hemolizy i depresji
szpiku
• Wątroba i nerki – możliwość
uszkodzenia lub przejściowego
zaburzenia funkcji
• Trzustka – możliwość zapalenia
• Wzrok – możliwość trwałego
uszkodzenia
• Metabolizm – możliwość hipoglikemii i
kwasicy metabolicznej
• Krew
– możliwość hemolizy i depresji
szpiku
• Wątroba i nerki
– możliwość
uszkodzenia lub przejściowego
zaburzenia funkcji
• Trzustka
– możliwość zapalenia
• Wzrok
– możliwość trwałego
uszkodzenia
• Metabolizm
– możliwość hipoglikemii i
kwasicy metabolicznej
Alkohol etylowy
Alkohol etylowy
• postać – płyn bezbarwny dobrze rozp. w wodzie
• gęstość wzgl. 0,789 g/mL
• obj. dystrybucji 0,6 L/kg
• dawka toks. 1 g/kg m.c., śmiertelna 5-8 (3) g/kg m.c
• metabolizowany w ilości 0,1 g/kg m.c., tj. 15-20
mg/dL/godz. (u alkoholików do 2x szybciej) -
do aldehydu octowego, kwasu octowego, ditlenku
węgla i wody
• wydalany przez płuca 2-5%, nerki 1-4%
niezmieniony
• objawy zatrucia: pobudzenie, depresja cun,
śpiączka, drgawki, hipotermia, zmniejszenie oporu
naczyń obwodowych, depresja mięśnia serca,
zaburzenia rytmu, zab. oddechu, hipoglikemia,
niewielka kwasica metaboliczna i mieszana
• postać – płyn bezbarwny dobrze rozp. w wodzie
• gęstość wzgl. 0,789 g/mL
• obj. dystrybucji 0,6 L/kg
• dawka toks. 1 g/kg m.c., śmiertelna 5-8 (3) g/kg m.c
• metabolizowany w ilości 0,1 g/kg m.c., tj. 15-20
mg/dL/godz. (u alkoholików do 2x szybciej) -
do aldehydu octowego, kwasu octowego, ditlenku
węgla i wody
• wydalany przez płuca 2-5%, nerki 1-4%
niezmieniony
• objawy zatrucia: pobudzenie, depresja cun,
śpiączka, drgawki, hipotermia, zmniejszenie oporu
naczyń obwodowych, depresja mięśnia serca,
zaburzenia rytmu, zab. oddechu, hipoglikemia,
niewielka kwasica metaboliczna i mieszana
Metabolizm alkoholu
etylowego
Metabolizm alkoholu
etylowego
etanol
etanol
aldehyd
octowy
aldehyd
octowy
kwas
octowy
kwas
octowy
CO
2
+ H
2
O
CO
2
+ H
2
O
dehydrogenaza
alkoholowa
układ MEOS
katalaza
dehydrogenaza
alkoholowa
układ MEOS
katalaza
Stężenie etanolu we krwi (mg/dL) =
dawka spożytego alkoholu ( mg)
obj. dystrybucji ( L/kg) x masa ciała ( kg) x 10
objętość dystrybucji = 0,7 L/kg mężczyźni
0,6 L/kg kobiety
10 – współczynnik przeliczenia z mg/L na mg/dL
Stężenie etanolu we krwi (mg/dL) =
dawka spożytego alkoholu ( mg)
obj. dystrybucji ( L/kg) x masa ciała ( kg) x 10
objętość dystrybucji = 0,7 L/kg mężczyźni
0,6 L/kg kobiety
10 – współczynnik przeliczenia z mg/L na mg/dL
dawka spożytego alkoholu (mg) =
objętość etanolu (ml) x stężenie etanolu (%)
x 800
800 – współczynnik przeliczenia z ml na mg
dawka spożytego alkoholu (mg) =
objętość etanolu (ml) x stężenie etanolu (%)
x 800
800 – współczynnik przeliczenia z ml na mg
Przykład: mężczyzna o masie 70 kg po wypiciu
500 ml wódki 40% osiąga stężenie etanolu
we krwi (500x0,4x800) : (0,7x70x10)
= 326 mg/dL
Przykład: mężczyzna o masie 70 kg po wypiciu
500 ml wódki 40% osiąga stężenie etanolu
we krwi (500x0,4x800) : (0,7x70x10)
= 326 mg/dL
Alkohol etylowy
niezbędne badania laboratoryjne
Alkohol etylowy
niezbędne badania laboratoryjne
•
stężenie etanolu i metanolu we krwi
•
równowaga kwasowo-zasadowa krwi
tętniczej lub włośniczkowej
arterializowanej
•
stężenie cukru we krwi
•
stężenie elektrolitów we krwi
•
aktywność amylazy we krwi i moczu
•
aktywność aminotransferaz i GGTP we krwi
•
stężenie etanolu i metanolu we krwi
•
równowaga kwasowo-zasadowa krwi
tętniczej lub włośniczkowej
arterializowanej
•
stężenie cukru we krwi
•
stężenie elektrolitów we krwi
•
aktywność amylazy we krwi i moczu
•
aktywność aminotransferaz i GGTP we krwi
Alkohol etylowy
zaburzenia mogące towarzyszyć
zatruciu
Alkohol etylowy
zaburzenia mogące towarzyszyć
zatruciu
• zatrucie inną substancją (najczęściej innymi alkoholami
lub lekami)
•
hipoglikemia
• urazy i ich skutki, w tym krwawienie wewnątrzczaszkowe
• zespoły abstynencyjne, majaczenie drżenne (delirium)
i psychozy poalkoholowe
•
ostre zapalenie trzustki
•
ostry poalkoholowy nieżyt żołądkowy
•
zachłystowe zapalenie płuc
•
głębokie zaburzenia elektrolitowe
•
hipotermia
•
choroby skóry (w tym pasożytnicze)
•
zaniedbanie i wyniszczenie
• zatrucie inną substancją (najczęściej innymi alkoholami
lub lekami)
•
hipoglikemia
• urazy i ich skutki, w tym krwawienie wewnątrzczaszkowe
• zespoły abstynencyjne, majaczenie drżenne (delirium)
i psychozy poalkoholowe
•
ostre zapalenie trzustki
•
ostry poalkoholowy nieżyt żołądkowy
•
zachłystowe zapalenie płuc
•
głębokie zaburzenia elektrolitowe
•
hipotermia
•
choroby skóry (w tym pasożytnicze)
•
zaniedbanie i wyniszczenie
Alkohol etylowy
postępowanie lecznicze
Alkohol etylowy
postępowanie lecznicze
• wstępna wnikliwa diagnostyka różnicowa
• u pacjentów nieprzytomnych i głęboko
zamroczonych obowiązek założenia drogi dożylnej
• do czasu nawiązania pełnego kontaktu wzmożony
nadzór pielęgniarski
• podawanie płynów dożylnie wg. doraźnych
wskazań
• postępowanie objawowe i leczenie powikłań
narządowych wg. ogólnie przyjętych zasad
• brak odtrutek, hemodializa zalecana jedynie w
skrajnie ciężkich przypadkach, przy bardzo
wysokich stężeniach
• wstępna wnikliwa diagnostyka różnicowa
• u pacjentów nieprzytomnych i głęboko
zamroczonych obowiązek założenia drogi dożylnej
• do czasu nawiązania pełnego kontaktu wzmożony
nadzór pielęgniarski
• podawanie płynów dożylnie wg. doraźnych
wskazań
• postępowanie objawowe i leczenie powikłań
narządowych wg. ogólnie przyjętych zasad
• brak odtrutek, hemodializa zalecana jedynie w
skrajnie ciężkich przypadkach, przy bardzo
wysokich stężeniach
Zespół antabusowy
objawy kliniczne
Zespół antabusowy
objawy kliniczne
• zaczerwienienie skóry, szczególnie twarzy
• obfite pocenie
• ból i zawroty głowy
• niepokój, pobudzenie, lęk przed śmiercią
• nudności i wymioty
• hiperwentylacja i duszność
• tachykardia, zaburzenia rytmu, ból w
klatce piersiowej, spadek ciśnienia krwi,
możliwość wystąpienia zawału m. serca
• możliwość omdlenia, śpiączki i drgawek
• zaczerwienienie skóry, szczególnie twarzy
• obfite pocenie
• ból i zawroty głowy
• niepokój, pobudzenie, lęk przed śmiercią
• nudności i wymioty
• hiperwentylacja i duszność
• tachykardia, zaburzenia rytmu, ból w
klatce piersiowej, spadek ciśnienia krwi,
możliwość wystąpienia zawału m. serca
• możliwość omdlenia, śpiączki i drgawek
Zespół antabusowy
substancje wywołujące
Zespół antabusowy
substancje wywołujące
• antikol
• cefalosporyny
• chloramfenikol
• chlorpropamid
• fenformina
• fenylbutazon
• metronidazol
• nitrofurantoina
• sulfonamidy
• wodzian chloralu
• antikol
• cefalosporyny
• chloramfenikol
• chlorpropamid
• fenformina
• fenylbutazon
• metronidazol
• nitrofurantoina
• sulfonamidy
• wodzian chloralu
• dwusiarczek węgla
• karbaminiany (grzybo i
chwastobójcze)
• siarkowodór
• tiuram
• tetrachlorek węgla
• trój- i tetrachloroetylen
• niektóre grzyby,
np.czernidlak pospolity
• dwusiarczek węgla
• karbaminiany (grzybo i
chwastobójcze)
• siarkowodór
• tiuram
• tetrachlorek węgla
• trój- i tetrachloroetylen
• niektóre grzyby,
np.czernidlak pospolity
Zespół antabusowy
leczenie
Zespół antabusowy
leczenie
• postępowanie objawowe:
- leki uspokajające (benzodiazepiny)
- leki działające na układ krążenia
(beta - blokery)
• odtrutki:
- dożylny preparat żelaza
- dożylnie podana wit. C (500-1000
mg)
• postępowanie objawowe:
- leki uspokajające (benzodiazepiny)
- leki działające na układ krążenia
(beta - blokery)
• odtrutki:
- dożylny preparat żelaza
- dożylnie podana wit. C (500-1000
mg)
Alkohol metylowy
Alkohol metylowy
• postać – płyn bezbarwny dobrze rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 0,79 g/mL
• obj. dystrybucji 0,6 L/kg, okres półtrwania 14-30 godz.
• dawka toksyczna 10 mL, śmiertelna 60-120 mL
• metabolizowany w wątrobie 7x wolniej od etanolu,
do formaldehydu i mrówczanów, a następnie
dwutlenku węgla i wody
• wydalany do 12% z moczem i 3-5% z powietrzem
wydychanym niezmieniony
• objawy zatrucia: początkowo obj. upojenia
alkoholowego, później pogłębiająca się śpiączka (okres
utajenia 6-30 godz.), zaburzenia widzenia (do ślepoty
włącznie), głęboka kwasica metaboliczna, oddech
Kussmaula, depresja oddechu i ukł. krążenia, zaburzenia
rytmu serca, drgawki, zapalenie trzustki
• postać – płyn bezbarwny dobrze rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 0,79 g/mL
• obj. dystrybucji 0,6 L/kg, okres półtrwania 14-30 godz.
• dawka toksyczna 10 mL, śmiertelna 60-120 mL
• metabolizowany w wątrobie 7x wolniej od etanolu,
do formaldehydu i mrówczanów, a następnie
dwutlenku węgla i wody
• wydalany do 12% z moczem i 3-5% z powietrzem
wydychanym niezmieniony
• objawy zatrucia: początkowo obj. upojenia
alkoholowego, później pogłębiająca się śpiączka (okres
utajenia 6-30 godz.), zaburzenia widzenia (do ślepoty
włącznie),
głęboka kwasica metaboliczna
, oddech
Kussmaula, depresja oddechu i ukł. krążenia, zaburzenia
rytmu serca, drgawki, zapalenie trzustki
Metabolizm alkoholu
metylowego
Metabolizm alkoholu
metylowego
metanol
metanol
formaldehy
d
formaldehy
d
kwas
mrówkow
y
kwas
mrówkow
y
CO
2
+
H
2
O
CO
2
+
H
2
O
dehydrogena
za alkoholowa
dehydrogena
za alkoholowa
kwas
foliowy
kwas
foliowy
(kofaktor
)
Alkohol metylowy
uszkodzenie wzroku
Alkohol metylowy
uszkodzenie wzroku
• Objawy: zaburzenia widzenia, od zaburzeń
ostrości (widzenia przez mgłę, widzenia
konturów) do postrzegania jedynie
światła, lub zupełnej ślepoty
• Badanie przedmiotowe: brak reakcji źrenic
na światło, obrzęk i zatarcie granic tarczy
nerwu wzrokowego, cechy zapalenia
i zaniku n.wzrokowego
• Przyczyna: toksyczne działanie
mrówczanów oraz miejscowy metabolizm
metanolu do formaldehydu
• Objawy: zaburzenia widzenia, od zaburzeń
ostrości (widzenia przez mgłę, widzenia
konturów) do postrzegania jedynie
światła, lub zupełnej ślepoty
• Badanie przedmiotowe: brak reakcji źrenic
na światło, obrzęk i zatarcie granic tarczy
nerwu wzrokowego, cechy zapalenia
i zaniku n.wzrokowego
• Przyczyna: toksyczne działanie
mrówczanów oraz miejscowy metabolizm
metanolu do formaldehydu
Glikol etylenowy
Glikol etylenowy
• postać – oleisty bezbarwny słodkawy płyn,
rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 1,1 g/mL
• obj. dystrybucji 0,83 L/kg, okres półtrwania 3-5 godz.
• dawka toksyczna 30-50 ml, śmiert. 100 ml (1,4 ml/kg)
• metabolizowany w wątrobie do aldehydu glikolowego,
glikolanów. glioksalanów, szczawianów (oraz glicyny,
mrówczanów, adypinianów, glutaranów, a następnie
dwutlenku węgla i wody)
• wydalany do 22% przez nerki niezmieniony
• objawy zatrucia: początkowo objawy upojenia
alkoholowego, później śpiączka, głęboka kwasica
metaboliczna, oddech Kussmaula, depresja oddechu i
ukł. krążenia, ostra niewydolność nerek, hipokalcemia
• postać – oleisty bezbarwny słodkawy płyn,
rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 1,1 g/mL
• obj. dystrybucji 0,83 L/kg, okres półtrwania 3-5 godz.
• dawka toksyczna 30-50 ml, śmiert. 100 ml (1,4 ml/kg)
• metabolizowany w wątrobie do aldehydu glikolowego,
glikolanów. glioksalanów, szczawianów (oraz glicyny,
mrówczanów, adypinianów, glutaranów, a następnie
dwutlenku węgla i wody)
• wydalany do 22% przez nerki niezmieniony
• objawy zatrucia: początkowo objawy upojenia
alkoholowego, później śpiączka,
głęboka kwasica
metaboliczna
, oddech Kussmaula, depresja oddechu i
ukł. krążenia, ostra niewydolność nerek, hipokalcemia
glikol
glikol
aldehyd
glikolowy
aldehyd
glikolowy
kwas
glikolowy
kwas
glikolowy
kwas
glioksalo
wy
kwas
glioksalo
wy
glicyn
a
glicyn
a
kwas
mrówko
wy
kwas
mrówko
wy
kwas
szczawiow
y
kwas
szczawiow
y
-OH--
ketoadypinian -
OH--glutaran
-OH--
ketoadypinian -
OH--glutaran
CO
2
+
H
2
O
CO
2
+
H
2
O
dehydrogenaz
a alkoholowa
dehydrogenaz
a alkoholowa
tiamina
(kofakt
or)
tiamina
(kofakt
or)
pirydoksyna
(kofaktor)
pirydoksyna
(kofaktor)
Metaboliz
m glikolu
etylenowe
go
Metaboliz
m glikolu
etylenowe
go
Glikol etylenowy
ostra niezapalna niewydolność
nerek
Glikol etylenowy
ostra niezapalna niewydolność
nerek
•
początek – około 3 doby zatrucia
•
przyczyna
- odkładanie kryształów szczawianu wapnia w
kanalikach nerkowych (światło, komórki, podścielisko)
- bezpośrednie toksyczne działanie metabolitów
glikolu na przepuszczalność błony kłębków nerkowych
i transport czynny i bierny w kanalikach nerkowych
- zaburzenia krążenia – upośledzenie przepływu
nerkowego i hipoksja
- destrukcyjny wpływ kwasicy na komórki o dużej
aktywności metabolicznej
•
początek – około 3 doby zatrucia
•
przyczyna
- odkładanie kryształów szczawianu wapnia w
kanalikach nerkowych (światło, komórki, podścielisko)
- bezpośrednie toksyczne działanie metabolitów
glikolu na przepuszczalność błony kłębków nerkowych
i transport czynny i bierny w kanalikach nerkowych
- zaburzenia krążenia – upośledzenie przepływu
nerkowego i hipoksja
- destrukcyjny wpływ kwasicy na komórki o dużej
aktywności metabolicznej
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
przyczyny kwasicy
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
przyczyny kwasicy
•
kumulacja kwaśnych metabolitów metanolu
(mrówczanów) i glikolu (glikolanów i szczawianów)
•
wzrost stosunku NADH/NAD w cytoplaźmie
hepatocytów w wyniku utleniania metanolu, glikolu
i etanolu (podawanego jako odtrutka)
•
toksyczny wpływ metabolitów metanolu i glikolu na
metabolizm komórkowy
•
zaburzenia krążenia i perfuzji tkankowej
•
drgawki
•
depresja ośrodka oddechowego
•
narastająca niewydolność nerek (w zatruciu
glikolem)
•
kumulacja kwaśnych metabolitów metanolu
(mrówczanów)
i glikolu
(glikolanów
i szczawianów)
•
wzrost stosunku NADH/NAD w cytoplaźmie
hepatocytów w wyniku utleniania metanolu, glikolu
i etanolu (podawanego jako odtrutka)
•
toksyczny wpływ metabolitów metanolu i glikolu na
metabolizm komórkowy
•
zaburzenia krążenia i perfuzji tkankowej
•
drgawki
•
depresja ośrodka oddechowego
•
narastająca niewydolność nerek (w zatruciu
glikolem)
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
przyczyny uszkodzenia układu
nerwowego
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
przyczyny uszkodzenia układu
nerwowego
• bezpośrednie działanie toksyczne
metabolitów obu związków
• głęboka kwasica metaboliczna
• zaburzenia elektrolitowe
• wzrost osmolalności osocza
• hipoksja
• bezpośrednie działanie toksyczne
metabolitów obu związków
• głęboka
kwasica
metaboliczna
• zaburzenia elektrolitowe
• wzrost osmolalności osocza
• hipoksja
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
badania laboratoryjne
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
badania laboratoryjne
•
stężenie we krwi etanolu, metanolu i glikolu
etylenowego
•
stężenie w moczu glikolu etylenowego
•
równowaga kwasowo-zasadowa
•
stężenie elektrolitów oraz wapnia (glikol) we
krwi
•
osmolalność osocza
•
stężenie glukozy we krwi
•
stężenie mocznika i kreatyniny we krwi (glikol)
•
badanie ogólne moczu – badanie kryształów
szczawianu wapnia w moczu (glikol)
•
stężenie we krwi etanolu, metanolu i glikolu
etylenowego
•
stężenie w moczu glikolu etylenowego
•
równowaga kwasowo-zasadowa
•
stężenie elektrolitów oraz wapnia (glikol) we
krwi
•
osmolalność osocza
•
stężenie glukozy we krwi
•
stężenie mocznika i kreatyniny we krwi (glikol)
•
badanie ogólne moczu – badanie kryształów
szczawianu wapnia w moczu (glikol)
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze
•
prowokowanie wymiotów lub/i płukanie
żołądka do 1 godz. od zatrucia
•
intensywna terapia zachowawcza
•
stałe monitorowanie i korekcja:
- równowagi kwasowo – zasadowej
- zaburzeń wodno - elektrolitowych
•
podawanie odtrutek w celu zahamowania
metabolizmu glikolu i metanolu:
- etanolu
- 4-metylopirazolu (Fomepizol)
•
prowokowanie wymiotów lub/i płukanie
żołądka do 1 godz. od zatrucia
•
intensywna terapia zachowawcza
•
stałe monitorowanie i korekcja:
- równowagi kwasowo – zasadowej
- zaburzeń wodno - elektrolitowych
•
podawanie odtrutek w celu zahamowania
metabolizmu glikolu i metanolu:
- etanolu
- 4-metylopirazolu (Fomepizol)
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze cd.
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze cd.
• hemodializa w celu :
- usunięcia glikolu i metanolu oraz
ich toksycznych metabolitów
- wyrównania zaburzeń RKZ i wodno -
elektrolitowych
- leczenia skutków niewydolności
nerek
( zatrucie glikolem)
• hemodializa w celu :
- usunięcia glikolu i metanolu oraz
ich toksycznych metabolitów
- wyrównania zaburzeń RKZ i wodno -
elektrolitowych
- leczenia skutków niewydolności
nerek
( zatrucie glikolem)
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze cd.
Glikol etylenowy i alkohol
metylowy
postępowanie lecznicze cd.
• podawanie kofaktorów metabolizmu:
- kwasu foliowego ( zatrucie metanolem)
- tiaminy i pirydoksyny ( zatrucie glikolem)
• forsowana diureza, leki moczopędne
i poprawiające nerkowy przepływ krwi,
w zatruciu glikolem do czasu wystąpienia
cech ostrej niewydolności nerek
• leczenie uszkodzeń narządowych wg
ogólnie przyjętych zasad
• podawanie kofaktorów metabolizmu:
- kwasu foliowego ( zatrucie metanolem)
- tiaminy i pirydoksyny ( zatrucie glikolem)
• forsowana diureza, leki moczopędne
i poprawiające nerkowy przepływ krwi,
w zatruciu glikolem do czasu wystąpienia
cech ostrej niewydolności nerek
• leczenie uszkodzeń narządowych wg
ogólnie przyjętych zasad
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
postępowanie lecznicze cd.
Alkohol metylowy i glikol
etylenowy
postępowanie lecznicze cd.
• dawkowanie alkoholu etylowego:
alkohol podajemy doustnie (przez sondę) lub
(najczęściej) dożylnie w stałym wlewie 10% roztworu,
aby utrzymać stężenie we krwi w granicach 100-150
mg/dL – zalecana dawka początkowo 0,6-1,0 g/kg m.c.,
następnie średnio
110 mg/kg m.c./godz. (zwiększamy u osób uzależnionych
i podczas hemodializy)
• dawkowanie 4-metylopirazolu (Fomepizol):
dożylnie w postaci wolnych (30min.) wlewów
kroplowych- początkowo jednorazowo 15 mg/kg m.c.,
następnie po 10 mg/kg m.c co 12 godz. (4x), ostatecznie
po 15 mg/kg m.c. co 12 godz., do całkowitej eliminacji
toksycznych alkoholi
• dawkowanie alkoholu etylowego:
alkohol podajemy doustnie (przez sondę) lub
(najczęściej) dożylnie w stałym wlewie 10% roztworu,
aby utrzymać stężenie we krwi w granicach 100-150
mg/dL – zalecana dawka początkowo 0,6-1,0 g/kg m.c.,
następnie średnio
110 mg/kg m.c./godz. (zwiększamy u osób uzależnionych
i podczas hemodializy)
• dawkowanie 4-metylopirazolu (Fomepizol):
dożylnie w postaci wolnych (30min.) wlewów
kroplowych- początkowo jednorazowo 15 mg/kg m.c.,
następnie po 10 mg/kg m.c co 12 godz. (4x), ostatecznie
po 15 mg/kg m.c. co 12 godz., do całkowitej eliminacji
toksycznych alkoholi
Alkohol izopropylowy
Alkohol izopropylowy
• postać – płyn bezbarwny, rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 0,8 g/mL
• obj. dystrybucji 0,5-0,7 L/kg, okres półtrw. 2,9-16,2
godz. (aceton 7,6-26,2 godz.)
• dawka śmiert. 100-250 ml (2-4 mL/kg m.c.)
• metabolizowany głównie do acetonu oraz octanów,
mrówczanów i ditlenku węgla (2-4x wolniej od
etanolu)
• wydalany do 20% przez nerki niezmieniony
• objawy: zapach acetonu, depresja cun (śpiączka przy
st. 150 mg/dL), możliwa hipotermia, drgawki,
depresja oddechu, układu krążenia, zaburzenia
rytmu serca, możliwa kwasica metaboliczna,
ketonuria, hipoglikemia
• postać – płyn bezbarwny, rozpuszczalny w wodzie
• gęstość wzgl. 0,8 g/mL
• obj. dystrybucji 0,5-0,7 L/kg, okres półtrw. 2,9-16,2
godz. (aceton 7,6-26,2 godz.)
• dawka śmiert. 100-250 ml (2-4 mL/kg m.c.)
• metabolizowany głównie do acetonu oraz octanów,
mrówczanów i ditlenku węgla (2-4x wolniej od
etanolu)
• wydalany do 20% przez nerki niezmieniony
• objawy: zapach acetonu, depresja cun (śpiączka przy
st. 150 mg/dL), możliwa hipotermia, drgawki,
depresja oddechu, układu krążenia, zaburzenia
rytmu serca,
możliwa kwasica metaboliczna
,
ketonuria, hipoglikemia
Alkohol izopropylowy
badania laboratoryjne i
postępowanie lecznicze
Alkohol izopropylowy
badania laboratoryjne i
postępowanie lecznicze
• konieczne badania: stężenie izopropanolu
we krwi, elektrolitów , gazometrii i glukozy
we krwi, stężenie acetonu w moczu
• leczenie objawowe w warunkach
intensywnej terapii zachowawczej
• brak odtrutek, hemodializa wskazana
jedynie w skrajnie ciężkich stanach, przy
wysokich stężeniach alkoholu (niektóre
źródła stężenie ponad 150 mg/dL uznają
za śmiertelne)
• konieczne badania: stężenie izopropanolu
we krwi, elektrolitów , gazometrii i glukozy
we krwi, stężenie acetonu w moczu
• leczenie objawowe w warunkach
intensywnej terapii zachowawczej
• brak odtrutek, hemodializa wskazana
jedynie w skrajnie ciężkich stanach, przy
wysokich stężeniach alkoholu (niektóre
źródła stężenie ponad 150 mg/dL uznają
za śmiertelne)