background image

 

 

MERKANTYLIZM I 

FIZJOKRATYZM

1.Rys epoki
2.Myśl i praktyka 
merkantylizmu
3. Merkantylizm w literatur 
polskiej
4. Krytyka merkantylizmu
5. Fizjokratyzm

background image

 

 

RYS EPOKI

XV - XVII w

• Otwarcie Europy 
  - wyprawy wielkich podróżników
  - wielkie odkrycia geograficzne
• Renesans (powrót do osiągnięć cywilizacyjnych 

starożytności)

  - humanizm (zainteresowanie otaczającym światem)
  - wzrost popytu na słowo drukowane
  - badania naukowe
• Powstanie państw scentralizowanych, w których 

władcy podporządkowano urzędy centralne i 
prowincjonalne, skarb państwa oraz sądownictwo

background image

 

 

RYS EPOKI

Reformacja

  - rehabilitacja pomyślności materialnej
  - rehabilitacja pracy
  - dopuszczenie kapitału

Konsekwencje wielkich odkryć

  - przesłankami dalekich wypraw były: postęp w 

zakresie nawigacji i budowie okrętów, rewolucja 
intelektualna Odrodzenia, w Hiszpanii grupa 
bezrobotnych żołnierzy oraz finansowanie wypraw 
przez monarchów

  - powstanie imperiów kolonialnych
  - rewolucja handlowa  

background image

 

 

RYS EPOKI

• Nowoczesne niewolnictwo
• Ewolucja produkcji przemysłowej
  - wynalazek druku
  - broń palna
  - postęp w produkcji żelaza - wielkie piece
  - węgiel kamienny
• Rozwój rolnictwa
  - produkcja nakładcza
  - manufaktury

background image

 

 

MERKANTYLIZM

UWAGI  OGÓLNE

• Napływ do Europy nowych bogactw (kruszców)
• Wzrost zainteresowania problemami 

ekonomicznymi i próba odpowiedzenia na pytania

  - co robić?
  - jak się bogacić?
   rosło wówczas zainteresowanie jedynie  

makroekonomią

• Polityka gospodarcza tamtych lat to 

merkantylizm  (łac. mercari = „handlować”)

• Centralnym celem tej polityki był wzrost 

gospodarczy na drodze kapitalistycznego rozwoju

background image

 

 

MERKANTYLIZM

UWAGI  OGÓLNE

• Napływ do Europy nowych bogactw (kruszców)
• Wzrost zainteresowania problemami 

ekonomicznymi i próba odpowiedzenia na pytania

  - co robić?
  - jak się bogacić?
   rosło wówczas zainteresowanie jedynie  

makroekonomią

• Polityka gospodarcza tamtych lat to 

merkantylizm  (łac. mercari = „handlować”)

• Centralnym celem tej polityki był wzrost 

gospodarczy na drodze kapitalistycznego rozwoju

background image

 

 

ETAPY ROZWOJU 

MERKANTYLIZMU 

Merkantylizm można podzielić na:
1. Wczesny merkantylizm zwany też 

bulionizmem czy monetaryzmem

    Główny nacisk kładziono wówczas wzrost 

zasobu kruszców, zdobywanych w toku 
wymiany handlowej, przez eksport i 
import

2. Merkantylizm właściwy
    Rozwinięty, charakterystyczny dla 

produkcji manufakturowej

background image

 

 

WAŻNE DLA MERKANTYLISTÓW

• Każdy import (kupno) oznacza odpływ pieniędzy, 

które są przeznaczone na zakup

• Każdy eksport (sprzedaż) oznacza napływ 

pieniądza otrzymywanego za sprzedane towary

• Bogaty jest ten kraj, który więcej sprzedaje niż 

kupuje stąd też zasadniczy postulat 
merkantylizmu, że należy utrzymywać przewagę 
eksportu nad importem, tzw. uzyskiwać dodatni 
bilans w handlu zagranicznym

• Realizacja powyższego założenia była możliwa 

przy odpowiedniej ilości towaru przeznaczonego 
na eksport

background image

 

 

MERKANTYLIZM

• Merkantyliści nie dostrzegali znaczenia 

rynku wewnętrznego ani związku między 
wzrostem bogacenia się a rozwojem potrzeb 
wewnętrznych

• Byli zwolennikami wzrostu akumulacji na 

potrzeby eksportu kosztem rynku 
wewnętrznego

• Zwalczali zbytek i rozrzutność
• Eksponowali silną rolę państwa, które 

powinno preferować eksport, a do 
niezbędnego minimum ograniczać import

background image

 

 

ŚRODKI OSIĄGANIA 

GŁÓWNYCH CELÓW 

MERKANTYLIZMU

• protekcjonizm celny
• popieranie produkcji krajowej
• samowystarczalność (autarkia gospodarcza) głównie 

w produkcji surowców strategicznych

• popieranie polityki kolonialnej
• pełne wykorzystanie siły roboczej (dynamiczny 

przyrost naturalny, zatrudnianie dzieci, kobiet, 
starców itp)

• kształtowanie gustów i przyzwyczajeń konsumenckich
• kampania przeciwko luksusowi
• opieka państwa nad rozwojem produkcji 

manufakturowej

background image

 

 

Merkantylizm cd

• W polityce wewnętrznej - ścisła współpraca kół 

nowobogackich i przemysłowych z monarchą i 
stopniowe odchodzenie warstw szlachecko-
magnackich

• W Hiszpanie, którzy pierwsi  zdobyli znaczne kolonie 

z ogromnymi zasobami srebra i złota, niezbyt 
troszczyli się o rozwój handlu i przemysłu. 
Spowodowało to ograniczenie rozwoju wewnętrznego 
kraju, a przy masowej emigracji (kolonie -raj na 
ziemi) Hiszpania niemal się wyludniła. 

• Pokonanie Hiszpanii przez Anglię (rozbicie wielkiej 

armady) przyniosło m.in. przyspieszony rozwój 
najpierw Anglii a potem Francji

  

background image

 

 

REPREZENTANCI 

MERKANTYLIZM 

ZACHODNIOEUROPEJSKI

Hiszpania

Hiszpania

  - Juan de Mariana  - XVI w. - reprezentował tzw. nurt 

merkantylizmu szlacheckiego, ograniczony tylko do 
bulionizmu, bardzo przypominał średniowieczne idee 
etyczne w gospodarce 

  - Jerome de Ustariz - przełom XVII i XVIII w. - zwracał 

uwagę na sprawy bilansu handlowego (zły handel), 
konieczność rozwoju rzemiosła i produkcji na 
potrzeby eksportu

  - Bernardo de Ulla - początek XVIII w.- wskazywał, że 

metale szlachetne szybko będą wyciekać i dlatego 
kład nacisk na rozwój produkcji przemysłowej min. 
przez odpowiednie zabezpieczenie surowcowe.

 

background image

 

 

REPREZENTANCI MERKANTYLIZM 

ZACHODNIOEUROPEJSKI

Włochy

Włochy

  - Gaspar Scaruffii - XVI w. - bankier, przedstawiciel 

monetaryzmu, projektował stworzenie światowego 
systemu walutowego

  - Bernard Davanzati - schyłek XVI w. - kupiec 

florencki, prekursor tzw. ilościowej teorii pieniądza, 
zajmował się pieniądzem jako środkiem wymiany

  - Geminiano Montanari - XVII w. - podobnie jak 

Devanzati zajmował się elementami ilościowej teorii 
pieniądza. Obydwu należy uznać jako tych, którzy  
stworzyli podstawy (grunt) krytyki  merkantylizmu

background image

 

 

WŁOCHY cd.

 

Ilościowa teoria pieniądza wg. Montanariego i Dewanzatiego 
Gromadzenie kruszców w poszczególnych krajach przyniosło 
powstanie ogromnych jego zapasów. Powodowało to, że dążąc 
do zwiększenia bogactwa kraju przez gromadzenie pieniędzy 
jednocześnie oznaczało obniżenie ich wartości, a w efekcie 
wzrost cen.   

- Antonio Serra - XVII w. -  często przez Włochów uznawany 

jako twórcę ekonomii (duża przesada), pisał bowiem w 
duchu rozwiniętego merkantylizmu. Analizując możliwości 
uzyskania przez państwo zysku uważał, że napłynie on 
dwoma dogami:

  1. W wyniku eksportu nadwyżek płodów rolnych
  2. W wyniku eksportu produktów rzemieśliczo-przemysłowych

  

background image

 

 

REPREZENTANCI MERKANTYLIZM 

ZACHODNIOEUROPEJSKI

Francja

Francja - niemal zupełny brak piśmiennictwa z 
wyjątkiem:

  - Jean Bodin (Bodinus) -XVI w., ciekawy jest jego 

pogląd o ilościowej teorii pieniądza (drożyzna 
towarów nie jest złem absolutnym, bowiem zasoby 
kruszcowe stanowią o bogactwie kraju)  

  - Bartheleme de Laffemas - koniec XVI w. - domagał 

się ograniczenia importu i wywozu złota z kraju. 
Postulował rozwój przemysłu, głównie sukiennego i 
skórzanego. Obowiązek ochrony rodzimej 
wytwórczości spoczywa na barkach państwach. 
Opowiadał się przecie produkcji luksusowej.

  

background image

 

 

FRANCJA  cd

  -

Antonie de Manchrétien - XVII w. - w książce 
Traktat ekonomii politycznej 
wprowadził 
przymiotnik „polityczna” - starożytna „ekonomika” 
Ksenofonta i średniowieczna „etyka życia 
gospodarczego” stała się „ekonomią polityczną”. 
Występował w obronie rzemieślników i jednocześnie 
chwalił kupców. Postulował rozwój przemysłu od 
ciężkiego do lekkiego, od rozwoju produkcji 
środków wytwarzania do produkcji środków 
konsumpcji. Taka droga rozwoju przemysłu została 
przyjęta m.in. przez system socjalistyczny

 

background image

 

 

REPREZENTANCI MERKANTYLIZM 

ZACHODNIOEUROPEJSKI

Anglia

Anglia - bogata literatura:

 - John Hales - XVI w. - pieniądz traktował jako nerw życia 

gospodarczego, państwo jest bogate wtedy gdy ma 
obfitość towarów na eksport, rzemiosło dając 
zatrudnienie tysiącom wzbogaca miasta i wsie oraz daje 
dochód państwu, do minimum należy ograniczyć import 
zwłaszcza gdy można zastąpić go produkcją krajową

 - Thomas Mun - przełom XVI i XVII w. - jego przekonania 

nie różniły się od poglądów dojrzałych merkantylistów,

 

występował jako obrońca potencjału wojenno-ekonom., 
zwalczał wczesnomerkalistyczną idee traktowana 
pieniądza jako skarbu państwa, był przeciwnikiem 
wszelkich środków krępujących handel

 

background image

 

 

ANGLIA cd.

  - Josiah Child - druga połowa XVII w. - jego 

poglądy w wielu punktach były zbieżne z 
poglądami Muna, różniły się jednak daleko 
idącymi swobodami w handlu zagranicznym (był 
to b. ograniczony liberalizm) przy zachowaniu 
pełnej ingerencji państwa w życie gospodarcze, 
żądał nawet ustawowej regulacji stopy 
procentowej. Nowością było odchodzenie od 
merkantylistycznej koncepcji „silnej ręki” 
państwa. Były to pierwsze próby korespondujące z 
nowymi kierunkiem krytykującym merkantylizm, 
które rozwijały się w Anglii w XVII w.

 

background image

 

 

Merkantylizm w literaturze 

polskiej

    

W Polsce kapitalizm przybrał znamiona kapitalizmu 

folwarcznego 

• Andrzej Frycz Modrzewski - (1503 - 1572 r.) - uważał, że 

tylko praca na roli stanowi zajęcie godne człowieka, 
krytykował pozbawienie chłopów praw zaskarżania 
panów, postulował zmuszanie włóczęgów do pracy, 
import traktował jako czynnik powodujący ubożenie 
ludności

• Mikołaj Rej - (1505 - 1569) - w swoich optymistycznych 

opiniach o obfitości bogactw w Polsce, był również 
entuzjąstą koncepcji dodatniego bilansu w handlu 
zagranicznym, uważał, że bogactwo Polski płynie z 
eksportu płodów rolnych, nie przewidział kryzysu 
spowodowanego brakiem uprzemysłowienia

 

background image

 

 

POLSKA cd

• Jan Kochanowski - (1530 - 1584 r.) - wychwalał życie na 

wsi, gloryfikował „cnoty rycerskie”, zdawał sobie 
sprawę z potrzeb rozwoju rolnictwa, handlu i żeglugi, 
jednak w jego piśmiennictwie myśl średniowieczna 
przeplatała się poglądami merkantylistów

• Anzelm Gostomski - (1508 - 1588 r.) - był zwolennikiem 

folwarku szlacheckiego opartego na pańszczyźnie. Był 
on jednak feudałem, a jego dywagacje pozbawione były 
elementów etyki gospodarczej. Uważał że państwo jest 
tym bogatszym im więcej jest ludzi biednych, gotowych 
podjąć każą pracę 

• Jakub Siebeneicher - XVI w. - reprezentował poglądy 

podobne do Gostomskiego

background image

 

 

POLSKA cd

• Andrzej Ciesielski - druga połowa XVI w. - 

przejawiał troskę o rozkwit kraju i stan armii, 
postulował ograniczony wywóz pieniędzy 
uważając go za szkodliwy, tzw. teza o „zwarciu 
granic”. Kraj jest bogaty gdy kraj ma nadwyżkę 
przywozu monet nad wywozem

  

• Stanisław Cikowski - przełom XVI i XVII w - 

zwolennik skłaniania kupców cudzoziemskich do 
przyjazdu do Polski z tanimi i dobrymi towarami, 
ustalenia pułapu cen importowych, tezy „zwarcia 
granic”

background image

 

 

POLSKA cd

• Krzysztof Opaliński - (1609 - 1655 r.) - pragnął widzieć 

Polskę jako kraj, w którym rozwijały się miasta i 
przemysł, dostrzegał znaczenie rynku wewnętrznego i 
konsumpcji, by szybko uprzemysłowić kraj zalecał 
kształcenie młodzieży zagranicą, postulował zamianę 
pańszczyzny na czynsz. Jego program w dawnej, 
szlacheckiej Polsce mógł pozostać tylko w formie 
literackiej

• Jan Grodwagner - pierwsza połowa XVII w. - jego poglądy 

dorównywały dojrzałej myśli zachodnioeuropejskie, ich 
punktem wyjścia była zasada produkcji przemysłowej na 
eksport. Krytykował niedorozwój przemysłowy Polski i 
nadmierny zbytek. Źródło bogacenia widział w produkcji, 
a nie w machinacjach finansowych

background image

 

 

POLSKA cd

• Andrzej Maksymilian Fredro - (1620 - 1679 r.) - 

reprezentant szczytowego rozwoju merkantylizmu w 
Polsce, ideolog kultury przemysłowej. Dostrzegał 
postępujący upadek kraju i złe gospodarowanie szlachty. 
Domagał się silnej ręki państwa. Uważał, że nowoczesne 
państwo musi mieć przemysł powiązany z handlem 
zagranicznym, czyli manufaktury i wielkie kompanie 
handlowe. Ogromną wagę przykładał do budowy 
bezpiecznych szlaków komunikacyjnych. Rozbudowę 
gospodarki ściśle wiązał z rozbudową zaplecza socjalnego

• Do merkantylistów polskich zaliczyć jeszcze należy: Józefa 

Wybickiego, który w latach sejmu czteroletniego zajmował 
się problemami skarbowymi i Jana Ferdynanda Naxa, który 
zajmował się problemami politycznymi i gospodarczymi. 

background image

 

 

ROZKŁAD MERKANTYLIZMU

   

W XVII w wątpliwości Davanzatiego i Montanariego zostały 

naukowo sprecyzowane w formie ilościowej teorii pieniądza.

Rozkład merkantylizmu uwidaczniał się w:
1. Wyraźne przesunięcie akcentów cyrkulacji na pracę
2. Ilościowa teoria pieniądza
3. Dostrzeżenie znaczenia obok rynków zagranicznych roli 

rynku i handlu wewnętrznego oraz odpowiedniego poziomu 
cen

4. Wraz z postępującą inflacją dostrzegano, że bogactwo kraju 

to nie tylko pieniądze, ale i ilość dóbr zaspakajających 
potrzeby kraju

5. Założenia liberalizmu gospodarczego i polityki wolnej 

konkurencji    

 

background image

 

 

KRYTYCY MERKANTYLIZMU I 

PREKURSORZY SZKOŁY 

KLASYCZNEJ

• William Petty (1623 - 1687) przez Marksa 

uznany za ojca ekonomii klasycznej, autor 
książki Arytmetyka polityczna - 
pierwsza 
fundamentalna rozprawa z zakresu statystyki

  - wprowadził pojęcie ceny politycznej i ceny 

naturalnej

  - po raz pierwszy jasno sformułował teorię 

wartości opartej na pracy ( w 200 lat potem 
podjął ją Marks)

  - popierał liberalizm przy jednoczesnym 

założeniu, że państwo powinno interweniować w 
najważniejszych sprawach gospodarczych  

background image

 

 

KRYTYCY MERKANTYLIZMU cd.

• Dudley North (przełom XVII i XVIII w.) uważał, że nie 

gromadzenie szlachetnych kruszców ale dobrobyt 
społeczny powinien być istotą polityki gospodarczej, a 
ponadto:

  - występował przeciwko protekcjonizmowi państwa
  - wierzył, że rynek sam wpłynie na ustalenie podaż i popyt
  - zasada współzawodnictwa spowodują właściwy wybór 

dziedziny gospodarczej

  - pieniądz traktował tylko jako środek wymiany handlowej
  - krytykował ilościową teorię pieniądza, uważając ten 

problem za bardziej złożony 

  

background image

 

 

KRYTYCY MERKANTYLIZMU cd.

• John Locke (1632 - 1704) polityk i ekonomista, 

zwolennik liberalizmu głoszący zasady 
indywidualizmu

  - uznawał pracę za główne źródło wartości
  - własność prywatną traktował jako dobro najwyższe 

dlatego domagał się ochrony własności przez 
państwo

• William Peterson i John Law doszli do przekonania o 

potrzebie zwiększenia ilości pieniądza w obiegu.   
J.Low, który swoje przemyślenia realizował w 
praktyce doprowadził do nieograniczonej emisji, 
która przyniosła mu miano „ojca pierwszej 
galopującej inflancji”

                          

background image

 

 

KRYTYCY MERKANTYLIZMU cd

• Dawid Hume (1711 - 1776) krytykował 

merkantylizm i eksperymenty pieniężne J. Lowa

  - stopniowy wzrost cen towarów sprzyja rozwojowi 

przemysłu

  - „pełzająca” inflacja może wywołać szereg 

pozytywnych zjawisk gospodarczych

  - Anglię nazwał „przemysłową manufakturą świata”
  - zgodnie z ilościową teorią pieniądza, uważał że 

ceny zależą od ilości pieniądza w obiegu

  - uważał także, że pracowitość należy pobudzać 

poprzez oddziaływanie ekonomiczne np. zysk

background image

 

 

KRYTYCY MERKANTYLIZMU cd

• Na uwagę zasługują jeszcze:
  - James Steuat, który reprezentował stanowisko 

wartościotwórczej roli pracy, opowiadał się za pieniądzem 
papierowym (ilość pieniądza zależy od masy towarowej), 
ilość pieniądza bezpośrednio wpływa na ceny towarów, 
rozwój gospodarczy zależy od wielkości zysku, a zysk nie 
powstaje w wyniku czyjeś straty bowiem tzw. zysk 
pozytywny powstaje w wyniku wzrostu wydajności pracy

  - Josiah Tucker (nauczyciel A. Smitha) głosił tezę, że 

motorem napędowym gospodarki jest osobisty interes 
jednostki, oraz ideę wolnego handlu jednak z 
umiarkowanym protekcjonalizmem celnym. Kardynalnymi 
w jego filozofii były teza indywidualistycznej i egoistycznej 
roli człowieka. Był zdecydowanym pacyfistą

background image

 

 

FIZJOKRATYZM

PREKURSORZY KLASYCYZMU WE 

FRANCJI

          Początki kapitalizmu manufakturowego, 

dyskryminacja rolnictwa jeszcze w XVIII w., dynamiczny 
rozwój miast i globalny upadek wsi oraz seria afer 
finansowych (J. Low) przyniosło zapotrzebowanie na 
poszukiwanie dróg wyjścia z impasu francuskiego 
rolnictwa. Z tego wyłonił się modny wówczas kierunek 
zwany 

fizjokratyzm

fizjokratyzm

 

 (gr. physis = natura, przyroda).

         Twórcą fizjokratyzmu był François Quesnay (1964 - 

1774) lekarz, który dopiero w 60 roku życia 
zainteresował się ekonomią, popierany przez faworytę 
królewską markizę de Pompaduore. Wokół siebie 
stworzył sektę fizjokratów na dworze królewskim. Jego 
dorobek ideowy stanowią tzw. tablice ekonomiczne. 

      

background image

 

 

FIZJOKRATYZM cd.

• Najważniejsza dla fizjokratów była idea porządku 

naturalnego jako antyteza sztucznego (przemysłowego) 
stworzonego przez człowieka

• Podstaw porządku naturalnego upatrywano w wolności 

i własności prywatnej jako cech natury ludzkiej

• „Leseferyzm” - termin stworzony przez fizjokratów 

oznaczający liberalizację społeczną i gospodarczą 

• Podstawowe zagadnienie ekonomiczne to dochód 

społeczny pojmowany jako suma dóbr a nie jak u 
merkantylistów pieniądz

• Wyłączna produkcyjność ziemi
• Rozwój fizjokratyzmu całkowicie przekreśliła Wielka 

Rewolucja Francuska

background image

 

 

FIZJOKRATYZM cd

    Jak można wywnioskować z powyższego 

podstawowymi u fizjokratów były trzy koncepcje:

   1. Porządku naturalnego wraz z postulatem 

liberalizmu gospodarczego i własności prywatnej

   2. Jedynej produkcyjności ziemi wraz z 

postulatem jedynego opodatkowania sfery 
rolniczej, a w zasadzie wielkiej własności 
ziemskiej, którą stać na odpowiednie nakłady 
kapitałowe

   3. Obiegu dóbr, inaczej mówiąc teorią rozdziału 

dochodu społecznego 

background image

 

 

FIZJOKRATYZM cd

      Fizjokraci dzielili społeczeństwo na trzy zasadnicze 

klasy społeczne

    1. Klasę rolników - jedynie produkcyjną. To rolnicy i 

dzierżawcy rolni, którzy gospodarują na własny 
rachunek 

    2. Klasę właścicieli ziemskich świeckich i duchowych 

z królem na czele, właściwie pełniących wszystkie 
funkcje administracyjne i kulturalno-naukowe 

    3. Klasę jałową, grupa użyteczna choć 

nieprodukcyjna, do której zaliczani przemysłowców, 
rzemieślników, finansistów i handlowców

      Mimo elementów feudalnych fizjokratyzm należy 

zaliczyć do systemu już w pełni kapitalistycznego  


Document Outline