LAPAROSKOPIA

„chirurgia przez 

dziurkę od klucza”

 

 



Jest to wziernikowanie jamy otrzewnej, 
peritoneoskopia za pomocą 
specjalistycznego sprzętu, w którym 
podstawową rolę odgrywa tor wizyjny. 
Początkowo laparoskopia służyła tylko 
do diagnostyki wnętrza brzucha, a 
także umożliwiała wykonanie 
celowanej biopsji.

 

 



Nie ma obecnie takiego zabiegu, którego nie 

próbowano by wykonywać techniką 

laparoskopową. Wiąże się to z panującym w 

ostatnim czasie trendem- chirurgia”jednego 

dnia” 



Laparoskopowo można wykonać herniotomię, 

appendektomię, wagotomię, zeszyć 

przedziurawiony wrzód, resekować jelita oraz 

operować narządy miąższowe. 



Także wykonuje się zabiegi diagnostyczne, np. 

biopsję.



 laparoskopię szeroko wykorzystuje się w 

ginekologii.

 

 

Diagnostyka laparoskopowa



Wskazania planowane:



Należą do nich głównie choroby wątroby. 



Laparoskopowo można rozpoznać drobnoguzkowy 

rozsiew nowotworowy, gdy ultrasonografia czy 

tomografia komputerowa zawodzi.



Laparoskopia umożliwia również pobranie wycinka 

z pożądanego miejsca.



Rozpoznanie innych nietypowych schorzeń jamy 

brzusznej powodujących bóle.

 

 



Wskazania nagłe:



Laparoskopia zwiadowcza w przypadku urazu 

brzucha. Przy penetrujących ranach powłok 

brzucha można wprowadzić laparoskop przez 

kanał rany i stwierdzić istniejące obrażenia. 



Istotna jest możliwość obserwować ilość 

napływającej krwi, czasem również znalezienia 

źródła krwawienia, ocenić właściwie sytuację, a 

tym samym uniknąć niepotrzebnej laparotomii.

 

 



 

W przypadku bólu w 

prawym dole biodrowym u 

młodych kobiet. Pozwala 

bowiem na odróżnienie 

ginekologicznych przyczyn 

od zapalenia wyrostka 

robaczkowego.



Także w ten sposób mogą 

być wykryte uporczywe 

stany gorączkowe wywołane 

gruźlicą, chłoniakiem czy 

ropniami wątroby.

 

 

Zalety:

• skrócenie czasu leczenia (gojenia się rany, okresu 

rekonwalescencji)

• mniejsze nacięcie (lepszy efekt kosmetyczny)

• mniejszy stres emocjonalny (krótki pobyt w 

szpitalu)

• mała inwazyjność

• pewna i szybka diagnostyka

• statystycznie mniejsza liczba powikłań

Wady:

• technika trudniejsza od laparotomii klasycznej

• względnie wysokie koszty zabiegu (droga 

aparatura)

• gorszy dostęp do niektórych narządów

 

 

     

Cholecystektomia 

laparoskopowa 



W cholecystektomii laparoskopowej dostęp 

do pęcherzyka uzyskuje się przez 4 wkłucia, 

którymi wprowadza się układ optyczny oraz 

narzędzia. 



Dzięki temu w minimalnym stopniu 

zaburzona zostaje czynność przewodu 

pokarmowego, a niedrożność porażenna 

ustępuje przed upływem 24 h od operacji.



Cholecystektomia laparoskopowa po raz 

pierwszy została wykonana we Francji w 

1987 r., a 4 lata później w Polsce. 

 

 

 

 

 

 

Appendektomia 
laparoskopowa

 

 

Przepuklina pachwinowa

 

 

 

 

Dostęp do narządów 
miąższowych

 

 

Bronchoskopia

 

 

 

 

artroskopia

 

 

 

 

salphingoskopia

 

 



Bezwzględne przeciwwskazania 
do laparoskopii:



• brak zgody pacjenta
• niewyrównana niewydolność 
krążeniowo-oddechowa
• rozlane zapalenie otrzewnej
• skaza krwotoczna
• wstrząs krwotoczny w fazie 
koagulopatii
• stan po rozległych operacjach 
żołądkowo-jelitowych z powodu choroby 
nowotworowej 

 

 



Względne przeciwwskazania do 

laparoskopii:



• przepuklina przeponowa wcześniej rozpoznana

• nadciśnienie III i IV stopnia

• przewlekła niewydolność krążeniowo-

oddechowa

• stan po przebytym zawale serca

• choroba wieńcowa serca

• zaburzenia przewodnictwa w sercu

• guzy w jamie brzusznej większe od pięści

• przebyte liczne operacje w jamie brzusznej

• ciąża powyżej 12 tygodni

• zapalenie otrzewnej miednicy małej

• nadmierna otyłość

• podeszły wiek pacjenta

 

 



Powikłania

1. Związane z wykonaniem odmy 

otrzewnowej:



• odma podskórna i nadotrzewnowa

• odma pozaotrzewnowa z wtórną odmą 

klatki piersiowej, śródpiersia i szyi

• wypełnienie gazem jelit lub żołądka

• uszkodzenie naczyń powłok oraz 

uszkodzenie dużych naczyń jamy brzusznej

• zator gazowy

 

 



2. 

Wywołane różnicą ciśnienia między jamą 

otrzewną a śródpiersiem przy nadmiernym 

ciśnieniu gazu w jamie brzusznej, co może 

spowodować zaburzenia krążenia 

obwodowego lub czynności serca, do 

zatrzymania akcji serca włącznie.

 

 



3.Spowodowane wprowadzeniem do 
jamy brzusznej  laparoskopu:
• uszkodzenie naczyń powłok brzusznych
• przebicie żołądka i uszkodzenie jelit
• uszkodzenie dużych naczyń jamy 
brzusznej
• powikłania związane z manipulacjami 
optyką laparoskopu (np. uszkodzenie 
zrostów, surowicówki jelit lub naczyń sieci)



5. Zakażenie miejscowe i ogólne.



6. Związane ze znieczuleniem.