Filary w strukturze UE

Trójfilarowa struktura UE

1) I filar – Wspólnoty Europejskie

2) II filar – Wspólna Polityka zagraniczna

i Bezpieczeństwa

3) III filar – Współpraca Policyjna i Sądowa

w Sprawach Karnych

Trójfilarowa struktura UE

Ad. 1.

Funkcjonuje według prawa wspólnotowego

Ad. 2.

Współpraca nie wykracza poza współpracę

międzynarodową regulowaną przez prawo

międzynarodowe

Ad.3.

Tradycyjna współpraca międzynarodowa

(Trybunał Sprawiedliwości)

Trójfilarowa struktura UE

Ad. 1

Unia celna i jednolity rynek wewnętrzny,

Wspólna polityka handlowa,

Wspólna polityka rolna i rybacka,

Wspólna polityka transportowa,

Wspólne reguły konkurencji,

Unia gospodarcza i walutowa,

Polityka społeczna i spójność społeczno-

gospodarcza,

Ochrona środowiska naturalnego,

Polityka badawczo-rozwojowa

Trójfilarowa struktura UE

Ad.2

Polityka zagraniczna

Wspólne działania, stanowiska i

strategie,

Wspieranie demokracji i

praworządności, ochrona praw

człowieka i podstawowych wolności

Trójfilarowa struktura UE

Ad.2

Polityka bezpieczeństwa:

Wzmocnienie bezpieczeństwa UE i jej

państw członkowskich (finansowe

aspekty obrony),

Rozbrojenie i utrzymanie pokoju

Trójfilarowa struktura UE

Ad. 3

Współpraca sądownicza w sprawach

karnych,

Zwalczanie rasizmu i ksenofobii,

Współpraca policji (Europol)

Kompetencje Wspólnot



Obszary kompetencji

wyłącznych Wspólnoty:



reguły konkurencji,



przepisy związane z unią celną,



wspólna polityka handlowa,



polityka pieniężna w obszarze ero,



zachowanie morskich zasobów

biologicznych.

Obszary kompetencji dzielonych

(mieszanych)

pomiędzy Wspólnotę a państwa

członkowskie:

właściwe funkcjonowanie jednolitego rynku wewnętrznego,

- stworzenie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i
sprawiedliwości,
- rolnictwo i rybołówstwo,
- transport i sieci transeuropejskie,
-energetyka,
- niektóre aspekty polityki społecznej,
- spójność gospodarcza, społeczna i terytorialna,
- ochrona środowiska naturalnego,
- ochrona konsumentów,
- niektóre aspekty zdrowia publicznego,
- niektóre aspekty badań, rozwoju technologicznego i
przestrzeni kosmicznej,
- niektóre aspekty współpracy na rzecz rozwoju i pomocy
humanitarnej.

Obszary działań wspólnotowych

, w których

mamy do czynienia z

działaniami

wspierającymi, koordynującymi lub

uzupełniającymi

są następujące:



przemysł,



ochrona zdrowia ludzkiego,



edukacja,



szkolenia zawodowe,



młodzież i sport,



ochrona ludności.



Unia ma ponadto

kompetencje w dziedzinie koordynowania



polityk gospodarczych i zatrudnienia w państwach członkowskich,



również w dziedzinie wspólnej polityki zagranicznej i

bezpieczeństwa,



może również stopniowo prowadzić do powstania wspólnej obrony

(konstytucja).

Unia ma ponadto

kompetencje w dziedzinie

koordynowania



polityk gospodarczych i zatrudnienia

w państwach członkowskich,



również w dziedzinie wspólnej

polityki zagranicznej i

bezpieczeństwa,



może również stopniowo prowadzić

do powstania wspólnej obrony

(konstytucja).

Instrumenty prawne w I

filarze Unii Europejskiej



W ramach pierwszego filaru UE

stosowane są następujące rodzaje

instrumentów prawnych:



rozporządzenia



dyrektywy



decyzje



zalecenia (rekomendacje) i opinie

Rozporzadzenia



Rozporządzenia

są aktami o zastosowaniu

powszechnym i bezwyjątkowym, są wiążące w całości i

w całości automatycznie stają się częścią krajowych

systemów prawnych państw członkowskich.

Rozporządzenia adresowane są nie tylko do państw

członkowskich, ale także do osób fizycznych i

prawnych. Ponieważ nie istnieje możliwość stosowania

selektywnego, bądź niepełnego stosowania przez

państwa członkowskie uregulowań zawartych w

rozporządzeniu, ograniczając skutki przepisów

wspólnotowych, nawet jeśli dane państwo głosowało

przeciw uchwaleniu tegoż aktu lub też uważa je za

sprzeczne z interesem narodowym , rozporządzenie

jest aktem prawnym wkraczającym w sposób

natychmiastowy i bezpośredni w wewnętrzne porządki

prawne państw członkowskich

Dyrektywy



Dyrektywy

są wiążące dla państw członkowskich

co do skutku określonego w dyrektywie,

pozostawiając wybór środków i sposobów

niezbędnych dla realizacji celów określonych

dyrektywą w gestii państw członkowskich.

Adresatami są zazwyczaj wszystkie państwa

członkowskie, choć dyrektywy mogą być także

skierowane do poszczególnych krajów .

Dyrektywa w wewnętrznym porządku krajowym

nie wywołuje skutku bezpośredniego, dlatego też

wymaga implementacji przy pomocy krajowych

instrumentów prawnych.

Zalecenia i opinie



Zalecenia i opinie

- nie mają charakteru wiążącego i są

wyrazem opinii instytucji europejskich o pożądanym

kierunku zmian w przepisach prawnych państw

członkowskich w określonych dziedzinach. Warto jednak

zwrócić uwagę na fakt, iż brak mocy wiążącej zaleceń i

opinii nie stanowi o braku użyteczności. Stanowią one

bowiem wyraz opinii instytucji wspólnotowych o kierunku

pożądanych zmian prawnych w państwach członkowskich i

mogą stanowić zapowiedź przyjęcia aktu prawnego o

charakterze wiążącym np. w formie rozporządzenia.

Omawiane akty prawne z reguły dają państwom

członkowskim dodatkowy czas na przygotowanie systemu

krajowego do wprowadzenia w terminie późniejszym

regulacji wiążących w postaci dyrektywy.

Akty prawne – I filar

Traktat o Ustanowieniu Wspólnoty Europejskiej

Artykuł 249

(por. także art.161 TEWEA)



W celu wykonania swych zadań oraz na warunkach przewidzianych w

niniejszym Traktacie, Parlament Europejski wspólnie z Radą, Rada i Komisja

uchwalają rozporządzenia i dyrektywy, podejmują decyzje, wydają

zalecenia i opinie.

Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio

stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Dyrektywa wiąże każde Państwo Członkowskie, do którego jest kierowana,

w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawia jednak

organom krajowym swobodę wyboru formy i środków.

Decyzja wiąże w całości adresatów, do których jest kierowana.

Zalecenia i opinie nie mają mocy wiążącej.

Instrumenty prawne

stosowane w II filarze (art.

12 TUE)



zasady i ogólne wytyczne dla WPZiB



wspólne strategie



wspólne działania



wspólne stanowiska



działania mające na celu umacnianie

współpracy państw członkowskich w

ramach WPZiB

Akty prawne – II filar

Traktat o Unii Europejskiej

Artykuł 12



Unia osiąga cele określone w artykule 11 poprzez:



określanie zasad i ogólnych wytycznych wspólnej polityki

zagranicznej i bezpieczeństwa



decydowanie o wspólnych strategiach,



przyjmowanie wspólnych działań,



przyjmowanie wspólnych stanowisk,



umacnianie systematycznej współpracy między Państwami

Członkowskimi w prowadzeniu ich polityki.

Instrumenty prawne III

filaru UE (art. 34 TUE)



wspólne stanowiska



decyzje ramowe



decyzje



konwencje między państwami

członkowskimi

Akty prawne – III filar

Traktat o Unii Europejskiej

Artykuł 34



1. W dziedzinach objętych niniejszym tytułem Państwa

Członkowskie wzajemnie się informują i konsultują ze sobą

w ramach Rady, mając na względzie koordynację swych

działań. W tym celu ustanawiają współpracę między swymi

właściwymi jednostkami administracyjnymi.

2. Rada w stosownej formie i według właściwych procedur

przewidzianych w niniejszym tytule, przyjmuje środki i

sprzyja współpracy, przyczyniając się do osiągnięcia przez

Unię przez jej celów. W związku z tym, stanowiąc

jednomyślnie z inicjatywy Państwa Członkowskiego lub

Komisji, Rada może:

Document Outline