Gorczański Park Narodowy

Ogólne informacje o

GPN

Rok

założenia

Areał

[ha]

Ruch

turystyczny

Ścieżki

turystyczne

[km]

Muzeum lub

Centrum

Edukacyjne

w 1997 w 1987 w 1994 w 1987 w 1994

1981

6763

180000 30000

Poręba Wielka

Gorczański Park Narodowy obejmuje centralną

i północno-wschodnią część pasma Gorców (ok.

13% powierzchni całego pasma). Położony jest

w południowej części kraju (woj. małopolskie).

Utworzony został w 1981 roku na obszarze 5 908

ha. Obecna powierzchnia parku wynosi 7 030 ha, z

czego 6 591 ha to lasy. Ochroną ścisłą objęto 3 611

ha, w tym 3 596 ha lasów. Powierzchnia otuliny

GPN obejmuje 16 647 ha.

W krajobrazie Gorców dominują łagodne

kopulaste szczyty. Doliny rzeczne wcinają się

ostro w masyw, przez co jego kształt

przypomina

rozróg

głównym

punktem

przypomina

rozróg

głównym

punktem

zwornikowym - szczytem Turbacza.

BUK

Ważne

drzewa

lasotwórcze (buczyny),
gospodarcze

oraz

ozdobne.

Polsce

występuje tylko buk
zwyczajny w zachodniej
części

kraju,

Pomorzu i w górach.
Dostarcza

cennego,

ciężkiego

drewna,

używanego

meblarstwie, na sklejki,
na

węgiel

drzewny.

Liczne

odmiany

sadzone jako drzewa
ozdobne.

JODŁA

Rodzaj z rodziny sosnowatych,
obejmuje ok. 50 gatunków drzew.
Charakterystyczne

są

szyszki

żeńskie

stojące

pionowo

górnych  gałęziach  i  rozsypujące
się  po  dojrzeniu.  Szpilki  płaskie,
z  dwoma  jasnymi  paskami  na
spodniej  stronie.  Drewno  jasne,
lekkie,  bezżywiczne,  używane  w
stolarstwie  i  w  budownictwie.  W
Polsce występuje jodła pospolita,
tworząca  drzewostany  z  bukiem
lub

świerkiem

górach

sąsiednich wyżynach.

JESION

Rodzaj z rodziny oliwkowatych,
około 60 gatunków drzew i
krzewów

obszarów

umiarkowanych. Liście złożone,
nieparzystopierzaste,
charakterystyczne

owoce

postaci

jednonasiennego

skrzydlaka. W Polsce dziko
rośnie jeden gatunek, jesion
wyniosły.

Osiąga

wysokości. Rośnie w wilgotnych
lasach  łęgowych  oraz  w  innych
typach  lasów  liściastych  1000
m  n.p.m.  Często  sadzony  w
parkach,  przy  drogach,  na
terenach

wiejskich.

Drewno

twarde, ciężkie, elastyczne.

OLSZA SZARA

Pospolity

gatunkiem

drzewa.

Występuje

lasach

górskich

głównie na południu kraju. Zasiedla
żwirowe  trasy  wzdłuż  górskich
strumieni i suche piargi. Dorasta do
15 - 20 m wysokości, ma szarą korę,
która  pozostaje  gładka  do  końca
życia drzewa. Olsza szara żyje od 60
-  100  lat.  Ma  płaski  system
korzeniowy.

łatwo

wytwarza

odrosty  korzeniowe  i  pędy.  Dzięki
współżyciu  z  bakteriami  wiążącymi
azot  z  powietrza  wzbogaca  gleby  w
ten składnik i bywa stosowana jako
przedplon

terenach

przeznaczonych do zalesienia. Jest
gatunkiem światłolubnym i mało
wymagającym

ŚWIERK

POSPOLIT

Wysokość  do  60  m,  średnica  pnia  do  2  m.
Czerwonobrunatna  kora  pęka  płytko  i  łuszczy  się.  Igły
lśniąco  zielone  długości  do  2  cm,  kłujące  i  ułożone
wokół  pędu.  Kwiatostany  męskie  kuliste  długości  1,5-2
cm,  zwisające,  z  początku  purpurowe,  potem  żółte;
żeńskie  stożkowate,  mają  5-6  cm  długości,  sterczą  do
góry; z początku żółtozielone, potem jasnoczerwone. Po
roku  dojrzewania  szyszki  opadają.  Żyje  do  500  lat.
Drewno jest miękkie, żywiczne.

SALAMANDR

A PLAMISTA

Salamandra

jest

zwierzęciem
wyłącznie

lądowym.

Zamieszkuje wilgotne
lasy na pogórzu oraz
w

reglu

dolnym.

Poluje w nocy, w
czasie silnych opadów
rosy. W okresie ciepłej
słoty

pojawia

się

masowo

zamieszkiwanych
przez nią okolicach.

Puchacz

Cechy

rozpoznawcze:

olbrzymia

sowa

tzw.

"uszami" na głowie. Oczy
ognisto-pomarańczowe.
Dzisiaj już bardzo rzadki i
ginący

gatunek.

Głosy:

miękkie  i  niskie  w  tonie,  lecz
donośne.  Pożywienie:  małe
lub  średniej  wielkości  ptaki  i
ssaki,  jak  myszy,  szczury,
krety,  króliki,  zające,  wrony,
gołębie,

cietrzewie

itd.

Wymiary:

długość

całego

ciała

60-70cm,

rozpiętość

skrzydeł 160-166cm, skrzydło
złożone 43-49cm, ogon 24-
29cm, waga około 2500g.

ŻMIJA
ZYGZAKOWATA

Jest jedynym jadowitym wężem żyjącym w Polsce. Głowa
jest

płaska,

szeroka,

sercowata,

bardzo

wyraźnie

odgraniczona od reszty ciała. Oko żmii ma pionową źrenicę.
Jad  żmii  charakteryzuje  się  silnym  działaniem  miejscowym
(opuchlizna,  ból)  oraz  działa  pożerająco  na  organizm
(system  trawienny,  oddechowy  itp.).  Jad  ten  może  być
śmiertelny  dla  człowieka,  a  jedyną  skuteczną  odtrutką  w
przypadku

ukąszenia

jest

zastosowanie

surowicy

przeciwjadowej.

Document Outline