background image
background image

Janusz Korczak (Henryk Goldszmit)

Janusz Korczak -lekarz, pisarz, pedagog, moralista i działacz społeczny. 

W 1912 roku przyczynił się do inauguracji Domu Sierot dla dzieci 
żydowskich w Warszawie, którego dyrektorem został do śmierci.

Janusz Korczak zawarł swe poglądy pedagogiczne przede wszystkim w 

literaturze: „Jak kochać dziecko” i „Prawo dziecka do 
szacunku”.

Dorobkiem literackim J. Korczaka są również powieści społeczne 

między innymi takie jak: „Dzieci ulicy” i  „Dziecko salonu”.

Radykalizm w myśleniu Korczaka, wytrwałość w działaniu oraz miłość 

w odczuwaniu i obejmowaniu wzajemnych relacji z dziećmi 
stworzyły niepowtarzalną koncepcję Nowego Wychowania, której 
kwintesencją jest poszukiwanie gwarancji dla ludzkiej a nade 
wszystko dziecięcej wolności i dla istoty ludzkiego życia.

background image

Podstawowe założenia 

pedagogiki Janusza 

Korczaka

Wyróżnia się następujące przekonania, na które warto zwrócić 

uwagę, studiując pedagogiczną i literacka sukcesję Janusz 
Korczaka, a mianowicie:

- Zasada partnerstwa dziecka w procesie wychowania.
- Prawo dziecka do opieki oraz odpowiedzialności 

społeczeństwa dorosłych za warunki życia dziecka.

- Poszukiwanie istoty wiedzy o dziecku.
- Techniki działania pedagogicznego jako rezultatu przyjętych 

ogólnych założeń systemu opiekuńczo-wychowawczego.

-    Teoria wychowawcy, wynikająca z ogólnej postawy J. 

Korczaka wobec dziecka.

background image

Ze względu na treść pedagogiczną 

Nowego Wychowania podkreśla się w 
dziełach Korczaka trzy główne zakresy:

-Treści ogólnoludzkie, które powinny być 

udostępniane całemu społeczeństwu, adresowane 
do rodziców i dzieci.

-Treści ogólnopedagogiczne - do wykorzystania w 

kształceniu i doskonaleniu kadry pedagogicznej.

-Treści szczegółowe - do wykorzystania szczególnie 

przez wychowawców zatrudnionych w placówkach 
opiekuńczo-wychowawczych.

background image

Janusz Korczak był prekursorem walki o prawa dziecka. Zwracał 

szczególną uwagę na nierównoprawną pozycję dzieci w 
społeczeństwie, ich zależność od dorosłych. Domagał się, by 
uznano, że dziecko jest pełnowartościowym człowiekiem od 
chwili narodzin, na każdym etapie swojego istnienia i ma 
prawo być sobą, takim jakim jest.

Korczak był kreatorem wartości takich jak: szacunku, godności, 

prawdy i miłości do naszych bliznich. Uznawał on, że dorośli 
uważają dzieci za niedoświadczone i małe istoty ,które przez 
obowiązki i kłopoty dorosłych są traktowane jak przedmioty, 
zapominających o godnym traktowaniu istot żywych, a 
przede wszystkim dziecka, którego los zależy od woli 
dorosłych. Korczak ujmuje to w trzech ważnych punktach:

-Prawo dziecka do śmierci.
-Prawo dziecka do dnia dzisiejszego.
-Prawo dziecka by było tym, czym jest.

background image

W utworach literackich Janusza Korczaka 

znajdziemy apel do wychowawców, by 
zatroszczyli się o takie prawa dziecka jak:

-prawo do szacunku
-prawo do miłości                                                          
-prawo do tajemnicy
-prawo do własności
-prawo do własnego dojrzewania i rozwoju
-prawo sprawiedliwości w życiu
-prawo do zabawy, do pracy i badania

Ideą pedagogiczną Korczaka jest partnerstwo w relacji wychowawca-

wychowanek, które powinno objawiać się przez wzajemne 
porozumienie i współdziałanie.

background image

Ważnym postulatem wysuwanym przez Korczaka jest przestrzeganie 
zasad etyki dnia codziennego. Korczak domagał się tego, aby obie 
strony procesu wychowawczego nie stawiały sobie zbyt radykalnych 
celów. Chciał, aby te cele były realistyczne i tym samym możliwe do 
spełnienia. W dziełach Korczaka przewija się przestroga, aby 
wychowawcy i pedagodzy nie trwali w przekonaniu, że jakiś naukowy 
i społecznie zaakceptowany system wychowawczy jest systemem 
słusznym, gdyż jego skuteczność może być jedynie pozorna. Jako 
jeden z pierwszych zauważył, że w ogólnie przyjętym systemie 
wychowawczym jest zazwyczaj tak, że dziecko staje się przedmiotem 
oddziaływań pedagoga. A powinno być podmiotem. Korczak apelował 
o to, aby wychowawca odnosił pojęcie wolności nie tylko do siebie, 
ale również o to, aby akceptował prawo do wolności także i swoich 
wychowanków. W takim podejściu do procesu wychowawczego 
przewija się zasada solidarności w toku całej szkolnej edukacji.

background image

Stary Doktor twierdził, że osoby zajmujące się pozyskiwaniem i 
zatrudnianiem kadr pedagogicznych powinny zwracać baczną 
uwagę na kandydatów na przyszłych wychowawców. Ma to być 
gwarancją tego, że do pracy z dziećmi nie będą zatrudniane 
osoby, które nie mają odpowiednich kwalifikacji i odpowiedniego 
podejścia do najmłodszych członków społeczeństwa. Bowiem 
dobry wychowawca różni się od złego ilością popełnionych 
błędów oraz krzywd i trzeba zrobić wszystko, aby tego uniknąć. 
Dobry wychowawca musi najpierw poznać siebie zanim zechce 
poznać dzieci, powinien odznaczać się pracowitością, ciągłym i 
nie ustanym pozbawianiem dziecka oraz wczuwać się w jego 
świat. Winien w praktyce realizować prawo dziecka do bycia 
dzieckiem, prawo dziecka do szacunku. Podstawowe zadanie 
opiekuna-wychowawcy to wspieranie rozwoju wychowanka.

background image

Uzupełnieniem działalności 
wychowawczo-opiekuńczej Korczaka 
była jego twórczość literacka, która 
adresował do szerokiego grona 
odbiorców: rodziców, nauczycieli, 
dzieci. Tematyka jego książek jest do 
dziś aktualna, będąc niekończąca się 
skarbnica wiedzy dla praktyków i 
naukowców.

background image

Recepcja pedagogiki J. 

Korczaka w Polsce

Idee J. Korczaka przeniknęły do polskiej oświaty 

dzięki zmianom ustrojowym 1989r, wpisując się w 
model kształcenia i wychowania autorytarnego 
szkolnictwa niepublicznego. Recepcja pedagogiki 
korczakowskiej, badania nad nią oraz jej 
upowszechnianie i praktyczne aplikacje mają 
znacznie szerszy zakres i swoją historię. W 1946 
roku powstał- w strukturach Towarzystwa 
Przyjaciół Dzieci- Komitet Korczakowski. Istnienie 
Komitetu Korczakowskiego zakończone zostało 
obchodami pięćdziesięciolecia jego istnienia w 
1996roku.

background image

Pisarstwo Korczaka jest jego triumfem 

nad niepowodzeniami, kompleksami i 

dramatami. Było to pisarstwo wyjątkowo 

bogate i zróżnicowane, lecz zarazem 

wyjątkowo skoncentrowane na dziecku, 

jego sprawach i małych dramatach. 

Trzeba tez przyznać, ze Korczak, chyba 

jak żaden pedagog na świecie, rozumiał 

dzieci, ich potrzeby i trudności życiowe, 

a tym bardziej jak żaden potrafił 

walczyć o ich prawa.

background image

• Ilona Golińska
• Monika Pijet
• Malwina Polak-Sowa


Document Outline