PowerPoint Presentation

Patofizjologia wstrząsu

Hipoperfuzja tkanek

•

Hipotonia i/lub zmniejszona podaż tlenu powoduje niedotlenienie,

metabolizm beztlenowy,

uszkodzenie komórek, zaburzenie czynności narządów i w

konsekwencji ich niewydolność.

Odpowiedź neurohormonalna

•

Zwiększenie impulsacji współczulnej — zwiększenie kurczliwości

mięśnia sercowego i obkurczenie naczyń obwodowych,

•

Uwolnienie hormonów stresu: aminy katecholowe, glukagon, ACTH,

hormon

antydiuretyczny — utrzymanie ciśnienia perfuzyjnego, wzrost

kurczliwości mięśnia sercowego,

zatrzymanie wody i sodu.

Odpowiedź metaboliczna

•

Hormony antyinsulinowe wywołują oporność tkanek na insulinę,

hiperglikemię i lipolizę.

•

Mediatory zapalenia i niedotlenienia i niedotlenienie aktywują

proteolizę w mięśniach, co dostarcza aminokwasów do produkcji

białek ostrej fazy (reakcje obronne).

•

Katabolizm wywołuje utratę masy mięśniowej, słabe gojenie ran,

anergię, hipoalbuminemię.

Ogólne objawy wstrząsu

Skóra blada, zimna, spocona lub różowa, ciepła, sucha;

CUN

- zaburzenia świadomości

-niepokój

-lęk.

Układ oddechowy

-przyśpieszenie oddechu,

-sinica,

Układ krążenia

-najczęściej tachykardia pow. 100,

-rzadko bradykardia,

-hipotensja,

-spadek RR,

-wzrost HR,

-zapadnięcie żył szyjnych,

Układ wydalniczy

-skąpomocz lub bezmocz

Układ pokarmowy

-nudności,

-wymioty,

-wzdęcia,

-biegunka.

Monitorowanie

stała ocena świadomości (GCS)

oddech ( U dorosłych osób 12-20)

EKG

RR (Prawidłowe ciśnienie u dorosłej osoby powinno

utrzymywać się pomiędzy 120 na 80 a 135 na 85 mm Hg.)

saturacja (Prawidłowa saturacja hemoglobiny jest większa

niż 95%.)

kapnometria (Prawidłowa wartość to 35-45 ETCO2)-ocż

(Wartości prawidłowe mieszczą się w zakresie 4 - 12 cm

H2O)-ciepłota ciała (Prawidłowa temperatura ciała to

36.6°C, poniżej 28°C mówimy o hipotermi ciężka)

diureza

Podział wstrząsów

Wstrząs oligowolemiczny

(związany ze zmniejszeniem objętości

krwi krążącej)

pokrwotoczny

pooparzeniowy

-oparzenia (utrata osocza, uwalnianie toksyn, powikłania

bakteryjne)

-rabdomioliza (rozpad tkanek)

z odwodnienia

II.

Wstrząs Normowolemiczny

(zachowana jest prawidłowa

objętość krwi krążącej, jednak we wszystkich rodzajach tego typu

wstrząsu (poza kardiogennym) dochodzi do zmniejszenia oporu

naczyń i mówi się wtedy o tzw. hipowolemi względnej (spadek OCŻ)

kardiogenny

neurogenny

-bólowy

-rdzeniowy

hemolityczny

septyczny, toksyczny

anafilaktyczny

płucny

Wstrząs oligowolemiczny -

pokrwotoczny

Objawy:

I klasa krwotoku

Utrata 15% objętości krwi (750ml) – objawów brak lub minimalna tachykardia, oddech, RR i

nawrót włośniczkowy w normie

II klasa krwotoku

Utrata 15-30% krwi(750-1500ml) – niepokój, przyspieszenie oddechu, tachykardia, spadek

RR, diureza godzinowa 20-30ml

III klasa krwotoku

Utrata 30-40% krwi(1500-2000ml)- znaczne zmiany w stanie psychicznym, tachypnoe

(przyspieszenie i skrócenie oddechu), częstoskurcz, tętno nitkowate, znaczny spadek RR,

skąpomocz (diureza poniżej 20ml)

IV klasa krwotoku

Utrata powyżej 40% krwi(2000ml

↑

).Jest to stan zagrożenia życia.

Objawy:

obniżony poziom świadomości, skóra zimna i lepka, częstoskurcz 180-200/minutę,

może wystąpić słabo napięte tętno, spadek RR, często niewyczuwalne ciśnienie skurczowe.

Utrata powyżej 50% krwi (2500ml) prowadzi do:

-utraty przytomności

-utraty tętna

-utraty ciśnienia tętniczego

Postępowanie

-ogólne jak we wstrząsie

-reanimacja płynami-we wstrząsie hipowolemicznym jest to jedyny środek ratujący życie.

-we wczesnym okresie wstrząsu, kiedy dominują objawy hipowolemii najważniejsze jest

szybkie przetaczanie nie rodzaj płynów (koloidy czy krystaloidy)

-w przypadku pacjenta agonalnego dopuszcza się przetaczanie krwi grupy ORh+ bez

wykonania próby krzyżowej.

Wstrząs kardiogenny

Przyczyny:

Zawał serca i jego ostre powikłania (pęknięcie mięśnia brodawkowatego,

przegrody

międzykomorowej, ściany komory).

Zaburzenia rytmu serca.

Ostre zapalenie mięśnia sercowego.

Stłuczenie serca.

Leki o działaniu kardiodepresyjnym.

Rozwarstwienie aorty wstępującej.

Zatorowość płucna.

Objawy kliniczne:

Hipotensja.

Tachykardia, rytm cwałowy.

Poszerzenie żył szyjnych.

Może być szmer nad sercem, tarcie osierdziowe, rzężenia nad połami

płucnymi.

Oliguria.

Zimna, blada, lepka skóra (obkurczenie naczyń skórnych).

Zimne marmurkowe kończyny.

Sinica.

Splątanie i inne zaburzenia świadomości.

Warunkiem skutecznego leczenia jest wczesne rozpoznanie i

leczenie przyczynowe skurczowej niewydolności serca.

Wstrząs kardiogenny

Główne cele leczenia poza przyczynowym to:

- zwiększenie rzutu serca,

- utrzymanie rytmu zatokowego,

- przywrócenie ciśnienia perfuzyjnego narządów.

Zaopatrzenie wstępne

(anestezjolog, intensywista)

- tlenoterapia lub wentylacja mechaniczna,

- kaniulacja żyły centralnej,

- monitorowanie nieinwazyjne i inwazyjne,

- leki przeciwbólowe i uspokajające ( ograniczają

zużycie

tlenu przez serce, zmniejszają impulsację

współczulną,

napięcie naczyń)

- leki wspomagające czynność serca.

Zaopatrzenie ostateczne

(kardiolog inwazyjny lub

kardiochirurg)

-Przezskórna angioplastyka naczyń wieńcowych

(PTCA).

-Kontrpulsacja wewnątrzaortalna (IABP).

-Interwencja kardiochirurgiczna.

Leki i metody stosowane w leczeniu wstrząsu

kardiogennego:

Wpływające na preload i afterload (obciążenie

wstępne i następcze):

NTG, NTP, inhibitory ACE, PGE1, NO (rozszerzają

naczynia,

zmniejszają afterload.

Płyny

IABP, sztuczna komora.

Leczenie

Leki wpływające na

kurczliwość

(inotropowododatnie):

Katecholaminy

dobutamina-

redukuje też

napięcie naczyń,

dopamina

- w dużych

dawkach kurczy naczynia,

noradrenalina

- silnie

obkurcza naczynia,

adrenalina

Inhibitory

fosfodiesterazy

(PDE) rozszerzają łożysko

naczyniowe

Hormony

tarczycy

Wstrząs septyczny

Patofizjologia

Wstrząs septyczny jest następstwem uszkodzenia śródbłonka naczyń,

zwiększenia ich

przepuszczalności i przenikania płynu z przestrzeni wewnątrznaczyniowej

do pozanaczyniowej.

Ponadto toksyny bakteryjne i mediatory procesu zapalnego uszkadzają

mięsień sercowy.

Opór naczyń obwodowych jest zmniejszony.

Hemodynamicznie występuje duży rzut serca przy małym oporze naczyń

obwodowych.

Krew gromadzi się w naczyniach mikrokrążenia.

Tworzą się mikrozakrzepy, co aktywuje układ krzepnięcia i fibrynolizy.

Zakażenie - wniknięcie drobnoustrojów ( wirusów, bakterii, grzybów,

pasożytów) do

organizmu człowieka.

Zapalenie — odczyn obronny tkanek organizmu na bodziec zapalny.

Posocznica — uogólniona reakcja zapalna na rozprzestrzenianie się

drobnoustrojów

SfRS — zespół uogólnionej reakcji zapalnej (rozwija się z przyczyn

zapalnych i niezapalnych — uraz, oparzenie, OZT).

Ciężka posocznica — ze spadkiem ciśnienia tętniczego.

Wstrząs septyczny — ciężka posocznica, nie poddająca się leczeniu

przetaczaniem płynów.

MODS — zespół niewydolności wielonarządowej.

Wstrząs septyczny

Mediatory procesu zapalnego:

๏

-Składniki komplementu

๏

-Układ kinin

๏

-Układ krzepnięcia

๏

-Histamina

๏

-Serotonina

๏

-Enzymy lizosomalne

๏

-Prostaglandyny

๏

-Leukotrieny

๏

-PAF

๏

-Cytokiny (TNF, interleukiny)

๏

-Tlenek azotu

๏

-Toksyny drobnoustrojów (endotoksyny, egzotoksyny)

wyzwalają złożoną, uogólnioną reakcję zapalną

organizmu gospodarza.

Wstrząs septyczny

Okresy Choroby

1. Okres wczesny

- wzmożona przepuszczalność naczyń włosowatych po ich uszkodzeniu,

- rozszerzenie naczyń krwionośnych,

- rzut serca prawidłowy lub zwiększony,

- hiperwentylacja, tachykardia,

- może występować gorączka lub nie,

- podstawowe leczenie — wypełnienie łożyska naczyniowego.

2. Okres wstrząsu rozwiniętego

- nasilony przesięk kapilarny

- depresja mięśnia sercowego (wpływ toksyn i mediatorów),

- objawy wstrząsu i zaburzenia czynności narządów,

- w leczeniu stosuje się wypełnienie łożyska naczyniowego i katecholaminy.

3. Wstrząs ciężki

- oporność na standardowe leczenie,

- gwałtowny przebieg,

- masywny przesięk przez naczynia włosowate,

- znaczna depresja mięśnia sercowego,

- objawy uszkodzenia wielu narządów ~MODS): zaburzenia świadomości, ARDS,

ONN, DIC,

- konieczne jest podawanie dużych objętości płynów i dużych dawek katecholamin.

Wstrząs septyczny

LECZENIE

-Antybiotykoterapia (empiryczna i celowana)

Leczenie objawowe:

Poszukiwanie ognisk zakażenia i ich usuwanie — opracowanie

chirurgiczne, drenaże.

Leczenie eksperymentalne — przeciwciała przeciw toksynom

bakteryjnym i mediatorom zapalnym np. TNĘ cytokinom.

Resuscytacja płynowa — często duże objętości, monitorowanie

inwazyjne.

Wlewy katecholamin — poprawiają czynność serca i obkurczają

naczynia.

Wentylacja mechaniczna (ARDS).

Wodorowęglan sodu — wyrównywanie kwasicy metabolicznej.

Diuretyki — gdy po resuscytacji płynowej oliguria lub anuria.

Hemofiltracja lub hemodializa — ONN.

Przetaczanie FFP, KKP, ATIi — DIC.

Wałka z gorączką — ograniczenie zapotrzebowania tlenowego.

Sterydy — hamowanie reakcji zapalnej.

Wstrząs septyczny

ARDS



ARDS

— zespół ostrych zaburzeń

oddechowych.



Ostra

niewydolność

oddechowa

spowodowana zwiększoną

przepuszczalnością kapilar płucnych



Niekardiogenny

obrzęk

płuc



Płuca szczególnie narażone

— przejmują

cały rzut serca (duża ilość mediatorów), dla

swej prawidłowej funkcji muszą być

„suche”.

Rtg

— rozsiane zagęszczenia — obraz

„burzy śnieżnej”

Leczenie

— wentylacja mechaniczna

(często agresywna, ułożenie na brzuchu).

Wstrząs neurogenny

Etiologia



urazowe uszkodzenie rdzenia kręgowego



blokada centralna wywołana znieczuleniem PP lub ZO



Spadek ciśnienia krwi jest skutkiem utraty napięcia naczyń

obwodowych.



Hipotonia występuje bez obkurczenia naczyń skórnych



W zależności od wysokości uszkodzenia rdzenia kręgowego będzie

występować tachykardia lub bradykardia (np. accelerantes).



Występują obwodowe ubytki neurologiczne.



Mogą wystąpić nudności, wymioty, bezdech ośrodkowy.

Przy uszkodzeniu odcinka szyjnego kręgosłupa dominacja

układu przywspółczulnego: bradykardia, skurcz oskrzeli, biegunka.

Leczenie:



zabezpieczenie dróg oddechowych i wentylacja,



resuscytacja płynami,



katecholaminy - zwiększenie napięcia naczyń, wspomaganie

czynności serca,



atropina -bradykardia.

Wstrząs anafilaktyczny

Etiologia

•

Anafilaksja - ostra reakcja, w której pośredniczą przeciwciała.

Występuje w przypadku ekspozycji na dany antygen u uprzednio

uczulonej osoby.

•

Reakcja anafilaktoidalna - podobna klinicznie, ale bez udziału

przeciwciał, nie jest konieczna wcześniejsza ekspozycja.

•

Wśród licznych czynników wyzwalających anafilaksję znajdują się

antybiotyki i inne leki, środki kontrastowe, produkty zawierające

lateks.

•

Duży odsetek zgonów.

Patofizjologia

Kompleks antygen- przeciwciało wiąże się z receptorami komórek

tucznych i granulocytów.

Degranulacja i uwolnienie enzymów i mediatorów reakcji zapalnej.

Uwolnione mediatory wywołują zwiększoną przepuszczalność

naczyń włosowatych, obrzęk, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli.

Wstrząs powstaje wskutek rozszerzenia naczyń i utraty osocza

przez nieszczelne naczynia włosowate.

Objawy

Skóra — zaczerwienienie, pokrzywka, rumień, świąd.

Układ oddechowy — obrzęk dróg oddechowych — niedrożność,

skurcz oskrzeli — duszność, ostra niewydolność oddechowa,

powstawanie pułapki powietrznej.

Układ krążenia — tachykardia i hipotonia.

OUN — niepokój, splątanie.

Układ pokarmowy — nudności, wymioty, kurczowe bóle brzucha,

biegunka.

Nerki — krwiomocz w wyniku hemolizy

Leczenie



W przypadku zatrzymania krążenia — resuscytacja krążeniowo-

oddechowa.



Utrzymanie drożności dróg oddechowych, tlenoterapia i wentylacja

mechaniczna.



Resuscytacja płynowa.



Adrenalina-lek z wyboru: zwiększa napięcie naczyń, rzut serca,

rozszerza oskrzela.

Leki przeciwhistaminowe



Glikokortykosteroidy.

Inne:

aminofilina, salbutamol, terbutalina

Wstrząs anafilaktyczny

Wstrząs

Urazowy

Uraz

– dynamiczne przeniesienie dużej energii do żywych

tkanek, które powoduje ich uszkodzenie, a następnie

zaburzenia czynności komórek lub nawet całego

organizmu.



bezpośrednie obrażenia urazowe



wybuchy



hałas i ultradźwięki



urazy termiczne



promieniowanie

(STAŁA OBSERWACJA)

Rozpoznanie:



Chory blady, spowolniały, zaburzenia świadomości.



Rysy twarzy zaostrzone, skóra (zwłaszcza kończyn) zimna,

pokryta potem



Ból.



Tętno przyspieszone, czasami niemiarowe.



RR obniżone, żyły szyjne zapadnięte, czas wypełniania naczyń

włosowatych przedłużony.



Tony serca głuchawe.



Oddech płytki, przyspieszony.

Wstrząs Urazowy

Postępowanie na miejscu wypadku



zatamowanie krwawienia



tlenoterapia



szybki transport

Leczenie



zwiększenie zaopatrzenia komórek w tlen i inne substancje

energetyczne



wyrównanie objętości krwi krążącej



wyrównanie zaburzeń krążenia obwodowego i jego skutków

Powikłania wstrząsu:

Ostra niewydolność nerek

Zespół ostrej niewydolności oddechowej

Zespół rozsianego wykrzepiania

wewnątrznaczyniowego (DIC).

Podstawy transfuzjologii

(preparaty krwiopochodne i

krwiozastępcze)

Wskazania do stosowania krwi i jej

preparatów:



nagła utrata krwi powyżej 20% objętości krwi krążącej

lub osocza (wstrząs hipowolemiczny)



znaczne pogorszenie zdolności przenoszenia tlenu w

ciężkiej niedokrwistości



niedobory osoczowych czynników krzepnięcia z

objawami skazy krwotocznej, także u chorych

operowanych



ciężkie niedobory innych białek osocza, prowadzące do

powikłań zagrażających życiu



wymienne przetaczanie krwi w chorobie hemolitycznej

noworodków oraz w niektórych ciężkich zatruciach



krążenie pozaustrojowe

Podstawy transfuzjologii

Przetaczamy:

Preparaty krwiopochodne:

-krew pełną (w dużej utracie krwi)

-preparaty krwinek czerwonych

-koncentrat krwinek czerwonych KKCZ (standardowy

preparat do przetoczeń, pozbawiony 2/3 osocza)

-koncentrat krwinek czerwonych ubogoleukocytarnych

(bez 70-80% leukocytów, stosowane u chorych z

reakcją

gorączkową po wcześniejszym podaniu KKCZ)

-krwinki czerwone płukane (stosowane u chorych z

reakcją

gorączkową po wcześniejszym podaniu preparatu

ubogoleukocytarnego)

-krwinki czerwone mrożone (do przetoczeń krwi

własnej

przy planowanych zabiegach chirurgicznych)

-płytki krwi

-koncentrat krwinek płukanych (u chorych z poważną

skazą krwotoczną, ostrą białaczką, w przypadku

chemioterapii)

-składniki osocza

-osocze świeżo mrożone FFP

-koncentrat czynnika VIII i IX

-albuminy 5% (ciśnienie osmotyczne = ciśnienie

osocza)

-albuminy 20% i 25% (są bardziej stężone)

-immunoglobiny

Preparaty krwiozastępcze:

- zwiększają objętość osocza

(uzupełniają utraconą objętość

krwi)

- zwiększają przepływ tkankowy

(rozcieńczają krew i zmniejszają

jej lepkość)

- zwiększają utlenowanie

narządów (stwarzają możliwość

lepszego wykorzystania krwinek

czerwonych)

- koloidy (ze względu na duże

cząsteczki dłużej utrzymują się w

łożysku naczyniowym i skuteczniej

zwiększają objętość naczyniową)

- dekstrany (wielocukier):

dekstran 40 6% i 10%, dekstran

70 6%

- HAES: roztwory skrobi 3%, 6% i

10% (hydroksyetylowana

pochodna skrobi)

- żelatyny (gelafundin): roztwór

skrobi

- haemofusin 10%

- krystaloidy (szybko przenikają

przez ściany naczynia, krótko

utrzymują się w łożysku

naczyniowym-pozostaje około 20-

25%, podaje się je przy utracie

krwi do 20%)

- glukoza 5%, 10% i 40%

- 0,9% Natrium Chloratum

- roztwór Ringera

- płyn wieloelektrolitowy

Podstawy transfuzjologii

Przetaczanie krwi i jej preparatów wymaga:

badań serologicznych

(oznaczenie grupy krwi w

zakresie ABO i Rh)

próby krzyżowej

(ma na celu wykazanie zgodności lub

niezgodności serologicznej pomiędzy dawcą a biorcą,

przeprowadza się badania surowicy dawcy z krwinkami

biorcy i odwrotnie)

próby biologicznej

(wykonywana na samym początku

przetaczania u wszystkich chorych, polega na szybkim

wprowadzeniu 30 ml krwi do żyły chorego, następnie

zmniejszenia szybkości przetaczania do 20 kropli na

minutę i obserwowaniu chorego przez 10 minut – tętno,

oddech, wygląd zewnętrzny, samopoczucie; w

przypadku niepokojących objawów przerywa się

transfuzję)

Podstawy transfuzjologii

Powikłania poprzetoczeniowe wczesne:

-ostra, wewnątrznaczyniowa hemoliza (wstrząs hemolityczny)

-odczyn alergiczny w postaci zaczerwienienia skóry, wysypki, obrzęku głośni i

duszności,

bądź wstrząsu anafilaktycznego

-odczyn gorączkowy

-niekardiogenny obrzęk płuc

-przeciążenie krążenia

-wstrząs septyczny

-powikłania zatorowe

-zaburzenia rytmu serca

Powikłania poprzetoczeniowe późne:

-łagodna żółtaczka po KKCZ

-opóźnione odczyty hemolityczne

-poprzetoczeniowe choroby zakaźne

Autotransfuzja:

Jest to przetoczenie choremu jego własnej krwi w trakcie zabiegu

Przeciwwskazania:

-zły stan ogólny

-niedokrwistość

-niewydolność oddechu i krążenia oraz nerek i wątroby

-nowotwory złośliwe

DIC

Zespół rozsianego wykrzepiania

wewnątrznaczyniowego

czasem też

zespół

DIC

(od

ang.

disseminated intravascular coagulation

DIC

), zespół

chorobowy polegający na aktywacji (w przebiegu różnych

chorób) kaskady krzepnięcia i wytworzenie licznych

mikrozakrzepów w świetle małych naczyń krwionośnych,

co w efekcie często doprowadza do zużycia czynników

krzepnięcia, szczególnie fibrynogenu, czynnika VIII i V

oraz płytek krwi, powodując objawy skazy krwotocznej

("koagulopatia ze zużycia").

Najczęściej dochodzi wówczas do masowej

fibrynolizy, czemu towarzyszą liczne wynaczynienia i

krwotoki. DIC może doprowadzić do wstrząsu, który

niekiedy kończy się nawrotem choroby. Jeśli wstrząs

dotyczy wielu narządów, może okazać się śmiertelny

DIC

Przyczyny:

Wykrzepianie wyzwalają bezpośrednio głównie uwolniony czynnik

tkankowy (TF) i tromboplastyna oraz odsłonięcie warstwy

podśródbłonkowej naczyń. Do przyczyn pośrednich należą:



powikłania ginekologiczne (najczęstsza przyczyna) - zator wodami

płodowymi, rzucawka, przedwczesne odklejenie łożyska, sztuczne

poronienie, obumarcie płodu



sepsa, najczęściej spowodowana bakteriami gram-ujemnymi

uwalniającymi lipopolisacharyd, a także rzadziej gram-dodatnimi (z

powodu ich mukopolisacharydów)



uszkodzenia tkanek, takie jak przy oparzeniach, zabiegu

chirurgicznym, wypadku (np. zmiażdżenia)



hemolityczna reakcja poprzetoczeniowa i masywne przetoczenia



gorączki krwotoczne wywołane przez różne wirusy, a także wiremia

w przypadku CMV, HIV, Epsteina-Barr



ostra białaczka promielocytowa, gruczolakorak



ukąszenie przez niektóre jadowite węże



choroby trzustki (rak, ostre zapalenie lub zaostrzenie zapalenia

przewlekłego)



wstrząs.

DIC

Leczenie:



opanowanie wstrząsu



wyrównanie hipowolemii



dobre ocieplenie



tlen



antybiotyki



przeciwdziałanie kwasicy



zniesienie bólu



postępowanie profilaktyczne DIC -

heparyna we wlewie ciągłym 300-500j./h lub

2-3x5000j./d

ARDS

Zespół ostrej niewydolności oddechowej

(ARDS, ang.

Acute respiratory distress syndrome

), zwany również

zespołem niewydolności oddechowej

(RDS, ang.

respiratory distress syndrome

) ,

zespołem

niewydolności oddechowej dorosłych

(w odróżnieniu

od IRDS),

mokrym płucem

(ang.

wet lung

) lub

płucem

Da Nang

(ang.

Da Nang lung

) jest poważną reakcją płuc

na różne czynniki, które je uszkadzają. Jest to

najważniejsze schorzenie prowadzące do obrzęku płuc ze

wzrostu przepuszczalności.

ARDS

jest poważnym stanem chorobowym płuc

spowodowanym różnorodnymi bezpośrednimi lub

pośrednimi czynnikami uszkadzającymi. Zespół ten

charakteryzuje się zapaleniem miąższu płucnego

prowadzącym do upośledzenia wymiany gazowej z

towarzyszącym uwalnianiem mediatorów procesu

zapalnego, hipoksemią. Często doprowadza do zespołu

niewydolności wielonarządowej (MOD). Jest to stan

zagrażający życiu, często kończący się śmiercią.

Zazwyczaj wymaga zastosowania mechanicznej

wentylacji oraz przyjęcia na oddział intensywnej opieki

medycznej. Mniej poważną postacią jest ostre

uszkodzenie płuc (ALI).

ARDS

Ostra niewydolność oddechu u dorosłych

Spowodowana jest rozsianymi lub ogniskowymi uszkodzeniami płuc o ostrym przebiegu.

Przyczyny ARDS:

-posocznica

-aspiracja kwaśnej treści żołądkowej

-masywne przetaczanie krwi

-zator powietrzny lub tłuszczowy

-podtopienie

-reakcja toksyczna (np. drażniące gazy)

Przyczyny ogniskowe

-płatowe zapalenie płuc

-stłuczenie płuca

-ostra niedodma (utrata powietrzności przez pęcherzyki płucne w danym rejonie)

Objawy ARDS

-tachypnoe (powyżej 39x/min)

-duszność

-rozsiane rzężenia i świsty nad płucami

-inne objawy zależne od przyczyny

Postępowanie

-utrzymanie drożności dróg oddechowych

-utrzymanie dostatecznej wentylacji i optymalnego natlenowania krwi

Document Outline