background image

 

 

Wektorem

 nazywa się odcinek skierowany            , w którym

punkt A uważa się za początek wektora, a punkt B za koniec 
wektora

AB

A

B

a

Wektory równoległe do jednej prostej nazywa się kolinearnymi,
wektory równoległe do jednej płaszczyzny – komplanarnymi.

background image

 

 

Jeżeli mamy dwa wektory to możemy określić ich wzajemne położenie. 
Mogą one być wzajemnie: 

- równoległe - 

jeżeli proste zawierające 
kierunki obu wektorów są 
równoległe do siebie

  

                                 
                                 

        

- prostopadłe - 

jeżeli proste zawierające 
kierunki obu wektorów są 
prostopadłe do siebie

  

                                 
                                 

                                

- równe - 

jeżeli wszystkie swoje 
cechy (długość, kierunek, 
zwrot) mają takie same

  

                                 
                                 

                       

- przeciwne - 

jeżeli mają ten sam 
kierunek, taką samą 
długość lecz przeciwne 
zwroty

  

                                 
                                 

                

v

u

v

u

v

u

background image

 

 

Współrzędne wektora względem osi

Niech wektor z osią Ox, wtedy współrzędną wektora tej osi 
opisuje wzór

a

x

 = wsp

x

= |a| cos  

Współrzędna sumy wektorów względem osi jest równa sumie 
współrzędnych wektorów składowych względem osi

wsp

x

(a+b) = wsp

x

a + wsp

x

b 

a

wsp

x

a

x

background image

 

 

Wektory w układzie współrzędnych

Jeżeli mamy dany dwa punkty A(x

1

, y

1

, z

1

), B(x

2

, y

2

, z

2

), 

 to zbiór trzech uporządkowanych liczb (x

2

-x

1

,y

2

-y

1

,z

2

-z

1

 nazywamy współrzędnymi wektora o początku w punkcie
 A i końcu w punkcie B.          

Z

X

Y

O

B(x

2

, y

2

, z

2

)

A(x

1

, y

1

, z

1

)

c(x

2

-x

1

,y

2

-y

1

,z

2

-z

1

background image

 

 

Suma wektorów

 – metoda równoległoboku

a

b

b

a

c

z

y

x

a

,

a

,

a

a 

z

y

x

b

,

b

,

b

b

z

z

y

y

x

x

b

a

,

b

a

,

b

a

c

background image

 

 

Metoda równoległoboku – można stworzyć równoległobok dla sumy 
wektorów a i b, a rozwiązaniem będzie druga z przekątnych

b

b

a

c

a

Różnica wektorów

z

y

x

a

,

a

,

a

a 

z

y

x

b

,

b

,

b

b

z

z

y

y

x

x

b

a

,

b

a

,

b

a

c

background image

 

 

Iloczynem wektora przez skalar

 nazywamy nowy 

wektor mający długość a · |m| i skierowany zgodnie z wektorem 
a gdy m > 0 i przeciwnie do wektora a gdy m < 0

a

m

a

b

)

m

(

a

b

background image

 

 

Iloczyn skalarny wektorów

Iloczynem skalarnym dwóch wektorów jest liczba równa iloczynowi 
długości tych wektorów i cosinusa kąta zawartego między nimi:   

 

Należy pamiętać, że iloczyn skalarny jest liczbą (skalarem), 
a nie wektorem. 

  

 

                    

z

z

y

y

x

x

b

a

b

a

b

a

)

b

,

a

cos(

b

a

b

a

c

a

b

z

y

x

a

,

a

,

a

a 

z

y

x

b

,

b

,

b

b

background image

 

 

Iloczyn wektorowy

Iloczynem wektorowym dwóch wektorów u i v
nazywamy
 wektor w

•który jest prostopadły do płaszczyzny rozpiętej na 
wektorach u i v   

•punkt przyłożenia wektora w pokrywa się z 
początkami 
 wektorów u i v     

•którego długość jest równa polu równoległoboku 
rozpiętego 
na tych wektorach u i v
Którego zwrot jest określony regułą śruby 
prawoskrętnej

b

a

b

a

y

x

y

x

z

x

z

x

z

y

z

y

b

b

a

a

,

b

b

a

a

1

,

b

b

a

a

b

a

z

y

x

a

,

a

,

a

a 

z

y

x

b

,

b

,

b

b

background image

 

 

ILOCZYN MIESZANY TRÓJKI WEKTORÓW

Jeżeli wektory a, b, c są wyrażone przez współrzędne to:

 

 

z

y

x

z

y

x

z

y

x

c

c

c

b

b

b

a

a

a

det

cos

c

sin

b

a

c

b

a

Jeżeli dwa spośród trzech danych wektorów są równe lub 
równoległe to ich iloczyn mieszany jest równy 0

c

b

a

background image

 

 

z

y

x

z

y

x

b

,

b

,

b

b

;

a

,

a

,

a

a

Warunkiem koniecznym i dostatecznym prostopadłości 
dwóch wektorów niezerowych

 

jest, by ich iloczyn skalarny był równy zeru.

0

b

a

b

a

b

a

b

a

z

z

y

y

x

x

background image

 

 

Równoległość wektorów

Warunkiem koniecznym i wystarczającym 

równoległości dwóch wektorów niezerowych

z

y

x

z

y

x

b

,

b

,

b

b

;

a

,

a

,

a

a

jest, aby wyacznik

z

z

y

y

x

x

b

a

b

a

b

a

0

b

b

b

a

a

a

1

1

1

z

y

x

z

y

x

background image

 

 

RÓWNANIE PROSTEJ W PRZESTRZENI

V=[a;b;c]

M

0

(x

0

,y

0

,z

0

)

M(x,y,z)

0

x

y

z

Równanie parametryczne prostej

ct

z

z

bt

y

y

at

x

x

1

1

1

Równanie prostej przechodzącej przez dwa różne punkty

1

2

1

1

2

1

1

2

1

z

z

z

z

y

y

y

y

x

x

x

x

0

c

b

a

z

z

y

y

x

x

k

j

i

o

o

o

b

z

z

b

y

y

a

x

x

o

o

o

background image

 

 

PŁASZCZYZNA

Ogólne równanie płaszczyzny

A(x-x

o

) + B(y-y

o

) + C(z-z

o

) = 0

Odcinkowe równanie płaszczyzny

1

c

z

b

y

a

x

Kąt zawarty między płaszczyznami

V=[A;B;C]

M

0

(x

0

,y

0

,z

0

)

M(x,y,z)

0

x

y

z

2
2

2
2

2
2

2
2

2
2

2
2

2

1

2

1

2

1

2

1

2

1

C

B

A

C

B

A

C

C

B

B

A

A

V

V

V

V

cos

Ax + By + Cz+D = 0

background image

 

 

Warunek prostopadłości płaszczyzn

0

C

C

B

B

A

A

1

2

2

1

2

1

Warunek równoległości płaszczyzn

2

1

2

1

2

1

C

C

B

B

A

A

Odległość punktu M

0

(x

0

,y

0

,z

0

) od płaszczyzny Ax+By+Cz+D=0

V

D

Cz

By

Ax

d

0

0

0

background image

 

 

Powierzchnie stopnia drugiego

x=f(z)

z

x

y

y=0

P

0

Obracamy krzywą x=f(z) dookoła osi Oz. Każdy punkt P

0

nie leżący na osi z zatoczy okrąg:

2

0

2

2

))

z

(

f

(

y

x

W związku z tym równanie powierzchni przyjmie postać:

)

z

(

f

y

x

2

2

2

background image

 

 

Kula

2

2

2

r

z

x

2

2

z

r

x

)

z

(

f

y

x

2

2

2

2

2

2

2

z

r

y

x

2

2

2

2

r

z

y

x

z

x

y

background image

 

 

Walec

r

x 

)

z

(

f

y

x

2

2

2

2

2

2

r

y

x

z

x

y

background image

 

 

Stożek kołowy

az

x 

)

z

(

f

y

x

2

2

2

2

2

2

2

z

a

y

x

z

x

y

background image

 

 

Elipsoida

1

c

z

a

x

2

2

2

2

2

2

c

z

1

a

x

)

z

(

f

y

x

2

2

2

2

2

2

2

2

c

z

1

a

y

x



1

c

z

a

y

x

2

2

2

2

2

z

x

y

background image

 

 

Hiperboloida

1

c

z

a

x

2

2

2

2

2

2

c

z

1

a

x

z

x

y

)

z

(

f

y

x

2

2

2

2

2

2

2

2

c

z

1

a

y

x



1

c

z

a

y

x

2

2

2

2

2

background image

 

 

Paraboloida

az

2

x

2

)

z

(

f

y

x

2

2

2

az

2

y

x

2

2

z

2

a

y

x

2

2

z

x

y


Document Outline