Adaptacja dziecka do życia w 

żłobku

 

 

Adaptacja - definicja

• Adaptacja pochodzi z łacińskiego – 

adaptare, co dosłownie oznacza – 
przystosować. 

• W psychologii oznacza dostosowanie 

zachowania do potrzeb i do 
środowiska.

 

 

• Czyli: powszechnie wiadomo adaptacja jest 

przystosowaniem się, zaakceptowaniem nowych 

warunków, odnalezieniem się w nowej roli. Może 

ona przebiegać prawidłowo tylko wtedy, gdy nowe 

środowisko zaspokaja podstawowe potrzeby, a 

przede wszystkim potrzebę bezpieczeństwa, która 

jest jedną z najważniejszych potrzeb stojących u 

podstawy piramidy potrzeb Maslowa. 

 

 

Etapy adaptacji

• reorientacja psychologiczna – uczenie 

się nowych wzorów i stosowanie ich w 
praktyce

• tolerancja – szacunek dla cudzych 

poglądów, upodobań, wierzeń

• asymilacja – całkowite przystosowanie 

się jednostki lub zbiorowości do 
istniejących warunków. 

 

 

Od czego zależy przebieg 

adaptacji

• - z kim przebywało dziecko przed 

zapisaniem do przedszkola

• - jak silna emocjonalna wieź łączy 

dziecko z rodzicami

• -czy przed przedszkolem miało kontakt 

z rówieśnikami i jak intensywny

• - czy zostawało pod opieką osób 

trzecich

 

 

• Adaptację przechodzą także rodzice- 

muszą pogodzić się z sytuacją oddania 
własnego dziecka pod opiekę obcych 
osób, pokonać własne poczucie winy, 
niechęć, niepokój, strach. Potrzebują 
czasu zanim przestaną myśleć jak 
radzi sobie ich maleństwo, czy niczego 
mu nie brakuje, czy ma zaspakajane 
wszystkie potrzeby. 

 

 

• W związku z tak dużą zmianą w życiu, u 

dzieci mogą pojawić się różnego rodzaju 
objawy psychosomatyczne związane z 
adaptacją. 

• Pojawienie się objawów jest zależne od 

stopnia dojrzałości układu nerwowego 
dziecka, dojrzałości emocjonalnej, progu 
odporności psychicznej, jak również 
umiejętności przygotowania dziecka do 
przedszkola. 

 

 

• Do najczęściej występujących możemy 

zaliczyć:

■ płaczliwość, rozdrażnienie, wpadanie w histerię
■ labilność emocjonalna- częste zmiany 

nastrojów

■ trudności ze spaniem, częste wybudzanie się, 

niespokojne wiercenie

■ napady agresji, buntu, sprzeciwy, popychanie, 

bicie, rzucanie się na ziemię

■ zmniejszenie apetytu (całkowite odmawianie 

jedzenia) lub jego wzmożenie

■ wymioty, bóle brzucha, biegunka
■ apatia, lękliwość, zahamowanie emocjonalne
■ regres- cofnięcie się nabytych już umiejętności 

( powrót do wypróżniania się w pieluchy itp.)

 

 

Kilka wskazówek pomocnych w 

adaptacji:

• Trzeba pamiętać, że w pierwszych dniach pobyt dziecka w 

przedszkolu powinien być krótki, stopniowo należy 

przyzwyczajać go do rozłąki z rodzicem. Dlatego ważne jest, 

aby było odbierane po obiedzie

ok godz. 12. 

• Pożegnanie z maluchem zawsze jest bardzo trudne dla 

wszystkich również dla rodziców- dlatego ważne aby trwało 

jak najkrócej. Przedłużanie przytulania, całowania 

powoduje, że dziecko jeszcze mocniej koncentruje się na 

swoich emocjach i płaczu. 

• Gdy dziecko weszło już na salę i pożegnało się z rodzicem, 

ważne jest aby nie stać w drzwiach i nie zaglądać ponownie 

na salę. To powoduje ponowne rozdrażnienie i podtrzymanie 

emocji żalu i rozpaczy. 

• W pierwszych tygodniach można pozwolić maluchowi na 

zabieranie ze sobą ulubionej zabawki, misia, kocyka, która 

zapewnia poczucie bezpieczeństwa i kojarzy się z domem. 

W momencie kiedy dziecko przyzwyczai się do przedszkola 

należy stopniowo ograniczać zabawki np. zostawiać w 

szatni na półce. 

 

 

• Indywidualne plany adaptacyjno-

wychowawcze na przykładach